Кіріспе
АҚШ Әскери-теңіз күштері офицері және хатшысы Джон Роджерс (11 шілде 1772 – 1 тамыз 1838) 1790 жылдардан 1830 жылдардың соңына дейін АҚШ Әскери-теңіз күштерінің жоғары шенді офицері болды. Ол шамамен қырық жыл бойы алты президенттің басшылығымен қызмет етті. Оның қызметі оны Франциямен болған Квази соғысына, Солтүстік Африкадағы екі Барбарий соғысына және Ұлыбританиямен 1812 жылғы соғысқа қатыстыруға алып келді. Американың жас Әскери-теңіз күштерінің аға офицері ретінде Роджерс осы кезеңде қалыптасқан стандарттарды, әдет-ғұрыптар мен дәстүрлерді дамытуда маңызды рөл атқарды. Роджерс, басқа нәрселермен қатар, сол кездегі ең ірі американдық эскадрильяға Жерорта теңізінде қолбасшылық еткенімен ерекшеленді. Лейтенант ретінде көзге түскеннен кейін, ол көп ұзамай тікелей капитан шеніне көтерілді (сол кезде мастер-командир шені болған жоқ). Теңіз қызметінде ол көптеген соғыс кемелерін басқарды, соның ішінде Солтүстік Африканың Барбарий мемлекеттерін жеңген флоттың флагманы «Джон Адамс» кемесі де бар. 1812 жылғы соғыс кезінде Роджерс өзінің келесі флагманы «Президент» кемесінен соғыстың бірінші оғын атты және астана британдықтар басып алғаннан кейін Вашингтонды қайта басып алуда жетекші рөл атқарды. Оның туған қаласы Мэриленд штатындағы Гавр-де-Грейс қаласы соғыс кезінде қарақшыларға түсіп, өртенді. Кейін ол Әскери-теңіз комиссарлары кеңесінің төрағасы болды және қысқа мерзімге Әскери-теңіз министрлігінің хатшысы қызметін атқарды. Роджерстің ұлы, бірнеше немерелері мен шөберелері де оның жолын жалғастырып, АҚШ Әскери-теңіз күштерінде коммодорлар мен адмиралдар болды.
John Rodgers (July 11, 1772 – August 1, 1838) was a senior naval officer in the United States Navy during its formative years in the 1790s through the late 1830s. He served under six presidents for nearly four decades. His service took him through many military operations in the Quasi War with France, both Barbary Wars in North Africa, and the War of 1812 with Britain. As a senior officer in the young American Navy, Rodgers played a major role in the development of the standards, customs and traditions that emerged during this time. Rodgers was, among other things, noted for commanding the largest American squadron in his day to sail the Mediterranean Sea. After serving with distinction as a lieutenant, he was soon promoted directly to the rank of captain (the rank of Master Commandant did not exist at that time). During his naval career he commanded a number of warships, including John Adams, the flagship of the fleet that defeated the Barbary states of North Africa. During the War of 1812 Rodgers fired the first shot of the war aboard his next flagship, President, and also played a leading role in the reoccupation of Washington D. C. after the capital was occupied by British forces. His own hometown of Havre de Grace, Maryland was raided and burnt during the war. Later in his career he headed the Board of Navy Commissioners, and he served briefly as Secretary of the Navy. Following in his footsteps, Rodgers' son, and several grandsons and great grandsons, also became commodores and admirals in the United States Navy.
Ерте өмір
Роджерстің ата-анасы Америка революциясына дейінгі жылдары Он үш колонияға шотланд иммигранттарының үлкен толқынының бір бөлігі болды. Оның әкесі Джон Роджерс 1726 жылы Шотландияда дүниеге келген. Ол Америкаға көшіп келіп, 1760 жылы Делавэрден шыққан, шотланд тегінен туған Элизабет Рейнольдсқа (1742 жылы туған) үйленді. Олардың сегіз баласы болды – төрт ұл және төрт қыз; кіші Джон Роджерске әкесінің құрметіне сол ат қойылды. Көптеген шотланд иммигранттары сияқты, оның әкесі де патриоттардың жақтаушысы болды және отаршыл әскерде полковник болып қызмет етті. Роджерс 1772 жылы Сесил округінде, "Сескуэханна паромдары" маңындағы ауылдағы фермада дүниеге келді, бұл Сескуэханна өзенінің солтүстік жағалауында орналасқан (қазіргі Перривильге жақын). Бұл орын Чесапик шығанағының құйылысына жақын болды. Ол өмірінің алғашқы он үш жылын осы жерде өткізді. Роджерс әлі жас кезінде оңтүстік жағалаудағы (Харфорд округі) ауылға Франциядағы сол аттас портының құрметіне Маркиз де Лафайет «Грав-де-Грас» деп ат қойды. Жас Роджерс үйінің жанындағы Сескуэханна және Чесапик шығанағында балық аулауды жақсы көрді. Ол жергілікті мектепке барып, теңізшілердің өмірі туралы кітаптар оқыды. Ол Грав-де-Граста шхуна түріндегі кемелерді көріп жүрген, бірақ әрқашан оқыған үлкен, тік төртбұрышты желкенді кемелерді көруге аңсады. Роджерстің теңізге шығуға ниетті екенін түсінген әкесі, Балтимордың кеме жасау шебері және Революциялық соғыс ардагері капитан Бенджамин Фолгермен оның шәкірттікке түсуіне көмектесті. Фолгер сауда кемелерінде қызмет еткен, сондай-ақ атақты қарақшыны ұстауға пайдаланылған «Фелисити» кемесінің капитаны болған. Осы кезде Фолгер «Мэриленд» кемесінің капитаны және иесі болды. Роджерс осы кемеде бес жыл шәкірттікке өтті. 1806 жылы Роджерс Минерва Денисонға үйленді; олардың үш ұлы – Роберт, Фредерик және Джон, және екі қызы болды. Роджерстің биографиясында оның қыздарының есімдері көрсетілмеген.
Бірінші команда
Роджерс он жеті жасқа толғанда, капитан Фолгер оны "Гармония" сауда кемесінің бірінші серігі етіп тағайындады. Роджерс 1793 жылы бес жылдық оқуын аяқтаған кезде, Фолгер оны Еуропа саудасында үнемі қолданылатын және Балтимор саудагерлері Сэмюэл мен Джон Смит иеленген "Джейн" сауда кемесінің капитаны лауазымына жоғары бағалады. Роджерс осы кеменің капитаны болып төрт-бес жыл қызмет етті, Балтимордан Еуропаның түрлі порттарына сапарлады. Оның алғашқы сапары 1793 жылдың басында Испанияның Кадис портына болды, ол тұзбен жүктелген күйі үйіне оралды. Роджерстің келесі сапары оны Германияның Гамбург қаласына апарды, бірақ Солтүстік теңіздегі қиын жағдайларға байланысты ол қыста Англияда тоқтауға мәжбүр болды және келесі жылдың көктеміне дейін мақсатына жетпеді. 1795 жылдың қыркүйегінде ол Ливерпульден Балтиморға аттанып, үш айдан кейін жетті. Роджерс басқарған кезде "Джейн" кемесінің бортындағы жазбалар 1796 жылдың шілде-тамыз айларын егжей-тегжейлі қамтиды, ол кезде Франция мен Англия әлі де соғыста болған. Осы кезеңде Роджерс кеме басқару шеберлігін жетілдірді.
Теңіз мансабы
Роджерстің АҚШ Әскери-теңіз күштеріндегі қызметі Франциямен болған Квази соғысы, Бірінші Барбарий соғысы және Солтүстік Африкадағы Екінші Барбарий соғысы, сондай-ақ 1812 жылғы соғысқа дейін жалғасты. 1815 жылы ол Теңіз комиссарлары кеңесіне тағайындалды және Екінші Барбарий соғысына дейін қызмет етіп, 1837 жылы зейнетке шықты.
Соғыс сияқты
1798 жылдың 8 наурызында президент Джон Адамс жас американдық әскери-теңіз флоты үшін салынған алғашқы үш кемеге кіші офицерлерді тағайындады; Роджерс Томас Трукстун басқаратын USS Constellation фрегатының екінші лейтенанты болып тағайындалды. Бұл офицерлердің барлығы келесі күні Сенат тарапынан жедел бекітілді. Роджерс француз фрегаты L'Insurgente-ні тұтқындауға қатысты (көптеген дереккөздерде француз тіліндегі жазу тәртібі қолданылады, яғни L'Insurgente). Сол түні, дауылды желдің салдарынан екі кеме ажырасып қалды, нәтижесінде Роджерс, Портер және қазір қайта аталған Insurgent-тегі бірнеше американдық теңізшілер кемені сақтап қалуға және Constellation экипажының жанындағы қолдаусыз тұтқындарды бақылауға мәжбүр болды. Жағдайды ушықтыра түскендей, француздық экипаж кемесін тапсыру алдында тұтқындарды ұстауға арналған кісендер мен басқа да құралдарды кемеден лақтырып тастады. Сан жағынан көп басымдыққа ие болған француздықтарға қарамастан, Роджерс барлық қару-жарақты тартып алып, тұтқындарды төменгі палубаға қамап, егер тұтқындар өз палубаларынан өтуге тырысса, блендербуспен оқ атуға бұйрық берді. Тұтқындарды күзетіп, екі күн, үш түн бойы қысқы дауылды ауа-райында қолға түскен кемені басқарып, 1799 жылдың 13 ақпанында Сент-Китс аралының Басеттере портына жетті. Ол кезде Ұлыбритания мен Франция соғыста болғандықтан, британдық колония тұрғындары француз кемесінің американдықтардың қолына өткенін көріп қуанды. Америкалықтардың ерен еңбегі үшін Ұлыбританияның Сент-Китс қолбасшысы Трукстунға құттықтау хаты жолдап, өзінің құзырындағы барлық көмекті ұсынды. Екі кеме де қайта жөнделіп, жабдықталды, ал Insurgent жаңа экипаж алды. 1799 жылдың 5 наурызында Роджерс капитандық шеніне көтеріліп, қолға түскен кемеге басшылық ету туралы жазбаша бұйрық алды. 1799 жылдың маусым айында Роджерс Норфолк, Вирджинияда орналасқан Insurgent кемесінен басшылықты босатып, әскери-теңіз министрі Бенджамин Стоддерттен 20 зеңбірекке ие соғыс шлюпі "Мэрилендтің" жабдықталуын қадағалау және оған басшылық ету үшін Балтиморға бару туралы хат алды. Үш айдан кейін "Мэриленд" кемесі Роджерстің басқаруына берілді. 1801 жылдың наурыз айында ол Францияға Квази соғысын аяқтаған 1800 жылғы Конвенцияны (Мортефонтен шарты) табыс етті.
Бірінші варвар соғысы
Келесі жылдың 3 мамырында Джон Адамсқа қолбасшылыққа тағайындалған Роджерске Триполиге қарай үш аптаға айналасындағы суларда теңіз күзетуіне, «Конституция» мен «Президент» және басқа да бірнеше кемелерге қосылуға бұйрық берілді. Триполиге келгеннен кейін ол дереу портының нығайтылған бекіністеріне жақындап, қаланы қорғаған канонерлік қайықтар мен батареялармен шайқасты. Осы уақыт ішінде ол Триполиге астық және басқа да жабдықтамалар жеткізуге тырысқан бірнеше бейтарап кемелерді қуды және оларға түсті. Триполи халқы блокада салдарынан ашаршылық пен басқа да қиындықтарға тап болғандықтан, оларға көмектесуге тырысқан кемелерді тоқтатып, қарап отырды. Он екі күннен кейін «Джон Адамс» Триполидің 20 зеңбірегі бар «Мешбоха» кемесімен кездесті, Роджерс оны ұстап алды. Бұл кеме бұрын Гибралтарда блокадада болған және Триполиге әскери жабдықтар тасымалдап келген. Корсарлармен күрестегі тамаша жетістіктері үшін Роджерс 1805 жылдың мамыр айында Жерорта теңізі эскадрильясының коммодоры болып тағайындалды. Коммодор Джеймс Барронның денсаулығы нашарлағандықтан, эскадрильяны басқару Баррон үшін іс жүзінде мүмкін емес еді. 22 мамырда «Эссекс» кемесінен келген хатты алған Роджерс «Конституция», «Президент», «Констелляция», «Энтерпрайз», «Эссекс», «Сирена», «Аргус», «Хорнет», «Виксен», «Наутилус» және «Франклин» кемелерінен, сондай-ақ бірқатар канонерлік қайықтардан (№5 қоса) және бомба тасушы кемелерден тұратын эскадрильяның басқаруын қабылдады. Осылайша Роджерс ХХ ғасырға дейін Жерорта теңізінде жиналған ең ірі американдық эскадрильяға қолбасшылық етті. Блокадалау күштерінің күші соншалықты зор болды, көп ойланудан және Дейдің өтініштерінен кейін шілде айының соңында Триполимен бейбітшілік шарты жасалды. 1805 жылдың күзінде бұл келісім туралы жаңалық Вашингтонға жеткенде, президент Томас Джефферсон бір фрегат пен екі кішірек көмекші кемеден басқа барлық кемелерді үйге қайтаруға бұйырды. Роджерс үйге қайтқанға дейін әскери госпитальдарды жабу және есептерді реттеу үшін Мальта мен Сиракузаға барды. Ол сондай-ақ Алжирдің Дейіне сапар жасады, ол АҚШ-тың Триполимен жасаған келісімі туралы білген болатын, және Роджерске барлық құрмет көрсетіп, оның қатысуымен қарулануға рұқсат берді. Кейінірек әскери-теңіз министрі Бенджамин Стоддертке жазған хатында Роджерс: «Мен Альжирдің Дейіне қару-жарақпен баруға рұқсат алған алғашқы христианмын» деп жазды.
Басқа қызмет
Бір жыл өткен соң Роджерс АҚШ-қа оралып, Нью-Йорк флотилиясына басшылық етті. 1807 жылдың соңында Конгресс Британияға қарсы эмбарго заңын қабылдағаннан кейін, Роджерс Атлантикалық жағалау бойында оның ережелерін сақтау бойынша операцияларды жүргізді.
Торпеда сынағы
1810 жылы Теңіз күштерінің хатшысы Пол Гамильтон коммодор Роджерске өнертапқыш Роберт Фултонның жаңа теңіз торпедасын бірнеше рет сынауды немесе тексеруді тапсырды. Фултон жақында «Торпеда соғысы және су астындағы жарылыстар» атты еңбегін жариялаған болатын. Онда ол жаңадан жасалған торпедасының тиімді және практикалық екенін, ал теңіз кемелерінің көп бөлігін ескіргенін мәлімдеді. Президенттер Томас Джефферсон мен Джеймс Мэдисон Фултонның идеясына қызығушылық танытып, АҚШ Конгресі жаңа қаруды сынау үшін 5000 доллар бөлді. Роджерс Фултонның торпедасын бекерлік деп санады. Хатшы Гамильтон Роджерске «қарсы тұру жоспарын» дайындауды бұйырды. Жауабында Роджерс Гамильтонға ол «әзірге ойлап тапқан барлық торпедаларын, сондай-ақ болашақта ойлап табатын барлық торпедаларын қолдануға жол бермейтінін» уәделеді. 1810 жылдың 24 қыркүйегінде Нью-Йорк қаласының мыңдаған тұрғыны Ист-Риверге қарап тұрған Корлеарс-Хук жағалауында жиналды. Олар лейтенант Джеймс Лоуренс басқарған USS Argus бригіне қарсы жасалған торпедалық шабуылдың көрсетілісін тамашалады. Фултон коммерциялық тұрғыда сәтті болған алғашқы бу кемесі – «Клермонтты» және алғашқы практикалық су асты кемесі – «Наутилусты» ойлап тапқан еді. Ол өз торпедасының үлкен теңіз кемесін батыруға қабілетті екеніне сенімді болды. Бірақ Роджерс пен лейтенант Лоуренс Фултонның торпедасы кеменің қорғанысын бұзуға шамасы келмейтінін тез көрсетті. Фултон Гамильтонға жолдаған соңғы есебінде Роджерстің қорғанысын бұза алмағанын мойындады. Роджерс ақталып, екеуі де бір-біріне наразылық танытпады. 1812 жылғы соғыс кезінде Фултон 1814 жылдың 14 қыркүйегінде Роджерске Балтимор портын қорғауға көмектесуді ұсынды. Бірақ хат келгенге дейін шайқас аяқталған еді. 1812 жылғы соғыс басталған кезде Американдық теңіз күштері Ұлыбританияның үлкен және күшті теңіз күштеріне қарсы тұруға дайын болмады. Онда жүздеген кемелер, тәжірибелі командирлер мен экипаждар болды, олардың көпшілігі Франциямен болған Наполеон соғыстарынан соғысқа қатысқан тәжірибелі сарбаздар еді. 1811 жылы Роджерс Аннаполис маңында USS President кемесінің коммодоры болғанда, америкалық теңізшінің Нью-Джерси штатының Сэнди-Хук маңында британдық фрегатпен ұсталғанын естіді. Коммодор Роджерске «американдық сауданы қорғау» үшін теңізге шығуға бұйрық берілді. Бірақ ол американдық кемелерден британдықтарды ұстауға жауап ретінде ауызша нұсқау алған болуы мүмкін, бұл жағдайға наразылық тудырды. 1811 жылдың басында Теңіз күштерінің хатшысы Гамильтон USS President және USS Argus кемелерін Каролинадан Нью-Йоркқа дейінгі Атлантика жағалауында күзеттік қызметке жіберді. Капитан Джон Роджерс Солтүстік Каролина жағалауында «Президент» фрегатының басшысы болды. 1811 жылдың 16 мамырында ол британдық «Шлуп» кемесін көріп, Артур Бингем басқарған HMS Guerriere деп ойлап, оның соңынан ерді. Екі тараптан да оқиғаның әртүрлі нұсқалары айтылды. Олар бір-бірін бірінші оқ атқан деп айыптады. Роджерс одан әрі кішкентай кемемен қақтығысты, 44 зеңбірегі бар «Президент» 20 зеңбірегі бар «Литтл Бельтты» қиратты. «Литтл Бельт» 13 адамды жоғалтты, оның ішінде мичман мен лейтенант та болды, ал 19 адам жараланды. «Президент» бір адам жараланды. Бұл оқиға «Литтл Бельт ісі» деп танылды. Бұл АҚШ пен Ұлыбритания арасындағы 1812 жылғы соғысқа әкелген көптеген оқиғалардың бірі болды.
On September 24, 1810, several thousand residents of New York City gathered on the banks of Corlear's Hook overlooking the East River to watch the widely publicized demonstration of a mock torpedo attack against the brig USS Argus, commanded by Lieutenant James Lawrence. Fulton, the successful inventor of the first commercially viable steamboat, Clermont, and the first practical submarine, Nautilus, was confident that his torpedo could sink a large naval vessel. Rodgers and Lt. Lawrence quickly demonstrated that Fulton's torpedo was unable to penetrate the ship's defense. Fulton in a final report to Hamilton reluctantly conceded he could not penetrate Rodgers' defense. While Rodgers was vindicated, the two men held no rancor toward each other. During the War of 1812 Fulton wrote Rodgers on September 14, 1814, to offer his service in defense of the port of Baltimore; before the letter arrived, the battle was over. At the outbreak of the War of 1812, the American navy was not prepared to deal with Britain's large and formidable navy; it consisted of hundreds of ships and seasoned commanders and crews, many of whom were already battle hardened from the Napoleonic wars with France. In 1811, Rodgers was commodore of USS President off Annapolis when he heard that an American seaman had been impressed by a British frigate off Sandy Hook, New Jersey. Commodore Rodgers was ordered to sea to "protect American commerce", but he may have had verbal instructions to retaliate for the impressment of British subjects from American vessels, which was causing much ill feeling. Early in 1811, Secretary of the Navy Hamilton had ordered USS President and USS Argus on patrol duty along the Atlantic coast from the Carolinas to New York. Captain John Rodgers was in command of the frigate President off the coast of North Carolina. On May 16, 1811, he sighted and followed the British sloop , commanded by Arthur Bingham, thinking it to be HMS Guerriere. Very different versions of events were given on either side. A gun was fired, with each side accusing the other of the first shot. Rodgers continued to engage the much smaller vessel and the President, bearing 44 guns, cut to pieces Little Belt, with only 20 guns. Little Belt lost 13 men killed, including a midshipman and a lieutenant, and 19 wounded, while President incurred only one wounded. The incident came to be known as the Little Belt Affair. It was one among many incidents between the United States and Britain that led to the War of 1812.
1812 жылғы соғыс
1812 жылдың 18 маусымында АҚШ Ұлыбританияға қарсы соғыс жариялағанда, көптеген американдық кемелерде экипаж жетіспей, жөндеу жұмыстары жүргізіліп жатқан еді, ал басқалары теңізде болды. "Президент" 21 маусымда Сэнди-Хуктан өтті. 23 маусымның таңертеңінде солтүстік-шығыста капитан Ричард Байрон басқаратын фрегат көрінді. Роджерс дереу қуып жетті, ал "Конгресс" одан кейін тығыз қозды. "Бельвидера" Нью-Йорк кемесінен соғыс жариялануы мүмкін екені туралы хабар алды және бірден барлық желкендерін керіп, батыстан келген кемелердің барлығынан жаңа желмен солтүстік-шығысқа қарай қашқанын бастады. "USS Президент" өте жылдам фрегат болды және түске қарай "Бельвидераны" қуып жете алды, ол қазір шамамен екі жарым миль қашықтықта, Нантакет аралының оңтүстік-батысында 75 мильдей жерде болды. "Президент" "Бельвидераға" жақындағанда, капитан Байрон палубаны тазалап, кор қаруларын дайындады. Сағат 4:30-ға қарай жел біраз басылды, бірақ "Бельвидера" енді шабуылға түсуге жеткілікті жақын болды. Осы мүмкіндікті пайдаланып, "Президенттің" мұрындық қарулары Роджерстің өзі атып, содан кейін бірден тағы екеуі оқ атты. Үш оқ та "Бельвидераның" кор жағына тиіп, рульдік механизмге және капитанның кабинасына зақым келтіріп, тоғыз адамды өлтірді немесе жаралады. Кемеде үрейлі жағдай туды, өйткені енді барлық қару күдік тудырды. Байрон кор қаруларын атып, тағы алты адамды өлтірді. "Бельвидера" атысын жалғастырып, такелажға және алдыңғы желкендерге зақым келтірді. "Президент" қуып жете берді, бірақ жеткілікті алдыңғы желкендері болмағандықтан, жайнап, артқа қарай жылдамдығын жоғалта бастады. "Бельвидера" қашып құтылып, соғыс жарияланғаны туралы хабармен Халифаксқа оралды. Роджерстің туған қаласы Гавр-де-Грейс 1813 жылы адмирал Джордж Кокберн басқаратын британдық күштердің шабуылына ұшырады. Кокберннің әскері Роджерстің үйін тонап, өртеп жіберді. Кокберн (Ко-бэрн деп айтылады) адмирал Уорреннің басқаруында болды. 1814 жылдың сәуір айында Роджерс Гавр-де-Грейске оралды, онда ол Филадельфиядағы 53 қаруы бар "Герриер" кемесіне командалық етуге бұйрық алды. Сол жылдың мамыр айының басында ол Делавэр эскадрильясының командирі ретінде коммодор Александр Мюррейдің орнын басты. Роджерс лейтенант Чарльз Морганға эскадрильяны қайта ұйымдастыруды тапсырды, кемелерді қару-жарақпен жабдықтау және экипажды оқыту туралы нұсқау берді. 1814 жылдың 20 маусымында 200 адамнан тұратын экипажы бар "Герриер" кемесі суға түсті, ал Делавэр өзенінің жағалауында және шағын қайықтарда 50 000-нан астам көрермен жиналды. Сол жазда Роджерс уақытының көп бөлігін Филадельфияның кеме жасаушылығында осы кемеге жабдықтар дайындауға жұмсады. Делавэр эскадрильясы 20-ға жуық канонерлік қайықтардан, шлюптер мен галереялардан тұрды және Атлант мұхитының жоғарғы жағалауындағы маңызды порттарды патруілдеуге тағайындалған бірнеше флоттардың бірі болды.
In April 1814, Rodgers returned to Havre de Grace, where he received orders to take command of Guerriere at Philadelphia, bearing 53 guns. Early in May of that year, he had replaced Commodore Alexander Murray, as commander of the Delaware squadron. Rodgers ordered Lieutenant Charles Morgan to take charge of the squadron to reorganize it, instructing him about outfitting the ships with armament and drilling the crew. On June 20, 1814, Guerriere was launched with a crew of 200 men, while more than 50,000 spectators gathered on the shores of the Delaware River and in small boats to witness this. During that summer Rodgers spent most of his time at Philadelphia's naval yard outfitting this ship. The Delaware squadron comprised some 20 gunboats, sloops and galleys, and was one among several fleets assigned to patrol the chief ports along the upper Atlantic coastline.
Вашингтонның өртелуі
Комодор Джон Роджерс атқарды маңызды рөл 1814 жылы Вашингтонды қайтадан басып алуда, одан кейін британдықтар оны өрттеп жіберген. Теңіз офицері ретінде ол көбінесе құрлықтағы шайқастың тактикасымен және орналасуымен таныс емес еді, бірақ Вашингтонды басып алғаннан кейін тәртіпті қалпына келтірді және теңіз пехотасы ретінде теңізшілер мен теңізшілерді жұмысқа орналастыру үшін теңіз флоты хатшысы Уильям Джонстың бұйрықтарын үйлестірді. Роджерстің Потомак өзеніндегі кемелерінің флотилиясы, оның екі бас қолбасшысы – коммодор Оливер Хазард Перри мен коммодор Дэвид Портердің басқаруындағы құрлықтағы күштермен бірге, британдықтарды кері шегінуге мәжбүр етті. 1814 жылдың жазында Чесапик шығанағындағы американдық теңіз күштерінің көп бөлігі американдық революцияның қатысушысы, коммодор Джошуа Барнидің басқаруындағы канонерлік қайықтардың флотынан тұрды. 20 тамызда Кокберннің басқаруындағы британдық флот Патуксент өзенімен жоғары қарай Барнидің флотилиясын іздеді, ал британдық әскерлер жағалау бойымен сол бағытта марш жасады. Теңіз флоты хатшысы Джонс Филадельфиядағы коммодор Роджерске және Нью-Йорктегі коммодор Портерге бірнеше теңізшілер мен теңіз жаяу әскерлерінің жасақтарымен Вашингтонға қарай жүруге бұйрық берді. Бұйрықтар пошта арқылы жіберілді, бірақ Филадельфияға 22-сі таңғы сағат онда ғана жетті. Роджерс Делавэр өзеніндегі Риди аралында флотилиясын тексеріп жатқанда, ол хатшының бұйрықтарын сол күні кешкі сағат он бірде – он үш сағаттан кейін ғана алды. Роджерс бұйрықты алған соң, дереу Балтиморға қарай аттануға дайындалды. Министр Джонс өзінің бастапқы бұйрықтары Роджерске күткеннен кейін жеткенін білмейтіндіктен, Роджерстің 23-сі күні кешке қарай белгіленген орнында болуын күтті және сол күні таңертең Роджерске Бладенсбургке, Мэрилендке, Вашингтоннан солтүстік-шығысқа қарай 5 миль (8 км) бағыттау туралы бұйрықтарды жіберді. Осылайша, Роджерс бұйрықтарды орындау үшін тым кеш болғанша алмады. Американдық күштер жеңіліп, кері шегінген кезде президент Джеймс Мэдисон мен министр Джонс астанадан қашып, ел ауласында жасыру үшін Потомак өзенінің бойымен жол тартты. Роджерс Балтиморға 25-сі күні жетіп келді. Қала тұрғындары өздерінің қаласы да Вашингтонның тағдырына тап болады деп қорқып, үрейленді. Америкалықтар қатерлі ісіктен қорқып, жақын маңдағы Колумбия мен Аргусты өрттеп жіберді. Роджерс келгеннен кейін ол дереу аймақта қорғаныс шараларын дайындауға кірісті, оның әрекеттері азаматтар арасында тәртіпті қалпына келтірді; тұрғындардың батылдығы біршама қалпына келтіріліп, Роджерс өзінің командасын Портермен біріктірді және оңтүстік-шығысқа қарай Балтимордағы Чесапик шығанағына құятын Патапско өзенінде шағын флотилияны қамтамасыз етті. Мыңға жуық теңізші мен теңізшілердің күшімен Роджерс Балтимордың айналасын қорғауға кірісті, бұл күшті екі полкке бөліп, бірін Портердің, екіншісін Балтиморда орналасқан Оливер Хазард Перридің басқаруына берді.
Теңіз комиссарлары кеңесінің төрағасы, 18151824
1815 жылы 1812 жылғы соғыс аяқталғаннан кейін Конгресс Теңіз комиссарлары кеңесін (BNC) құрды. Роджерс өнімді саяси жазушы болды, оның ойлары Президент Мэдисонға ұнады, нәтижесінде Сенаттың келісімімен Роджерс Исаак Халл мен Дэвид Портермен бірге Теңіз комиссарлары кеңесінің мүшесі болып тағайындалды. Роджерс 1815 жылдан 1824 жылға дейін және 1827 жылдан 1837 жылдың мамырында зейнеткерлікке шыққанға дейін кеңеске жетекшілік етті. Роджерс 1823 жылы қысқа мерзімге Теңіз флотының хатшысы қызметін атқарды. Кеңес Балтимор, Норфолк және Чарльстон әскери-теңіз кемежайларын жабуды ұсынды. Бұл ұсыныстар қырқыс дау тудырып, үлкен саяси тартысқа айналды, нәтижесінде тек Балтимор мен Чарльстон ғана біртіндеп жабылды. BNC-нің соңғы есебі Вашингтон әскери-теңіз кемежайының және оның іскерлік тәжірибесінің кемшіліктерін қатты сынады. 1815 жылдың 11 мамырында коммодор Томас Тингиге жазған хатында BNC былай деді: "Кеңес сіздің басқаруыңыздағы әскери-теңіз кемежайындағы ұстахананы жөндеу жұмыстарын келісімшарт арқылы жүзеге асыруды жоспарлап отыр, мақсаты – жұмысшыларды жұмысқа алып, оларды қызметке келтіруге және жақсы күйде ұстауға дайындау. Теңіз комиссарлары кеңесінің ниеті – осы жердегі әскери-теңіз кемежайын тек құрылыс кемежайы ретінде қайта жаңарту. Сізге осы ниетті жеткізе отырып, олардың жалпы көзқарастарын сізге білдіруге рұқсат етілмейді. Олар көптеген әскери-теңіз кемежайларында, әсіресе осы жерде мемлекеттік қызметке жарамсыз адамдарды жұмысқа алудың қысымын байқады – мүгедек және басқаруға келмейтін құлдарды жесірлер мен жетімдерді, мұқтаж отбасыларды қамтамасыз ету үшін, шәкірттерді олардың ұстаздары үшін, қарттар мен балаларды олардың отбасылары мен ата-аналарының игілігі үшін. Бұл тәжірибелер тоқтатылуы керек – тек мемлекеттік мүдделер үшін ғана жұмысқа алу керек, және бұл кемежай ұзақ уақыт бойы көрсеткен қажетсіздік пен ысырап көріністерінен ұлт үшін жеккөруге айналмауы керек, ең алдымен экономиканың жалпы жүйесін жетілдіруге үлгі болып қызмет етуі керек. Сізге, мырза, осы ескертулерді жасай отырып, Теңіз комиссарлары сіздің олар шағымданатын жамандықтарға куә болғаныңызды және оларды жоюға көмектесу үшін сізге барлық қолдау көрсетілетінін біледі, сондай-ақ сіздің қоғамдық мүдделерді ілгерілетуге деген ниетіңізге сенімділікпен есептейді." 1824 жылдың қарашасынан 1827 жылдың мамырына дейін ол Жерорта теңізі эскадрильясына қолбасшылық етті. Соңғы теңіз командасынан кейін ол Нью-Йоркке оралды, онда ол порттағы теңіз агенті болды.
Қоғамдар
1820 жылдары Роджерс беделді Колумбия өнер мен ғылымды дамыту институтының мүшесі болды. Институт құрамында бұрынғы президенттер Эндрю Джексон мен Джон Куинси Адамс, сондай-ақ сол заманғы әскери, мемлекеттік қызмет, медицина және басқа да салалардағы көптеген белгілі тұлғалар бар еді.
Соңғы жылдар
Роджерс Әскери-теңіз комиссарлары кеңесінен зейнеткерлікке шығар алдында бірнеше жыл бұрын оның денсаулығы нашарлай бастады, мұның себебі холера болған деп есептеледі. Оның жағдайы демалысқа шығудан жақсаратыны туралы кеңес берілген соң, ол Атлантика арқылы Англияға саяхат жасауға көндірілді. Кейіннен Роджерс президент Эндрю Джексон мен Әскери-теңіз министрі Махлон Дикерсонның қолдауымен қызметтен кетті. 10 мамырда ол Нью-Йорктен Монреаль пакет кемесімен Лондонға жол тартты және бірнеше апта Лондонда болды. Ол сондай-ақ Плимут және Портсмут қалаларын да аралады. Оған Корольдік Әскери-теңіз флотының Адмиралтействосы және көптеген белгілі тұлғалар қамқорлық көрсетіп, көп көңіл бөлді. Роджерс екі жақын досы – адмирал сэр Джеймс Стирлинг және леди Хиллиармның қонағы болды. Олар Роджерс Жерорта теңізінде пираттармен күресіп қызмет еткен кезде Жерорта теңіз флотында болған. 1837 жылдың тамыз айының соңында Роджерс денсаулығы көтерілмей АҚШ-қа оралды. Ол бірнеше апта Вашингтондағы Лафайетт алаңындағы үйінде болды, бірақ денсаулығы қайта нашарлағандықтан Филадельфиядағы Әскери-теңіз ауруханасына, әскери дәрігер және досы доктор Томас Харристің күтіміне берілді. Оның әйелі жақын жердегі пансионатта тұруға көшті. Ұзақ өтпей оның нашар денсаулығы күрт нашарлай бастады. Өлімі жақын болғанда оның әйелі шақырылды, бірақ ол келген кезде Роджерс есінен танып, жан тапсырған еді. Роджерстің соңғы сөздері оның үй ішкі қызметшісі мен жақын досына айтылды: «Мырза, Әкесіміздің дұғасын білесің бе?» Үй ішкі қызметшісі «Иә, мырза» деп жауап берді. Роджерс «Онда маған оқып бер» деді. Роджерс 1838 жылдың 1 тамызында 66 жасында үй ішкі қызметшісінің құшағында қайтыс болды. Роджерс Вашингтондағы Конгресс зиратындағы отбасылық жерлеу орнына жерленді. Оның қабірі пирамида пішіндес құмтастан жасалған ескерткішпен белгіленді, онда оның әйелі Минерва Денисон, ұлы Фредерик және кейіннен сол жерге жерленген екі қызының есімдері де жазылған.
Табысы мен мұрасы
Комодор Роджерс басқа да бірнеше көрнекті офицерлерді шығарған теңіз "династиясын" құрды. Оның ұлы Джон Роджерс (1812–1882) Америка Азамат соғысында, ал оның шөбересі Джон Роджерс (1881–1926) Бірінші дүниежүзілік соғыста қызмет етті. Олардың құрметіне алты кеме аталды, үшi "Джон Роджерс" және үшi "Роджерс" деп. Комодор Роджерстің қызы Луиза Одақ генералы Монтгомери С. Мейгске үйленді; олардың ұлы Джон Роджерс Мейгс 1864 жылы Азамат соғысында қаза болды. (Генерал Мейгс Континентальдық армия полковнигі Ритерн Дж. Мейгстің ұлының немересі болған.) Оның үйі, Сион-Хилл, 1990 жылы тарихи орындардың ұлттық тізіміне енгізілді және 1992 жылы ұлттық тарихи ескерткіш деп жарияланды.