Кіріспе

Клемсон класының эсминшісі USS Farragut (DD 300) – Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде АҚШ Әскери-теңіз күштері үшін салынған эсминші.

Сипаттама

Клемсон класы алдыңғы класты қайталады, бірақ отын сыйымдылығы арттырылды. Кемелер стандартты жүктемеде және толық жүктемеде суды ығыстырды. Олардың жалпы ұзындығы 314 фут (96 м), ені 30 фут (9 м) және суға бату тереңдігі 10 фут (3 м) болды. Олардың экипажы 6 офицер және 108 сарбаздан тұрды. Сыныптағы кемелердің өнімділігі күрт өзгеше болды, көбінесе нашар сапалы жұмыс жасаудың нәтижесінде. Клемсон класы екі бу турбинасымен қоздырылды, әрқайсысы бір жетекті білікпен, ал бу төрт су түтікті қазандықтармен қамтамасыз етілді. Турбиналар жалпы қуаты жобаланған, мақсаты сағатына жылдамдыққа жету болды. Кемелерде максималды отын мұнайы болды, бұл оларға шамамен тең қашықтықта жүруге мүмкіндік берді. Кемелер бір тұғырлы 4 дюймдік (102 мм) төрт зеңбірекпен қаруланды және әуе шабуылынан қорғану үшін екі 1 фунттық зеңбірекпен жабдықталды. Көптеген кемелерде 1 фунттық зеңбіректердің жетіспеуі оларды 3 дюймдік (76 мм) зеңбіректермен алмастыруға әкелді. Бірақ олардың басты қаруы – он екі 21 дюймдік (533 мм) торпедалық түтіктерден тұратын торпедалық батареясы, олар төрт үштік орналасуда орналасқан. Олар сонымен қатар тереңдік бомбаларының екі рельсін де алып жүрді. Көптеген кемелерге "Y" қаруы сияқты тереңдік зарядтарын лақтыратын құрылғы қосылды.

Құрылыс және мансап

Фаррагут, адмирал Дэвид Фаррагуттың құрметіне аталған, 1918 жылғы 4 шілдеде Калифорния штатының Сан-Франциско қаласындағы «Бейтлехем кеме құрылысы корпорациясының» «Одақ темір зауытында» салынды. Оны Темплин Моррис Поттстың әйелі Мари Шарлиер Поттс демеушілік етті және 1918 жылғы 21 қарашада суға түсірілді. 1920 жылғы 4 маусымда қолданысқа берілді. «Фаррагут» 1920 жылғы 3 шілдеде Сан-Диегоға (Калифорния) келді және 1922 жылғы 31 наурызына дейін резервке қойылды. Содан кейін ол Панама каналы аймағынан Орегонға дейін Батыс жағалауында үнемі жаттығулар жүргізді. 1923 жылғы 27 шілдеде Вашингтон штатының Сиэтл қаласында ол президент Уоррен Г. Хардингтің Аляскадан оралған сапарында өткізген тексеруге қатысты. Сан-Диегоға қайтып келгенде, ол сегіз басқа кемемен бірге 1923 жылғы 8 қыркүйекте тұманды түні Honda Point апатында Honda Point-те жерге отырды. «Фаррагут» пен тағы бір кеме аз зақыммен құтылып кетті, ал қалғандары тасты жағалауда қалды. 1924 және 1927 жылдары «Фаррагут» Кариб теңізіне маневрлер үшін флоттың жиналуына барды, ал 1927 жылы солтүстікке қарай Нью-Йорк, Ньюпорт (Род-Айленд) және Норфолк (Вирджиния) қалаларына сапар шекті. Ол алғаш рет 1925 жылдың жазында Гавайи аралдарына келді, сол кезде ол Батыс жағалауынан Гавайиге су ұшақтарының ұшуы кезінде станциялық кеме ретінде қызмет етті. 1928 жылғы көктемде «Фаррагут» Гавайи аралдарында жаттығулар жасады. USS «Фаррагут» 1930 жылғы 1 сәуірде Сан-Диегода қызметтен босатылды, 1930 жылғы 22 шілдеде Әскери-теңіз кемелерінің тізілімінен шығарылды және 1930 жылғы 31 қазанда Лондондық теңіз келісіміне сәйкес металл тескілеріне сатылды.