Хуго Штиннес: Неміс өнеркәпшісі және саяхатшысы (1870-1924)
Hugo Stinnes
Хуго Штиннес (1870-1924) – неміс өнеркәсіпшісі, саяхатшы, Рейхстаг депутаты. Еуропадағы ең ықпалды кәсіпкерлердің бірі, өмірбаяны мен қызметі туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Неміс өнеркәсібі және саясаткер (1870–1924)
German industrialist and politician (1870–1924)
Хьюго Адольф Юген Виктор Штиннес, көбінесе Хьюго Штиннес деп танылатын (12 ақпан 1870 – 10 сәуір 1924) – неміс өнеркәсібі және саясаткер, 1920 жылдан 1924 жылға дейін (өлгенге дейін) Рейхстаг депутаты болды. Неміс империясының соңғы жылдары мен Веймар Республикасының алғашқы кезеңінде ол Еуропадағы ең беделді кәсіпкерлердің бірі саналды.
Hugo Adolf Eugen Victor Stinnes commonly known as Hugo Stinnes (12 February 1870 – 10 April 1924) was a German industrialist and politician who served as member of Reichstag from 1920 to 1924 (his death). During the late era of the German Empire and early Weimar Republic, he was considered to be one of the most influential entrepreneurs in Europe.
Ерте өмір
Штиннес Солтүстік Германия Конфедерациясының Рур аймағындағы Мюльхайм қаласында дүниеге келген. Оның ата-анасы Герман Хьюго (1842–1887) және Аделина Стиннес (1844–1925) болды, ал атасы Маттиас Стиннес Мюльхаймда шағын кәсіпорын құрған. Жас Штиннес орта мектепті (Realschule) бітіргеннен кейін Кобленц қаласындағы кеңседе бизнес бойынша тәлім алды. Тау-кен ісін тәжірибелі түрде үйрену үшін ол бірнеше ай Вите кенішінде жұмыс істеді. Содан кейін 1889 жылы Берлиндегі Тау-кен академиясына қатысты (1916 жылы Берлин Технологиялық институтымен біріктірілді). 1890 жылы ол әкесінен көмір өндіру және басқа да қаржылық кәсіпорындарын мұраға алды.
Stinnes was born in Mülheim, in the Ruhr Valley, North German Confederation. His parents Hermann Hugo (1842–1887) and Adeline Stinnes (1844–1925), and his grandfather, Matthias Stinnes, had founded a modest enterprise in Mülheim. After passing his graduating examination from a secondary school (Realschule), young Stinnes was placed in an office at Koblenz where he received business training. In order to get a practical knowledge of mining, he worked for a few months as a miner at the Wiethe colliery. Then, in 1889, he attended a course of instruction at the Academy of Mining in Berlin (in 1916 merged into the Berlin Institute of Technology). In 1890, he inherited his father's coal mining and other financial enterprises.
Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде
Бірінші дүниежүзілік соғыстан бұрын ол бірнеше миллион фунт стерлингке бағаланған айтарлықтай байлыққа ие болды. Ол Вестфалия, Рейнланд және Люксембургтің ірі өнеркәсіптік және тау-кен компанияларының директоры болды. Осы ауқымдағы бизнес мүдделері үнемі кеңейіп, ол трамвайлар, электр қуаты және жарық беру сияқты көптеген еншілес кәсіпорындарға қызығушылық танытты. Ол әрдайым жаңа компаниялар құрумен немесе барларын біріктірумен айналысты. Стиннес өзі жұмыс істейтін барлық компаниялардың жұмысын кең және тіпті егжей-тегжейлі біліп, олардың бәрінде өзінің іскерлік бағыныстыларынан ынталы және адал еңбек талап етті. Оның табысының құпиясы – вертикальдық интеграция және оның кәсіпорындарының барлық салаларында бағыт-бағдар мен мақсаттарды үйлестірудің маңызды бірлігі болды. 1920 жылдың маусым айында, Германия революциясынан кейін Стиннес Рейхстагқа сайланды. Рейхстагқа сайланған шамасында Стиннес жетекші неміс газеттерін сатып ала бастады, оның басты мақсатының бірі – Германияда заң мен тәртіпті қолдау және ең жоғары өнеркәсіптік және коммерциялық тиімділікті арттыру үшін берік және күшті пікір блогын құру еді. Оның газет сатып алуларына Берлиндегі Deutsche Allgemeine Zeitung (бұрын Отто фон Бисмарктің, содан кейін барлық келесі неміс үкіметтерінің органы), Münchener Neueste Nachrichten және München Augsburger Zeitung кірді, соңғысы Германиядағы ең көне газеттердің бірі. Мюнхеннің екі журналы да бұрынғыдан гөрі оның иелігінде болған кезде көбірек демократиялық көзқарасты білдірген. Осы сатып алулармен қатар, Стиннес газеттерін қағаз нарығынан тәуелсіз ету үшін қағаз фабрикаларында үлкен үлестерге ие болды. Стиннес Берлинде өт қабығы операциясынан көз жұмды. Оның қаржы империясы 4500 компания мен 3000 өндіріс орнына ие болғанымен, ол қайтыс болғаннан кейін бір жыл ішінде құлады. Оның империясының бір бөлігі Stinnes AG (қазір DB Mobility Logistics), Hugo Stinnes Schiffahrt және RWE түрінде сақталды, RWE Германиядағы екінші ірі энергия жеткізушісі болып табылады.
Before World War I, he was the possessor of a significant fortune which was vaguely estimated at several million pounds. He was a director of many of the largest industrial and mining companies of Westphalia, the Rhineland and Luxembourg. Business interests of this magnitude were constantly expanding, and he became interested in numerous subsidiary enterprises, such as tramways and the supply of electric power and light. He was always engaged in founding new companies or amalgamating existing ones. Stinnes managed to maintain an extensive and even a detailed knowledge of the working of all the companies in which he was engaged and, in all of them, to exact zealous and conscientious work from his business subordinates. The secret of his success was vertical integration and an essential unity of direction and coordination of aims in all branches of his enterprises. In June 1920, after the German Revolution, Stinnes was elected to the Reichstag. About the time of his election to the Reichstag, Stinnes began to buy up leading German newspapers, one of his main objects being to organize a solid and powerful bloc of opinion in Germany in support of law and order and the promotion of the highest industrial and commercial efficiency. His newspaper purchases included the Deutsche Allgemeine Zeitung in Berlin, formerly the organ of Otto von Bismarck and then of all the succeeding German governments, the Münchener Neueste Nachrichten and the München Augsburger Zeitung, the latter being one of the oldest newspapers in Germany. Both of the Munich journals were previously exponents of a very much more democratic trend of opinion than that which came to characterize them under his proprietorship. Ancillary to these acquisitions, Stinnes secured large interests in paper mills in order to make his newspapers independent of the paper market. Stinnes died in Berlin as a result of a gall bladder operation. Although his financial empire held some 4500 companies and 3000 manufacturing plants, it collapsed within a year of his death. Parts of his empire continued as Stinnes AG (now DB Mobility Logistics), Hugo Stinnes Schiffahrt and RWE, the second largest energy supplier in Germany.
Отбасы
1895 жылы Хьюго Стиннес Клер Вагенкнехтке үйленді; олардың жеті баласы болды: Эдмунд Хьюго (1896–1980), Хьюго Герман (1897–1982), Клеренор (1901–1990), Отто (1903–1983), Хильда (1904–1975), Эрнст (1911–1986) және Эльза (1913–1997). Олардың қызы Клеренор 1929 жылы автомобильмен әлемді айналып шыққан алғашқы еуропалық әйел атанды. Оның ұлы Эдмунд Стиннес Германиядан кеткен қаржыгер болды және 1945 жылы Италиядағы Екінші дүниежүзілік соғысты аяқтаған құпия тапсыру келіссөздері үшін үйін ұсынды.
In 1895, Hugo Stinnes married Cläre Wagenknecht; the couple had seven children: Edmund Hugo (1896–1980), Hugo Hermann (1897–1982), Clärenore (1901–1990), Otto (1903–1983), Hilde (1904–1975), Ernst (1911–1986), and Else (1913–1997). Their daughter Clärenore was the first European woman to circumnavigate the world with an automobile in 1929. His son Edmund Stinnes was a financier who left Germany and gave his home for the Secret Surrender negotiations in 1945 which brought WW2 to an end in Italy.