Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Түрлі географиялық жерлердегі адамдар арақатынасы
Relations between persons on different geographical locations
Алыс қашықтықтағы қарым-қатынас (LDR) немесе қашықтықтағы романтикалық қарым-қатынас – бір-бірінен географиялық тұрғыдан алшақ орналасқан серіктестер арасындағы жақын қарым-қатынас. LDR-дегі серіктестер географиялық бөлінуге және бетпе-бет кездесудің болмауына тап болады. LDR-лер көбінесе жоғары оқу орнының студенттері арасында кең таралған, барлық қарым-қатынастардың 25%-дан 50%-ын құрайды. Ғалымдар студенттер арасында LDR-дің көптеп кездесетінін хабарласа да, қашықтықтағы қарым-қатынастар әлі толық зерттелмеген құбылыс болып табылады.
A long distance relationship (LDR) or long distance romantic relationship is an intimate relationship between partners who are geographically separated from one another. Partners in LDRs face geographic separation and lack of face to face contact. LDRs are particularly prevalent among college students, constituting 25% to 50% of all relationships. Even though scholars have reported a significant number of LDRs in undergraduate populations, long distance relationships continue to be an understudied phenomenon.
Достармен және отбасымен LDR
Барлық қашықтықтанғы қарым-қатынастар романтикалық бола бермейді. Адамдар білім алу үшін басқа қалаға немесе елге кеткен кезде, олардың туыстарымен және достарымен арадағы қарым-қатынасы да қашықтыққа айналады. Pew Internet (2004) мәліметтері бойынша, АҚШ-тағы ересек респонденттердің 79% отбасы мен достарымен байланыс үшін интернетті пайдаланатынын хабарлады. Сондай-ақ, Pew Internet (2002a) жаңа технологиялардың арқасында студенттердің достарымен әлеуметтік байланыстары отбасы мүшелерімен байланысқаннан гөрі күштірек болады деп мәлімдейді. Сондықтан, студенттердің электрондық хаттарын зерттеу интернеттің студенттердің эмоционалдық және әлеуметтік жағдайына қалай әсер ететінін анықтауға көмектеседі. Жаһанданудың күшті ықпалымен және көлік және коммуникация технологияларының дамуымен бірге, көші-қон заманауи қоғамның маңызды ерекшелігіне айналды. Осының салдарынан, отбасы мүшелері әртүрлі аймақтар мен елдерде тұратын, бірақ ұлттық шекаралардан тыс бірлік сезімін сақтайтын трансұлттық отбасылар көбейді. Мысалы, балалар шетелде оқу үшін үйден кетеді, ата-аналар жақсы мүмкіндіктер мен жалақы табу үшін үйден шығады, ал бауырлар әлемнің түкпір-түкпірінде өмірдің әртүрлі жолдарын таңдайды.
Not all long distance relationships are romantic. When individuals go away to school, their relationships with family and friends also become long distance. Pew Internet (2004) asserts that 79% of adult respondents from the United States reported using the Internet for communication with family and friends. Also, Pew Internet (2002a) states that because of new technologies, college students will have greater social ties with their friends than their family members. Therefore, examining email among college students helps explore how the Internet is affecting college students emotionally and socially. Under the great influence of globalization, together with the advancement in transportation and communication technologies, migration has gradually become a feature of contemporary society. As a result, transnational families have become increasingly common in which family members live in different regions and countries, yet hold a sense of collective unity across national borders. For instance, children choose to leave home to study abroad, parents decide to leave home for better prospects and salaries, or siblings pursue different life paths around the world.
Отбасылық қарым-қатынасты сақтау
Австралияда көшіп келген балалармен және Италияда, Ирландияда және Нидерландыда тұратын олардың ата-аналарымен сұхбаттасқан сапалық зерттеуде, географиялық тұрғыдан алшақ отбасы мүшелері, әдетте, жақын отбасылар сияқты барлық типтегі күтім мен қолдауды – қаржылық, тұрмыстық, жеке, тұруға орын, эмоционалдық және моральдық қолдауды алмастырады. Лоретта Балдасардың сөзіне сәйкес, Австралияда өскен көшіп-қонған балалар мен олардың Италиядағы ата-аналары арасындағы 30 трансұлттық отбасының жан тереңдігіне енген этнографиялық талдауы 1950 жылдардан 2000 жылдарға дейін ата-аналар мен балалар арасындағы эмоционалдық және моральдық қолдау алмасуының трансұлттық отбасылардағы отбасылық қарым-қатынастарды сақтау мен берік ұстаудың басты факторы екенін көрсетті. Интернет технологияларының кең таралуы алыс тұратын отбасы мүшелерінің эмоционалдық байланысын жеңілдетіп, күнделікті қолжетімді және үнемді қашықтықтан байланыс жасау мүмкіндігін берді, бұл қарым-қатынасты сақтауға көмектеседі. Талдау көрсеткендей, телефон және интернет аудио/бейне қоңыраулары (мысалы, Skype) сияқты синхронды және электрондық пошта немесе мәтіндік хабарламалар сияқты асинхронды әдістер сияқты байланыс құралдарының алуан түрлілігіне қарамастан, алыс отбасы мүшелері виртуалды байланыс үшін синхронды әдістерге көп жүктеледі. Мексика мен АҚШ-тағы трансұлттық отбасылардың өкілдік үлгісін пайдаланған Лахай, Хейс, Пайпер және Хейманның (2009) зерттеуі ата-аналардың көші-қоны мен балалардың психикалық денсаулығы арасындағы байланысты зерттеуде осыған ұқсас нәтижелерді көрсетті. Сонымен қатар, ананың немесе әкенің жұмыс үшін көшіп кетуі де маңызды рөл атқарады. Филиппиннің трансұлттық отбасыларымен жүргізілген сұхбаттар мен байқауларға сүйенсек, дәстүрлі отбасылық гендерлік рөлдерді ескере отырып, балаларда трансұлттық ана болудан әке болуға қарағанда эмоционалдық проблемалар көбірек кездеседі. Ата-аналардың көшіп кетуі балалардың психологиялық әл-ауқатына әртүрлі елдерде әртүрлі әсер етеді. Оңтүстік-Шығыс Азиядағы балалар денсаулығы мен көшіп келген ата-аналар туралы (CHMPSEA) негізгі зерттеуден алынған деректерге сілтеме жасай отырып, Грэм және Джордан (2011) Индонезия мен Таиландта көшіп келген әкелері бар балалардың көшіп келмеген отбасылардың балаларына қарағанда нашар психологиялық денсаулыққа ұшырау ықтималдығы жоғары екенін көрсетті, бірақ бұл нәтижелер Филиппин мен Вьетнамдағы балаларда қайталанбады. Ата-анасынан қалған балаларға арналған арнайы күтім шаралары, мысалы, күтімді жүктеу үшін туысқандардан көмек сұрау, балалардың өсуіне маңызды әсер етеді. Лахай және басқалар (2009) өздеріне күтім жасайтын балалардың басқа күтім алған балаларға қарағанда мінез-құлық және оқу проблемаларын көрсету ықтималдығы жоғары екенін анықтады. Эмоционалдық жағдайды күшейтетін тағы бір фактор – әскери қызметкердің өмірін қауіпке тіккен соғыс аймағына жіберілетінін түсіну. Жұмыстың барлық кезеңдерінде серіктес алаңдаушылық, жоғалту, мойын бұру, ашу, депрессия және қабылдау сияқты көптеген эмоциялық проблемаларды көрсетеді.
A qualitative study that conducted 50 interviews with adult migrant children in Australia and their parents in Italy, Ireland, and the Netherlands found that geographically separated family members generally exchanged all types of care and support that proximate families did, including financial, practical, personal, accommodation, and emotional or moral support. According to Loretta Baldassar, a closely related ethnographic analysis of 30 transnational families between grown up migrant children living in Australia and their parents in Italy from the 1950s to 2000s illustrated that the exchange of emotional and moral support between parents and children was the fundamental factor for sustaining and staying committed to family relationships in transnational families. The prevalence of Internet technologies has facilitated remote family members’ emotional exchange, and provided them with the opportunity of accessible and affordable long distance communication on a daily basis for sustaining relationships. Analysis revealed that among a variety of communication methods, including synchronous means such as telephone and Internet audio/video call (e. g., Skype) and asynchronous methods such as email or text messaging, remote family members relied heavily on synchronous methods for virtual contact. Similar results were found by Lahaie, Hayes, Piper, and Heymann (2009), a correlational study investigating the relationship between parental migration and children's mental health outcomes using a representative sample of transnational families in Mexico and the US. In addition, whether the mother or father migrates for work also plays a role. Based on the interviews and observations with Filipina transnational families, children tended to experience more emotional problems from transnational motherhood than fatherhood, taking the traditional family gender roles into account. The impacts of parent migration on children's psychological well being are also distinctive in different countries. With reference to the data collected from the cross sectional baseline study of Children Health and Migrant Parents in Southeast Asia (CHMPSEA), Graham and Jordan (2011) showed that children of migrant fathers in Indonesia and Thailand were more likely to suffer from poor psychological health when compared to children in non migrant families, while the findings did not replicate in children from Philippine and Vietnam. Special care arrangement for left behind children, such as asking the extended family members for help to take on caregiving tasks, affects children's growth substantially. Lahaie et al. (2009) revealed that children who took care of themselves had a higher probability to exhibit behavioral and academic problems when compared to other children with care arrangements. Other stressors that add to the emotional situation are the realization that the service member is being deployed to a combat zone where their life is threatened. Through all the stages of the deployment the partner will exhibit many emotional problems, such as anxiety, loss, denial, anger, depression, and acceptance.
Байланыста болу құралдары
Жаңа байланыс технологиялары, мысалы, ұялы телефон тарифтері, адамдардың алыстан қарым-қатынас жасауын бұрынғыдан оңайырақ етеді. Интернетте танысу кең таралғанға дейін, қашықтықтағы қарым-қатынастар соншалықты көп болған жоқ, себебі махаббаттағы жандардың арасындағы негізгі байланыс түрлері телефон арқылы сөйлесу немесе пошта арқылы хат алмасу болып келді. Pew Internet мәліметтері бойынша, американдықтардан әдеттегі күні интернетті қаншалықты жиі пайдаланатындары туралы сұралғанда, олардың 56%-ы электрондық пошта жіберіп немесе оқығанын, 10%-ы жылдам хабарлама жібергенін, ал 9%-ы Facebook немесе Twitter сияқты онлайн әлеуметтік желілерді пайдаланғанын хабарлады. Дегенмен, Интернеттің пайда болуымен қашықтықтағы қарым-қатынастар үлкен дамуға ие болды, өйткені заманауи технологияны қолдану арқылы оларды сақтау бұрынғыдан гөрі оңайырақ болды. Нәтижесінде, байланыс орнату және нақты мақсаттар қою, қарым-қатынастың үзілуіне және байланыстың жоғалтуына жол бермеуге көмектеседі. Қашықтықтағы қарым-қатынастардың артуы, бөлек тұратын жақын жұптарды қолдауға арналған технологиялардың көбеюімен қатар жүреді. Атап айтқанда, құшақтасу және тіпті сүйісу сияқты бірге болатын мінез-құлықты алыстан имитациялауға тырысқан көптеген құрылғылар пайда болды. Алайда, осы технологиялардың табысы әзірге шектеулі. Күнделікті және стратегиялық қарым-қатынас сақтау мінез-құлқы бар және әлеуметтік желілерді пайдаланатын жұптар қашықтықтағы қарым-қатынасты сақтауға көмектеседі. Оңдылық (әрекеттесуді қуанышты және жағымды ету), ашықтық (қарым-қатынас пен сезімдерді тікелей талқылау), сенімділік (қарым-қатынас пен болашаққа қатысты серіктестің ойын нығайту), қолдау желісі (басқалардың қолдауы мен сүйіспеншілігіне сүйену), ортақ міндеттер (бірлескен істерді орындау) және жанжалды басқару (серіктеске кеңес беру) – бұл қарым-қатынасты сақтаудың кейбір әдеттегі және стратегиялық мінез-құлықтары.
New communication technologies such as cellular phone plans make communication among individuals at a distance easier than in the past. Before the popularity of internet dating, long distance relationships were not as common, as the primary forms of communication between the romance lovers usually involved either telephone conversations or corresponding via mail. According to Pew Internet, American citizens were asked how often they used the Internet on a typical day, they reported 56% sending or reading email, 10% reported sending instant messages, and 9% reported using an online social network such as Facebook or Twitter. However, with the advent of the Internet, long distance relationships have exploded in popularity as they become less challenging to sustain with the use of modern technology. Ultimately, communicating and setting realistic goals can help prevent disconnection and the loss of touch. The increase in long distance relationships is matched by an increasing number of technologies designed specifically to support intimate couples living apart. In particular there have been a host of devices which have attempted to mimic co located behaviors at a distance including hugging and even kissing. The success of these technologies has, so far, been limited. Couples who have routine, strategic relational maintenance behaviors, and take advantage of social media can help maintain a long distance relationship. Having positivity (making interactions cheerful and pleasant), openness (directly discussing the relationship and one's feelings), assurances (reassuring the partner about the relationship and the future), network (relying on support and love of others), shared tasks (performing common tasks) and conflict management (giving the partner advice) are some of the routine and strategic relation maintenance behaviors
Қарым-қатынасты сақтау мінез-құлқы
Жақын қарым-қатынастағы серіктестер қарым-қатынастарын жақсарту үшін үнемі жұмыс істейді. Олар өз серігіне қуаныш сыйлап, қарым-қатынасты нығайтудың көптеген жолдарын таба алады. Адамдардың мінез-құлқы қарым-қатынастағы қанағаттылық пен беріктігіне зор әсер етеді. Зерттеушілер жақын серіктестер арасындағы қарым-қатынасты сақтаудың жүйелерін анықтады. Сақтау мінез-құлқы жеті санатқа бөлінеді: қарым-қатынастағы махаббат пен міндеттемелерге қатысты сендіру, сезімдерді ашық бөлісу, дау-жанжалды басқару, жағымды өзара әрекет, міндеттерді бөлісу, серігіне кеңес беру және қолдау үшін әлеуметтік желілерді пайдалану (Dainton, 2000; Stafford, Dainton, & Haas, 2000). Dindia және Emmers Sommer (2006) серіктестер ажырасуды бастан кешіру үшін қолданатын мінез-құлықтарды сақтаудың үш санатын анықтады. "Болжамды мінез-құлықтар, мысалы, серіктен қоштасу, күтілетін ажырасуға қатысты; ішкі сезімдік мінез-құлықтар, серіктестер бөлек болғандағы қарым-қатынас; және кері мінез-құлықтар, негізінен бетпе-бет сөйлесу, ажырасудан кейін байланысты қайта бекіту." (Dindia, & Emmers Sommer, 2006). Бұлар қарым-қатынас сабақтастығының құрылымдық бірліктері (RCCU) деп аталады. Сақтау мінез-құлқы да, RCCU да қарым-қатынастағы қанағаттылық пен міндеттеме деңгейінің артуымен байланысты (Pistole et al., 2010).
Intimate relationship partners constantly work to improve their relationship. There are many ways in which they can make their partner happy and strengthen the overall relationship. The ways in which individuals behave have a major effect on the satisfaction and the durability of the relationship. Researchers have found systems of maintenance behaviors between intimate partners. Maintenance behaviors can be separated into seven categories: assurances in relation to love and commitment in the relationship, openness in sharing their feelings, conflict management, positive interactions, sharing tasks, giving advice to their partner, and using social networks for support (Dainton, 2000; Stafford, Dainton, & Haas, 2000). Dindia and Emmers Sommer (2006) identified three categories of maintaining behaviors that are used by partners to deal with separation. "Prospective behaviors, such as telling the partner goodbye, which addresses anticipated separation; introspective behaviors, which is communication when the partners are apart; and retrospective behaviors which are basically talking to each other face to face, which reaffirms connection after separation." (Dindia, & Emmers Sommer, 2006). These are known as the relationship continuity constructional units (RCCUs). Maintenance behaviors as well as the RCCUs are correlated with an increase in relationship satisfaction, as well as, commitment (Pistole et al., 2010).
Зерттеу
Қызғаныш сезімінің көрінісін зерттеу барысында, қашықтықтағы қарым-қатынаста (LDR) жүрген 114 адам бір аптада бетпе-бет кездесу жиілігін көрсетті. Қатысушылардың 33 пайызы бетпе-бет кездеспегенін, ал 67 пайызы бір-екі күн бойы бетпе-бет кездесетінін хабарлады. Зерттеушілер LDR-ді географиялық жақын қарым-қатынастармен (GCR) салыстырып, бетпе-бет кездеспейтін LDR-дегі адамдардың GCR-дегілерге немесе мерзімді бетпе-бет кездесетіндерге қарағанда көбірек қызғаныш сезінетінін анықтады. Сонымен қатар, жиі кездеспейтіндер серігімен интернет арқылы байланыс құрады. Олар LDR серіктестерінің қанағаттанушылығы, міндеттемелері мен сеніміне тұрақты бетпе-бет байланыстың маңызды фактор екенін анықтады. Тұрақты бетпе-бет байланыссыз қалатындар қанағаттанушылық, сенімділік және міндеттеме деңгейінің төмен екенін көрсетті. Тағы бір зерттеуде 335 студенттің қатысуымен LDR-де болған және географиялық жақындыққа жеткен үлгі жиналды. Қайта қосылған жұптардың 66-сы бірге тұруға көшкеннен кейін қарым-қатынасын аяқтады, ал 114-і жалғастырды. Стаффорд, Меролла және Каслдың (2006) зерттеуі географиялық жақындыққа көшудің серіктердің араласуын күшейтетінін көрсетті. Коммуникативтік өзара тәуелділік тұрғысынан қарағанда, серіктер технологиялық делдалдық байланыстан (TMC) бетпе-бет байланысқа (FtF) немесе керісінше ауысқанда белгілі бір деңгейде ыңғайсыздық сезінетіні анықталды. FtF-тан TMC-ге ауысу эмоцияларды білдіруді қиындатады және түсініспеушілікке әкелуі мүмкін. Мұндай ауысулар қашықтықтағы қарым-қатынастар үшін тәуекел факторы болуы мүмкін. Ашық жауаптарды талдау нәтижесінде респонденттердің 97 пайызы географиялық жақындыққа (LD GC) көшумен байланысты қарым-қатынастағы өзгерістерді атап өтті. Респонденттерге географиялық жақындық кезінде бетпе-бет кездесу мүмкіндігі және бірге өткізілген уақыттың артуы туралы сұрақ қойылғанда, көптеген жауаптар оң болды. Мысалы, "Біз көптен бері армандаған "кішкентай" істерді істей бастадық; бір-бірімізді құшақтап, бірге ояну, бірге тамақтану және т.б." Көптеген адамдар қайта қосылғаннан кейін дербестігінен айырылғанын хабарлады. Мысалы, көптеген адамдар қашықтықта болғандағы "еркіндікті" немесе "жеке өмірді" сағынды. "Кішіпейілділік", "көп талап ету" немесе "күту" туралы жауаптар да жиі кездесті. Бірнеше адам географиялық жақындыққа жеткеннен кейін қарым-қатынастағы қақтығыстар мен "жанжалдардың" көбейгенін хабарлады. Көптегендер қарым-қатынастағы қақтығыстар жиілеп қана қоймай, оларды шешудің де қиындағанын айтты. Мысалы, бір адам қарым-қатынасы қашықтықта болғанда "азырақ ұрысып, ұрысысса да мәселелер тезірек шешілетінін" айтты. Кейбір адамдар үшін бірге тұру қызғаныш сезімін күшейтті. Кейбір қатысушылар серіктерінің мінез-құлқына куә болғаннан кейін, серіктері қазір "алдап отыр" немесе "бұрын алдаған" деген алаңдаушылық сезімдеріне ие болды. Кездесу серігі туралы жағымды және жағымсыз сипаттамаларды ашуға мүмкіндік берді, қарым-қатынас қашықтықта болған кезде серік қандай да бір жолмен өзгергенін сезінді.
In a study of jealousy experience, expression, in LDRs, 114 individuals who were in LDRs indicated how much face to face contact they had in a typical week. Thirty three percent of participants reported no face to face contact, whereas 67% reported periodic face to face contact with a mean of one to two days. The researchers compared LDRs to GCRs (geographically close relationships) and discovered that those in LDRs with no face to face contact experience more jealousy than those with periodic face to face contact or those in GCRs. Furthermore, those without periodic face to face contact were more likely to use the internet to communicate with their partner. They found that the presence of periodic face to face contact is a crucial factor in the satisfaction, commitment, and trust of LDR partners. Those who do not experience periodic face to face contact reported significantly lower levels of satisfaction, commitment, and trust. Another study generated a sample of 335 undergraduate students who were in LDRs and became geographically close. Of the reunited couples, 66 individuals terminated their relationships after moving to the same location, whereas 114 continued their relationship. A study done by Stafford, Merolla, and Castle (2006) reported that the transition from being separated geographically to proximal increased partner interference. Based on the Communicative Interdependence Perspective, it was found that when partners switched from technologically mediated communication (TMC) to face to face (FtF) or vice versa, they experienced certain levels of discomfort. The transition from FtF to TMC communication can make it difficult to express one's emotions and can be easier to cause miscommunication. It is believed to be plausible that transitions can be a risk factor towards long distance dating relationships. Based on the analysis of the open ended responses, 97% of respondents noted some type of relationship change associated with the LD GC (geographically close) transition. When the respondents were asked about having the ability to have more face to face time when GC and the enjoyment of increased time spent together most comments were positive. For example, "We finally got to do all the 'little' things we'd been wanting to do for so long; we get to hold each other, wake up next to each other, eat together, etc." Many Individuals reported a loss of autonomy, following reunion. For example, many individuals liked and missed the "freedom" or "privacy" the distance allowed. Reports of "nagging", demanding or expecting "too much" were also frequent responses. Several individuals reported more conflict and "fighting" in their relationship after it became geographically close. Many said they felt the conflict in their relationship was not only more frequent but also more difficult to resolve. For example, one individual stated that, when his/her relationship was long distance, they "fought less and if we did fight, problems were solved in a shorter amount of time." For some individuals living in the same location led to increased feelings of jealousy. After witnessing their partner's behavior, some participants said that they became increasingly concerned that their partners were currently "cheating" on them or had "cheated on them in the past." Reunion allowed the discovery of positive as well as negative characteristics about their partner, feeling that the partner had changed in some way since the relationship was long distance.