Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
2001 жылы түсірілген британдық фильм
2001 British film by Ken Loach
"Навигаторлар" – Кен Лоучтың 2001 жылы түсірген британдық фильмі, сценарийін Роб Доубер жазған. Фильм Шеффилд қаласындағы бес теміржол қызметкерінің теміржол күтім ұйымы жекешелендірілген кездегі реакциясы мен олар үшін туындаған салдарды көрсетеді. Бұл фильм Connex South Central және Connex South Eastern франшизаларының банкротқа ұшырауынан шабыттандырылған: Connex нашар қызмет көрсетуі мен қаржылық басқарудың нашарлығына байланысты франшиза мерзімі біткенге дейін екі франшизадан да айырылды. Роб Доубер фильм үшін 2001 жылы BAFTA сыйлығын (қаза болғаннан кейін) "Жаңа автор" номинациясы бойынша алды.
The Navigators is a 2001 British film directed by Ken Loach with screenplay by Rob Dawber. It tells the story of the reactions of five Sheffield rail workers to the privatisation of the railway maintenance organisation for which they all work, and the consequences for them. The film was inspired by the failure of the Connex South Central and the Connex South Eastern franchises: Connex was ultimately stripped of both franchises before the franchise period ended due to poor service and financial mismanagement. Rob Dawber received the 2001 BAFTA award (posthumously) for "New Writer" for the film.
Сюжет
Фильм 1995 жылы британдық темір жолын жекешелендіруден зардап шеккен Йоркширдегі депода жұмыс істейтін бес теміржолшы – Джон, Пол, Мик, Джерри және Леннің тағдырын баяндайды. Адамдарға басшылары енді «East Midlands Infrastructure» компаниясында жұмыс істейтінін және қарсылас техникалық қызмет көрсету компанияларымен бәсекелесетінін хабарлайды. Бір жөндеу жұмысында жұмысшылардың бірі жұмыстан босатылады, себебі оның депосы енді қарсылас фирмаға тиесілі. Оның келуі команданың қалған бөлігіне жұмысты аяқтау мүмкіндігін бермейді. Теміржолшылар жаңа бас директор, мырза Хеммингспен, Ұлыбритания теміржол индустриясындағы «өзгерістер дәуірі» туралы бейнежазбаны көру арқылы танысады. Хеммингс мәдениеттің де өзгеретінін, өмір бойы жұмысқа кепілдік берудің күндері өткенін, бірақ бастама көре білгендерге жаңа мүмкіндіктер ашылатынын айтады. «East Midlands Infrastructure» компаниясы «Gilchrist Engineering» деп қайта аталды. Джерри кеңеспестен енгізілген процедуралар туралы басшысымен пікір келістірмейді. Басқарушылық команданың ешқандай уақытта келісімге бармайтынын көрсетеді. Бас директор жеке депоға келіп, «барлық ескі қарыздар өтелгендіктен» ешқандай келісімдерге бармау керектігін талап етеді. Бұл мәжбүрлі келісімге келгендіктен, оны кері қайтаруға мәжбүр болады. Теміржолшылардың таңғалысына орай, оларға ескі жабдықтарын құлағышпен қиратуға бұйрық беріледі, себебі ол қазіргі стандарттарға сай келмейді. Олар Доредегі апат туралы хабарды естиді. Сол жерде олар бұрынғы әріптесі Ленмен кездеседі, ол енді агенттік арқылы жұмыс істейді және компаниядағыдан әлдеқайда көп табады. Полдың балаға қосымша жәрдемақы төлеу үшін жалақысы төмендетілгеннен кейін, ол ерікті түрде жұмыстан босатылып, агенттікке қосылуға келіседі. Джон да солай істейді. Мик пен Джерри оларды бұл қадамнан қайтаруға тырысады, жұмыссыз қалу қаупі бар екенін ескертеді. Бірақ қалған «Gilchrist» қызметкерлеріне депоның бәсекеге қабілетсіздігі және жабылуы туралы хабар беріледі. Оларға жұмыстан босату туралы 12 апта бұрын хабарланады. Мик жұмыс іздеу агенттігіне барады және жұмыс бар екенін біледі, бірақ ол ауруға байланысты ешқандай жәрдемақы алмайды және көлік, жабдық және оқу үшін өзі төлеуі керек. Ол жұмысқа барады, бірақ оған қосылатын бригадада төрт адам жетіспейді және теміржол тәжірибесі жоқ құрылысшылар бар. Мик басшымен дауласады және оған бірнеше апта жұмыссыз қалуға себеп болатын жағымсыз баға беріледі. Соңында ол бұрынғы әріптестерімен қайта қауышуға мүмкіндік беретін басқа тапсырманы алады. Бірге жұмыс істеуге қуанғандарына қарамастан, олардың үстінен өткен пойыз дәретхана қалдықтарын төгіп, қуаныштарын құртады. Адамдарға цементтен сигнал негізін құю жұмысы беріледі, бірақ олар белсенді жолдың жанында, ешқандай ескертусіз тұрады. Кешке Джим локомотивтің соққысына ұшырап, ауыр жарақат алады. Қауіпсіздік ережелерін бұзғаны үшін жұмыстан шығарылуы мүмкін болғандықтан, Мик пен Пол Джимді жолдың жанына алып барып, оның машина соққандай болуын қамтамасыз етеді. Джим жарақаттарынан көз жұмады. Джерри – «Gilchrist» компаниясындағы бастапқы бестен қалған жалғыз адам, оның жұмысы бірнеше күн ішінде аяқталады.
The film follows five railway workers – John, Paul, Mick, Gerry and Len – in a Yorkshire depot affected by the privatisation of British Rail in 1995. The men are informed by their supervisor that they are now working for a company called East Midlands Infrastructure, and are competing with rival maintenance companies. On a maintenance job, one of the workers is sent away because his depot is now owned by a rival firm. His departure leaves the rest of the crew unable to finish the job. The railwaymen are introduced to their new managing director, Mr Hemmings, by watching a video about the "age of change" in Britain's rail industry. Hemmings says that the culture will change too, and the days of a job for life are over, though new opportunities have arisen for those prepared to take the initiative. East Midlands Infrastructure is renamed Gilchrist Engineering. Gerry argues with his boss about procedures being imposed without consultation. Management make a concession that the crew points out is no concession at all. The managing director visits the depot in person, and demands that, since "the slate has been wiped clean", there must be no concessions or agreements, forcing the supposed concession to be withdrawn. To the railwaymen's surprise, they are ordered to destroy their old equipment with sledgehammers as it no longer meets current standards. They are interrupted with news of a derailment at Dore. There they meet a former colleague, Len, who is working for an agency and earning much more than he did with the company. After his pay is reduced to pay for additional child support, Paul agrees to take voluntary redundancy and join an agency. John follows suit. Mick and Gerry try to talk them out of it, pointing out that they will lose any job security. However, the few remaining Gilchrist employees are soon notified that the depot is no longer competitive and will be closed. They are given twelve weeks' notice of their redundancy. Mick visits an employment agency and discovers that, while work is available, he will receive no sickness benefits and must pay for his own transport, equipment and training. He goes to a job but the crew he joins is four men short and includes builders with no railway experience. Mick argues with the supervisor, and is given a negative report which leaves him unemployed for weeks. He finally manages to get another assignment that leads to a reunion with his former colleagues. Their happiness at working together again is marred by a passing train spewing toilet waste over them. The men are given a job pouring a cement signal base, but they are next to an active track with no look out. After dusk, Jim is hit by a locomotive and badly injured. Since they could be barred from working for breaching safety procedures, Mick and Paul carry Jim to the side of a road so that they can claim he has been hit by a car. Jim dies from his injuries. Gerry is now the only one of the original five remaining at Gilchrist, and his job is due to end in days.