Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
In the Bleak Midwinter (АҚШ-та Midwinter's Tale деп шығарылды) – 1995 жылы түсірілген британдық романтикалық комедиялық фильм, сценарийін Кеннет Бранаг жазды және режиссерлік етті. Фильмдегі көптеген рөлдер нақты актерлер үшін жазылған. Бұл Бранагтың өзі түспеген алғашқы режиссерлік жұмысы болды. Фильм жұмыссыз актер Джо Харпердің (Майкл Малони) депрессияға қарай баяу құлдырауы туралы монологымен басталады. Депрессиямен күресу үшін Джо әпкесінің жергілікті шіркеуін жерді сатып алушылардан сақтап қалуға көмектеседі, Рождестволық "Гамлет" қойылымын ұйымдастырып, агенті Маргареттаның (Жоан Коллинз) кеңесіне қарамастан. Ол жинаған актерлер Рождествода да бос болғандықтан және "пайға бөлісу" шартымен (яғни, ешқандай төлем алмауы мүмкін) жұмыс істеуге дайындық танытқандықтан, ол ең жақсы актерлерді күте алмайды және де олардың қатарында болмайды. Бірақ олардың әрқайсысы өздерінің мәселелері мен ерекшеліктерін әкелсе де, бәлкім, атын дұрыс таңдаған "Үміт" ауылында одан да маңызды нәрсе пайда бола бастайды. Бұл фильм актердің жағдаймен, өмірмен және көбінесе бір-бірімен күресінің қызықты да қайғылы жайын көрсетеді. Фильм қара-ақ түспен түсірілген.
In the Bleak Midwinter (released in the US as A Midwinter's Tale) is a 1995 British romantic comedy film written and directed by Kenneth Branagh. Many of the roles in the film were written for specific actors. This was the first film directed by Branagh in which he did not appear. The film begins with a monologue by out of work actor Joe Harper (Michael Maloney) about his slow decline into depression. In an attempt to beat his depression, Joe volunteers to help try to save his sister's local church from land developers for the community by putting on a Christmas production of Hamlet, somewhat against the advice of his agent Margaretta (Joan Collins). As the cast he assembles are still available even at Christmas and are prepared to do it on a 'profit sharing' basis (that is, they may not get paid anything), he cannot expect – and does not get – the cream of the cream. But although they all bring their own problems and foibles along, something bigger starts to emerge in the perhaps aptly named village of Hope. This film encapsulates the hilarious and heartbreaking struggle of actor versus situation versus life, and often versus each other. It was shot in black and white.
Сюжет
Джо Харпер, көңілі құлазып, бақытсыз актер, өзінің агенті Маргаретта Д’Арсиден туған қаласы Хоупта, Дербиширде Шекспирдің «Гамлетін» Рождестволық қойылым ретінде қоюға ақша беруін сұрайды. Джо «еркін және тәжірибелік» қойылымды қалайды, сондықтан ол түрлі орындаушыларды тартатын кастингтер өткізеді, олардың көпшілігі Маргареттаның пікірінше, ақылдан безген. Соңында Джо алты актерді таңдайды: ізгі ниетті Нина Реймонд; ұзақ уақыт бойы қиындық көріп, циникке айналған Генри Уэйкфилд; әсем киінген гомосексуал Терри Дюбуа; мақтанқор Том Ньюман; ішімдікке тәуелді, өзін-өзі алдаған Карнфорт Гревилл; және бұрынғы бала актер Вернон Спатч. Джо өзін Гамлет рөлінде көрсетеді. Джо қарындасы Моллиді жұмысқа алып, актерлерді және реквизиттерін олардың орнына – құрылысшылардың бұзуға дайын тұрған ескі шіркеуге жеткізеді. Актерлер олардың тұратын жері де осы екеніне және оларға ешқандай шығын төленбейтініне қарамастан, қалуға шешім қабылдайды. Олар костюмдер мен декорациялар жасаушы, жаңа дәуірдің өкілі Фаджбен танысады, ол көрермендердің бір бөлігін картоннан жасалған фигуралар ретінде пайдалануды және декорация үшін тек түтінді қолдануды ұсынады. Репетициялар қиындықпен басталады. Карнфорт сөздерін есіне ала алмайды және көбінесе мас күйімен келеді, Том әр рөлінде асыра шектен тыс акценттерді қолданады, Генри Терримен бір бөлмеде болуді жек көреді, Нинаның нашар көруі апаттарға әкеледі, ал Молли репетиция кезінде Гамлетті ойнауға мәжбүр болады, сонда ғана Джо режиссерлік ете алады. Кейін шіркеудің иесі бір аптаға қосымша жалдау ақысын талап етеді, бірақ Джоның ақшасы жетпейді, ал қойылымға бірде-бір билет сатылмайды. Техникалық репетицияға төрт күн қалғанда Джо актерлердің жігерін жоғалтпауын талап етеді және Нинадан күш алады, ол жесір екенін біледі. Вернон Джоға көмектеседі, жарнама таратып, көшеде және кабареде өнер көрсететін қонақүйлерде билет сатады. Генри мен Терри бір-бірін қабылдауға үйренеді, Генри Ирвингке деген өзара құрметтерін білдіреді. Терри ұлы Тимнің бар екенін айтады. Бұл оның Гертруда рөлін ойнауын қиындатады, өйткені Джо актерлерді кейіпкерлерге енуге шақырады. Бір күні Том Карнфорттың қателіктерінен, Джоның режиссерлігінен және Вернонның қойылымды құжаттауға деген ықыласынан шаршайды. Бұл Джоның өзінің күйзеліске ұшырауына себеп болады, ол қойылымның қателік болғанын, олар үшін тым жеке болғанын, уақыттарының өтіп кеткенін және оларға төлеуге ақшасы жоқ екенін, сондай-ақ қойылымның өтуіне арналған орынды қамтамасыз ете алмайтынын айтады. Генри мен Молли оны тыныштандырып, жалғастыруға көндіреді. Джо енді репетиция кезінде өзі ойнағандықтан, қойылым айтарлықтай жақсарады. Вернон Джоға компанияның қаржылық жағдайын жақсарту үшін ақша жинағанын айтады. Техникалық репетициядан кейін Джоға Маргаретта телефон соғып, американдық продюсер Нэнси Кроуфордтан үш фильмге келісім-шарт ұсынғанын айтады, бірақ ол оған саяхат туралы айтпастан бұрын оны тоқтату керек. Рождество қарсаңында, алғашқы қойылымның түні, Маргаретта Джоға ертерек келіп, Кроуфордпен Лос-Анджелеске ұшатын ұшаққа отыру керектігін айтады, яғни ол алғашқы қойылымнан қалуға тиіс. Компания Джомен ағысып-төгіліп қоштасады, Молли Гамлеттің орнын толтырады, ал Нина Джоның денсаулығы үшін қалуын сұрап, көз жасын төгіп жалбарынады, бірақ ол кетеді. Көрермендер келеді, соның ішінде Карнфорттың анасы, Нинаның әкесі және Тим (Генри онымен байланысып, Терридің холераға шалдыққанын айтады). Кроуфорд пен Маргаретта ұлттық газеттің тілшісімен бірге келеді. Моллидің алғашқы сахнасында Джо оралады, оған алғашқы қойылымды ойнауға рұқсат етілді және Кроуфорд оның тірідегі актерлік шеберлігін көруге мүмкіндік алды. Қойылым жақсы өтеді, компания сахна артында кездеседі, онда Кроуфорд Джоның оның ұсынысын қабылдамауына себептің қандай екенін білу үшін ғана қойылымды көргенін айтады. Оның орнына ол Джоның рөлін Томға ұсынады, ол Фаджды фильмнің дизайнері ретінде әкеледі, ал Маргаретта өзін оларға агент ретінде ұсынады. Көрермендер кетіп қалғанда, компания билеуге бастайды, ал Нина мен Джо Рождество күні басталғанда қарым-қатынас жасайды.
Joe Harper, a depressed and down on his luck actor, asks his agent Margaretta D'Arcy to lend him money to put on a Christmastime production of Shakespeare's Hamlet in his hometown of Hope, Derbyshire. Wanting the rendition to be "free and experimental", Joe holds auditions that attract a variety of performers, most of whom Margaretta thinks are mad. In the end, Joe casts six actors: the well meaning Nina Raymond; the long suffering and cynical Henry Wakefield; the flamboyant homosexual Terry DuBois; the vain Tom Newman; alcoholic in denial Carnforth Greville; and former child actor Vernon Spatch. Joe casts himself as Hamlet. Recruiting his sister Molly, Joe transports the actors and props their venue: a decrepit church that is due for demolition by developers. Despite being disheartened that the venue is also their digs, as well as not having expenses paid for them, the actors decide to stay. There, they meet their costume and set designer, the new age Fadge, who proposes to have some of the audience as cardboard figurines and use only smoke for set design. Rehearsals begin with a shaky start. Carnforth cannot remember his lines and often turns up drunk, Tom insists on using outrageous accents for each of his roles, Henry hates sharing a room with Terry, Nina's bad eyesight causes accidents, and Molly is forced to play Hamlet during rehearsals so Joe can direct. Later, the landlord of the church demands an extra week of rent, which Joe does not have, and the show does not sell a single advance ticket. Four days before the tech run, Joe insists the actors do not lose their nerve, and receives encouragement from Nina, who he learns is a widow. Vernon comes to Joe's rescue by giving out flyers and selling tickets on the streets and at a hotel he is performing a cabaret at. Henry and Terry gradually learn to tolerate each other through their mutual respect of Henry Irving. Terry reveals he has an estranged son, Tim. This makes his role as Gertrude difficult as Joe encourages the actors to be the characters. One night, Tom breaks down from Carnforth's mistakes, Joe's direction and Vernon's insistence in documenting the production. This makes Joe suffer his own breakdown, saying that the production was a mistake, that it has become too personal for them all, that their time has run out and that he has no money to pay for them nor securing the venue for the run of the show. Calming down, Henry and Molly reassure him to continue. With Joe now acting during the rehearsals, the production improves significantly. Vernon reveals to Joe the company has had a whip round to improve the financial situation. After the technical rehearsal, Joe receives a call from Margaretta, who tells him that he has been offered a three picture movie deal from American producer Nancy Crawford, but he has to cut off before she tells him about travel arrangements. On Christmas Eve, the night of the first performance, Margaretta arrives early to tell Joe that he has to leave to catch a flight to Los Angeles with Crawford meaning he will be absent from the first performance. The company begrudgingly say their farewells to Joe, with Molly filling for Hamlet and Nina tearfully begging for Joe to stay for his well being, to no avail. The audience arrives, including Carnforth's mother, Nina's father and Tim (who Henry contacted, telling him that Terry has cholera). Crawford and Margaretta also arrive along with a national newspaper reporter. During Molly's first scene, Joe returns, having been allowed to do the first performance and let Crawford see him act live. The production goes well, and the company meet backstage, where Crawford reveals that she only watched the performance to see why Joe rejected her offer. Instead, she offers Joe's role to Tom, who has Fadge brought along as a designer for the film, and Margaretta offers herself as an agent to them. When the audience leaves, the company starts dancing, and Nina and Joe begin a relationship as Christmas Day begins.
Сыни жауап
Роджер Эберт, Чикаго Сан Таймс газетінің белгілі сыншысы, фильмге төрт жұлдыздың үшеуін берді, актерлік шеберлігін және Брананың сценарийін жоғары бағалады. Джеймс Берардинелли фильмді мақтап, оған төрт жұлдыздың үш жарымын берді, былай деді: "Қазіргі режиссерлердің ешқайсысы Шекспирді Бранаг сияқты жақсы түсінбейді және құрметтемейді, ал оның Бардқа деген құштарлығы осы фильмде бұрынғыдан да анық көрінеді. Бұл картина комедия, сатира және тіпті, белгілі бір деңгейде, жалақы мен жанның азығы арасында таңдау жасау туралы жеңіл мелодрама ретінде сәтті аяқталды". Берардинелли қорытындылап: "Браннахтың «Франкенштейннен» кейінгі жолы туралы алаңдағандар көңілдерін тыныштандыра алады. Ол «Қысқы ертегімен» тәуелсіз кинода қайтадан жемісті жұмыс істеп жатыр, бұл фильм «ойын – бәрінен маңызды» деген сөзді жаңаша түсіндіріп, 98 минут таза ләззат сыйлайды".
Roger Ebert, noted critic of the Chicago Sun Times, gave the film three out of four stars, praising the performances and Branagh's screenplay. James Berardinelli praised the film, giving it three and a half out of four stars, stating, "No current film maker appears to love and understand Shakespeare as well as Branagh, and never has his affection for the Bard been more apparent than here. This picture succeeds as a comedy, a satire, and even, to a certain extent, as a mild melodrama about choosing between a paycheck and the nourishment of the soul." Berardinelli concluded, "Anyone who wondered about Branagh's future following Frankenstein can set their concerns to rest. He's back on top in the independent arena with A Midwinter's Tale, a film that offers ninety eight minutes of pure fun re interpreting the phrase 'the play's the thing'."
Кассалық жинақ
Ұлыбританияда ол шығудың алғашқы айында 235 302 фунт стерлинг табыс әкелді. АҚШ және Канадада ол 469 571 доллар табыс әкелді.
In the UK, it grossed £235,302 in its first month of release. In the United States and Canada it grossed $469,571.
Марапаттар
1995 жылы 52-ші Венеция халықаралық кинофестивалінде бақталастыққа түскен "Қараңғы қыста" фильмі "Алтын Арыстан" сыйлығының иегері атануға үміткерлердің арасында болды, ал Кеннет Брана "Алтын Оселла" сыйлығымен "Ең үздік режиссер" номинациясында марапатталды.
As a competitive entry at the 52nd Venice International Film Festival in 1995, In the Bleak Midwinter was among the finalists for the Golden Lion award, and Kenneth Branagh received the Golden Osella for Best Director.