Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1-ші Миннесота жұмыскерлік полкі – Америка Азаматтық соғысы кезіндегі белсенді одақтық жұмыскерлік полк. 1-ші Миннесота Бірінші Булл Ран, Антиетам және Геттисбург шайқастарына қатысты. Полктің ең танымал әрекеті Геттисбург шайқасының екінші күні болды, сол кезде генерал-майор Уинфилд Скотт Хэнкок 1-ші Миннесотаға 1200 конфедерат әскерінен тұратын бригадаға шабуыл жасауға бұйрық берді. Бұл шабуыл конфедераттардың шабуылын тоқтатты және Одақтың Кладбистік төбедегі осал жағдайын сақтауға көмектесті.
The 1st Minnesota Infantry Regiment was a Union infantry regiment active during the American Civil War. The 1st Minnesota participated in the battles of First Bull Run, Antietam and the Battle of Gettysburg. The regiment's most famous action occurred on the second day of the Battle of Gettysburg when Major General Winfield Scott Hancock ordered the 1st Minnesota to charge into a brigade of 1200 Confederate soldiers. This action blunted the Confederate attack and helped preserve the Union's precarious position on Cemetery Ridge.
Ұйымдастыру және алғашқы қызмет
1861 жылдың 14 сәуірінде Миннесота губернаторы Александр Рамзи Вашингтон қаласына сапармен келгенде, Форт Самтерге жасалған шабуыл туралы алғашқы хабарды естіп, сенатор Уилкинсонмен бірге Соғыс министрі Саймон Кэмеронның кеңсесіне асығып, Одақ армиясына 1000 Миннесоталық ер адамды ұсынуға дайын болды. Екі күннен кейін Миннесотаның Бас адъютанты Уильям Х. Акер, Миннесотаның Бас комиссары Х. З. Митчеллге Миннесотаның 1-ші полкіне сарбаздарды қабылдау туралы бұйрық берді. Бұл жаңалық тез тарап, Миннесотадағы қауымдар жергілікті жерлер бойынша белгіленген еріктілер роталарын құрастыра бастады. Роталар 29 сәуірде полк құрамына қабылдану үшін жаңадан қайта ашылған Снелинг фортына аттанды. Бұл роталар, Авраам Линкольннің Федералдық үкіметке сепаратистермен күресу үшін 75 000 адамдық шақыруына жауап берген алғашқы штат әскерлері болды. 10 мамырда олар үш жылдық қызметке "ресми" түрде қайта тіркелді. Снелинг фортынан олар өзен кемелеріне мініп, оңтүстікке қарай теміржолға бет алды, содан кейін шығысқа қарай жол тартты. Сент-Пол пионерлер гвардиясынан Джосиас Редгейт Кинг, Линкольннің Конфедерациямен күресу үшін адамдар шақыруына бірінші болып жауап берген солтүстік еріктісі ретінде танылды.
On April 14, 1861, Minnesota Governor Alexander Ramsey was visiting Washington, D. C. when he first heard news of the attack on Fort Sumter causing him, along with Senator Wilkinson, to rush to the office of the Secretary of War, Simon Cameron, to offer 1,000 Minnesotan men to the Union Army. Two days later, the Adjutant General of Minnesota, William H. Acker, issued an order for Minnesota's Commissary General, H. Z. Mitchell, to enlist men for Minnesota's 1st Regiment. Word spread and communities in Minnesota quickly raised companies of volunteers identified by locality. The companies trekked to the newly reactivated Fort Snelling to be mustered into the regiment on April 29. These companies were the first troops offered by any state to meet Abraham Lincoln's call for 75,000 men to assist the Federal Government to deal with the secession. On May 10, they were remustered "officially" for three years' service. From Fort Snelling, they boarded river boats heading south to a rail line, whereafter they headed east. Josias Redgate King of the St. Paul Pioneer Guard is credited as being the first northern volunteer to stand to for Lincoln's call for men to fight the Confederacy. Company Earliest Moniker Primary Location of Recruitment Earliest Captain A Pioneer Guard St. Paul Alexander Wilkin B Stillwater Guard Stillwater Carlyle A. Bromley C St. Paul Volunteers St. Paul William H. Acker D Lincoln Guards Minneapolis Henry R. Putnam E St. Anthony Zouaves St. Anthony George N. Morgan F Red Wing Volunteersor Goodhue County Volunteers Red Wing William J. Colvill, Jr. G Faribault Guards Faribault William H. Dike H Dakota County Volunteers Hastings Charles Powell Adams I Wabasha Volunteers Wabasha John H. Pell K Winona Volunteers Winona Henry C. Lester L Sharpshooters Rice & Steele Counties William Russell
Компания | Ең ерте атауы | Басты жұмырлану орны | Ең ерте капитан
---|---|---|---
A | Пионер гвардиясы | Сент-Пол | Александр Уилкин
B | Стиллвотер гвардиясы | Стиллвотер | Карлайл А. Бромли
C | Сент-Пол еріктілері | Сент-Пол | Уильям Х. Акер
D | Линкольн гвардиясы | Миннеаполис | Генри Р. Путнам
E | Сент-Энтони Зуавтары | Сент-Энтони | Джордж Н. Морган
F | Қызыл қанатты еріктілер / Гудхью округі еріктілері | Қызыл қанат | Уильям Дж. Колвилл, кіші
G | Фарибальт гвардиясы | Фарибальт | Уильям Х. Дайк
H | Дакота округі еріктілері | Гастингс | Чарльз Пауэл Адамс
I | Вабаша еріктілері | Вабаша | Джон Х. Пелл
K | Винна еріктілері | Винна | Генри К. Лестер
L | Шарпшутерлер | Райс және Стилл округтары | Уильям Рассел
On April 14, 1861, Minnesota Governor Alexander Ramsey was visiting Washington, D. C. when he first heard news of the attack on Fort Sumter causing him, along with Senator Wilkinson, to rush to the office of the Secretary of War, Simon Cameron, to offer 1,000 Minnesotan men to the Union Army. Two days later, the Adjutant General of Minnesota, William H. Acker, issued an order for Minnesota's Commissary General, H. Z. Mitchell, to enlist men for Minnesota's 1st Regiment. Word spread and communities in Minnesota quickly raised companies of volunteers identified by locality. The companies trekked to the newly reactivated Fort Snelling to be mustered into the regiment on April 29. These companies were the first troops offered by any state to meet Abraham Lincoln's call for 75,000 men to assist the Federal Government to deal with the secession. On May 10, they were remustered "officially" for three years' service. From Fort Snelling, they boarded river boats heading south to a rail line, whereafter they headed east. Josias Redgate King of the St. Paul Pioneer Guard is credited as being the first northern volunteer to stand to for Lincoln's call for men to fight the Confederacy. Company Earliest Moniker Primary Location of Recruitment Earliest Captain A Pioneer Guard St. Paul Alexander Wilkin B Stillwater Guard Stillwater Carlyle A. Bromley C St. Paul Volunteers St. Paul William H. Acker D Lincoln Guards Minneapolis Henry R. Putnam E St. Anthony Zouaves St. Anthony George N. Morgan F Red Wing Volunteersor Goodhue County Volunteers Red Wing William J. Colvill, Jr. G Faribault Guards Faribault William H. Dike H Dakota County Volunteers Hastings Charles Powell Adams I Wabasha Volunteers Wabasha John H. Pell K Winona Volunteers Winona Henry C. Lester L Sharpshooters Rice & Steele Counties William Russell
Антиэтам
Генерал Джон Седжвиктің Батыс Орманға жасаған сәтсіз шабуылы кезінде полк ауыр қатысуларға ұшырады (1 офицер қаза тапты, 3 офицер жараланды, 15 сарбаз қаза тапты, 79 сарбаз жараланды, 24 сарбаз жоғалып кетті, барлығы 435 сарбаздың 122-сі [28%] зардап шекті) одақтық күштер соғыс алаңының сол бөлігінен шашырап кеткен кезде. Бригада командирі былай деп атап өтті: "Мінесотаның бірінші полкі соншалықты сабырлы және дәл атып, жаудың үш туын түсірді және ақырында тудың тіреуін екіге бөлді".
During General John Sedgwick's ill fated assault on the West Woods, the regiment suffered significant casualties (1 officer killed, 3 officers wounded, 15 enlisted killed, 79 enlisted wounded, 24 enlisted missing, for a total of 122 [28%] of 435 engaged) as Union forces were routed on that part of the field. The brigade commander noted, "The First Minnesota Regiment fired with so much coolness and accuracy that they brought down [three times one] of the enemy's flags, and finally cut the flag staff in two."
2 шілде
Полктің ең әйгілі әрекеті Геттисбург шайқасының екінші күнінде болды. Онда генерал-майор Винфилд Скотт Хэнкок шамамен 250 сарбаздан тұратын 1-ші Миннесота полкіне Джеймс Лонгстрит корпусы мен Ричард Х. Андерсон дивизиясына қарасты шамамен 1200 сарбаздық бригадаға шабуыл жасауға бұйрық берді. Полк саны жағынан кем дегенде 5:1 есе кем болғанына қарамастан, Хэнкок үшін бұл одақтың күшін күшейтуге уақыт табудың жалғыз мүмкіндігі болды. Көзі куәгер болғандардың бірі кейіннен барлығының "өліміне немесе жарақатына" ұшырауын күткенін айтты. Полк дереу бұйрыққа бағынып, Хэнкок бірліктің тәртібіне, батырлығына және бұйрықты орындау кезіндегі ауыр шығындарға таң қалды. Бұл әрекет Конфедерация шабуылын тоқтатты және соғыстың екінші күнінің соңында Симетри-Ридждегі одақтың осал позициясын сақтауға көмектесті. II корпустың қолбасшысы генерал-майор Винфилд С. Хэнкок, бригада генерал-майоры Кадмус М. Уилкокс басқаратын оңтүстік әскерлерінің екі бригадасы өз батареяларының біріне қарсы ұрыс шебін бұзып жатқанын көрді. Хэнкок батареяны күзетіп тұрған әскерлерге асығып барып, полковник Уильям Колвиллге әскерлердің қай бөлімге жататынын сұрады. Колвилл "1-ші Миннесота" деп жауап берді, сонда Хэнкок "Сол шепке шабуыл жасаңдар!" деді. Штықтарын алға тікелей бағыттап, Миннесоталықтар жаудың алғашқы қатарын жарып өтті. Шабуылдың қарқындылығы оңтүстік әскерлерінің ілгерілеуін бұзды. 1-ші Миннесота жау әскерлерімен толық қоршалмас бұрын, одақтың күшін күшейту уақытында келді, бұл кейбір сарбаздарға ұрыспен шегінуге мүмкіндік берді. Олардың өзімшілдіксіз шабуылы одаққа күшін күшейтуге қажетті уақытты сыйлады. Шабуыл кезінде шабуылға шыққан 262 сарбаздың 215-і бес минут ішінде қаза тапты немесе жарақат алды. Олардың ішінде бөлім командирі, полковник Уильям Колвилл және оның үш капитаны болды. 1-ші Миннесота штанының туын бес ту көтерген сарбаз ауыстырып ұстады, әрқайсысы оны ұстау үшін қаруын тастады. 47 аман қалған сарбаз генерал Хэнкокқа жиналды, олардың аға офицері, капитан Натан С. Мессик басшылығымен. 82% шығын – АҚШ әскерлерінің бір күндік шайқастағы ең көп шығынының екіншісі болып табылады. Бөлімнің туы Миннесота Капитолийінің ротондасында қоғамдық назарына ұсынылады. Өзінің ресми есебінде Конфедерация бригадасының генерал-майоры Кадмус М. Уилкокс ұрыстың теңсіздігін басқаша бағалады (мүмкін, бұл бірінші Миннесотаға қатысты): Дұшпанның бұл бекінісі [яғни, Симетри-Ридж], оның батареяларымен бірге, біздің алдымыздағы беткейден екі есе жылдамдықпен төмен түсіп, қашып бара жатқан жолдастарын қолдауға және батареяларды қорғауға келгенде, дерлік жеңіске жетті. Бұл бәсекеге тең емес екенін көріп, мен генерал-адъютантымды дивизия командиріне жіберіп, өз адамдарымды қолдауға шақырып, бірақ қолдау келмеді. Жаудың соңғы желілері үш рет менің сарбаздарымды кері шегіндіруге тырысты, бірақ олар әрқашан тойтарыс берді. Жаудың батареялары орналасқан төбе басындағы бұл күрес, тіпті тең емес болса да, шамамен отыз минутқа созылды. Екінші тірекпен биіктіктерді бағындыруға болар еді. Оң және сол жағымнан қолдау алмағандықтан, менің сарбаздарым толық жойылуынан немесе тұтқындалуынан сақтау үшін кері шегінді. Жау қуып жетпеді, бірақ менің сарбаздарым ауыр артиллериялық атыс астында кері шегінді, бастапқы позицияларына оралды және түнде пикеттерді орнатып, бивакқа орналасты.
The regiment's most famous action occurred during the second day's fighting at Gettysburg, when Major General Winfield Scott Hancock ordered the 1st Minnesota, composed of roughly 250 men, to charge into a brigade of roughly 1,200 men belonging to James Longstreet's corps and Richard H. Anderson's Division. Although the regiment was outnumbered by a ratio of at least 5 to 1, charging was Hancock's only opportunity to buy time for Union reinforcements to arrive. One survivor stated afterward that he expected the advance to result in "death or wounds to us all". The regiment immediately obeyed the order and Hancock was amazed at the unit discipline, valor, and the tremendous casualties taken in carrying out his order. This action blunted the Confederate attack and helped preserve the Union's precarious position on Cemetery Ridge at the end of the second day of the battle. Maj. Gen. Winfield S. Hancock, commander of II Corps, could see two brigades of Southerners commanded by Brigadier General Cadmus M. Wilcox breaching the line in front of one of his batteries. Hancock quickly rode up to the troops guarding the battery and asked Colonel William Colvill what unit the troops belonged to. Colvill responded "the 1st Minnesota", to which Hancock responded "Attack that line!" With their bayonets leveled, the Minnesotans broke the first lines. The intensity of their charge disrupted the Southern forces' advances. Just before the 1st Minnesota became nearly encircled by enemy troops, Union reinforcements arrived in time to allow some of the men to make a fighting withdrawal. Their selfless charge bought the Union the time it needed for reinforcements to be brought up. During the charge, 215 of the 262 who made the charge became casualties within five minutes. That included the unit commander, Col. William Colvill, and all but three of his captains. The 1st Minnesota's flag lost five flag bearers, each man dropping his weapon to carry it on. The 47 survivors rallied back to General Hancock under the command of their senior surviving officer, Captain Nathan S. Messick. The 82% casualty rate stands as the second largest loss by any surviving U. S military unit in a single day's engagement. The unit's colors are displayed in the rotunda of the Minnesota Capitol for public appreciation. In his official report, Confederate Brigadier General Cadmus M. Wilcox perceived the inequality of the fight differently (bold emphasis likely refers to the First Minnesota):This stronghold of the enemy [i. e., Cemetery Ridge], together with his batteries, were almost won, when still another line of infantry descended the slope in our front at a double quick, to the support of their fleeing comrades and for the defense of the batteries. Seeing this contest so unequal, I dispatched my adjutant general to the division commander, to ask that support be sent to my men, but no support came. Three several times did this last of the enemy's lines attempt to drive my men back, and were as often repulsed. This struggle at the foot of the hill on which were the enemy's batteries, though so unequal, was continued for some thirty minutes. With a second supporting line, the heights could have been carried. Without support on either my right or left, my men were withdrawn, to prevent their entire destruction or capture. The enemy did not pursue, but my men retired under a heavy artillery fire, and returned to their original position in line, and bivouacked for the night, pickets being left on the pike.
3 шілде
Алдыңғы күнгі ауыр шығындарды жалғастыра отырып, 1-ші Миннесота полкінің қалған әскерлері F және L компанияларымен күшейтілді. Қайта біріккен полк алдыңғы күнгі шайқастан сәл солтүстікке қарай, Пикетт шабуылы кезінде Одақ әскерлерінің шебі бұзылған сирек орындардың біріне орналастырылды. Олар қайтадан қарсы шабуыл жасап, конфедерат әскерлерімен шайқасып, тағы да көп шығынға ұшырады. Капитан Мессик қаза тауып, капитан В. Б. Фаррелл қаза болды, ал капитан Генри Коутс басқаруды өз қолына алуға мәжбүр болды. Осы шабуыл кезінде C ротасының қара сержанты Маршалл Шерман 28-ші Вирджиния жұмыскерлік полкінің туын тартып алып, осы ерлігі үшін Құрмет медалімен марапатталды. Конфедерат туы Миннесотаға соғыс трофеі ретінде әкелінді және ол әлі де сол жерде сақтаулы. Басына оқ тиіп, кейін қолына оқ тигеннен кейін, капрал Генри Д. О'Брайен 1-ші Миннесота полкінің құлаған туын бірнеше рет көтеріп, жараланған әріптесін Одақ әскерлерінің қатарына қайтарды. Ол да ерлігі үшін Құрмет медалімен марапатталды.
Carrying on from the heavy losses of the previous day, the remaining men of the 1st Minn. were reinforced by detached Companies F and L. The reunited regiment was moved a bit north of the previous day's fight to one of the few places where Union lines were breached during Pickett's Charge. They again had to charge into advancing Confederate troops with more losses. Capt. Messick was killed and Capt. W. B. Farrell mortally wounded, and Capt. Henry C. Coates had to take command. During this charge, Private Marshall Sherman of Company C captured the colors of the 28th Virginia Infantry and received the Medal of Honor for this exploit. The Confederate flag was taken back to Minnesota as a war trophy, where it remains. After being knocked out by a bullet to the head and later shot in the hand, Corporal Henry D. O'Brien repeatedly picked up the fallen colors of the 1st Minnesota and carried a wounded comrade back to the Union lines. He was also awarded the Medal of Honor for his heroism.
Кейінгі қызмет
1-ші Миннесота Потомак армиясында қызметін жалғастырды. 1863 жылы Бристоу және Майн Ран науқандарына қатысты. 1-ші Миннесота 1864 жылғы 29 сәуірде Снелинг бекінісінде жиналды. Көптеген сарбаздар 1-ші Миннесота жаяу әскер батальоны ретінде қызметін жалғастырып, Аппоматтокст науқанында күресті. 23-24 мамыр күндері 1-ші Миннесота батальоны Вашингтон, Колумбия округіндегі әскерлердің салтанатты шеруіне қатысты. Шілде айында 1-ші Миннесота батальоны Луисвилл, Кентуккиге қызметке жіберілді. Ол 1865 жылғы 15 шілдеде мерзімі бітіп, әскери қызметтен босатылды.
The 1st Minnesota continued to serve in the Army of the Potomac. In 1863 it participated in the Bristoe and Mine Run Campaigns. The 1st Minnesota mustered at Fort Snelling on April 29,1864. Many soldiers continued service as the 1st Minnesota Infantry Battalion and went on to fight in the Appomattox Campaign. On May 23 24, the 1st Minnesota Battalion marched in the Grand Review of the Armies in Washington, D. C. In July, the 1st Minnesota Battalion moved to Louisville, Kentucky for duty. It was mustered out of service upon completion of its enlistment on July 15, 1865 .
Соғыстан кейінгі кезең
Соғыстан кейін генерал Хэнкок пен АҚШ президенті Кальвин Кулидж 1-ші Миннесотаның іс-қимылдарына жоғары баға берді. Оқиғаға куә болған генерал Хэнкок соғыс тарихында олардың ерлігін ең жоғары деңгейде бағалады: "Бұл немесе басқа елдердегі ешбір әскер бұдан артық батырлық көрсеткен емес". Генерал Хэнкок сол атақты шабуылға теңдесі жоқ батырлықпен сипаттама берді: "Тарихта одан да батырлыққа толы іс-қимыл жазылмаған". 2 шілдеде Геттисбургтегі жағдайдың өте маңызды екенін атап өткен президент Кулидж: "Полковник Колвилл және Бірінші Миннесотаның сегіз ротасы өз елдерін құтқарушылар деп есептелуге лайық" деп мәлімдеді. Миннесота Геттисбург ұлттық әскери паркінде екі ескерткішке ие. Олардың ішіндегі ең ірісі мына жазумен:
Post war, both General Hancock and U. S. President Calvin Coolidge were unrestrained in their praise for the actions of the 1st Minnesota. Gen. Hancock, who witnessed the action firsthand, placed its heroism highest in the annals of war: "No soldiers on any field, in this or any other country ever displayed grander heroism." Gen. Hancock ascribed unsurpassed gallantry to the famed assault stating: "There is no more gallant deed recorded in history." Emphasizing the critical nature of the circumstances on July 2 at Gettysburg, President Coolidge considered: "Colonel Colvill and those eight companies of the First Minnesota are entitled to rank as the saviors of their country." Minnesota has two monuments at the Gettysburg National Military Park. The more grand of the two bears the inscription:
Шығындар
1 Миннесоталық жаяу әскері шайқаста 10 офицер мен 177 сарбазды, ал кейіннен жараларынан 2 офицер мен 97 сарбазды жоғалтты. Аурудан тағы 286 адам қаза тауып, 609 адам жарақат алды.
The 1st Minnesota Infantry suffered the loss of 10 officers and 177 enlisted men killed in action or who later died of their wounds, plus another 2 officers and 97 enlisted men who died of disease, for a total of 286 fatalities and 609 wounded.
Ұрпақтың жалғасы
2-ші батальон, 135-ші жаяу әскер полкі, 34-ші жаяу әскер дивизиясы (Миннесота армиясының ұлттық гвардиясы) тарихы тарихи 1-ші Миннесота еріктілеріне дейін жетеді.
The 2nd Battalion, 135th Infantry Regiment, 34th Infantry Division (Minnesota Army National Guard) traces its roots back to the historic 1st Minnesota Volunteers.