Кіріспе
Француз саясаткері және дипломаты, кардинал Люсьен Бонапарт, Канино және Мусиньяноның 1-ші князі (туған Лючано Буонапарт; 21 мамыр 1775 – 29 маусым 1840), француз революциясы мен Консулдық дәуірінің француз саясаткері және дипломаты. Ол 1799-1800 жылдары ішкі істер министрі, ал 1799 жылы Бес жүздік кеңестің президенті болды. Карло Бонапарт пен оның әйелі Летиция Рамолиноның үшінші тірі қалған ұлы Люсьен, Наполеон Бонапарттың кіші інісі еді. Бес жүздік кеңестің президенті ретінде ол Наполеонды Францияда билікке жеткізген 18 Брумер төңкерісіне қатысушылардың бірі болды.
the cardinal
Lucien Bonaparte, 1st Prince of Canino and Musignano (born Luciano Buonaparte; 21 May 1775 – 29 June 1840), was a French politician and diplomat of the French Revolution and the Consulate. He served as Minister of the Interior from 1799 to 1800 and as the president of the Council of Five Hundred in 1799. The third surviving son of Carlo Bonaparte and his wife Letizia Ramolino, Lucien was the younger brother of Napoleon Bonaparte. As president of the Council of Five Hundred, he was one of the participants of the Coup of 18 Brumaire that brought Napoleon to power in France.
Ерте өмір
Люсьен 1775 жылдың 21 мамырында Корсиканың Аяччо қаласында дүниеге келді. Ол Францияда білім алды, бастапқыда Аутун және Бриенн әскери мектептерінде оқыды. Әкесі қайтыс болғаннан кейін, 1789 жылы Экс-ан-Прованс семинариясына қабылданды, бірақ оқуын тастап кетті.
Революциялық іс-әрекеттер
Люсьен 1789 жылы, 14 жасында Француз төңкерісі басталғанда, оның жақтаушысы болды және оны ынталы түрде қолдады. Ол төңкеріс басталғанда Корсикаға оралды және Аякчодағы Якобин клубының Корсика бөлімшесінде белсенді сөз сөйлейтін адамға айналды, онда ол "Брут Бонапарт" деген лақап атын алды. 1800 жылдың қараша айында ол министрліктен кетіп қалды. 1801 жылдың наурыз айында Люсьен мен Годой Аранхуэс шартына қол қойып, француз тәуелді Этрурия патшалығын құрды. Наполеон Эльбадан Францияға оралғаннан кейінгі жүз күнде Люсьен бауырының ісіне қайта оралып, Наполеонның билікке қысқа ғана уақытқа оралған кезінде олар қайтадан бірікті. 1823 жылы Бонапарт Америка философиялық қоғамының мүшесі болып сайланды.