Кіріспе
АҚШ-тың шығыс жағалауындағы ірі түбек – Делмарва түбегі, немесе жай ғана Делмарва – АҚШ-тың шығыс жағалауында орналасқан ірі түбек. Оның көп бөлігі Делавэр штатын, ал қалған бөлігі Мэриленд және Вирджиния штаттарының шығыс жағалауын құрайды. Түбектің ұзындығы 274 шақырымды құрайды. Ені орта тұсында 113 шақырымға (70 миль) жетеді, солтүстік бөлігіндегі тар жерінде 19 шақырым (12 миль) болса, оңтүстік ұшындағы Чарльз мысығына жақын жерде одан да тар. Түбек батысынан Чесапик шығанағымен, оңтүстік-батысынан Покомок шығанағымен, ал шығысынан Делавэр өзенімен, Делавэр шығанағымен және Атлант мұхитымен шектеседі. 2020 жылғы халық санауы бойынша түбекке кіретін он екі округтің жалпы халқы шамамен 818 000 адамды құрайды.
The Delmarva Peninsula, or simply Delmarva, is a large peninsula on the East Coast of the United States, occupied by the vast majority of the state of Delaware and parts of the Eastern Shore of Maryland and Eastern Shore of Virginia. The peninsula is 170 mile (274 km) long. In width, it ranges from 70 mile (113 km) near its center, to 12 mile (19 km) at the isthmus on its northern edge, to less near its southern tip of Cape Charles. It is bordered by the Chesapeake Bay on the west, Pocomoke Sound on the southwest, and the Delaware River, Delaware Bay, and the Atlantic Ocean on the east. The population of the twelve counties entirety on the peninsula totals approximately 818,000 people as of the 2020 census.
Этимология
Ескі дереккөздерде Делавэр шығанағы мен Чесапик шығанағы арасындағы түбек Делавэр және Чесапик түбегі немесе жай ғана Чесапик түбегі деп аталып келген. Delmarva топонимі Делавэр, Мэриленд және Вирджиния штаттарының (ресми аббревиатурасы VA) қысқартылған біріктірілісі болып табылады, бұл атау өз кезегінде осы штаттардың екеуінің атымен аталған Дельмар шекаралық қаласынан алынған. Дельмар 1859 жылы құрылып, аталғанмен, Delmarva атауының алғашқы қолданылуы бірнеше онжылдықтан кейін болды (мысалы, 10 ақпан 1877 жылы Делавэр штатының Миддлтаун қаласындағы The Middletown Transcript газетінде) және коммерциялық мақсатта және жарнамалық күшпен туындаған сияқты; мысалы, Вирджиния штатының Чинкотейг қаласындағы Delmarva Heat, Light and Refrigerating Corp. 1913 жылы құрылған, бірақ бұл терминнің кеңінен қолданылуы 1920 жылдарға дейін басталған жоқ.
География
Жарты аралдың солтүстік нүктесінде Пьемонттың кристалл тау жыныстарын Жағалау жазығының жиынтық шөгінділерінен бөлетін географиялық құлау сызығы орналасқан. Бұл сызық Ньюарк, Делавэр, Вилмингтон, Делавэр және Элктон, Мэриленд қалаларынан өтеді. Жарты аралдың солтүстік тасқындысы Чесапик және Делавэр каналымен кесіледі. Бірнеше көпірлер канал арқылы салынып, Чесапик шығанағы көпірі және Чесапик шығанағы көпір-туннелі жарты аралды тиісінше Мэриленд және Вирджинияның материгіне қосады. Тағы бір қатынас нүктесі – Льюс, Делавэр, оған Нью-Джерсидің Кейп-Мэй қаласынан Кейп-Мэй – Льюс паром арқылы жетуге болады. Довер, Делавэр, халық саны бойынша жарты аралдағы ең ірі қала. Басты сауда орталықтары – солтүстіктегі Довер және орталыққа жақын орналасқан Солсбери, Мэриленд. Барлық сыртқы аралдарды, олардың ішіндегі ең ірісі Мэриленд штатындағы Кент аралы, қосқанда, Чесапик және Делавэр каналының оңтүстігіндегі жалпы жер ауданы 5454 шаршы миль (14,126 км²) құрайды. 2000 жылғы халық санауы бойынша жалпы халық саны 681 030 адамды құрады, бұл орташа халық тығыздығын көрсетеді. Кейп-Чарльс Вирджиниядағы жарты аралдың оңтүстік ұшын құрайды. Бүкіл Делмарва түбегі Атлант жағалау жазығының ішінде орналасқан, бұл жазық және құмды аймақ, онда төбелер өте сирек немесе мүлдем жоқ; түбектегі ең биік нүкте теңіз деңгейінен 102 фут (31 метр) ғана биік. Делавэр штатының Уилмингтон қаласының оңтүстік-батысында және Делмарва түбегінің солтүстік жиегінен солтүстікке қарай орналасқан құлау сызығы – Пьемонт аймағының жағалау жазығына өтетін географиялық шекара. Оның Атлант мұхитымен шектесетін жағалауы оңтүстіктегі Вирджинияның тосқауыл аралдары және солтүстіктегі Кейп Хенлопен арқылы қалыптасқан, бұл Оушен-Сити, Мэриленд және Фенвик аралынан Льюеске дейінгі Делавэр жағалауларын қамтиды. Жарты аралда Кёппен климат жіктелімі бойынша ылғалды субтропиктік климат (Cfa) басым. Треварта климат жіктеліміне сәйкес, солтүстік жартысы орташа немесе теңіздік климатқа (Do) ие.
Cape Charles forms the southern tip of the peninsula in Virginia. The entire Delmarva Peninsula falls within the Atlantic Coastal Plain, a flat and sandy area with very few or no hills; the highest point in the peninsula is only 102 feet (31 m) above sea level. The fall line, found in the region southwest of Wilmington, Delaware, and just north of the northern edge of the Delmarva Peninsula, is a geographic borderland where the Piedmont region transitions into the coastal plain. Its Atlantic Ocean coast is formed by the Virginia Barrier Islands in the south and Cape Henlopen in the north, encompassing Ocean City, Maryland, and the Delaware Beaches from Fenwick Island to Lewes. The peninsula has a humid subtropical climate (Cfa) according to the Köppen climate classification. According to the Trewartha climate classification, the northern half has a temperate or oceanic climate (Do).
Мәдениет
Делмарва мәдениеті Атлантика орталық аймағының қалған бөлігінен күрт өзгеше және Оңтүстік Америка Құрама Штаттары мәдениетіне ұқсас. Дельмарваның солтүстік бөлігі, мысалы, Уилмингтон қалалық аймағы Филадельфияның қалалық аймақтарына ұқсас болғанымен, Мэриленд, Вирджиния және "Төменгі" Делавэр округтері "құрлықтағы" округтеріне қарағанда консервативті. Дельмарва тұрғындарының Оңтүстік Америка ағылшын тілінің бір түрі бар екені айтылады, бұл әсіресе ауылдық жерлерде кең таралған. Дельмарваның экономикасы ауыл шаруашылығы мен коммерциялық балық аулауға негізделген. Жердің көп бөлігі ауылдық, бірнеше ірі елді мекендер бар, бірақ туризм де аймақ үшін маңызды. Дельмарваның тарихы католицизммен байланысты, бірақ қазір протестанттар басым, олардың ішінде методизм ерекше орын алады. 17 ғасырға дейін салынған көптеген католик шіркеулері әлі де жұмыс істеп тұр, мысалы, Мэриленд штатының Сесил округіндегі Әулие Франциск Ксавьерге арналған Ескі Богемия шіркеуі. Сонымен қатар, Оңтүстік Дорчестер округіндегі Ескі Үштік шіркеуі және Мэриленд штатының Кембридж қаласындағы Мәсіх шіркеуі сияқты тарихи маңызы бар епископальдық шіркеулер де бар.
Саяси бөліну
Мэриленд пен Делавэр арасындағы шекара 80 жылдық Пенн–Кальверт шекара дауынан туындаған, шығыстан батысқа қарай созылатын Транспеннисулярлық сызықтан және солтүстікке қарай, Делавэрдің Пенсильваниямен шекарасын құрайтын Он Екі Шақырымдық Шеңбермен жанасқан нүктеден сәл өтетін, перпендикулярлық солтүстік-оңтүстік бөлігінен тұрады. Мэриленд пен Вирджиния арасындағы түбектегі шекара Чесапик шығанағынан Атлант мұхитына дейін Покомок өзенінің бойымен және Покомок пен Атлант мұхитын байланыстыратын тік сызықтардан өтеді. Делавэрдегі үш округтің барлығы – Нью-Кэстл (ішінара), Кент және Сассекс – түбекте орналасқан. Мэрилендтегі 23 округтің тоғызы Шығыс жағалауда: Кент, Королева Анна, Талбот, Каролина, Дорчестер, Уикомико, Сомерсет және Вурчестер, сондай-ақ Сесил округінің бір бөлігі. Вирджинияның екі округі – Аккомак және Нортгемптон – түбекте орналасқан. Төменде түбектегі маңызды қалалар мен кенттердің тізімі келтірілген. Кембридж, Мэриленд – Дорчестер округінің орталығы және Шоптаңк өзеніндегі көрікті порт. Сентрвилл, Мэриленд – Куин-Анн округінің орталығы. Честертаун, Мэриленд – Кент округінің орталығы және Вашингтон колледжінің орны. Чинкотейг, Вирджиния – жабайы понилерімен және жағажайларымен танымал, оны АҚШ Балық және жабайы табиғат қызметі Чинкотейг ұлттық жабайы табиғат панасы арқылы басқарады; Атлант мұхиты жағындағы жабайы табиғат панасы Ұлттық саябақтар қызметімен Ассатейг аралы ұлттық жағалауының оңтүстік бөлігі ретінде басқарылады. Крисфилд, Мэриленд – теңіз өнімдерінің маңызды көзі. Дельмар, Мэриленд, Солсбери қалалық аймағының бөлігі, Транспеннисулярлық сызықтағы Делавэрдегі Делмар қаласының қарсы жағында орналасқан. Довер, Делавэр – Делавэр штатының астанасы және халық саны бойынша түбектегі ең ірі қала. Ол сонымен қатар Кент округінің орталығы және Делавэр мемлекеттік университетінің орны. Истон, Мэриленд – Талбот округінің орталығы. Джорджтаун, Делавэр – Сассекс округінің орталығы. Қайту күні – колониялық дәуірден бастап екі жылда бір рет тойланатын дәстүр. Ол Джорджтаун қаласында сайлаудан екі күн кейін өтеді. Льюс, Делавэр – Делавэрдегі алғашқы еуропалық отарлау орны, "бірінші штаттың алғашқы қаласы" деп аталды және Кейп Мей–Льюс паромдық арбасының порты. Оушен-Сити, Мэриленд – танымал жағажай және курорттық қала. Принцесса Энн, Мэриленд – Сомерсет округінің орталығы және Мэриленд университетінің Шығыс жағалауының орны. Рехобот-Бич, Делавэр, "Ұлттың жазғы астанасы" деп аталады, қыстан жазға дейін халық саны он есе артады. Сент-Майклс, Мэриленд – танымал туристік орын. Солсбери, Мэриленд – Уикомико округінің орталығы, түбектегі екінші ірі қала және төменгі түбектегі жалғыз қалалық аймақ. Ол "Делмарваның торабы" деп аталады. Бұл жерде Солсбери–Оушен-Сити–Уикомико аймақтық әуежайы орналасқан, түбектегі жоспарлы коммерциялық рейстері бар жалғыз әуежай. Қалада Мэриленд штатының университеті – Солсбери университеті орналасқан. Сифорд, Делавэр, "Әлемнің нейлон астанасы" – Сассекс округінің ең үлкен қаласы. Оңтүстік ұшында Делмарва түбегі 1964 жылы ашылған Чесапик шығанағы көпір-туннелі арқылы Вирджиния Бич және Хэмптон Роудс, Вирджиниямен байланысты. Көпір-туннель Чесапик шығанағы көпір және туннель ауданына тиесілі және басқарылады.
Ұсынылған мемлекет
Тарихта әр түрлі уақытта Дельмарва түбегінің тұрғындары Мэриленд пен Вирджинияның өз штаттарынан бөлініп, Делавэр штатының Кент және Сассекс округтерімен бірігіп, Дельмарва штатын құруды ұсынды. Осы мақсатта 1992 жылы Дельмарва штатын құру партиясы құрылды. Оның жалпы халқы шамамен 750 000 адамды құрайды, ал 2015 жылы – 977 511 адам, немесе Нью-Касл округі, Делавэрді қоса есептегенде 1 534 290 адам, бұл шамамен Айдахо немесе Батыс Вирджиния штатының халқына тең. Мэриленд штатының Шығыс жағалау округтерін Делавэрмен біріктіруге қатысты бірнеше заңнамалық әрекеттер жасалды. 1776 жылдың қараша айында Шығыс жағалаудан келген делегаттар Мэрилендтің Құқықтар декларациясына жағалау округтерінің Мэрилендтен бөлінуіне мүмкіндік беретін тармақ енгізуге тырысты, бірақ бұл тармақ 30–17 есебімен жеңіліске ұшырады. 1833 жылы бөліну қозғалысы сәттілікке жақын келді: Делавэрдің қарары Мэрилендтің Шығыс жағалауын Делавэрге қосуды ұсынды, бұл Делавэр Сенаты мен Делавэр Өкілдер палатасынан өтті, содан кейін Мэриленд Делегаттар палатасы 40–24 дауыспен мақұлдады, бірақ Мэриленд Сенатының комитетінен дауысқа қойылмады. Келесі жылы Каролина округінің өкілі Шығыс жағалауға референдум арқылы бөлінуге рұқсат беруді ұсынды, бірақ Мэриленд Делегаттар палатасы 60–5 дауыспен бұл шараны белгісіз мерзімге кейінге шегерді, және бұл ұсыныс қайта қарастырылмады. 1851 жылы Дорчестер округінің делегаты және болашақ Мэриленд губернаторы Томас Холлидей Хикс Шығыс жағалауға Делавэрге дауыс беру құқығын беретін түзетуді ұсынды, бірақ түзету 51–27 есебімен сәтсіз аяқталды. + Нью-Касл округінің барлық аудандарын, DE және Сесил округін, MD қоса алғанда Жыл Демократ Республикалық Басқалар202053.0% 402,22945.3% 343,3521.7% 13,049201647.6% 322,70247.2% 320,3875.2% 35,135201253.0% 340,85945.4% 292,0421.6% 10,172200855.5% 354,56643.2% 276,4381.3% 8,324200448.4% 279,88050.6% 292,7161.0% 5,567200051.0% 251,83645.8% 226,2683.2% 15,766199648.8% 202,68139.8% 165,36011.3% 46,940199241.2% 183,69338.3% 170,58520.5% 91,437198841.2% 157,12958.2% 222,0130.6% 2,452198437.7% 143,17162.0% 235,3780.3% 1,319198044.4% 156,43648.5% 170,7887.2% 25,251197651.1% 173,70047.8% 162,6691.1% 3,875197235.8% 119,15062.9% 209,4601.2% 4,148196838.0% 118,58545.1% 140,93316.9% 52,896196459.6% 173,64740.3% 117,3940.2% 549196049.7% 142,58350.0% 143,5780.3% 751
Колонияландыру алдындағы кезең
Кейбір зерттеулер көрсеткендей, жергілікті американдықтар соңғы мұз дәуірінен бастап шамамен б.з.б. 10 000 – 8 000 жылдар аралығында жартыаралдың аумағында қоныстанған. Жақындағы зерттеулер палеоамерикандықтардың Мэриленд штатында Кловис кезеңінен бұрын (б.з.б. 13 000 жылдан бұрын) өмір сүргенін көрсетеді. Делмарва түбегінің жағалау жазығындағы Майлс Пойнт, Ойстер Коув және Катор Коув археологиялық ескерткіштері Атлантика орталық аймағында Кловис кезеңінен бұрынғы адамдардың болғанын дәлелдейді. Осылайша, бұл ескерткіштер соңғы мұздық максимум кезінде Атлантика орталық аймағында адамдардың болғанын көрсетеді. 1970 жылы Вирджиния штатының шығыс жағалауынан, Плейстоцен дәуірінде теңіз деңгейінің көтерілуіне дейін құрлық болған аймақта, «Cinmar» траулері Солтриан тас құралдарына ұқсас бір тас құралды (бифас) судан шығарды. Құрал мастодонт сүйектерімен бірге табылған деген мәлімдеме бар. Кейін мастодонт тістерінің жасы 22 000 жылға жуық екені анықталды. Сонымен қатар, Делавэр университетінің Даррин Лоуэри 16 000 – 18 000 жылдар аралығындағы Дельмарва түбегінде бірнеше археологиялық ескерткіштерді тапты. Бұл факторлар Стэнфорд пен Брэдлиді 2014 жылы Солтүстік Америкадағы Кловис кезеңінен бұрынғы халықтарды ғылыми тұрғыдан қолдауға және олардың палеолиттік еуропалықтармен байланысы мүмкіндігін қайтадан талқылауға итермеледі.
Өмір салты
Жергілікті тұрғындар табиғи жағдайларға қарай қоныстарын көшіріп отырды. Олар шашыраңқы сабан үйлер мен өңделген бақшалары бар ауылдарды құрды, жағдайлары егіншілікке қолайлы жерлерде. Көктемде олар егін екті, оны әйелдер мен балалар күтіммен қамтамасыз етсе, ерлер аң аулап, балық аулады. Күзде егін жиналып, азық-түлік себеттерге немесе жер астындағы шұңқырларға жиналып сақталды. Суық қыста тұтас қауымдар аң аулауға арналған жерлерге көшіп, көктемгі балық аулау маусымына дейін оларды күтіп беретін бұғы, қоян және басқа да жануарларды іздейтін. Ауылдарының маңындағы егістік жерлердің өнімділігі азайғанда – тұрғындар егіс алмастыруды жүзеге асырмағандықтан – жергілікті халық сол жерді тастап, басқа жаққа көшіп кететін.
Халық саны
Еуропалықтар келгенге дейін төменгі жарты аралдың мұхит жағындағы негізгі жергілікті халықтар Ассатеаг тайпасы болды, оның ішінде Ассатеаг, Трансквакин, Чоптико, Мотеауагкин, Квеквашкекаквик, Хатсавап, Вачетак, Мараукхкваик және Манасксон рулары кірді. Олардың жерлері мен халқы Вирджиния штатының Кейп-Чарльз мүйісінен бастап Делавэр штатындағы Индиан-Ривер шығанағына дейін созылды. Жоғарғы жарты арал және Чесапик жағалауы Нантикок тілінде сөйлейтін Нентиго және Чоптанк халықтарының мекені болды. Ассатеаг және Нентиго Мэриленд колониясымен бірнеше шарттар жасасты, бірақ жерлер біртіндеп тартылып алынды, аталған шарттар бұзылды және колонистердің пайдалануына берілді. Түбектегі жергілікті халықтар Онтариоға дейін солтүстікке қарай басқа Алгонкин тайпаларына сіңіп кетті. Қазіргі таңда жарты арал Пискатау, Нентего және Ленапе халықтарының дәстүрлі территориясы болып табылады.
Колонизация
1566 жылы Педро Менендес де Авилес испан Флоридасынан жіберген экспедиция Делмарва түбегіне жетті. Экспедиция екі доминикан монахынан, отыз сарбаздан және Вирджиниялық жергілікті ұл Дон Луистен тұрды. Олардың мақсаты Чесапик аймағында испан отарын құру болатын. Сол кезде испандықтар Чесапикті аңызға толы Солтүстік-Батыс өткеліне апаратын жол деп есептеді. Алайда, дауыл олардың отар құру әрекеттерін қиындатты. Қазіргі Делавэр жерін алғаш рет 1631 жылы Голландияның Батыс Үндістан компаниясы Зваандеел атымен отарлады. Бірақ, жергілікті индейлермен туған дау-жанжал салдарынан бұл отар бір жылдан кейін жойылды. 1638 жылы Жаңа Швеция құрылды, ол штаттың солтүстік бөлігін және Делавэр аңғарын отарлады. Көп ұзамай, Делавэрге қатысты 1631 жылғы отарлаудан туындаған құқықтарын алға тартқан голландтар Делавэрді қайта басып алып, оны Жаңа Нидерланд отарының құрамына қосты. Бірақ, көп ұзамай 1664 жылы Делавэр британдықтардың бақылауына өтті. Англия королі Джеймс I 1606 жылдан 1611 жылға дейінгі бірнеше жарлықтар арқылы Вирджиния отарлаушыларына Комфорт мүйісін орталық етіп, 400 мильге созылған Атлантикалық жағалауды, және батысқа қарай Тынық мұхитына дейінгі аумақты берді. Бұл аумаққа түбектің бір бөлігі де кірді. 1682 жылы жер Йорк герцогынан Уильям Пеннге берілді және Пенсильваниямен бірге басқарылды. Нақты шекара 1735 жылы Канцелярия сотында белгіленді. 1776 жылы Кент, Нью-Кэстл және Сассекс округтері Пенсильваниядан тәуелсіздіктерін жариялап, АҚШ құрамына Делавэр штаты ретінде қосылды. 1632 жылғы Мэриленд жарғысында Англия королі Чарльз I "Америкада, шығысында мұхит, батысында Чесапик шығанағы арасында жатқан, Уоткинс Пойнт деп аталатын мүйіс немесе Херсонес, батысында Виглу өзенінің жанындағы аталған шығанақта орналасқан, оңтүстікке қарай негізгі мұхитқа дейін, ал солтүстікке қарай, Жаңа Англия шектесетін эквиноктиалдан солтүстікке қарай қырық градус ендікте орналасқан Делавэр шығанағының бөлігіне дейінгі барлық жарты аралды" Сейсил Калверт, Балтимордың 2-баронына Мэриленд отары ретінде берді. Бұл қазіргі Делавэрдің барлық аумағын қамтуға тиіс еді; алайда, жарлықтағы шартқа сәйкес, 1632 жылға дейін еуропалықтар отарламаған бөлігі ғана берілді. Бір ғасырдан астам уақыт өткен соң, Пенн мен Лорд Балтимордың ісінде голландтар 1631 жылы Зваандеелді отарлағандықтан, Мэриленд жарғысының Делавэрді Мэрилендке беру туралы бөлігі жарамсыз деп шешілді.
Экономика
Бұл жарым аралы 19-шы және 20-шы ғасырдың басында көкөніс шаруашылығының ең маңызды аймағы болды. Калифорнияның өндірісі осы аймақты басып озғанмен, мұнда әлі де қызанақ, жасыл бұршақ, жүгері, соя және басқа да танымал көкөністер көп мөлшерде өндіріледі. Королева Анна округі Мэриленд штатындағы соя өндірісінің ең ірі өндірушісі болып табылады. Шығыс жағалауындағы құс фермалары да маңызды, олардың ең танымал фермасы – Солсбериде құрылған Пердью фермасы. Делавэр – бұл жарым аралында шығарылған сирек кездесетін тауық тұқымы. Туризм жарым аралының экономикасына үлкен үлес қосады, Делавэр штатындағы Рехобот Бич, Мэриленд штатындағы Оушен-Сити, Мэриленд штатындағы Ассатейг аралы ұлттық жағалауы және Вирджиния штатындағы Чинкотейг ұлттық жануарлар қоры танымал туристік орындар болып табылады. Солсбери университеті Дельмарваның экономикалық белсенділігіне де үлкен үлес қосады, оның шамамен 480 миллион долларлық әсері бар. Университет Шығыс жағалаудағы ең ірі, толыққанды төрт жылдық білім беретін оқу орны және Пердьюден кейінгі ең ірі жұмыс беруші болып табылады, шамамен 3200 жұмыс орнын қамтамасыз етеді.
Медиа
Бұл аймақ төрт теледидар нарығымен қамтамасыз етілген. Мэриленд штатындағы Сесил, Кент, Королева Анна, Каролина және Талбот округтері негізінен Балтимор, Мэриленд белгіленген нарық аймағы және WBAL TV, WJZ TV, WMAR TV және WBFF TV телеарналарымен қамтамасыз етіледі. Делавэр штатындағы Нью-Касл және Кент округтері Филадельфия, Пенсильвания белгіленген нарық аймағы және WPVI TV, WCAU TV, KYW TV және WTXF TV телеарналарымен қамтамасыз етіледі. Сюссекс, Дорчестер, Уикомико, Ворчестер және Сомерсет округтері Солсбери, Мэриленд белгіленген нарық аймағымен қамтамасыз етіледі, бұл түбектің ішіндегі жалғыз аймақ. Осы аймақтағы телеарналар – WBOC TV, WMDT TV және WRDE LD. Аккомак және Нортгемптон округтері негізінен Норфолк/Вирджиния Бич белгіленген нарық аймағы және WAVY TV, WVEC TV және WTKR TV телеарналарымен қамтамасыз етіледі.
Көлік
Жарты аралда шағын әуежайлар бар, олар Балтимор мен Филадельфиядағы ірі әуежайларға қарағанда нашар дамығандықтан, коммерциялық рейстері аз. Оның әуежайларына Уилмингтон әуежайы (Уилмингтон, Делавэрдің оңтүстік-батысында), Солсбери аймақтық әуежайы (Мэриленд штатының Солсбериінің оңтүстік-шығысында) және Довер әуе күштері базасы (Делавэр штатының Доверінің оңтүстік-шығысында) жатады. Басты солтүстік-оңтүстік тас жолдарына АҚШ-9, АҚШ-13, АҚШ-50 және АҚШ-301 кіреді. АҚШ-50 және АҚШ-301 тас жолдары жарты аралдың батыс жағында Чесапик шығанағы көпірі арқылы өтеді. АҚШ-13 жарты аралдың оңтүстік шекарасында Чесапик шығанағы көпірі-тоннелі арқылы Вирджиния штатының бас бөлігіне жалғасады. 1957 жылға дейін Пенсильвания темір жолы жарты аралға қызмет көрсеткен. Ол Нью-Йорк қаласынан Вилмингтон, Довер, Дельмар, Солсбери және Покомок қалалары арқылы Кейп-Чарльз, Вирджиния паромдық терминалына дейін Del Mar Va Express күндізгі пойыз бен Cavalier түнгі пойызын қатыратты. Одан кейін кемелер Вирджиния штатының Норфолк қаласына жүретін. Алдыңғы онжылдықтарда тармақтар Мэриленд штатының Сентревилл, Оксфорд, Кембридж қалаларына, сондай-ақ Делавэр штатының Джорджтаун және Льюс қалаларына, Вирджиния штатының Франклин қаласына дейін созылған. Бүгінде Delmarva Central Railroad жарты аралда жүк және цистерна тасымалдарын жүзеге асырады.