Фредерик Делано Ньюман: Әлеуметтік терапия және революциялық психология

Кіріспе

Фредерик Делано Ньюман (17 маусым 1935 - 3 шілде 2011) – американдық белсенді және психотерапевт. Ньюман солшыл саяси белсенді және психотерапевт болған. Ньюман мен Лоис Холцман әлеуметтік терапия деп аталатын терапиялық тәсілді жасады. Ньюман «психотерапевтердің пациенттермен сексуалдық қатынасқа түсуінде ешқандай бұрыштық жоқ» деп тұжырымдады. Ньюманның ұйымдары атауларын жиі өзгертіп отырды.

Терапиялық теориялар мен жұмыс

Ньюман және оның бас серіктесі Лоис Холцман, олар "психологияның жалғандық / миф" деп сипаттаған нәрсеге қарсы шықты, оның әртүрлі құрамдас бөліктері "қолайсыз жасанды ғылым" деп аталды. Оның орнына олар "әлеуметтік терапия" деп аталатын теорияны қолдады.

Әлеуметтік терапия

Әлеуметтік терапия "революционер емес адамдар үшін революция" деп сипатталады. Маркстің өзінен бөлек, Виготский мен Витгенштейннің түсініктерін де пайдаланады. Ол "науқастарды" эмоционалдылықты тауарға айналдыруға қарсы тұратын және адам дамуын қайта жандандыратын жаңа ортаны құру жөніндегі ұжымдық жұмысқа тартуға тырысады. "Әдістемелік тәжірибе" – әлеуметтік терапия туралы алғашқы еңбек, Ньюман мен оның әріптестерінің терапияға марксистік көзқарасын алғаш рет жариялаған тұжырымдамасы. Кейінгі жылдары әлеуметтік терапия басқа ойшылдардың (әсіресе Виготский мен Витгенштейн) және басқа терапиялық тәсілдердің (әсіресе когнитивтік-мінездік терапия) ықпалына түсті. "Әдістемелік тәжірибе" әлеуметтік терапияның тамырларын ашады. Бұл адам өсуі мен дамуын зерттеудегі әдістемелік зерттеулердің бастамасы, және Ньюман (оның бас серігі Лоис Холцманмен бірге) кейінгі жұмыстарында осы мәселеге қайта-қайта оралады. "Шешілмейтін сезімдер (Әлеуметтік терапия деген не? және ол қалай революциялық?)" (Ньюман, 2003, Конструктивистік психология журналы) ғылым мен математикалық логикадағы ХХ ғасырдың жаңалықтарына сүйене отырып, топтық терапияға революциялық көзқарас ұсынуға тырысады. "Дамуға барлық билік!" (Ньюман және Холцман, 2003, Критикалық психологияның жылдық шолуы) екі марксистік ұғымды – сыныптық күресті ("Коммунистік манифест") және революциялық қызметті ("Фейербах туралы тезистер") зерттейді.

Марксизм, оның ықпалы мен көзқарастары

Ньюман өзін марксист деп есептеді, бұл философияны ол адам дамуына әлеуметтік институттардың бөтендету әсерін жою мақсатымен емдік тәсіліне енгізді. Эмоционалдық проблемаларға марксистік көзқарас қалыптастыруға жасаған алғашқы тынысы туралы Ньюман 1974 жылы былай деп жазды:

"Пролетариаттық немесе революциялық психотерапия – бұл біздің кемшіліктерімізді мойындамаудан басталып, өзіміздің шағын екенімізді қабылдаумен аяқталатын жол; бұл – сананың жұмысшыларының сананың билеушілерін құлатуы." Кейін Ньюман 20 ғасыр философы Людвиг Витгенштейн, Алексей Леонтьев және Сергей Рубинштейннің іс-әрекет теориясы, сондай-ақ ертедегі орыс психологы Лев Выготскийдің еңбектерін де пайдаланды.

Драматургия, театр және әлеуметтік терапия

Ньюман 1983 жылы Кастильо театрын құрушылардың бірі, 1989–2005 жылдары көркемдік директоры және драматург болды. Гватемалалық ақын Отто Рене Кастильоның есімімен аталатын театр, 1980 жылдан бері Ньюман жазған 30 пьесаның қойылуына негізгі арна болды, олардың төртеуі 1996 жылдан бастап Америка Психологиялық қауымдастығының жылдық конвенциялары үшін жазылып, қойылды. Ньюман Кастильо театрын өзінің әлеуметтік терапиялық клиникалары мен институттарының «қарындас» ұйымы деп сипаттады, онда ол сондай-ақ Выготскийдің әдістемелік тәсілін қолданды. 2000 жылы «New Therapist» журналында Ньюман мен Холцман бауырлас ұйымдарды байланыстыратын Выготскийдің идеясын талқылады:

«Бүкіл кәсіп – адам өмірі мен оны зерттеу – әдіс іздеуден тұрады. Біздің марксистік-диалектикалық тәжірибемізді сипаттау үшін қолданатын «әрекет арқылы әлеуметтік терапия» біздің топтық терапиямыздан туындады, сонымен қатар ол үнемі дамитын қоғамның негізі болып табылады. Біз Выготскийдің (және өзіміздің) әдіс тәжірибесін, табиғат және әлеуметтік ғылымдарға тән нәтижеге бағытталған құралдық тәсілден ажырату үшін «құрал және нәтиже әдістемесі» терминін енгіздік (Ньюман және Холцман, 1993). Біздің қоғам құруымыз және оны құрайтын жобалар – Шығыс жағындағы қысқа мерзімді психотерапия институты, Шығыс жағындағы әлеуметтік терапия орталығы және басқа қалалардағы серіктес орталықтар, Кастильо театры, All Stars Talent Show Network, Жастарды дамыту мектебі және т.б. – осы әдістеменің іс жүзіндегі көрінісі. Кастильо және оның бас демеушісі All Stars Project, Inc. Ньюманның терапиялық ізденістерін, мысалы, жастарға арналған бірқатар қосымша білім беру бағдарламаларын, соның ішінде Джозеф А. Форгионе атындағы Жастарды дамыту мектебін қолдады. 2005 жылдың 6 желтоқсанында Ньюман Кастильоның көркемдік директоры лауазымынан зейнетке шығуын жариялады. Бұл шешімге, өткен айда NY1 News (кабельдік телеарна) арнасында көрсетілген алты бөлімдік бағдарламаға байланысты туған даудың әсері тиді. All Stars Project директорлар кеңесіне жолдаған хатында Ньюман «өзінің көзқарастары мен пікірлеріне байланысты туындаған дау-дамайлардың All Stars Project үшін қажетсіз қиындықтар тудырмауын қалағанын» түсіндірді. Кабельдік бағдарламада Ньюманның терапиялық тәсілінің Америка Психологиялық қауымдастығының этикалық ережелерімен, әсіресе пациенттермен жыныстық қатынасқа тыйым салатын ережелермен келіспеуін талқылаған сұхбаттарының бөліктері көрсетілді.

Антисемитизм туралы айыптаулар

Ньюманның кейбір пьесалары Антидефамация лигасы (ADL) тарапынан антисемитизмнің мысалы ретінде көрсетілген, ал Ньюман оларды «саяси мақсатты» деп сипаттады. 1989 жылғы «No Room for Zion» пьесасында Ньюман өзінің Бронкстегі еврей қауымының негізінен жұмысшы табынан орта тапқа және одан да жоғары деңгейге қарай өзгеруін, дәстүрлі идеалдармен байланысты иммигранттық қауым ретіндегі өзіндігін тез жоғалтуын баяндайды (пьесаның атымен аталатын раввин Сион арқылы бейнеленген). Пьесада Ньюман соғыстан кейінгі еврейлердің саяси бағыттарының өзгеруіне қатысты отандық және халықаралық деңгейдегі көзқарасын ұсынады:

Батыс жағалаудан Манхэттеннің батыс жағына дейін, халықаралық еврейлер капиталистік шайтанмен қанмен жазылған келісімге келуге мәжбүр болды. Сионизм жетекшілігімен еврейлер тұрақсыз ассимиляцияның орнына «басқаларға олардың өздеріне жасағандай жасайтын» болды. Кімге жасау керек? Түсті терілі адамдарға. Қандай әрекет? Геттоға жабу және геноцид. Еврей, лас еврей, бір кезде капитализмнің жаны мен фашизмнің ең үлкен құрбаны болған, капитализм атынан құрбандыққа ұшырап, өзін-өзі дұрыс санайтын, түсті терілі адамдарды адамдықтан бездіріп өлтіретін, расистік фанатик, сионизм тілінде «Ешқашан Емес» деген сөздің мағынасын «ешкім үшін ешқашан емес» дегеннен «біз үшін ешқашан емес – ал шайтан қалғандардың бәрін алсын» деп өзгертті. ADL Ньюманның 2004 жылғы «Crown Heights» пьесасын да сынады, ол 1991 жылғы тәртіпсіздіктерге негізделген, онда белгілі жергілікті раввиннің кортежі соғып, қара баланың қаза болғандығына байланысты туды. ADL бұл қойылымның «тарихты бұрмалап, жеккөрушілікті қайта жаққандығын» мәлімдеді. Бір рецензент бұл қойылымды «қаланың әртүрлі жастарын біріктіруге және өткендегі нәсілдік зорлық-зомбылықтың кейбір жараларын жазыуға тырысатын» туынды деп санады.

Өзгеріс орталықтары

Ньюман 1960-шы жылдардың соңында Колумбия университетінде студенттер ереуілінен кейін «Үзгеріс орталықтары» (CFC) атты ұжымдық ұйымды құрды. CFC 1960-шы жылдарғы стильдегі радикалды қоғамдық ұйымдастыруға және Ньюманның психотерапияның дамитын түріне арналды, ол 1974 жыл шамасында «пролетариаттық терапия» деп, ал кейінірек «әлеуметтік терапия» деп атады. CFC 1974 жылы Линдон ЛаРуштың Ұлттық еңбек комитеттерімен (NCLC) қысқа мерзімге бірікті, бірақ бірнеше айдан соң одақ күйреп, Ньюман бұл оқиғаны ЛаРуштың күшейе түскен «параноидтық» және «авторитарлық» бағытына, сондай-ақ NCLC-тің «психоз тудыру және оны социалистік саясат атынан пайдалану қабілетіне» байланысты деп түсіндірді.

Халықаралық жұмысшылар партиясы

1974 жылдың тамызында КФК Халықаралық жұмысшылар партиясын (ХЖП) құрды, бұл партия анық марксистік-лениндік идеологияда болды. 1976 жылы тағы бір фракциялық тартыс салдарынан ХЖП ресми түрде таратылды. 2005 жылы Ньюман «The New York Times» газетіне ХЖП әлі де жұмыс істейтін «негізгі ұжымға» айналғанын мәлімдеді. Бұл мәлімдеме бірнеше жыл бұрын ұйымның іс жүзінде таратылмағанын және жасырын түрде қызметін жалғастырғанын алға тартқан сыншылардың пікірімен сәйкес келеді. 1970-ші жылдардың соңында Ньюман мен оның жақтастары бірнеше кішкентай халықтық ұйымдарды құрды немесе басқаруды өздеріне алды, оның ішінде Халық партиясының жергілікті бөлімшесі – Нью-Йорк жұмысшы халық партиясы; Нью-Йорк қаласының жұмыссыздар және әлеуметтік көмек кеңесі; және Еңбек қоғамдық альянсы.

Жаңа одақ партиясы

1979 жылы Ньюман Жаңа Альянс партиясының (NAP) негізін қалаушылардың бірі болды. Бұл партия афроамерикалық психолог және белсенді Ленора Фуланиді 1988 жылғы президенттік сайлауда барлық 50 штат бойынша бюллетеньге тіркеуімен ерекше көзге түсті, осылайша ол алғашқы афроамерикалық және алғашқы әйел кандидат болды. Ньюман партияның тактикалық саясатын жоспарлаушысы және сайлау штабының жетекшісі қызметін атқарды. 1985 жылы Ньюман Нью-Йорк қаласының мэрі лауазымына кандидат болды. Сондай-ақ ол сол жылы АҚШ сенаторына, ал 1990 жылы Нью-Йорк штатының бас прокуроры лауазымына үміткер болды.

Нью-Йорк Тәуелсіздік партиясы

Жаңа Альянс партиясы 1994 жылы таратылғаннан кейін, оның бірқатар мүшелері мен жақтастары, соның ішінде Ньюман мен Фулани, Нью-Йорк штатының Тәуелсіздік партиясына (IPNY) қосылды. Ол 1991 жылы Нью-Йорк штатының Рочестер қаласындағы белсенділер құрған, бірақ Росс Пероның Реформалық партиясының күшеюінен кейін штаттың басқа аймақтарында маңыздырақ атанды. 2005 жылдың қыркүйегінде Нью-Йорк штатының Тәуелсіздік партиясының атқару комитеті, IPNY штатының төрағасы Франк МакКей басшылығымен, Фуланиді және тағы бірнеше мүшені партиядан шығаруға дауыс берді. МакКей бұл мәселені дауысқа салу үшін ұсынған хатында, Фулани және т.б. IPNY басшылығының «кішіпейілсіздік пен жеккөрушілікке» төзелуін көрсеткендей әсер қалдырғанын және «мемлекеттік және ұлттық баспасөзде алаңдататын әлеуметтік пікірлерін үнемі қайта растағандарын» айтты. Кейіннен МакКейдің Фулани мен Ньюманды, басқалармен бірге, партиядан шығару туралы өтініші Бруклин және Манхэттендегі Нью-Йорк Жоғарғы сотында толығымен қабылданбады. Манхэттен судьясы Эмили Джейн Гудман: «Фулани мен Ньюманға жатқызылған, көптеген адамдар жеккөрінішті және қорлаушы деп санайтын мәлімдемелер олармен 1989 және 1985 жылдары жасалған, ал олар сол кезде тіпті болмаған Тәуелсіздік партиясының мүшелері немесе лауазым иелері ретінде емес» деп жазды. Гудман өтініштердің уақыты «философиялық емес, саяси» сипатта көрінетінін атап өтті. Бірақ одан да маңыздысы, партиядан шығаруға келтірілген негіздер жарамсыз деп танылды, себебі «партияға тіркелу үшін белгілі бір стандарттар мен талаптар жоқ». Осылайша, Ньюман мен Фулани партиядан шығарылған жоқ.

Нью-Йорк қаласының муниципальді облигациялары

Ньюман 2001, 2005 және 2009 жылдары Тәуелсіздік партиясын республикалық кандидат Майкл Блумбергті қолдауға ынталандырды. Бұқаралық ақпарат құралдары облигацияны бекітуді қала әкімі Блумбергтің сыйлығы және губернатор Джордж Патакидің Ньюман мен Фуланиден сайлау науқанына қолдау алу үшін жасаған ынталандыру ретінде сипаттады. 124 беттік есеп "All Stars" бағдарламасының екі бағдарламасын жан-жақты қарастыруға негізделген, олар "шығармашылықпен құлпыратын саланың үлгілі жобасы" деп сипатталды. Авторлар "осы шаралардың оқушылардың қысқа немесе ұзақ мерзімді мінез-құлқына тигізетін әсері туралы деректерге қол жеткізе алмағанын" атап өтті. Есепте "All Stars" қызметкерлері мен еріктілерінің "әртүрлі саяси қозғалыстарға, ең бастысы – Тәуелсіздік партиясы саясатына қатысқандығы" туралы дауларға бір рет қысқаша сілтеме жасалды (9-бет). Кейде достық емес БАҚ шабуылдау үшін пайдаланғанмен, саяси байланыстар "All Stars" жобасына әдетте жабық болатын билік орындарына қол жеткізуге мүмкіндік берді. Колумбия зерттеушілері есептерінің 14-бетінде "All Stars" бағдарламасының саяси сипатын жоғары бағалады: "Саяси белсенділік "All Stars" және DSY оқу бағдарламасының тікелей мақсаты болмаса да, ол бағдарламалардың нәтижесі болып табылады. Өздеріне қажеттіге қол жеткізе алатын жастар, сондай-ақ дұрыс деп санайтындары үшін күресуге бейім. ASTSN/DSY (All Stars Talent Show Network/Development School for Youth) қатысушылары мен қызметкерлері жастармен жұмыс істеу үшін тиімді, нәтижелі және сәтті саясат тәсілдерін әзірледі. Олардың билік орындарында да ықпал етуі бағдарламаларды дамытуға және саяси процеске, саясатты әзірлеу мен іске асыруға бағыт беруге үлкен көмек етеді". Халықтың сындарына қарамастан, IDA кеңесі облигацияны 6-4 дауыспен мақұлдады. Дауыс бергендердің барлығы қала әкімі тағайындаған немесе әкім тағайындаған мүшелердің өкілдері болды. Қарсы дауыс бергендер Манхэттен, Бронкс және Куинс қалалары президенттерінің кеңселерiнің өкілдері, сондай-ақ сол кездегі Нью-Йорк қаласының бақылаушысы Уильям С. Томпсон кеңсесі болды. Дауыс беруден кейін IDA төрағасы Джошуа Дж. Сирефман журналистерге "All Stars" жобасын қарастырғаннан кейін IDA: "Ұйымның жақсы жағдайда екенін анықтадық, ұйым тарапынан қандай да бір бұзушылықтың дәлелін таппадық және жобаның Нью-Йорк қаласына пайдалы болатынын белгіледік. Ұйыммен байланысты адамдардың бірнеше жыл бұрын жасаған құқық бұзушылықтары туралы айыптаулар болғанын білеміз" деді. Кейінгі жаңалықтарда қала әкімі Майкл Блумберг Агенттіктің облигацияларды мақұлдау туралы шешімін қорғап, "Мен "All Stars" жобасында бірде-бір кемшілік бар деген ешқандай аргумент естімедім, біз соны қарастырамыз" деді.

Newman strongly encouraged the Independence Party to support Republican candidate Michael Bloomberg in 2001, 2005, and 2009. The media characterized approval of the bond as a reward from Mayor Bloomberg and as well as an incentive by Governor George Pataki to obtain Newman and Fulani's support for his re election campaign. The 124 page report was based on extensive on site observation of two of the All Stars programs, which were described as "an exemplary effort in a field that is bursting with creative activity". The authors noted that they had "not had access to data referable to the impact of these interventions on the short or long term behavioral development of learner participants". The report made only one brief reference (on page 9) to controversies regarding All Stars staff and volunteers being "involved in various political movements, most centrally Independent [sic] Party politics [w]hile sometimes used as a point of attack by unfriendly media, the political networking has given the All Stars Project access to some halls of power that would have otherwise been closed." The Columbia researchers noted on page 14 of their report praised the political character of the All Stars program: "Although political activism is not an explicit part of the All Stars and the DSY curriculum, it is an outcome of the programs. Young people who are empowered to get what they want are also likely to fight for what they think is right [T]he participants and staff of the ASTSN/DSY (All Stars Talent Show Network/Development School for Youth) have developed policy approaches to working with youth that are practical, efficient, and successful. That they have also worked to develop some influence in the halls of power is a tremendous asset to the development of the programs—as well as to the political process, which needs all the direction it can get in developing and implementing policy." Despite public criticisms, the IDA board voted 6 to 4 in favor of approving the bond. All those in favor were mayoral appointees or representatives of ex officio members who were mayoral appointees. All those opposed were representatives of the offices of the Borough Presidents of Manhattan, the Bronx, and Queens, as well as the office of then New York City Comptroller William C. Thompson Jr

After the vote, IDA chairman Joshua J. Sirefman told reporters that, based on the IDA's review of the All Stars Project, "[w]e have determined that the organization is in good standing, we found no evidence of misconduct of any kind by the organization, and we established that the project would benefit New York City We are aware that allegations of wrongdoing by individuals associated with the organization existed a number of years ago." In subsequent news coverage, Mayor Michael Bloomberg defended the Agency's vote to approve the bonds, noting "I don't think I heard one argument made that there was something wrong with the All Stars Project and that's what we look at."

Қайырымды терапевт мамандар

Кейбір культ сын-пікірлері Ньюманның кейбір терапевт әріптестерімен пікір таласы тудырды. Британдық психолог Иан Паркердің сөзіне қарағанда, "ФБР-дің "культ" деп белгілеген [Ньюман мен Холцман] да пайдалы радикалды теория мен тәжірибе көзі болуы мүмкін. Культ – бұл арамшөп сияқты, қате жерде өсіп жатқан нәрсе. Біз кім үшін "қате" екенін сұрағымыз керек, және ол кейде біз үшін дұрыс болуы мүмкін бе. Біздің психологиялық мекемелермен бірге тұрып, нәсілшілдікке, феминистікке немесе жұмысшы табына құнды нәрсе ұсынатындарды пікір-таластан шығарып тастауға ниетіміз жоқ."

2003 жылы Джон Содерлундпен сұхбат

Ньюман (Холзманмен бірге) 2003 жылы «Жаңа терапевт» журналының редакторы Джон Содерлундпен ақыл-ойды бақылау тақырыбына арналған арнайы санында сұхбаттасып, дауға жауап берді. Ол жауаптардың кіріспесінде редактордың сұрақтары «Әйеліңізді ұрып-соғуды қашан тоқтаттыңыз?» деген сипатта екенін айтты. Мұндай шабуылдар бұрынғы ғасырлардағы қарапайым халықты колдовствомен айыптау сияқты абсурдты. Бұл – дәлелдеуге келмейтін, немесе жоққа шығаруға болмайтын құрамындағы нәрсе (қолдовшы сияқты). Осылайша, қасиеттері мен іс-әрекеттерін дәлелдеу мүмкін емес, толық мифология құруға болады. Шындығында, осы ойлап тапқан нәрселердің ең бағалысы – ол сізді тұтқынға алған суретті салуында. Содерлунд Америка Психологиялық Ассоциациясының «ақыл-ойды бақылаудың ықтимал қауіптеріне» жақындағы назар аударуын сұрады. Ньюман бұл терминнің мағынасын толық түсінбейтінін айтып, «Менің ойымша, бұл ата-аналар мен олардың кішкентай балалары арасындағы қарым-қатынасқа ең жақын. Балалар кішкентай кезінде ата-аналар олардың үлкен тәуелділікте болатын бақыланатын ортасын жасайды. Бірте-бірте, балалар басқа мекемелермен (балалар бағы, мектеп және т.б.) танысқанда, олардың өмірлік ортасы бақылаудан шығып, тәуелділіктері азаяды» деді. Ол «толық бақыланатын ортаның» ересектер арасындағы қарым-қатынасқа «Манчжурлық кандидаттың ерекше жағдайларынан басқа» әсер ете алмайды деп түсіндірді. Мен ақыл-ойды бақылаудың терапияға қатысы бар екенін түсінбеймін, себебі терапия – клиенттердің бақылауда болатын қарым-қатынас. Олар төлейді, келмеуге құқылы және т.б.» Ньюман авторитарлық және мәжбүрлеуші терапевтердің нашар терапия жасайтынын мойындады, бірақ ол мұны ақыл-ойды бақылау деп санамады. Ньюман, Фулани және «Жаңа Альянс» партиясы 1993 жылы ФБР-ге қарсы сотқа жүгініп, ФБР-дің «саяси секта» деп атауы олардың конституциялық құқықтарын бұзғанын мәлімдеді. Арызданушылар бюроның қылмыстық қызметке дәлелдердің болмауы жағдайында саяси ұйымдарды тергеуге тыйым салатын федералдық ережелерді бұзу үшін жеке, үшінші тарап ұйымдарынан ақпарат жинап отырғанын мәлімдеді. Ньюман және т.б. сотқа ұсынған талапнамасында: «[ADL-дің 1990 жылғы есебі] «Жаңа Альянс партиясы» және [PRA] «Бұлттар Радуганы бүлдіреді» сияқты саяси барлау есептері конституциялық тұрғыдан ФБР-мен тікелей қаржыландырыла алмайды. ADL және PRA сияқты ұйымдар саяси ақпарат жинаумен және айыпталушыларға саяси шабуылдар жасаумен айналысады, ал бұл әрекеттер нұсқауларға сәйкес ФБР-мен тікелей жүзеге асырылуына тыйым салынған. ФБР содан кейін осы «жеке» зерттеулердің нәтижелерін өз агенттеріне таратады және есептерді журналистер мен басқалар FOIA арқылы алатын файлдарға енгізу арқылы «жеке» нәтижелерге сенімділік береді». Сотта Федералды судья Констанс Бейкер Мотли «саяси секта» айыбының «1988 жылғы ФБР тергеуіне тікелей байланысы жоқ» екенін және «NAP-тің кез келген жаманаттылығына себеп жеке тұлғалар мен ұйымдардың көптеген мәлімдемелері мен жарияланымдары болуы мүмкін, олардың көпшілігі ФБР тергеуінен бұрын жасалған» деп шешім шығарды.

Newman (along with Holzman) responded to the ongoing controversy in a 2003 interview with John Söderlund, the editor of New Therapist, in a special issue devoted to mind control. In her introduction to the responses, Holzman claimed that the editor's questions "have that 'When did you stop beating your wife?' quality":

These kinds of attacks are ludicrous in the way that the charge of being a witch was in centuries past. A cult is a made up thing for which (like the made up witch) there is no falsifiability. An entire mythology can thus be created, complete with attributes and activities that cannot be proven or disproven. Indeed, that's the virtue of such made up things. They paint a picture that holds you captive. Söderlund asked about the recent focus of the American Psychological Association on the "potential dangers of mind control." Newman replied that he did not quite know what was meant by the term and noted, "The closest association I have to it is what happens between parents and their young children. When children are very young, parents create a very controlled environment where there's a great level of dependency on the parents. Gradually, as children come to experience other kinds of institutions (day care, school, etc.) their lived environment becomes less controlled and their dependency lessens." He explained that he did not think that sort of "totally controlled environment" to be imposable on an adult relationship "outside of the extraordinary circumstances of say, the Manchurian Candidate. I don't see how mind control has any applicability to therapy—therapy of any kind—as it's a relationship where the clients have control They pay, they can not show up, etc." Newman acknowledged that he believed that authoritarian and coercive therapists were likely doing bad therapy, but he did not consider that to be mind control. Newman, Fulani, and the New Alliance Party challenged the FBI in a 1993 lawsuit asserting the FBI "political cult" labeling had violated their constitutional rights. The plaintiffs asserted that the bureau was gathering information from private, third party organizations to evade federal guidelines prohibiting investigations of political organizations in the absence of evidence of criminal activity. In their suit, Newman et al. argued:

Political intelligence reports like [the ADL's 1990 report] The New Alliance Party and [PRA's] Clouds Blur the Rainbow, could not constitutionally be funded by the FBI directly. Organizations like the ADL and PRA engage in political intelligence gathering and political attacks on plaintiffs which the defendants are barred from carrying out directly by the Guidelines. The FBI then distributes the results of those "private" studies to its agents, and gives credibility to the "private" findings by incorporating the reports into files that are then obtained through FOIA by journalists and others

In her ruling on the case, Federal Judge Constance Baker Motley ruled that the "political cult" charge "could not be directly traced to the 1988 FBI investigation" and that "any stigmatization which NAP suffers could be traced to a myriad of statements and publications made by private individuals and organizations, many of which preceded the FBI investigation.

Жарияланымдар

Ньюман, Ф. және Холцман, Л. (баспада). Барлық билік дамуға. "Критикалық психологияның жылдық шолуында" жариялануға тиіс. Холцман, Л. және Ньюман, Ф. (2004). Билік, авторитет және мәнсіз қызмет (Әлеуметтік терапияның даму дискурсы). Т. Стронг және Д. Паре (ред.), "Дискурсивті терапияның жетістіктері" (Furthering talk: Advances in the discursive therapies), Kluwer Academic/Plenum, 73–86 бб. Ньюман, Ф. (2003). Шешілмейтін эмоциялар (Әлеуметтік терапия дегеніміз не? және ол революциялық қалай?). Конструктивистік психология журналы, 16: 215–232. Билік, авторитет және мәнсіз қызмет (Әлеуметтік терапияның даму дискурсы). *Ньюман, Ф. және Холцман, Л. (2001). XXI ғасырдағы терапияда Маркстің маңыздылығы. Revista Venezolana de Psicologia Clinica Comunitaria, № 2, 47–55. Ньюман, Ф. (2001). Әлемнің терапевтері, бірігіңдер. New Therapist, № 16. Ньюман, Ф. (2001). Өткенді қайта жасау: Әлеуметтік терапиядағы бірнеше сәтті оқиғалар және олардың сабақтары. Revista Venezolana de Psicologia Clinica Comunitaria, № 2, 57–70. Ньюман, Ф. (2000). Әңгімеге теория қажет пе? (нарративтік терапияның әдістемесін түсіну). Д. Фи (ред.), Патология және постмодерн: психикалық аурулар дискурс және тәжірибе ретінде. Лондон: Sage. Ньюман, Ф. және Холцман, Л. (2000). "Қарсы"ға қарсы. Theory & Psychology, 10(2), 265–270. Ньюман, Ф. және Холцман, Л. (2000). Шеттеуді жеңу. New Therapist, 10(4). Ньюман, Ф. және Холцман, Л. (2000). XXI ғасырдағы терапияға Маркстің қатысы. New Therapist, 5, 24–27. Ньюман, Ф. (1999). Диалектикалық материализмнің бір догмасы. "Критикалық психологияның жылдық шолуы", 1, 83–99. Ньюман, Ф. және Л. Холцман (1999). Нарративтен орындалған әңгімеге (бастапқыда көп нәрсе келеді). Конструктивистік психология журналы, 12(1), 23–40. Ньюман, Ф. және Холцман, Л. (1997). Білімнің соңы: жаңа даму жолымен оқу. Лондон: Routledge. Ньюман, Ф. (1996). Өмір бойына қойылатын спектакль: қуанышты өмірге арналған практикалық философиялық нұсқаулық. Нью-Йорк: Castillo. Ньюман, Ф. және Холцман, Л. (1996). Ғылыми емес психология: адам өмірін түсінуге мәдени-перформативтік көзқарас. Вестпорт, КТ: Praeger. Ньюман, Ф. (1994). Дамытуды бастайық! Жеке дамуға арналған нұсқаулық. Нью-Йорк: Castillo International. Ньюман, Ф. және Холцман, Л. (1993). Лев Выготский: Революциялық ғалым. Лондон: Routledge. Ньюман, Ф. (1992). Әрине, Кастильо сол жақта, бірақ дұрыс па, әлде бұрыс па? Ешкім білмейді. The Drama Review, күз (T135), 24–27 бб. Ньюман, Ф. (1991). Психологияның мифы. Нью-Йорк: Castillo International. Холцман, Л. және Ньюман, Ф. (1979). Әдіс практикасы: әлеуметтік терапияның негіздеріне кіріспе. Нью-Йорк: Нью-Йорк әлеуметтік терапия және зерттеу институты. Ньюман, Ф. (1977). Практикалық сындық іс-әрекеттер. Нью-Йорк: Әлеуметтік терапия институты. Ньюман, Ф. (1974). Билік және авторитет: тап күресіне ішкі көзқарас. Нью-Йорк: Centers for Change. Ньюман, Ф., Дарен, Хейзелдің көмегімен (1974). Әдіс туралы манифест: капиталистік санадан фашистік санаға өтуді зерттеу. Нью-Йорк: Халықаралық жұмысшылар партиясы. Ньюман, Ф. (1968). Түсіндіру арқылы сипаттама: тарихи әдістеме туралы эссе. Гаага: Mouton. Ньюман, Ф. (1982). Жаңа альянс партиясы ойнамайтын ойындар.

Newman, F. and Holzman, L. (in press). All Power to the Developing. To appear in the Annual Review of Critical Psychology. Holzman, L. and Newman, F. (2004). Power, authority and pointless activity (The developmental discourse of social therapy.) In T. Strong and D. Paré (Eds. ), Furthering talk: Advances in the discursive therapies Kluwer Academic/Plenum, pp. 73–86. Newman, F. (2003). Undecidable emotions (What is social therapy? And how is it revolutionary?). Journal of Constructivist Psychology, 16: 215 232. Power, authority and pointless activity (The developmental discourse of social therapy). *Newman, F. and Holzman, L. (2001). La relevancia de Marx en la Terapeutica del siglo XXI. Revista Venezolana de Psicologia Clinica Comunitaria, No. 2, 47 55. Newman, F. (2001). Therapists of the world, unite. New Therapist. No. 16. Newman, F. (2001). Rehaciendo el pasado: Unas cuantas historias exitosas en materia de Terapia Social y sus moralejas. Revista Venezolana de Psicologia Clinica Comunitaria, No. 2, 57 70. Newman, F. (2000) Does a story need a theory? (understanding the methodology of narrative therapy). In D. Fee (Ed.) Pathology and the postmodern: mental illness as discourse and experience. London: Sage. Newman F. and Holzman, L. (2000). Against Against ism. Theory & Psychology, 10(2), 265 270. Newman, F. and Holzman, L. (2000). Engaging the alienation. New Therapist, 10(4). Newman, F. and Holzman, L. (2000). The relevance of Marx to therapeutics in the 21st century. New Therapist, 5, 24 27. Newman, F. (1999). One dogma of dialectical materialism. Annual Review of Critical Psychology, 1. 83 99. Newman, F. and L. Holzman. (1999). Beyond narrative to performed conversation (in the beginning comes much later). Journal of Constructivist Psychology, 12, 1, 23 40. Newman, F. and Holzman, L. (1997). The end of knowing: A new developmental way of learning. London: Routledge. Newman, F. (1996). Performance of a lifetime: A practical philosophical guide to the joyous life. New York: Castillo. Newman, F. and Holzman, L. (1996). Unscientific psychology: A cultural performatory approach to understanding human life. Westport, CT: Praeger. Newman, F. (1994). Let's develop! A guide to continuous personal growth. New York: Castillo International. Newman, F. and Holzman, L. (1993). Lev Vygotsky: Revolutionary scientist. London: Routledge. Newman, F. (1992). Surely Castillo is left but is it right or wrong? Nobody knows. The Drama Review. Fall (T135), pp. 24– 27. Newman, F. (1991). The myth of psychology. New York: Castillo International. Holzman, L. and Newman, F. (1979). The practice of method: An introduction to the foundations of social therapy. New York: New York Institute for Social Therapy and Research. Newman, F. (1977). Practical critical activities. New York: Institute for Social Therapy. Newman, F. (1974). Power and authority: The inside view of the class struggle. New York: Centers for Change. Newman, F., assisted by Daren, Hazel (1974). A Manifesto on Method: A Study of the Transformation from the Capitalist Mind to the Fascist Mind. New York: International Workers Party. Newman, F. (1968). Explanation by description: An essay on historical methodology. The Hague: Mouton. Newman, F. (1982). Games the New Alliance Party Won't Play

Ньюманның сыншылары

Political Research Associates ұйымының Ньюман туралы зерттеулері; PRA "адам құқықтарына нұқсан келтіретін қозғалыстарды, институттарды және идеологияларды әшкерелеуді" мақсат етеді. Мұнда тек Ньюманға қарсы бағытталған есептер ғана бар.