Кіріспе

Яков Ютербогкский (шамамен 1381 – 30 сәуір 1465 ж.) – неміс монахы және теолог. Бенедикт Стольценхаген, дінде Якоб деп танылған, Бранденбургтегі Ютербог қаласында кедей шаруа отбасында дүниеге келді. Ол Польшадағы Парадиц монастырында цистерциандыққа кірді, ал абат оны Краков университетіне жіберді, онда ол философия магистрі және теология докторы атанды. Ол өз монастырына оралып, абат болды. Бірақ 1441 жылы ол қауымдастығындағы қатаң тәртіпсіздікке наразы болды, Базель кеңесіндегі папалық легатының рұқсатын алып, карфузиандар қатарына өтті, Эрфурт маңындағы Сальватоберг монастырына кірді, онда ол приоры болды. Ол Эрфурт университетінде теологиядан дәріс берді, 1456 жылы университеттің ректоры болды және шамамен сексен трактат жазды. Ол замандастарының көпшілігі сияқты, консилиаризмді – жалпы кеңес пападан жоғары тұруы керек деген идеяны қолдады. Яковтың басты мақсаты – монастырь өмірін реформалау болды, ол оның бұзылуына өкінді және осы мақсатта «Petitiones religiosorum pro reformatione sui status» еңбегін жазды. Тағы бір еңбегі «De negligentia praelatorum» жоғары дін қызметкерлерінің міндеттерін орындамауына қарсы бағытталған, ал ол шіркеу реформасы туралы петициясын («Advisamentum pro reformatione ecclesiae») папа Николай V-ге жолдады. Бұл ешқандай нәтиже бермегендіктен, ол ең ашық шығармасын – «De Septem ecclesiae statibus» жариялады, онда ол замандас реформалық кеңестердің жұмысын қарастырып, доктрина мәселесіне тоқталмай, Констанц және Базель кеңестерінде белгіленген принциптер бойынша шіркеудің өмірі мен тәжірибесін түбегейлі реформалауды жақтады.