Кіріспе
Surf's Up – американдық рок-тобы The Beach Boys-дың 30 тамыз 1971 жылы Brother/Reprise лейблында шыққан 17-ші студиялық альбомы. Альбом көбінесе жағымды пікірлер алды және АҚШ рекорд тізімдерінде 29-орынға ие болды, бұл 1967 жылдан бері АҚШ-та жаңа музыканың ең жоғары көрсеткіші болды. Ұлыбританияда Surf's Up 15-орынға жетті, 1965 жылдан бері үздік 40-қа кірген альбомдар тізімін жалғастырды. Альбомның атауы мен обложкасы (20 ғасырдың басындағы "End of the Trail" мүсінінен жасалған сурет) – бұл топтың ертедегі серфинг имиджіне ирониялық және өзіне-өзі сыни қарау. Алғашқыда Landlocked деп аталған альбом, өзінің атын жабылу трекі "Surf's Up" атынан алды, бұл ән бастапқыда топтың аяқталмаған Smile альбомы үшін жазылған еді. Surf's Up альбомының көп бөлігі 1971 жылдың қаңтар және шілде айлары аралығында жазылды. Алдыңғы Sunflower альбомынан айырмашылығы, Брайан Уилсон өндірісте аса белсенді болған жоқ, нәтижесінде вокалдық аранжировкалар жұқарақтау болды. Лирикалық тұрғыдан алғанда, Surf's Up топтың бұрынғы шығармаларына қарағанда қоршаған орта, әлеуметтік және денсаулық сауалдарын көбірек қамтиды. Sunflower альбомы шыққаннан кейін, топтың инженері Стивен Деспер "Second Brother Album" деп атаған, жаңа LP үшін қолайлы деп танылған әндер жинағын құрастырды. "Long Promised Road" және "Feel Flows" Карлдың алғашқы маңызды жеке туындылары болды және олар толығымен оның өзі жазды. Жардин бұл "іс жүзінде ескі халық әні" екенін және ол "заманға сай болу үшін сөздерін қайта жазғанын" айтты. Рилей Брайаннан "Surf's Up" әнін Landlocked альбомына қосу туралы сұраған, ал маусымның басында Брайан Карл мен Рилейге әнді аяқтауға рұқсат берді. Карл әннің бірінші бөлігіне жаңа вокал қосты, ал түпнұсқалық сүйемелдеу трекі 1966 жылдың қарашасына дейін сақталған. Екінші бөлімі Брайанның 1966 жылдың желтоқсанында жазған соло фортепиано демосынан тұрады, оған вокал және Moog синтезаторы қосылды. Джонстон: "Біз Брайан Уилсонсыз өзімізді еліктеуге тырысып ән айттық, бұл сәл абсурдты болды" деп еске алды. Ән аяқталғаннан кейін Landlocked альбомына Surf's Up деген жаңа атау берілді.
Қалған материал
Деннис Уилсонның "4th of July" және "(Wouldn't It Be Nice to) Live Again" әндері 1971 жылдың басында жазылған, бірақ альбомға енбеген. 1971 жылдың қыркүйек айындағы сұхбатында Деннис былай деді: "Мен өзімнің музыкама сенемін. Альбомдағыдай емес, бір әннен екіншісіне ағысымды болу керек еді – ол The Beach Boys сияқты емес еді. Олар солай ойлады. Мен «Бұл сұмдық!» дедім де, әндерімді алып тастадым". Рилейдің сөзінше, Surf's Up альбомында Деннистің әндерінің болмауының екі себебі бар: топ ішіндегі саяси дауларды басу, және Деннис әндерін 1971 жылы шығатын жеке альбомына сақтап қалуы. "(Wouldn't It Be Nice to) Live Again" әні Стенли Шапиромен бірлесіп жазылған. Beach Boys туралы жазған Джон Степбинстің айтуынша, Деннис бұл әнді "Til I Die" әнінен кейін альбомды аяқтауды қалаған, бірақ Карл қарсылық танытқан. 2013 жылы бұл ән "Barnyard Blues" әнінің (1974 жылғы жазбасы) қоса "Made in California" жинағында жарық көрді. Деннис Surf's Up сессиялары кезінде "Barnyard Blues" әнін жазған болатын. Сондай-ақ Деннис сол кездегі қарындасының құрметіне "Барбара" деген пианино демо-жазбасын және "Old Movie" атты тректі жазды. "Барбара" әні 1998 жылы "Endless Harmony" саундтрегі үшін шығарылды. Басқа жазбалардың арасында Брайанның "My Solution" және "H. E. L. P. Is On the Way" әндері бар. Әнші Терри Джекстің айтуынша, топ оны бір сессияның продюсері болуға шақырған. 1970 жылдың 31 шілдесінде олар Жак Брель/Род МакКюеннің "Seasons in the Sun" әнін орындауға тырысты, бірақ сессия сәтсіз аяқталды және трек аяқталған жоқ. Кейін Джекс 1974 жылы осы әннің өзінің нұсқасымен үлкен жетістікке жетті. Содан кейін Майк Лав бір сұхбатта: "Біз ['Seasons'] әнінің нұсқасын жаздық, бірақ ол тым әлсіз болды, сондықтан оны тастап кеттік. Бұл бізге сай емес ән еді. Терридің соны орындағанына қуаныштымын", – деді. Лавтың 1970 жылдың тамызында жазылған "Big Sur" әні 1973 жылғы "Holland" альбомы үшін басқа темпте қайта жазылды. 1971 жылдың наурыз айында Карл "Telephone Backgrounds (On a Clear Day)" деп аталатын Moog синтезаторының дыбыстық коллажын жазды.
Шығару
Рили топты "Бич Бойзді тыңдау енді қауіпсіз" деген слоганы бар бірнеше жарнамада көрсетуді ұйымдастырды. Сондай-ақ, ол 1971 жылғы сәуір айында Билл Грэмнің Fillmore East-те өткен Grateful Dead концертіне қонақ ретінде қатысуды ұйымдастырды, бұл топтың контрмәдениетке қарай өтуіне назар аудару мақсатында жасалды. Бич Бойз биылғы өнер көрсетулері үшін толық духовой секциясын және қосымша перкуссияшыларды шақырды. Көрермендердің бірі кейіннен хабарлағандай, дыбыс операторынан бақылап отырған Боб Дилан жоғары дауыспен: "Шындығында, олар өте жақсы екен" деді. Кейіннен жазылғандарға қарамастан, Grateful Dead тыңдаушылары Бич Бойздің өнер көрсетуіне ыңғайсыздықпен қарады. 1 мамырда топ Mayday Collective ұйымдастырған соғысқа қарсы митинг-концерт The Peace Treaty Celebration Rock Show-да өнер көрсетті, оған шамамен 500 000 адам қатысты. "Студенттік демонстрация уақыты" атты әннің кадрлары кейін 1985 жылғы "An American Band" деректі фильмінде пайда болды. 24 мамырда "Long Promised Road" (Б-жағы "Deirdre") жетекші сингл ретінде шығарылды, бұл олардың АҚШ-та тізімге ілесе алмаған алтыншы тізбекті синглы болды. Сол айда Деннис қабырғаға соғылып, қолындағы шыны терезені сындырып, жүйкелерін және сіңірлерін жарақаттады. Осы жарақат салдарынан ол топта барабан ойнай алмады, сондықтан оны Flame's Ricky Fataar алмастырды. Деннис концерттерде ән айтып немесе клавишада ойнап, кейде-кейде пайда болды. Шілде айында американдық музыка баспасөздері Бич Бойзді Grand Funk Railroad-пен бірге елдегі "ең табысты топ" деп бағалады. 7 шілдеде Деннистің де қатысқан "Two Lane Blacktop" фильмі Нью-Йоркте әлемдік премьерасын өткізді. Фильм сыншылар тарапынан мақтау алғанмен, көрермендердің арасында көп назар алмады. "Surf's Up" 30 тамызда Бич Бойздың соңғы бірнеше жылдағы күткенінен де көп қызығушылықпен шығарылды. FM радиосының насихатының арқасында, айдың соңында "Surf's Up" АҚШ тізімінде 29-орынға жетіп, "Wild Honey" (1967) альбомынан бері ең жоғары көрсеткішті алды. Ұлыбританияда "Surf's Up" EMI-дың Stateside лейблі арқылы қазан айында шығарылды және 15-орынға жетті. Рили альбомның кешіктірілуіне наразылық білдірді, ол альбомның "британдық басылымдарынан гөрі импорттық көшірмелері көбірек сатылды" деп мәлімдеді. Ұлыбританияда шыққан "Long Promised Road" (Б-жағы "Deirdre") және "Don't Go Near the Water" (Б-жағы "Student Demonstration Time") синглдары тізімге ілесе алмады. Қарашада "Surf's Up" (Б-жағы "Don't Go Near the Water") АҚШ-тағы соңғы сингл ретінде шығарылды және тізімге ілесе алмады.
Қазіргі заманғы шолулар
Surf's Up көбінесе жағымды пікірлер алды. Times журналының рецензенты оны «өткен күзде Джордж Харрисон мен Фил Спектордың All Things Must Pass альбомынан кейін шыққан ең фантазиялық альбомдардың бірі» деп сипаттады. Rolling Stone журналының авторы былай деді: «The Beach Boys керемет қайта оралуды көрсетті – хорлық үйлесімдерін прогрессивті поппен біріктіретін және жас Вилсон ағасы Карлдың құрметті топтың алдына шығуына мүмкіндік беретін альбом». Журналға жариялаған рецензиясында Артур Шмидт «Surf's Up» және «Disney Girls» әндерін өзінің сүйікті әндері ретінде атап, «Бұл жақсы альбом, мүмкін Sunflower сияқты жақсы, ол керемет. Бұл, әрине, ең өзгешесі, өйткені ол өзіне тән жаңа нәрсе қосты» деп жазды. The Times газетінің Ричард Уильямсы рецензиясында жазбаны «көбінесе өте жақсы» деп атады; 1972 жылғы альбом туралы басқа рецензиясында ол «ешкімді мүлдем көңілін қалдырмайды – олар жақында жазылған және айтылған барлық нәрсені толыққанды қолдайтын альбом шығарды» деп жазды. NME-нің Ричард Грин оны «өте жақсы альбом, олар бұрын жасаған ештеңеден мүлдем өзгеше» деп атады. The Village Voice газетінің Роберт Кристагау әсеріне түспеді. «Take a Load Off Your Feet» және «Disney Girls (1957)» әндерін атап көрсеткенімен, ол көптеген басқа әндерді ұмытып қалатын және топтың 1968 жылғы Friends альбомынан бергі ең нашар альбомын тапты. Ол «Ван Дайк Паркстің еңбектенген лирикалық өрнегі Джек Рилейдің жас рухани ізденісімен үйлеседі, ал музыка одан-мұдан сүйреледі» деп жазды. The Rag газетіндегі Металл Майк Сондерс Beach Boys-тің қайта оралуына байланысты баспасөз қызығушылығының көп бөлігі «әдемі емес» екенін айтты және Surf's Up-тың Sunflower сияқты «қорқынышты өндіріс және инженерлік жұмыс» және «назардың жетіспеушілігі» сияқты мәселелерге тап болғанын айтты. Ол «Қалай болғанда да, Брайан Уилсонның жұмбағы әлі де жауапсыз, ал оныңсыз The Beach Boys тек тағы бір рок-тобы ғана» деп жазды. The Guardian газетінің Джеффри Кэннон альбомның тұрақсыз екенін сезінді. 1971 жылғы сұхбатында Пол Маккартни альбомды мақтап, қазіргі заманғы жаңа шығарылымдарды талқылап: «Сенде The Beach Boys-тің жаңа альбомы, Surf’s Up бар ма? Ол да жақсы» деді.
Салдары
Surf's Up – Брюс Джонстонмен бірге жазылған Beach Boys тобының 1979 жылғы L.A. (Light Album) альбомына дейінгі соңғы альбомы болды. Кейін ол бұл жазбаны сынға алды: "Мен үшін Surf's Up – әрқашан да үлкен қысыммен жарияланған жалғандық! Бұл Beach Boys тобының шын емес бейнесі еді, және Джек [Рилей] оны бастапқыда-ақ солай жоспарлаған. Ол Брайан Уилсонның жазбаларға тек қатысушы ғана емес, одан да көп үлес қосқандай көрінуіне себеп болды. Джек Брайанның барлық уақыт бойында қатысқандай әсер қалдырды". Тағы бір сұхбатта Джонстон: "Менің айта алатыным, бастапқыда ол не істеуге тырысып жатқанының бәрі дұрыс деп ойладым. Ол топқа поп музыкадағы өз орнымызды анықтауға көмектесті".
Ретроспективті бағалаулар
Музыкалық сыншы Джон Буш: «Әндердің көпшілігі жарасымды, бірақ соңғы үш трек Surf's Up-ты шедеврге айналдырады» деп жазды. Mojo сыншысы Росс Беннетт Surf's Up-ты Smile жазбаларының «нақты нұсқасы» деп атады, «Паркстің шифры бар өлеңдерін 2004 жылғы қайта жаңартудан жоғалған инабат пен қарапайымдықпен беретін кристаллды дауыстармен». The A. V. Club-тан Кит Фиппс оны «топтың мансабындағы ең қараңғы альбом, сонымен қатар әлеуметтік жағдаятқа қатысты сананың артуын көрсеткен» деп сипаттады. 1974 жылы NME қызметкерлері Surf's Up-ты «барлық уақыттың үздік 100 альбомы» тізімінде 96-шы орынға қойды. 1993 жылы журнал жаңадан авторларын сауалдағанда, альбом 46-шы орынға көтерілді. 2000 жылы жазба Колин Ларкиннің «Барлық уақыттың үздік 1000 альбомы» үшінші басылымында 230-шы орынды иеленді. Бұл альбом «1001 альбом, оларды өмірде естігенге дейін» музыкалық анықтама кітабында да тізімделген. 2004 жылы Surf's Up Pitchfork тізімінде «1970-ші жылдардың үздік 100 альбомы» бойынша 61-ші орынға ие болды. Доминик Леоне былай деп жазды: Керісінше, Скотт Шиндер «Icons of Rock» (2006) кітабында Surf's Up-тың «Карлдың екі әсерлі ән жазуына қарамастан, «Sunflower» тобының күшті ұжымдық динамикасынан кемшілік көрінеді» деп жазды. Джеймс Э. Перон «The 100 Greatest Bands of All Time» (2015) еңбегінде «альбомның лирикалық тақырыптары соншалықты кең, әлеуметтік сын біршама жоғалып кетті, ал 1971 жыл контрмәдениет дәуірінің соңына таяу болғандықтан, «Студенттік демонстрация уақыты» және «Ағаштың өмірінен бір күн» тым кеш болды» деген пікір білдірді. Степбинс альбомда Деннистің әндерінің жетіспеушілігін айтты және ол «Sunflower» сияқты күшті емес екенін атап өтті. Жазушылар жинаушысы Джейми Аткинс Деннистің әндерінің жетіспеушілігі Карлдың күшті ұсыныстарымен толықтырылғанын айтты, бірақ Рилейдің «дұрыс емес сөздері ол күткендей ақылды емес еді. Қалай болғанда да, олар әндердің сапасын төмендетпеді». Джон Уэтон Surf's Up-ты өзінің барлық уақыттағы сүйікті прогрессив альбомы деп атады, осылай деп түсіндірді: «1971 жылдың жазында көптеген музыкалық жетістіктер болды, бірақ Surf's Up – аян болды. Мен «Family» тобында болдым, британдық прогрессивті топтардың бірінші толқынының маңызды мүшесі, бірақ Калифорнияның әйгілі серф-поп тобының бұл жинағы менің өлшемдерімді өзгертіп, музыкалық сөздігімнің барлық шекараларын бұзды. Ал обложкасы? Мега прогрессив!»
Conversely, Scott Schinder wrote in Icons of Rock (2006) that Surf's Up "lacked the solid group dynamic that had elevated Sunflower" despite two "impressive songwriting contributions from Carl". James E. Perone, writing in The 100 Greatest Bands of All Time (2015), opined that "the album's lyrical themes are so wide ranging that the social commentary tended to get somewhat lost, and the year 1971 was late enough in the counterculture era that 'Student Demonstration Time' and 'A Day in the Life of a Tree' seem like a case of too little, too late." Stebbins opined that the album suffered from a lack of Dennis songs and was not as strong as Sunflower in its totality. Record Collectors Jamie Atkins said that the lack of Dennis songs was balanced by the strong offerings from Carl, although Rieley's "awkward wordplay was rather less clever than he had perhaps intended. Happily, they did not detract from the quality of the songs:"
John Wetton named Surf's Up his favorite prog album of all time, elaborating: "The summer of '71 had so many musical milestones but Surf's Up was a revelation. I was in Family, a major player in the first wave of British progressive bands, but this collection from the iconic California surf pop band shifted my parameters, blurring all the boundaries of my musical vocabulary. And the cover? Mega prog!"
Ағындыларды сезін
2021 жылы Sunflower және Surf's Up альбомдарының кеңейтілген нұсқалары Feel Flows жинағына енгізілді. Бұл жинаққа екі альбомнан алынған жазба үзінділері, пайдаланбаған материалдар мен баламады қоспалар кіреді. Сондай-ақ, жинақта Surf's Up дәуіріне жататын "Big Sur" (1970 жылғы нұсқасы), "Sweet and Bitter", "My Solution", "Seasons in the Sun", "Baby Baby", "Awake" және "It's a New Day" әндері алғаш рет жарияланды.
Диаграммалар
Кесте (1971) Австралиядағы ең жоғары көрсеткіш (Go Set) 32 Канадалық RPM 100 Альбомдар тізімі 22 Ұлыбританиядағы 40 үздік альбомы 15 АҚШ Billboard Топ LPs & Tape тізімі 29