Кіріспе

Әулие және шейіт

Басқа адамдар Сарагоса деп атады

Винсент өмірінің көп бөлігін Сарагоса қаласында өткізді, онда ол білім алып, Сарагоса епискобы Валериус оны диакондыққа бекітті, содан кейін Винсентке діоцез бойынша уағыз айтуды тапсырды. Оның тікелей сөйлеуі губернаторды қатты ашуландырды, сондықтан ол Винсентке түрлі жазалар берді. Оны қияндатты және темір ілгектермен етін жұлып алды. Содан кейін жараларына тұз салып, ыстық торға жағып өлтiрдi. Соңында, оны түрмеге тастап, сынық құмыралармен шашылған еденге жатқызды, онда ол қайтыс болды. Шейіт болған кезде ол тыныштық пен сабырлылықты сақтады, бұл оның түрме бастығын таң қалдырды, ол өз күнәсіне өкініп, сенімге келді. Винсенттің мәйіті қапқа салынып теңізге тасталды, бірақ кейін христиандар оны тауып алды және оның құрметі шіркеуде кеңінен тарады.

Мұра және құрмет

Үш рет жазылған агиографиялар, олардың барлығы орта ғасырларда таралған, жоғалған V ғасырдағы құмарлыққа негізделген. Оның "Ел істері" құрастырушының қиялымен еркін безендірілген. Валенсиядағы Винсенттің қабірі оның құлшылық етуінің алғашқы орталығы болғанымен, ол туған жерінде де құрметке ие болды және оның даңқы Сарагосадан тарады. Астуриядағы Овьедо қаласы Винсентке арналған шіркеудің төңірегінде өсті. Пиренейден тыс жерлерде ол Безиер маңында және Нарбоннда алғашқы болып қастерленді. 863 жылы Сарагосадан Винсенттің реликвиялары Сердания графы Саломонның қамқорлығымен жаңа аббат шіркеуіне көшірілгенде, Кастрес Сантьяго-де-Компостелаға қатысты халықаралық паломниктік жолдардағы маңызды тоқтау орнына айналды. Виссигот Ибериясының католик епископтары король Рекаред пен оның ақсүйектерін Тринитарлық христиандыққа өткізген кезде Винсенттің құрметіне шіркеу салынды. 711 жылы маврлар келгенде шіркеу қиратылып, құрылыс материалдары Кордованың "Ұлы мешіті" – Мезкитаға енгізілді. Португалияның бұрынғы колониясы болған Кабо-Верде аралы Сан-Висенте оның құрметіне аталды, себебі ол 1462 жылғы 22 қаңтарда, Сент-Винсент мерекесі күні ашылған. Кариб теңізіндегі Сент-Винсент аралы, қазір Сент-Винсент пен Гренадиндердің бөлігі, Христофор Колумб оны Сарагосалық Винсенттің есімімен атады, өйткені арал еуропалықтар тарапынан 22 қаңтарда, Сент-Винсент мерекесі күні ашылған. XV ғасыр португал суретшісі Нуно Гонсалвес оны өзінің Сент-Винсент панельдерінде бейнелеген. Винсенттің тарихы туралы шағын фреска циклы Италияның солтүстігіндегі Канту маңындағы Сан-Винченцо базиликасының апсидасында сақталған. Винсенттің сол қолы Валенсия соборында, Сант-Висент-Мартир көшесіне жақын реликвия ретінде қойылған. Сондай-ақ, Португалияның Мадейра аралындағы Сан-Висенте деген шағын қала және Бразилиядағы Сан-Висенте қаласы осы әулиенің есімімен аталады. Винсент 22 қаңтарда Англикан қауымында еске алынады. Техас штатының Бедфорд қаласындағы Англикандық Сент-Винсент соборы оның құрметіне арналған.

Қамқорлық

Сент-Винсент – Бергамо (Италия) католик епархиясының Диакондар орденінің қасиетті қамқоршысы. Ол Валенсия, Сарагоса, Португалия және басқа да жерлерде қамқоршы ретінде құрметтеледі, сондай-ақ шарапшылар (шарап жасаушылар), шарап саудагерлері, сірке су өндірушілер, кірпіш жасаушылар және теңізшілер оған дұға етеді.

Кітаптар мен мақалалар

Алиет, Женевье (Маркиз де Майл) (1949), Винсент Д’Ажен және әулие Винсент Сарагосалық: "Passio S. Vincentii Martyris" еңбегінің зерттелуі. Мелюн: "Аргенс кітапханасы".