Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америкалық пианист, дирижер және композитор (1918–2005)
American pianist, conductor, and composer (1918–2005)
Лайл Рассел "Скич" Хендерсон (1918 жылдың 27 қаңтары – 2005 жылдың 1 қарашасы) – американдық пианист, дирижер және композитор. Оның "Скич" деген лақап аты әнді басқа тональностьқа қайта жазу қабілетінен туындаған. Бинг Кросби оған бұл есімді кәсіби қызметінде пайдалануды ұсынған.
Lyle Russel "Skitch" Henderson (January 27, 1918 – November 1, 2005) was an American pianist, conductor, and composer. His nickname "Skitch" came from his ability to "re sketch" a song in a different key. Bing Crosby suggested that he should use the name professionally.
Алғашқы жылдар
Карьерасы дамыған сайын Хендерсон өзінің Англияның Бирмингем қаласында туғанын жиі айтатын, сондай-ақ есіміне "Седрик" деген қосымша есімді қосты. Дегенмен, ол 1918 жылы Миннесота штатының солтүстік-батысындағы Халстад қаласында Джозеф және Джозефин (Шей) Хендерсон отбасында дүниеге келді, екеуі де норвеж тегінен шыққан. Ол екі жасында, 1920 жылы анасы қайтыс болғаннан кейін, Халстадта әпкесі Хэтти Хендерсон Гифт пен ағасы Фрэнк Гифт тәрбиеледі. Әпкесі оған төрт жасынан бастап фортепиано сабақтарын берді. Хендерсон музыкалық консерваторияда формалды білім алмағанымен, Фриц Райнер, Альберт Коутс, Арнольд Шёнберг, Эрнст Тох және Артуро Тосканиниден классикалық білім алды, олар оны NBC Симфониялық оркестрін дирижерлеуге шақырды. Кейін Хендерсон сол кездегі танымал әншілермен бірге таверналарда ойнап, тәжірибе жинағанын еске алды.
As his career developed, Henderson often claimed to have been born in Birmingham, England, also adding "Cedric" to his name. However, he was born in the town of Halstad in northwest Minnesota in 1918 to Joseph and Josephine (Scheie) Henderson, both of Norwegian descent. After his mother died when he was two in 1920, he was raised in Halstad by his aunt Hattie Henderson Gift and uncle Frank Gift. His aunt taught him piano, starting at the age of four. Although he did not receive formal conservatory education in music, Henderson received classical training under Fritz Reiner, Albert Coates, Arnold Schoenberg, Ernst Toch and Arturo Toscanini, who invited him to conduct the NBC Symphony Orchestra. Henderson would later recount learning the ropes by playing in taverns with popular singers of the day.
Фильм
1930 жылдары кәсіби мансабын Американың орталық батысындағы қара шатырларда фортепиано тартып бастағаннан кейін, Хендерсонның үлкен мүмкіндігі 1937 жылы Джуди Гарланд пен Микки Руни қатысқан MGM жарнамалық турының сүйемелдеушісі болғанда келді. Хендерсон кейіннен MGM музыкалық бөлімінің қызметкері ретінде Гарландпен "Оз сиқыршысы" фильміне репетиция кезінде "Радуганың үстінен" әнін үйренгенін және фильм аяқталмас бұрын ол әннің алғашқы ресми орындалуында жергілікті түнгі клубта оған фортепианода қосылғанын айтты. Дегенмен, бұл әңгіме әннің авторы Гарольд Арленнің естеліктерімен келіспейді, ол әнді алғаш рет 17 жастағы Гарландқа орындағанын мәлімдеді.
After starting his professional career in the 1930s playing piano in the roadhouses of the American Midwest, Henderson's major break came when he was an accompanist on a 1937 MGM promotional tour featuring Judy Garland and Mickey Rooney. Henderson later said that as a member of MGM's music department, he worked with Garland to learn "Over the Rainbow" during rehearsals for The Wizard of Oz and played piano for her first public performance of the song at a local nightclub before the film was finished. However this account is at odds with the memoirs of the tune's composer, Harold Arlen, who said he first performed the song for the 17 year old Garland.
Радио
1940 жылы 20 мамырда NBC-дің Pacific Blue желісінде басталған Blue Network Varieties бағдарламасында Хендерсон музыкалық жетекші болып, "ерекше аспаптар тобын" басқарды. Соғыстан кейін Хендерсон NBC радио желісінде жұмыс істеді, онда ол Франк Синатраның "Light Up Time" бағдарламасының музыкалық директоры болды. Ол сондай-ақ жаңа ABC желісінде Бинг Кросбимен бірге Philco Radio Time бағдарламасына сүйемелдеді. Хендерсон Боб Хоуптың Pepsodent шоуында да ойнады. 1946 жылы Хендерсон мен Golden Gate Quartet екістігі Old Gold темекісінің демеушілігімен NBC арнасында 13 апталық жазғы алмастыру бағдарламасын жүргізді. 1950 жылы Хендерсон Нью-Йорктегі WNBC радиосында дискоджейлік бағдарламасын өткізді. Хендерсон сондай-ақ Capitol Transcriptions қызметі үшін транскрипциялар жазды.
Blue Network Varieties, which began May 20, 1940, on NBC's Pacific Blue network, featured Henderson in charge of the music, leading "a novelty instrumental group." After the war, Henderson worked for NBC Radio Network, where he was the musical director for Frank Sinatra's Light Up Time. He was also accompanist on Philco Radio Time with Bing Crosby on the new ABC network. Henderson also played on Bob Hope's Pepsodent Show. In 1946, Henderson and the Golden Gate Quartet headlined a 13 week summer replacement program on NBC, sponsored by Old Gold cigarettes. In 1950, Henderson had a disc jockey program on WNBC in New York City. Henderson also recorded transcriptions for the Capitol Transcriptions service.
Жазбалар
1946 жылы Хендерсон жеке оркестрін құрып, Capitol Records компаниясымен келісімшартқа отырды. Capitol Records үшін оның алғашқы шығарылымдарының бірі – «Keyboard Sketches» деп аталатын 3 дискілік жинақ болды. Оның үнтаспаға түсірген мансабы 78 айналымдық пластинкалардан бастап CD-лерге дейін созылды. 21-ші ғасырдың басында Arbors Records лейблымен екі альбомы жарық көрді: «Swinging With Strings» (2001) және Бакки Пизареллимен бірге «Legends» (2003). Хендерсон «The New York Pops» оркестрінің дирижері болып та қызмет етті, сондай-ақ Reader's Digest және Centaur Records үшін Морин Макговернмен бірге Ричард Роджерстің ұлы әндерін орындаған «With a Song in My Heart» альбомын дирижерлік етті. Хендерсон 1963 жылы RCA Victor үшін Джордж Гершвиннің «Порги мен Бесс» операсын Леонтин Прайс және Уильям Уорфилдпен бірге жазды, бұл жазба «Грэмми» сыйлығын жеңіп алды.
In 1946, Henderson formed his own orchestra and signed a contract with Capitol Records. Among his earliest releases for Capitol was a 3 disc set titled Keyboard Sketches. His recording career spanned the period from 78s to CDs. Two albums as pianist for Arbors Records were released in the early 21st century, Swinging With Strings (2001) and Legends, with Bucky Pizzarelli (2003). Henderson also served as conductor of The New York Pops with Maureen McGovern on With a Song in My Heart: The Great Songs of Richard Rodgers for Reader's Digest and Centaur Records. Henderson conducted a 1963 recording for RCA Victor of George Gershwin's Porgy and Bess with Leontyne Price and William Warfield, which won a Grammy.
Теледидар
1951 жылдан 1966 жылға дейін NBC телеарнасындағы мансабында Хендерсон "The Tonight Show" және "The Today Show" бағдарламаларының оркестрлерін дирижерлік етті. Хендерсон "Стив Аллен жұлдызымен кеш" және "Джонни Карсон жұлдызымен кеш" бағдарламаларының музыкалық жетекшісі болды. Хендерсон 1966 жылы Карсонның жүргізушілік мансабының басында тағы да шоудан кетіп, оның орнына Милтон Делугг келді, кейіннен оның орнын трубашы Док Северинсен басты (ол Карсон 1992 жылы зейнеткерлікке шыққанға дейін NBC оркестріне жетекшілік етті).
In a career at NBC from 1951 to 1966, Henderson was conductor of the orchestras for The Tonight Show and The Today Show. Henderson served as the bandleader for both Tonight Starring Steve Allen, and The Tonight Show Starring Johnny Carson. Henderson left the show again in 1966, during Carson's early years as host, and was replaced by Milton Delugg, who was succeeded by trumpeter Doc Severinsen (who led the NBC Orchestra until Carson's retirement in 1992).
Марапаттар мен құрметтер
1997 жылы Хендерсон Нью-Йорк қаласының мәдени өмірінде атқарған маңызды рөлі үшін Нью-Йорк қаласының Гендел медалімен құрметтелді. 2005 жылдың 29 қаңтарында Хендерсон Смитсондар институтының ең жоғары наградасы – Джеймс Смитсонның екі жүз жылдық мерейтойы медалін алды. Музыканттың өмірі мен мансабын көрсеткен, сондай-ақ медальді таныстырған «Скич Хендерсон: Адам және оның музыкасы» көрмесі 2005 жылдың 30 қаңтарынан 2005 жылдың 13 наурызына дейін Смитсонда жұмыс істеді. Хендерсон Санкт-Томас-Аквинас колледжінен, Оңтүстік Флорида университетінен және Батыс Коннектикут мемлекеттік университетінен үш құрметті дипломмен марапатталды.
In 1997, Henderson was honored for the vital role he played in the cultural life of New York City by being awarded the Handel Medallion, presented by the City of New York, New York. On January 29, 2005, Henderson was awarded the Smithsonian Institution's highest honor, the James Smithson Bicentennial Medal. An exhibit highlighting the musician's career and showcasing the medal, "Skitch Henderson: A Man and His Music," was on display at the Smithsonian from January 30, 2005, to March 13, 2005. Henderson was the recipient of three honorary degrees – from St. Thomas Aquinas College, the University of South Florida, and Western Connecticut State University.
Әр түрлі
Висконсин университетінің ретро свинг-топтары The Tonight Show және BBC Dance Band-тің әуендерін орындайды. Хендерсон Карсон шоуында ерекше күлкісімен танымал болды. Эд МакМахонның танымал күлкісіне қоса, Хендерсонның кейде өзінің ерекше "Хууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууууу
The Retro Swing Band at the University of Wisconsin plays arrangements from The Tonight Show and the BBC Dance Band included in the Skitch Henderson Collection at the Mills Music Library. Henderson was known for his unique laugh on the Carson show. In addition to Ed McMahon's famously hearty laugh, Henderson could also occasionally be heard laughing his distinctive "Hoo hoo hoo!"
Жеке өмір
1950 жылы Хендерсон киноактрисасы және тележүргізуші Фэй Эмерсонға үйленді. Олар жеті жылдан кейін ажырасып кетті. Содан кейін 1958 жылы Рут Эйнзиделге үйленіп, Ханс және Хайди есімді екі баланы тәрбиеледі. Ханс Сандра Уотсонмен 18 жыл үйленгеннен кейін 2000 жылы ажырасып кетті. Хайди 1989-1992 жылдары актер Уильям Хертке тұрмысқа шығып, екі ұлдары болды. Скич пен Рут Хендерсон 1972 жылдан оның қайтыс болғанға дейін Коннектикут штатының Нью-Милфорд қаласында The Silo дүкенін, өнер галереясын және тамақ дайындау мектебін иеленіп, басқарды. 2003 жылы Рут пен Скитч Хендерсон Хант Хилл фермасы трестін құрды, оның мақсаты – ферманың жері мен ғимараттарын сақтап қалу және тірі мұражай құру арқылы американдық музыканы, өнерді және әдебиетті дәріптеу болды. Хендерсон 2005 жылдың 1 қарашасында 87 жасында табиғи себептерден қайтыс болды.
Henderson married movie actress and television personality Faye Emerson in 1950. They were divorced seven years later. He then married Ruth Einsiedel in 1958 and raised two children, Hans and Heidi. Hans was married to Sandra Watson for 18 years, before divorcing in 2000. Heidi was married to actor William Hurt from 1989 to 1992, and they have two sons. Skitch and Ruth Henderson owned and operated The Silo, a store, art gallery, and cooking school in New Milford, Connecticut from 1972 until his death. In 2003, Ruth and Skitch Henderson co founded the Hunt Hill Farm Trust, an effort to preserve their farm's land and buildings and to celebrate Americana in music, art and literature through the creation of a living museum. Henderson died of natural causes on November 1, 2005, at age 87.
Құқықтық мәселелер
Хендерсонға 1974 жылғы 2 шілдеде 1969 және 1970 жылдардағы салықтан қашу бойынша айып тағылды. Бұл айып Висконсин университетіне (Мэдисон) сыйға берген музыка кітапханасының құны (шамамен 350 000 доллар) туралы талаптарына байланысты болды. Ол өзінің жинағының құны туралы Леонард Бернштейнмен және Генри Манчинимен кеңескенін айтты, бірақ олар екеуі де сотта куәлік бергенде мұны жоққа шығарды. Кітапхана директорының қабылдау хатына қойылған қолзаң басқаның қолы екені анықталды. Хендерсон екі мәрте жалған салық декларациясын ұсынғаны үшін кінәлі деп танылды. Салықтан қашу және салық тексеруіне кедергі келтіру айыптары бойынша ол ақталды. 1975 жылғы 17 қаңтарда Хендерсон алты айға түрмеге кесілді және 10 000 АҚШ доллары сомасында айыппұл салынды (1975 жылғы 10 000 доллар қазіргі шақта шамамен <есептелген сомаға> тең). Ол 1975 жылғы 9 сәуірде ең төменгі қауіпсіздік шаралары бар федералдық түрмеде жазасын өтеуге кірісті және төрт айдан кейін, 1975 жылғы 4 тамызда босатылды.
Henderson was indicted on July 2, 1974, on charges of tax evasion for the years 1969 and 1970, concerning claims about the value (allegedly $350,000) of a music library he donated to the University of Wisconsin–Madison. He further claimed he had consulted with Leonard Bernstein and Henry Mancini about the value of his collection, both of whom denied this in testimony at trial. A signature on an acceptance letter from the library director was also deemed a forgery. Henderson was convicted on two counts of filing false tax returns. He was acquitted on the tax evasion charges and obstructing a tax audit. Henderson was sentenced on January 17, 1975, to six months in prison, and was fined US$10000 (10000.0 in 1975 is equivalent to about <calculated amount> in recent years). He began serving his sentence at a minimum security Federal prison on April 9, 1975, and was released after four months, on August 4, 1975.