Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Дэвид Боуидің 1975-1976 жылдар аралығындағы кейіпкері – Дэвид Боуи кейіпкері.
David Bowie persona from 1975 to 1976
the David Bowie persona
The Thin White Duke – ағылшын музыканты Дэвид Боуидің 1970-ші жылдардың ортасында қоғамдық шараларға қатысқанда қабылдаған кейіпкері және бейнесі. Герцог негізінен Боуидің 1976 жылғы «Station to Station» альбомымен байланысты болғанымен, ол 1974 жылдың соңында «Young Americans» альбомын насихаттау кезінде осы кейіпкердің белгілі бір ерекшеліктерін қабылдай бастады. The Thin White Duke-тің сыртқы келбеті мен бейнесіне Боуи «Жерге түскен адам» фильмінде ойнаған адам тәрізді шетелдік Томас Джером Ньютонның де әсері тиді, бұл фильм 1975 жылдың ортасында түсірілді. The Thin White Duke осы кезеңде Боуидің баспасөз сұхбаттарында жасаған, көрінеу фашистік көзқарастарға байланысты даулы тұлғаға айналды. Бұл мәлімдемелерді жасағаннан кейін Боуи олардың кейіпкердің «театралды» сөздері екенін және оның нақты пікірлерін білдірмейтінін мәлімдеді. Кейінірек ол 1970-ші жылдардың ортасындағы тұрақсыз мінез-құлқының себебін Лос-Анджелесте тұрған кезінде қатты есірткілерді (әсіресе кокаин) «астрономиялық» мөлшерде қолданғанымен түсіндірді. 1976 жылдың соңында ол психикалық және физикалық денсаулығын жақсарту үшін Калифорниядан Еуропаға кетіп, 1977 жылдың басында Батыс Берлинде қоныстанды, сол кезде ол The Thin White Duke кейіпкерін толығымен тоқтатты.
The Thin White Duke was the persona and character adopted by the English musician David Bowie for public appearances in the mid 1970s. Though the Duke is primarily identified with Bowie's 1976 album Station to Station and is mentioned by name in the title track, he had first begun to adopt aspects of the persona during the tour supporting his Young Americans album in late 1974. The look and character of the Thin White Duke were also influenced by that of Thomas Jerome Newton, the humanoid alien played by Bowie in the film The Man Who Fell to Earth, which filmed in mid 1975. The Thin White Duke became a controversial figure due to ostensibly pro fascist statements made by Bowie in press interviews during this period. Soon after making the comments, Bowie claimed that they were "theatrical" remarks made in character and did not reflect his actual views. In later years, he blamed his erratic behaviour during the mid 1970s on an "astronomical" use of hard drugs (particularly cocaine) while living in Los Angeles. He left California for Europe in late 1976 to improve his mental and physical well being and settled in West Berlin in early 1977, at which point he quietly retired the Thin White Duke persona.
Даму
Дэвид Боуи, музыкант ретінде танымал болмас бұрын эксперименталды театр сахнасында өнер көрсеткен, 1970-ші жылдардың басында әртүрлі өнершілік бейнелерді қабылдауға кірісті, ең танымалсы – ғарыштан келген Зигги Стардуст. Ол 1973 жылы «Зигги Стардуст» турнесінің соңында Зиггиді зейнеткерлікке шығарып, «Diamond Dogs» альбомы мен одан кейінгі турлердің көп бөлігінде дистопиялық Хэллоуин Джек бейнесін қабылдады. «Thin White Duke» кейіпкерінің алғашқы нұсқасы 1974 жылдың соңында турдың екінші кезеңінде пайда бола бастады. «Young Americans» альбомына дейінгі осы «пластикалық жан» кезеңінде Боуидің шашы әлі де қызғылт сары болды, бірақ оны қысқартып, сахналық киімдері түрлі-түсті глэм стильден қарапайым киімдерге ауысты. «Thin White Duke» Боуидің келесі «Station to Station» альбомының тайтл трегінде атымен аталады және ол осы бейнеде келесі «Isolar» турнесінде пайда болды. Боуи 1973 жылы танысқан Уильям С. Берроустың ықпалында болды, ол өзінің «cut-up» әдісін санасыз шығармашылық процестерді қолдану тәсілі ретінде құлшынмен енгізді. Старк Берроуздың «Жылаңаш түскі ас» романындағы «Жылаңаш ақ арқан» деп аталған спермаға жасаған сілтемесі «Thin White Duke» есіміне әсер еткен болуы мүмкін деп болжайды.
David Bowie, who had experience performing in experimental theatre before becoming famous as a musician, began adopting different performing personae in the early 1970s, most notably the glam alien Ziggy Stardust. He famously retired Ziggy in 1973 at the end of the Ziggy Stardust Tour, and adopted the dystopian Halloween Jack persona for his Diamond Dogs album and most of the following tour. An early version of the Thin White Duke character began to appear in late 1974 during the second leg of the tour. During this "plastic soul" lead up to his Young Americans album, Bowie's hair was still orange, but it was cut shorter, and his stage costumes moderated from colorful glam outfits to more conventional dress clothes. The Thin White Duke was mentioned by name in the title track of Bowie's next album, Station to Station, and he appeared in that persona during the following Isolar Tour. Bowie was significantly influenced by William S. Burroughs, whom he met in 1973, enthusiastically incorporating his 'cut up' technique as a method to harness unconscious creative processes. Stark suggests that Burroughs' reference to semen in Naked Lunch as 'the Thin White Rope' may have influenced the name of the Thin White Duke.
Сипаттамалары
Бір қарағанда, Thin White Duke Боуидің бұрынғы жарқын глэм бейнелеріне қарағанда көбірек дәстүрлі болып көрінді. Шашын ұқыпты қысқан сары шашты, ақ көйлек, қара шалбар және жилеттен тұратын қарапайым кабаре стиліндегі киім киген герцог – ештеңе сезінбей, қиналысқан күшпен романтика туралы әндер айтқан, іші бос адам еді, "өрт сияқты құрғақ мұз". Бұл кейіпкер "есінен шыққан аристократ" және "эмоциясыз арийлік супермен" деп сипатталған. Боуи өзі бұл кейіпкерді "өте арийлік, фашистік тип; мүлдем эмоциясыз, бірақ көптеген жаңа романтизмді айтатын романтик" деп сипаттаған.
At first glance, the Thin White Duke appeared more conventional than Bowie's previously flamboyant glam incarnations. Sporting well groomed blonde hair and wearing a simple, cabaret style wardrobe consisting of a white shirt, black trousers, and a waistcoat, the Duke was a hollow man who sang songs of romance with an agonised intensity while feeling nothing, "dry ice masquerading as fire". The persona has been described as "a mad aristocrat", and "an emotionless Aryan superman". Bowie himself described the character as "A very Aryan, fascist type; a would be romantic with absolutely no emotion at all but who spouted a lot of neo romance."
Дау
"Жұқа ақ герцог" – даулы тұлға болды. 1975 және 1976 жылдары Боуи осы кейіпте сұхбат бергенде, Адольф Гитлер мен нацистік Германия туралы мәлімдемелер жасады, оларды кейбір адамдар фашизмге деген ықылас немесе тіпті фашистік көзқарас деп түсіндірді. 1976 жылдың мамыр айында Лондон Виктория вокзалының сыртында жанкүйерлер тобына қол бұлғағанда, ол нацистік сәлемдеме жасағандай суретке түсірілді, бұл дауды одан әрі күшейтті. Боуи мұны жоққа шығарып, ол жанкүйерлерге ғана қол сілтеп тұрғанын, ал фотограф қолын созып тұрған сәтте суретке түсіргенін айтты. 1976 жылдың өзінде Боуи өзінің фашистік пікірлерін жоққа шығара бастады және оны дұрыс түсінбегендерін мәлімдеді. Сол жылы Daily Express газетіне берген сұхбатында ол әртүрлі кейіптерде өнер көрсеткен кезде: «Мен Пьеромын. Мен – "Әркіммін". Менің істегенім – театр, тек театр. Сахнада көретініңіз жамандық емес. Бұл – таза клоундық. Мен өзімді холст ретінде пайдаланып, заманымыздың шындығын суреттеуге тырысамын. Ақ бет, кең шалбар – бұл Пьеро, мәңгілік клоун, үлкен қайғыны бейнелейді» деді. 1977 жылы (герцог зейнетке шыққаннан кейін) Боуи: «Мен ағылшын қоғамы туралы екі-үш ойлы, театрлық пікір айттым, енді оған қарсы айта алатыным – мен фашист емеспін» деп мәлімдеді. Кейінірек Боуи 1970 жылдардың ортасын кокаин мен амфетаминнің «астрономиялық» мөлшерде қолданылуынан туған «өмірімнің ең қараңғы күндері» деп атады. 1975 жылдың көп бөлігінде ол шайтандық символдарға құмар болды, бірнеше күн бойы ұйықтамай, қызыл бұрыш, сүт және есірткілермен тамақтанды. «Мен үшін бұл қауіпті кезең болды», – деп түсіндірді ол. «Мен физикалық және эмоционалдық тұрғыдан әлсіреп, ақыл-ойымның сау екеніне күмәндана бастадым». Соңында ол Жұқа ақ герцогты «жаман кейіпкер» деп санады, кейіннен «огр» деп атады.
The Thin White Duke was a controversial figure. While being interviewed in the persona in 1975 and 1976, Bowie made statements about Adolf Hitler and Nazi Germany that some interpreted as being sympathetic to fascism or even pro fascist. The controversy deepened in May 1976 when, while acknowledging a group of fans outside of London Victoria station, he was photographed making what some alleged to be a Nazi salute. Bowie denied this, saying that he was simply waving to fans and the photographer happened to take the photo while his arm was outstretched. As early as 1976, Bowie began disavowing his allegedly pro fascist comments and said that he was misunderstood. In an interview that year in the Daily Express, he explained that while performing in his various characters, "I'm Pierrot. I'm Everyman. What I'm doing is theatre, and only theatre What you see on stage isn't sinister. It's pure clown. I'm using myself as a canvas and trying to paint the truth of our time on it. The white face, the baggy pants they're Pierrot, the eternal clown putting over the great sadness." In 1977 (after retiring the Duke), Bowie stated that "I have made my two or three glib, theatrical observations on English society and the only thing I can now counter with is to state that I am not a fascist". In later years, Bowie called the mid 1970s "the darkest days of my life" due to "astronomical" usage of cocaine and amphetamines. For much of 1975, he was obsessed with Satanic symbols, remained awake for days at a time, and lived on a diet of red peppers, milk, and hard drugs. "It was a dangerous period for me," he explained. "I was at the end of my tether physically and emotionally and had serious doubts about my sanity." Eventually, he began to see the Thin White Duke as "a nasty character indeed", and later, "an ogre".
Салдары
Өзінің психикалық және физикалық денсаулығын қалпына келтіруге тырысып, Боуи 1976 жылдың соңында Калифорнияның есірткіге тәуелді әлеуметтік ортасын тастап Еуропаға кетті, біраз уақыт Швейцарияның Женева қаласында болғаннан кейін 1977 жылдың басында досы Игги Поппен Батыс Берлинде қосылды. Ол Зигги Стардусты зейнеткерлікке шығарғандай, Thin White Duke-ті де ресми түрде зейнеткерлікке шығармаса да, Боуи Еуропада қоныстанғаннан кейін бұл бейнеде көрінбеді. Боуи Батыс Берлинде шамамен екі жыл өмір сүрді, осы кезеңде Брайан Ино мен Тони Висконтимен бірлесіп "Берлин трилогиясы" альбомымен (Low, "Heroes" және Lodger) музыкалық және жеке өмірінде жаңа қадамдар жасады. Ол сондай-ақ Поптың "The Idiot" және "Lust for Life" альбомдарын жазды.
In an attempt to salvage his mental and physical health, Bowie left California's drug fueled social scene for Europe in late 1976, staying in Geneva, Switzerland, for a time before joining his friend Iggy Pop in West Berlin in early 1977. Though he did not publicly retire the Thin White Duke as he had Ziggy Stardust, Bowie did not appear in the persona after settling in Europe. Bowie lived in West Berlin for almost two years, during which time he moved on both musically and personally with his "Berlin Trilogy" albums (Low, "Heroes", and Lodger) in collaboration with Brian Eno and Tony Visconti. He also produced Pop's albums The Idiot and Lust for Life.