Кіріспе

Музыкалық гравировка – музыкалық нотацияны механикалық көшіру үшін жоғары сапада сызу өнері. Музыкалық көшіру термині оған шамалы жуық, алайда музыкалық гравировка көбінесе жариялау мақсатында қолданылатын, жоғары шеберлік пен сапа деңгейін білдіреді. Бұл процестің атауы 16 ғасырдың соңында кеңінен таралған тақтаға ою (гравюра) техникасынан шыққан. Қазірде гравировка термині музыкалық нотацияны сызудың кез келген жоғары сапалы әдісін білдіреді, атап айтқанда компьютерде ("компьютерлік гравировка" немесе "компьютерлік жинақтау") немесе қолмен ("қолмен гравировка").

Қолмен көшіру

Тарихи тұрғысынан алғанда, музыканттар нота тасымалдағыш сызықтарды (нота тізімдерін) бос қағазға өздері салып отырған. Көп ұзағаннан кейін, еңбекті жеңілдету мақсатында, нота тізімдері басылған қағаз шығарыла бастады. Содан кейін музыканттар нотаны тікелей қарындашпен немесе черниламен жаза алатын болды. ХХ ғасырда нота тізімдері қағазы кейде парқ немесе пияз қабығына басылған – бұл музыкантқа қателерді түзетуге және жұмысты қайта қарауға көмектесетін, сондай-ақ қолжазбаны озалид процесі арқылы көшіруге мүмкіндік берген. Сол кезде композитордың толық партиясынан әр орындаушыға жеке ноталарды қолмен көшіру үшін музыкалық көшірушілер жиі жұмысқа алынды. Көшірушінің жазбаларды таза, жылдам және дәл көшіруі маңызды қасиет саналды.

Басқа әдістер

Литография: Металл пластиналарға қашау сияқты, музыка әктасқа қашалды, содан кейін тас тақталарды болашақта пайдалану үшін сақтау үшін қышқылмен өртелді. Трафареттер, мөрлер және құрғақ көшірмелер, оның ішінде ХХ ғасырда қолданылған Летрасетке ұқсас Нотасет жүйесі. Трафареттер арқылы бояу жағу – Amersham қаласында орналасқан Halstan & Co компаниясы қолданған жоғары сапалы техника. Музыкалық теріскептер: бастапқыда он тоғызыншы ғасырдың соңында жасалған, бірақ бұл технология 1900 жылдардың ортасынан кейін ғана танымал болды. Машиналарға алдын ала басылған нота қағазы қажет болды. Бұл әдіс төмен сапалы нәтижелер берді және кеңінен қолданылмады.

Компьютерлік музыканы гравировкалау

1980-ші жылдардан бері жеке компьютерлердің пайда болуымен дәстүрлі музыка гравировкасы төмендеді, себебі бұрын оны осы мақсатқа арналған компьютерлік бағдарламалық қамтамасыз ету арқылы жасауға болады. Музыка жазу, өңдеу, басып шығару және ойнатуға арналған түрлі бағдарламалар бар, бірақ олардың тек бір бөлігі ғана жоғары сапалы дәстүрлі гравировкамен салыстыратын нәтиже береді. Мұндай бағдарламалардың бірі MS DOS жүйесі үшін SCORE болды. Музыкалық композиторлардың көптеген жетілдірілген мүмкіндіктері бар, мысалы, оркестрлік/топтық партитурадан жеке дауыстарды бөліп алу, MIDI пернетақтасында ойнатылған музыканы нотацияға түсіру және керісінше, MIDI арқылы нотацияны ойнату мүмкіндігі. 1980-ші жылдардан бастап WYSIWYG бағдарламалық жасақтамасы, мысалы Sibelius, Mozart, MusicEase, MuseScore, Finale және Dorico музыканттарға күрделі музыкалық нотацияны компьютер экранына енгізуге мүмкіндік берді, оны басып шығарғанда қалай көрінетінін көрсетті. Мұндай бағдарламалық қамтамасыз ету музыканы меншік немесе стандартталған форматтағы файлдарда сақтайды, оларды әдетте адамдар тікелей оқи алмайды. GNU LilyPond және Philip's Music Writer сияқты басқа бағдарламалық жасақтамалар қарапайым мәтіндік файлдардан кіріс алады, олардың мазмұны компьютерлік макро-бағдарламалау тіліне ұқсас, минималды немесе ешқандай макет спецификациясы жоқ музыкалық мазмұнды сипаттайды. Бағдарлама әдетте қолмен жазылған сипаттаманы толыққанды гравировкаланған графикалық беттерге аударады, оларды қарауға немесе басып шығаруға жібереді, жоғары деңгейдегі макеттен бастап глифтерді салуға дейін сыртқы түрін анықтайды. Музыканы енгізу процесі итеративті болып келеді және компьютерлік бағдарламаларды жөндеу үшін қолданылатын өңдеу-компиляция-орындау циклына ұқсас. Дайын қолданбалардан басқа, музыка гравировкасы үшін бірнеше бағдарламалау кітапханалары бар, мысалы Vexflow (Javascript кітапханасы), Verovio (C++, Javascript және Python), Guido Engine (C++ кітапханасы) және Manufaktura Controls (.NET кітапханалары). Бұл кітапханалардың басты мақсаты – партитураны көрсету мүмкіндігі бар бағдарламалық жасақтаманы әзірлеуге қажетті уақытты қысқарту.