Кіріспе

Эксперименталды әдеби журнал «Transition» – сюрреализм, экспрессионизм және дадаизм өнері мен суретшілерін таныстырған тәжірибелік әдеби журнал. Ол 1927 жылы Мария Макдональд және оның күйеуі Юджин Жолас тарапынан құрылып, Парижде жарияланды. Кейін редакторлар Эллиот Пол (1927 жылдың сәуірінен 1928 жылдың наурызына дейін), Роберт Сейдж (1927 жылдың қазанынан 1928 жылдың күзіне дейін) және Джеймс Джонсон Суини (1936 жылдың маусымынан 1938 жылдың мамырына дейін) оларға көмектесті. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін «Transition» журналының басылым лицензиясы Жолас және Макдональдтан Жорж Дутхуитке ауыстырылды, ол журнал атауын «Transition» деп өзгертіп, мазмұнын жаңа бағытқа бұрды.

Шығу тегі

Әдеби журнал эксперименттік жазу үшін платформа ретінде жоспарланған және модернистік, сюрреалистік және басқа да тілдік жаңалықтарға толы туындыларды, сондай-ақ бейнелеушілердің, сыншылардың және саяси белсенділердің материалдарын жариялады. Журнал 1938 жылдың көктеміне дейін жарық көрді. Барлығы 27 нөмір шықты. Ол негізінен Сильвия Бич басқаратын «Шекспир және Компания» париждік кітап дүкені арқылы таратылды. Кейін журнал редакциясына Стюарт Гилберт, Карес Кросби және Гарри Кросби қосылды. Мейв Сейдж журналдың Париж кезеңінде хатшы болып жұмыс істеді.

Мақсаты

Төрт ай сайын жарық көретін "Transition" журналы сюрреализм, экспрессионизм және дадаизм өнерінің де туындыларын жариялады. Бірінші санына жазған кіріспесінде Юджин Жолас былай деп жазды:

Манифест

Журнал 1929 жылы Жолас жазу туралы манифест жариялағанда танымал болды. Ол жеке өзі жазушылардан "Сөз революциясы туралы жарияламаға" қол қоюларын өтінді, ол transition журналының 16/17 нөмірінде жарық көрді. Жариялама былай басталды:

Жарияламаға Кей Бойл, Уит Бернетт, Харт Крейн, Каресс Кросби, Гарри Кросби, Марта Фоули, Стюарт Гилберт, А. Линкольн Гиллеспи, Ли Хоффман, Юджин Жолас, Эллиот Пол, Дуглас Ригби, Тео Рутра, Роберт Сейдж, Гарольд Дж. Салемсон және Лоуренс Вейл қол қойды.

Жазушылар

Транзициялық әңгімелер, 1929 жылы Е. Джолас пен Р. Сейджтің алғашқы он үш санынан таңдау: Готфрид Бенн, Кей Бойл («Полярлық аюлар және басқалары»), Роберт М. Коутс («Сұхбаттар №7»), Эмили Холмс Коулман («Қарғаның ұясы»), Роберт Деснос, Уильям Клоссон Эмори («Батыстағы махаббат»), Леон Пол Фарг, Константин Федин, Мюррей Гудвин («Роботтың өмірінен бір күн»), Ли Хоффман («Апат»), Евгений Джолас («Космополис арқылы саяхат»), Мэтью Джозефсон («Лионель және Камилла»), Джеймс Джойс («Жұмыстан үлгі»), Франц Кафка («Үкім»), Владимир Лидин, Ральф Манхайм («Люстгарден және Кристокинд»), Питер Него («Калейдоскоп»), Эллиот Пол («Теңіз жағдайлары»), Жорж Рибмон Десайн, Роберт Сейдж («Тұрсымалы бекіністер»), Курт Швиттерс («Төңкеріс»), Филипп Суопа, Гертруда Штайн («Сиырлы әйелдің махаббат тарихы»). «Транзиция» басылымында жарияланған тағы бірнеше суретшілер, авторлар және туындылар: Сэмюэл Беккет («Болжам», «Болашаққа ескерту»), Кей Бойл («Гай Уркхартқа арналған»), Х. Д. («Сыйлық», «Психея», «Түс», «Жоқ», «Сократ»), Макс Эрнст («Сұлу поздағы жас қыздар», «Күдіксіз періште бала Иисусты үш куәгердің алдында түзетуі»), Стюарт Гилберт («Юлисс поэмасынан «Эол» эпизоды», «Сөздердің функциясы», «Джойс кішкентай сөздігі»), Хуан Грис («Натюрморт»), Эрнест Хемингуэй («Үш әңгіме», «Ақ сәулелермен сияқты төбелер»), Франц Кафка («Метаморфоза»), Альфред Креймборг («Манхэттен антологиясынан»), Пабло Пикассо («Оқушы қыз»), Мюриел Рюкерсер («Түлкідей махаббатшы»), Гертруда Штайн («Түсіндірме», «Хуан Гристің өмірі мен өлімі», «Жұмсақ түймелер», «Бір шақырым қашықтықта жасалған»), Уильям Карлос Уильямс («Өлі бала», «Ұйқыдағылар», «Джеймс Джойстың соңғы жұмыстары туралы ескерту», «Қыс», «Импровизациялар», «Парагвайға саяхат»). «Транзиция» басылымындағы ең танымал туынды, әлдебір «Finnegans Wake» романы, Джеймс Джойс. Аяқталмаған романның көптеген бөлімдері «Жұмыстағы» деген атпен жарияланды.

Көрнекті суретшілер

«Транзиция» бастысымен әдеби шолу болғанымен, 1927 жылғы сәуірде жарық көрген тұңғыш санынан бастап авангардтық бейнелеу өнерін де ұсынды, онда Макс Эрнст, Лайош Тиханьи және Павел Челищевтің суреттерінің көшірмелері жарияланды. Журналдың мұқабасында бастапқыда тек мәтіндік элементтер болса, он үшінші санынан бастап Жолас өзінің басылымының сыртына да суреттерді қоса бастады – олардың көп бөлігі «Транзиция» үшін арнайы жасалған. Журнал мұқабаларында Пабло Пикассо, Стюарт Дэвис, Мэн Рэй, Гретчен Пауэлл, Курт Швиттерс, Эли Лотар, Жан Арп, Софи Таэубер Арп, Поль Клее, Фернан Леже, Жоан Миро, Марсель Дюшан және Василий Кандинскийдің туындылары орын алды. Журналдың соңғы санындағы «Шексіз онжылдық» атты эссесінде Жолас: «1927 жылдан бастап барлық жаңа суретшілер, фотографтар мен мүсіншілердің туындылары «Транзицияда» жарияланды, олардың көпшілігі континенттегі шағын топтан тыс белгілі емес еді» деп мәлімдеді. Жоластың журналы үшін жасаған бағдарламасы негізінен әдебиетке бағытталған болса да, «Жаңа сөздік» атты эссесіндегі ойлары бейнелеу өнерінің жаңашылдығын поэтикалық сөздің мүмкіндіктерінің үлгісі деп қарастырғанын көрсетеді. Ол: «Сурет өзінің сипаттамалық ерекшеліктерінен арылып, классикалық перспективадан бас тартып, абстрактілі идеализмнің тазалығына қол жеткізуге тырысса, сөз өнері неліктен өзгермей қалуы керек?» деп жазды. «Транзициядағы» бейнелеу өнерінің көп бөлігі кейін модернистік канонның құрамына кірген авангардтық кезеңдерге жатады, әсіресе (бірақ тек оған шектелмейді) дадаизм, сюрреализм, кубизм және конструктивизм. Басқа да көркем туындылар, мысалы, Мари Монньенің тігісі «Туу» (Transition №4), Жоластың жаңа және қайта ойлап тапқан өрнек құралдарына деген қызығушылығын көрсетеді, сонымен қатар ол және оның әріптестері жұмыс істеген және әлеуметтік ортаны көрсетеді. Мысалы, Жолас Мари Монньенің әпкесі Адриенн Монньені білді, ол 1927 жылы Маридің туындылары көрмеге қойылған «La Maison des Amis des Livres» кітап дүкенінің иесі болды. Сонымен қатар, Жолас журналына енгізген және оған құрмет көрсеткен жазушы Леон Поль Фарг, 1927 жылғы Мари Монньенің тігісінен жасалған көрмеге каталогтың мәтінін жазды. Сол сияқты, Жолас журналдың алғашқы екі жылында жарияланған сюрреалистік суреттер мен заттардың көшірмелерін, оның ішінде сол кезде көп танылмаған Ив Тангуйдің туындыларын, достасы Марсель Нолл арқылы алды, ол 1928 жылы жабылғанға дейін «Galerie Surréaliste» галереясының директоры болды. «Транзиция» өз кезегінде бірнеше сандарында галереяның жарнамаларын жариялады.