Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық ғалым Джон Уильям Уорд (1922–1985), Амхерст колледжінің 14-ші президенті, Екінші дүниежүзілік соғыстың қатысушысы, Принстон университетінің ағылшын тілі мен тарих профессоры және Уорд комиссиясының төрағасы болды.
American academic
John William Ward (1922–1985), was the 14th President of Amherst College, a veteran of World War II, Professor of English and History at Princeton University, and Chairman of the Ward Commission.
Ерте өмір және білім
Уорд Массачусетс штатының Бостон қаласында, дәрігер Джон Джозеф Уорд пен Маргарет Мэри Карриганның ұлы болып дүниеге келді. Уорд Бостон латын мектебінде оқыды, онда футбол ойнады және соңғы курста команданың капитаны болды, сол жылы команда жеңіліссіз өтті. 1941 жылы ол Гарвард колледжіне түсті. Бірақ Пёрл-Харборға шабуылдан кейін теңіз жаяу әскеріне қатарына қосылды. Ол Париж аралында (Оңтүстік Каролина) және USS Augusta ауыр крейсерінде бұрғылау нұсқаушысы болып қызмет етті. 1945 жылы демобилизацияланғаннан кейін Гарвардқа оралды, медицина мамандығынан тарих және әдебиетке көшті және 1947-48 жылдары, соғыстағы қызметіне байланысты 1945 жылғы түлектердің құрамында, үздік дипломмен бітірді. Саудада қысқа уақыт жұмыс істегеннен кейін, ол Миннесота университетінде ағылшын және американдық зерттеулер бойынша докторлық бағдарламаға қабылданды, онда оның ғылыми жетекшісі Генри Нэш Смит болды. Смиттің тағы бір студенті Лео Маркс та факультетте жұмыс істеді, олар Уордпен өмір бойы дос болып, әріптес ретінде қарым-қатынаста болды.
Ward was born in Boston, Massachusetts, the son of John Joseph Ward, a physician, and Margaret Mary Carrigan. Ward attended Boston Latin school where he played football, captaining the team his senior season when it went undefeated. He entered Harvard College in 1941. However, he enlisted in the Marine Corps after the attack on Pearl Harbor. He served as a drill instructor at Paris Island (SC) and on the heavy cruiser USS Augusta. Demobilized in 1945, he returned to Harvard, changed his concentration from pre med to history and literature, and graduated with honors in 1947 48, albeit as a member of the class of 1945 because of his wartime service. After a brief period in retail, he enrolled in the doctoral program in English and American Studies at the University of Minnesota, where his advisor was Henry Nash Smith. Leo Marx, another Smith student was also on the faculty, and he and Ward became life long friends and colleagues.
Принстон және Амхерст университеттерінің профессоры
1952-1964 жылдары Принстон университетінде ағылшын тілі мен тарих пәндерінің профессоры болды. Принстон университетінде Америка өркениетінің арнайы бағдарламасының төрағасы қызметін атқарды. Билл Брэдлиге ұстаздық және кеңесшілік жасады. 1964 жылы тарих және американдық тағылымдар кафедрасын басқаруға қабылдап, Амхерст колледжімен ұзақ және жемісті байланысын бастады. 1964-1971 жылдар аралығында профессор болып жұмыс істеді. Осы кезеңде Уорд «Эндрю Джексон: Заман символы» (1955) және «Қызыл, ақ және көк: американдық мәдениеттегі адамдар, кітаптар және идеялар» (1969) еңбектерін жариялады.
He went to become a professor of English and History at Princeton University from 1952 to 1964. At Princeton, he became Chair of the Special Program in American Civilization. He was also a teacher and mentor to Bill Bradley. He began his long association with Amherst College in 1964 when he accepted a Chair in History and American Studies. He was a professor from 1964 to 1971. It was during this time that Ward would publish Andrew Jackson: Symbol for an Age (1955), and Red, White, and Blue: Men, Books, and Ideas in American Culture 1969.
Амхерст колледжінің президенті
1971 жылы Уорд Амхерст колледжінің он төртінші президенті болды және 1979 жылға дейін осы қызметте қалды. Бірақ, бәрінен де маңыздысы, Уордтың Амхерсттегі президенттігі әйелдер мен ерлердің бірге оқуын енгізумен ерекшеленді. Колледж мүшелері 1974 жылдың қараша айында осы қадамды көңілі толмаса да мақұлдады, ал 1975 жылдың күзінде алғашқы әйел студенттер қабылданды, ал 1976 жылдың маусымында бірінші әйел түлектер бітірді. Уорд президенттік кезінде 1972 жылы Массачусетс штатының Чикопи қаласындағы Вестовер әуе базасындағы соғысқа қарсы наразылыққа қатысқаны үшін де есте қалады. Ол, оның әйелі Барбара, бірнеше Амхерст профессоры және жүздеген Амхерст студенттерінен құралған наразылық жасаушылар, жол қозғалысын 30 минуттан астам уақытқа тоқтатып, тәртіпсіздік жасағаны үшін тұтқындалды. Уордтың бұл әрекеті мақұлдау мен наразылықты, сондай-ақ колледж президентінің жеке азаматтық наразылыққа қатысуының дұрыстығына қатысты көптеген БАҚ жариялымдарын және пікірлерді қозғады. Уорд сегіз жыл президенттік қызметтен кейін Уорд комиссиясын басқару үшін отставкаға шықты.
In 1971, Ward became the fourteenth President of Amherst College, a position he held until 1979. Perhaps more than anything, Ward's presidency at Amherst was marked by the introduction of coeducation. The Trustees of the College reluctantly voted in favor of it in November 1974, the first female students were admitted in the fall of 1975, and the first women graduated in June 1976. Ward will also be remembered during his presidency for participating in a 1972 antiwar protest at Westover Air Force Base in Chicopee, Massachusetts, where he and 471 other protesters blocked traffic for more than thirty minutes. The protesters, including Ward, his wife Barbara, several Amherst faculty members and several hundred Amherst students, were arrested for disturbing the peace. Ward's participation stirred both approval and outrage, as well as a large volume of media coverage and commentary, related to the appropriateness of a college president's involvement in individual acts of civil disobedience. Ward resigned after eight years of the presidency to head the Ward Commission.
Америка зерттеулері
Америка зерттеулері мектебінің миф және символдар саласындағы маңызды ғалымы ретінде танымал Уорд, Вьетнам соғысы кезінде Оңтүстік-Шығыс Азиядағы қақтығыстың күшеюіне қарсы тікелей наразылыққа қатысқан университет президенттерінің санатындағы бірі болды және осы әрекеті үшін тұтқындалған жалғыз университет басшысы еді. Соғысқа қарсы шығуының себебі – тарихқа деген көзқарасы және американдық мифологияның американдық өмірдегі орны, әсіресе Джефферсон демократиясының абсолютті бостандық пен теңдік туралы ұсынып тұрған мифологиясы. Уорд үшін тарих адамдар өз мұратын іске асырғанда жаратылады. Сондықтан ол мансабының көп бөлігін идеологиядағы қайшылықтарды зерттеуге, әсіресе жеке адамның әлеуметтік жауапкершілікпен әрекет ету еркіндігі мен өмірдің бюрократиялық жүйеге түсуінің арасындағы қарама-қайшылықты талдауға жұмсады, себебі соңғысы мұндай әрекеттің мүмкіндігін шектейді. Оның ең танымал еңбегі – «Эндрю Джексон: бір дәуірдің символы», онда Эндрю Джексон 19 ғасыр идеологиясын бейнелейтін символ ретінде қарастырылады. Уорд Американың өзі туралы мифтердегі қайшылықтарды бейнелейтін тұлғалар ретінде Джон Ф. Кеннеди, Генри Дэвид Торо, Чарльз Линдберг және анархист-белсенді Александр Беркманды да қарастырды. Суық соғыс кезеңіндегі гуманитарлық ғылымдардың көптеген өкілдері сияқты, Уорд мансабының басым бөлігінде Американың сыртқы саясатына тікелей қарсылық көрсетпеді. Алайда, оның көптеген еңбектері, соның ішінде «Қызыл, ақ және көк: американдық мәдениеттегі адамдар, кітаптар және идеялар» атты ретроспективтік жинағы, мәдениетті түсінуге диалектикалық көзқарас ұсынады, ол Жаңа солшыл және басқа да радикалды сыншыларға ықпал етті. Миф және символ мектебінің Лео Маркс сияқты көптеген авторлары, американдық академиялық тарихты «суық соғыс консенсусы» тұрғысынан қарастыратын жаңа мәдени сыншылар тарапынан дұрыс түсінілмеді. Шын мәнінде, Уорд мансабының барысында американдық мәдениетті күрделі сынға алуға тырысты, оның үстіне американдық гегемонияны мақтауға емес. Уорд үшін мұндай сын сөзсіз тікелей әрекетке алып келді. Жаңа солшылдардың өздерінің академиялық теорияларын миф және символдарға қатысты болған, кейде радикалды сынға негіздемеуі, олар студенттік кезеңде танысқан нәрсе, соңғы жазушылар тарапынан «Жаңа солшыл амнезиясы» деп аталды.
Best known as a central figure of the Myth and Symbol School of American studies scholarship, Ward was one of the few university presidents during the Vietnam era to participate in direct activism against the escalation of conflict in Southeast Asia, and was the only university president to be arrested for doing so. His decision to protest the war was informed by his basic view of history and the role of American mythologies in American life, including and most importantly the mythology of absolute freedom and equality implied by Jeffersonian democracy. For Ward, history was made when individuals put their ideals into action, and for this reason Ward spent much of his career exploring contradictions in ideology, especially emphasizing the contradiction between the individual's freedom to act in socially responsible manner and the increasing bureaucratization of life that limited the possibility of such action. His most well known book, Andrew Jackson: Symbol for An Age treats Andrew Jackson as a symbol embodying 19th century ideology. Other figures who Ward treated as symbolic of contradictions in America's myths about itself include John F. Kennedy, Henry David Thoreau, Charles Lindbergh, and the Anarchist activist Alexander Berkman. Like many academics in the humanities during the Cold War, Ward refrained from direct opposition to American foreign policy for most of his career, although his work, much of which is included in his career retrospective Red, White, and Blue: Men, Books, and Ideas in American Culture, implies a dialectical approach to understanding culture that would influence the New Left and other expressly radical critics. As with many writers in the myth and symbol school, such as Leo Marx, who have been misunderstood by recent cultural critics writing in what has become known as the "cold war consensus" view of American academic history, Ward was attempting through the course of his career to forward a complex criticism of American culture rather than a mere celebration of American hegemony. For Ward, such criticism led inevitably to direct activism. The failure of the New Left to credit their own academic theories to the sometimes radical critiques underlying the myth and symbol criticism in which they were initiated as students has been referred to by recent writers as "New Left amnesia"
Аудандық комиссия
1979 жылы Амхерст колледжінің президенті лауазымынан кеткеннен кейін Уорд екі жыл бойы Массачусетс штатындағы мемлекеттік және округтік ғимараттар жөніндегі комиссияның төрағасы болып жұмыс істеді. "Уорд комиссиясы" деп аталған бұл комиссия, қоғамдық тұрғын үй жобалары және басқа да мемлекеттік жобалардағы жемқорлықты тергеді. Екі жарым жылдан астам уақыт бойы жүргізілген бұл зерттеуді басқарған Уордтың жоғары моральдық қағидаларына ие екені айтылды. Аталған зерттеудің қорытынды құжаты 2000 беттен астам, және ол 1981 жылдың 31 желтоқсанында жарияланды. Зерттеудің маңызды нәтижесі – Бас инспектор кеңсесінің құрылуы болды. Бұл кеңсе мемлекеттік органдар мен үкіметтің қызметін бақылауда маңызды рөл атқарады. Бұл елдегі алғашқы осындай мемлекеттік мекеме еді. Уордтың көшбасшылық қабілеті жоғары бағаланды. 1982 жылдың шілдесінде Уорд гуманитарлық ғылымдарды дамытуға бағытталған көптеген академиялық қоғамдарды біріктіретін Американың білімді қоғамдар кеңесінің президенті болды. 1985 жылы ол Миннесота университетінен құрметті доктор дәрежесін алды.
After resigning as Amherst College President in 1979, Ward worked for two years as Chairman of the Commission Concerning State and County Buildings in Massachusetts. Called the Ward Commission, it investigated corruption in public housing projects and other government projects. Ward was credited with a strong sense of ethics as he led the more than two and a half year study. The final document is over 2,000 pages in length and was released on December 31, 1981. A major outcome of the study was the creation of the Office of the Inspector General. This office has come into prominence in the monitoring of state agencies and government. It was the first such state agency in the country. Ward was acknowledged for his leadership. In July 1982 Ward moved into the presidency of the American Council of Learned Societies, an umbrella organization over many academic societies devoted to the advancement of humanistic studies. In 1985, he received an honorary doctorate from the University of Minnesota.
Отбасылық өмірі мен өлімі
1949 жылы Уорд Барбара Карнсқа үйленді және олардың үш ұлы болды. Олардың отбасылық өмірі туралы көп мәлімет жарияланбаған. Оның үлкен ұлы, Дэвид С. Уорд Ұлттық портрет галереясының аға тарихшысы қызметін атқарды. Ол сонымен қатар жарияланған жазушы және ақын.
Ward married Barbara Carnes in 1949, and they had three sons. Little has been published about their family life. His eldest son, David C. Ward served as Senior Historian of the National Portrait Gallery. He is also a published author and poet.
Мұра
Оның ұлы Кристофер О. Уорд 2008 жылы Нью-Йорк және Нью-Джерси портының атқарушы директоры болып тағайындалды. Оны Нью-Йорктің алғашқы афроамерикалық губернаторы Дэвид Патерсон тағайындады. Патерсон – Харлемдік «Төрттік» тобының мүшесі Базиль Патерсонның ұлы. Крис Уорд 2002 жылдан 2005 жылға дейін Майкл Блумбергтің алғашқы DEP комиссары қызметін де атқарды.
His son, Christopher O. Ward, was appointed Executive Director of the Port Authority of New York and New Jersey in 2008. He was appointed by New York's first African American Governor, David Paterson. Paterson is the son of Basil Paterson member of the Gang of Four (Harlem). Chris Ward also served as Mayor Michael Bloomberg's first DEP Commissioner from 2002 to 2005.
Шығармалары
Уорд, Джон Уильям 1955 жыл. Эндрю Джексон, бір дәуірдің символы. Нью-Йорк: Оксфорд университетінің баспасы. Уорд, Джон Уильям. 1969 жыл. Қызыл, ақ және көк: американдық мәдениеттегі адамдар, кітаптар мен идеялар. Нью-Йорк: Оксфорд университетінің баспасы.
Ward, John William 1955. Andrew Jackson, Symbol for an Age. New York: Oxford University Press. Ward, John William. 1969 Red, White, and Blue: Men, Books, and Ideas in American Culture New York: Oxford University Press