Кіріспе

Саяси идеология

Шотландия ұлтшылдығы шотланд халқының біртұтас ұлтты және ұлттық ерекшелікті құрайтыны туралы идеяны қолдайды. Шотландия ұлтшылдығы 1853 жылдан бастап Шотландияның құқықтарын қорғау жөніндегі ұлттық қауымдастықпен қалыптаса бастады, 1920 жылдары Шотландия ұлттық қозғалысына дамыды, 1970 жылдары толыққанды пішім алды және 1980-90 жылдары қазіргі идеологиялық деңгейіне жетті. Ұлттың тарихы, саяси жағдайы және ерекше белгілері, оның ішінде гэль тілі, поэзия және кино адамның Шотландияға деген жеке сәйкестенуін және қолдауын нығайтады.

Шығу тегі

Шотландия ұлтшылдығы, Шотландияның дербес ұлттық мемлекет ретіндегі тұжырымы орта ғасырларда Шотландияда қалыптасты. Ағылшын-шотланд соғыстары кезінде Шотландияның басты мақсаты – дербес, егемен мемлекет болу еді. Бұл күрес сәтті аяқталды, және Арброт харылысынан кейін, Папа Иоанн XXII-ге жіберілген ресми хат арқылы 1328 жылы Шотландия және ұлттың ерекшелігі егемендік ретінде мойындалды. Шотландия 1707 жылғы Одақ заңдарына дейін тәуелсіз мемлекет ретінде өмір сүрді, бұл заңдар Шотландия мен Англия парламенттері мен корольдіктерін біріктіріп, "Ұлыбритания Корольдігіне" біріктірді. Біріккен мемлекет жеке құқықтық жүйені сақтап қалды, алайда Шотландияның ерекше мекемелері өз қызметін жалғастырды.

Саясат

Саясатта шотланд ұлтшылдығын Шотландияның Ұлттық партиясы басты идеология ретінде қабылдады, ол кейін Шотландияның Ұлттық партиясына (СНП) айналды. 2007 жылы Холирудқа сайланғаннан бері олардың танымалдылығы артып, 2014 жылғы Шотландия тәуелсіздігі туралы референдумға әкелді. Референдум 2014 жылдың 18 қыркүйегінде өтті және Шотландияны Ұлыбритания құрамында қалдыруды жақтаған «Better Together» науқанының жеңісімен аяқталды. Шотландия сайлаушыларының 55 пайызы барлық 32 кеңес ауданы бойынша тәуелсіздікке «жоқ» деп дауыс берді. Дегенмен, Шотландияның 32 жергілікті билік ауданының төртеуінде тәуелсіздікті қолдаған «иә» көпшілік дауыс берді: Данди, Глазго, Солтүстік Ланаркшир және Батыс Данбартоншир. Бұл Шотландия бойынша тәуелсіздікке дауыс берген 1 617 989 адамның пікірін білдірді. Ұлтшылдар референдумда жеңіліске ұшырағанына қарамастан, келесі айларда СНП қолдауы күрт өсті және келесі жылы Ұлыбританиядағы жалпы сайлауда Шотландияда үлкен көпшілікке ие болды. Бұл Шотландия лейбористерінің 51 жылдық үстемдігін аяқтады. Көптеген тәжірибелі лейборист саясаткерлері ондаған жылдардағы ең ірі саяси сенсацияда мандаттарын жоғалтты. СНП Шотландия парламентінің барлық орындарын, үш орынды қоспағанда жеңіп алды және Либерал-демократтарды ығыстырып, Ұлыбританияның үшінші партиясы болды, тіпті тек Шотландияда ғана сайлауға қатысқанына қарамастан. 2016 жылдың 23 маусымында Ұлыбритания Еуропалық Одаққа мүшелігін жалғастыру туралы референдум өткізді, нәтижесінде британ сайлаушыларының 52 пайызы Ұлыбританияның Еуропалық Одақтан шығуына дауыс берді. Шотландияда екінші тәуелсіздік референдумы ұсынылды, себебі шотланд сайлаушыларының 62 пайызы Ұлыбританияның Еуропалық Одақта қалуын қолдады, ал бірыңғай нарыққа қол жеткізу арқылы өркендеуге кепілдік беру «Better Together» науқанының шотланд халқын Ұлыбритания құрамында қалуға көндіруге бағытталған аргументінің бір бөлігі болды. 2021 жылы СНП-нің бұрынғы басшысы және Шотландияның бірінші министрі Алекс Салмонд «Alba» партиясын құрды және 2021 жылғы Шотландия парламенті сайлауына қатысып, шотланд тәуелсіздігі үшін «үкілетті көпшілікке» қол жеткізуді мақсат ететінін жариялады. Алайда партия парламентте бірде-бір орын жеңіп алмады. 2022 жылдың 15 маусымында бірінші министр Никола Стерджен 2023 жылдың қазан айында Шотландия тәуелсіздігі туралы екінші референдум өткізуді жоспарлап отырғанын мәлімдеді. Оның бұл шешімі 2022 жылдың 23 қарашасында Ұлыбританияның Жоғарғы соты тарапынан бірауыздан күшін жойды.

Поэзия

1375 жылы шотландтық макар немесе сарай ақыны Джон Барбур «Брус» эпосын аяқтады, ол Шотландияны Англия корольдері Эдуард I және Эдуард II-ге қарсы тәуелсіздік соғыстарына бастап, соңында Шотландия королі болған Роберт Брюстің ерліктерін баяндап, мақтайды. 1488 жылы шотланд макары Соқыр Гарри шотланд ұлтшыл көшбасшысы Уильям Уоллестің өмірі мен өлімі туралы «Уоллес» эпосын жазды. Аласдейр мак Мхайстир Аласдейр (шамамен 1698 – 1770), Якобит соғысының ақыны және шотландтық гэль әдебиетінің маңызды тұлғасы, шотланд ұлтшылдығы мен республикалық идеяларға күшті ықпал етіп келеді. Жеке монархиялық көзқарастарына және Стюарт әулетіне деген берілгендігіне қарамастан, Аласдейрдің қазіргі британдық патша отбасының түбірі Ганновер үйіне қарсы бағытталған көптеген өлеңдері мен сатиралары Шотландияның тәуелсіздігін жақтаған ақындар мен жазушылар тарапынан бағаланып, аударылды. Шотландияның тәуелсіздік соғыстарының оқиғалары Шотландияның ұлттық ақыны Роберт Бернстің өлеңдерінде де жиі кездеседі. Хью МакДиармид (1892 – 1978) – шотланд ақыны, шотландтық Ренессанстың негізгі күштерінің бірі саналады және шотланд мәдениеті мен саясатына зор әсер етті.

Фильм

"Батыр жүрек" – Шотландияның Бірінші Тәуелсіздік соғысы кезінде Уильям Уоллес өмірін көркемдеп суреттейтін тарихи соғыс фильмі. Мел Гибсон Уоллес рөлін сомдағанмен қатар, фильмді режиссерлік етті. Сценарист Рэндал Уоллес сценарийді көбінесе Көр Гарридің "Уоллес" поэмасына негіздеген. Фильм шотланд ұлтшылдығының күшеюіне ықпал еткенімен, "Батыр жүрек: Голливудтан Холирудқа" кітабының авторы Лин Андерсон бұл фильмнің 1707 жылдан бері Шотландияның алғашқы өзін-өзі басқарушы парламентін құруына көмектескенін айтады. Фильм тарихи дәлдігі үшін сынға ұшырады, бірақ оның күмәнді қателіктері халық мәдениетіне еніп кетті. Шотландияның Тәуелсіздік соғыстары туралы дәлірек фильм жасау мақсатымен Дэвид Маккензи "Outlaw King" фильмін жазып, режиссерлік етті. "Outlaw King" де дәлдігі үшін сынға ұшырады. Мысалы, Роберт Брюс (Крис Пайн) Шотландияны шотланд халқына қайтаруды қалайтын, жұмбақ және адал адам ретінде бейнеленген. Алайда, тарихшы Фиона Уотсон нақты Роберт І корольдің салқынқанды, есепшіл, Макиавеллишіл және жеке амбициясымен жетекшілік еткен болуы мүмкін екенін атап көрсетеді. Брюстің басты жауы, Уэльс принці Эдуард (Билли Хаул) әкесі, король Эдуард Ұзақсақалдың (Стивен Диллейн) орнын басуға құштар, қатал және садист ретінде көрсетілген. Шындығында, принц Эдуард тәжді қабылдауға асықпаған және қызметшілеріне жомарт екені белгілі.