Кіріспе

Каприкорн Косты – Австралияның Орталық Квинсленд штатындағы жағалау учаскесі және Ливингстон округінің (бұрын Рокхэмптон аймағының құрамында болған) бөлігі.

Басқару

1879 жылы Гоганго дивизиондық кеңесі Квинслендтегі 74 дивизияның бірі ретінде, 1879 жылғы «Дивизиондық кеңестер» заңына сәйкес құрылды. Гоганго дивизиондық кеңесінің құзыреті Рокхэмптонның солтүстігінде және шығысында кең аумақты қамтыды. Бөлім Рокхэмптон қаласында басқарылса да, жергілікті органдармен тағайындалған Йепун прогресс қауымдастығы айына бір рет жиналып, қаланың қарапайым қажеттіліктерін шешетін. Алтынның табылуы аймаққа көптеген адамдардың келуіне себеп болды, ал халықтың өсуіне байланысты әртүрлі кеңестер кішірек әкімшілік бірліктерге бөлініп, қызмет көрсетуді жақсартты. 1903 жылы Гоганго дивизиондық кеңесі Ливингстон округі болып қайта аталды. Жаңа округтің шекаралары 1984 жылға дейін көбінесе өзгермеді, содан кейін шеткі аудандар, соның ішінде Неримбера және Паркхерст елді мекендері Ливингстонның ірі көршісі – Рокхэмптон қаласына берілді. Осыдан кейін жергілікті басқару органдарының өсуі күрделі мәселеге айналып, көптеген саяси шиеленістерге әкелді. 2007 жылы бұл конфликт Квинсленд Парламентіне ұсынылған «Жергілікті басқару (реформаны іске асыру)» туралы 2007 жылғы заң жобасы талқыланғанда жаңа деңгейге көтерілді. Заң қабылданды және 2008 жылдың 15 наурызында Ливингстон округі Фицрой округі, Маунт Морган округі және Рокхэмптон қаласымен бірігіп, жаңа әкімшілік-аймақтық бірлік – Рокхэмптон аймағын құрды. Бұл мәжбүрлі бірігу саяси шиеленісті күшейтті. 2012 жылы Ливингстон округін Рокхэмптон аймағынан бөліп шығару туралы ұсыныс жасалды. 2013 жылдың 9 наурызында бұрынғы Ливингстон округінің тұрғындары референдумда бөлінуге дауыс берді. Ливингстон округі 2014 жылдың 1 қаңтарында қайта құрылды. Неримбера Ливингстон округіне қайтарылды, бірақ Паркхерст Рокхэмптон аймағында қалды.

Субөңірлер

Көкшетау жағалауының аумағына байланысты, географиясы мен халқы әртүрлі, бірақ аймақтың ішінде ерекше төрт бөлім бар.

Жергілікті тарих

Козерог жағалауы және Рокгемптон аймағының көп бөлігін құрайтын аймақ – Дарумбал аборигендерінің дәстүрлі жері. Жағалаудан тыс, Кеппел шығанағы аралдары ұлттық паркі Каноми Воппабура халқының (Кеппел аралдықтарының) мекені. Жағалауда тайпалар арасында одақтар және тайпалар ішіндегі рулар болған. Куинмурра ұлтында алты одақтас тайпа болды: Кутубурра, Ристебура, Ванбура, Вурубра, Пуканбура және Муинбура, олар табиғаттың өзгеруіне бейімделу үшін біршама үйлесімде өмір сүрді. Арал тұрғындары материктегі Дарумбалдармен қарым-қатынас жасамайтын, себебі олар бір-бірінен қорқып, өте ерекше диалектіде сөйлесті. 1860 жылдардың соңында Йепунға қоныс салғаннан кейін, Козерог жағалауының негізгі жер иесі Роберт Росс Каноми халқын Солтүстік Кеппелден шығарып жіберді, өйткені олар оның малын мазалады. Квинсленд үкіметі 1912 жылы Кеппел аралдықтарының соңғыларын күштеп көшірді. Рокгемптон қаласындағы Йепунға бұрылысынан жақын орналасқан Дарумбал арман уақыты орталығы – Австралиядағы ең ірі абориген мәдени орталығы.

Ашық зерттеулер мен барлау

1770 жылы Козерог жағалауын алғаш рет Джеймс Кук зерттеді. Ол бұл аймаққа қонбады, бірақ бірнеше аралдар мен жер бедерлерін атады: Козерог мүйісі, Кеппел аралдары, Кеппел шығанағы, Көп бүктемелі мүйіс (кейін Манифолд мүйісі) және Шоал Уотер шығанағы (кейін Шоалуотер шығанағы). 1804 жылы Мэтью Флиндерс Козерог жағалауын егжей-тегжейлі зерттеді. Флиндерс шамамен бір айды аймақтың жақсы қорғалған шығанақтарында өткізді, Кертис аралы, Порт Клинтон, Шоалвотер шығанағы және Перси аралына қонды. Оның құрметіне Кью-Бей арқылы өтіп, Wreck Point үстінен өтетін көрікті жартасты жолға Мэтью Флиндерс Драйв деп ат қойылды. 1820 жылы Филип Паркер Кинг одан кейін із кешіп, бірақ оның кемесі «Мермейд» қағылып, қиындыққа тап болды. 1843 жылы HMS Fly кемесінің капитаны Фрэнсис Прайс Блэквуд және HMS Bramble кемесінің командирі капитан Чарльз Юл кең ауқымды зерттеу жүргізді. 1844 және 1846 жылдары Людвиг Лейххардт және Томас Митчелл кейін Рокхемптон болып белгіленетін аймалды зерттеді, сондай-ақ аймақтағы жайылымдық жерлердің сапасын байқады. 1853 жылы Уильям және Чарльз Арчер ағайындылары Лейххардт пен Митчеллдің ізімен ерді. Олар қазіргі Рокхемптон қаласынан он екі шақырым батысқа орналасқан Грейсемерде қоныстанды. 1858 жылы Рокхемптон қаласы ресми түрде жарияланды және жерсіну жұмыстары белсенді түрде басталды.

Елді мекен

1867 жылы қалалық резервтің шектері зерттелді, сосын ол қоныстануға қолайлы деп жарияланды. Үкіметтік геодезист, “Эму паркінен солтүстікке шамамен тоғыз шақырым жерде орналасқан Япун су алуға ең қолайлы жер” екенін хабарлады. Аты, әсіресе оның мағынасы ескерілгенде, бұл аймақтың түпкілікті халқы – Дарумбал тайпасынан шыққан деп саналады. Шындығында, Рокхэмптонның батыс жағындағы кең ылғалды жерлер жүйесі Еппен Еппен лагунасы деп аталды. Осыған орай, екі ауданның этимологиясы бірдей деп есептеледі. Бірақ бастапқы қоныстану ақырында болды. Қалашыққа айналуға ниет білдіргенмен, аймақтың құнарлы топырағы қала тұрғындарынан гөрі фермерлерді қызықтырды. Бірақ келесі жылы Рокхэмптоннан тұрақты дилижанс қызметі басталғанда және Каваррал мен Маунт Чалмерстің маңындағы жағалаудағы мыс пен алтынның өндірісі жалғасқанда жағдай өзгерді. 1889 жылға қарай қала тұрақты түрде өсіп, бірнеше қонақүйлер мен пансионаттар, қант фабрикасы, телеграф кеңсесі, методист-пресвитериан шіркеуі және бүгінгі күні мұражайлық ескеріш болып табылатын Йепунның алғашқы мемлекеттік мектебі болды. Қаланың өмірлік күші – негізгі өнім болғандықтан, жақсы көлік қажеттілігі туды, ғана емес Рокхэмптонға, сонымен қатар жағалау бойында да. Бу машиналары пайда болды, Йепунның солтүстігі жаңа сауда мен қауымдастықтарға ашылды. Пасторальдық жерлер мен елді мекендер енді солтүстіктегі Вудбери мен Байфилдтен бастап, Бунгундарра, Мэри көлі, Танби, Маунт Чалмерс және Каваррал арқылы ішкі аймақты толтырды. Йепунның оңтүстігінде, Таранганба, Ламмермур және Муламбин арқылы барлық өңделетін жерлер де қазіргі Коузвей көліне дейін иеленді. Көлдің оңтүстігінде де даму қарқынды жүріп жатты. Жаңа қала Эму Парк 1889 жылы Рокхэмптоннан алғашқы жағалау темір жолы аяқталғанда қалыптасты. Каприкорн жағалауының осы ерте кезеңінде Эму Парк пен Йепун ерекше бәсекелестікке түсті, Эму Парк Рокхэмптон мен Маунт Морган қоғамының элиталық бөлігін тартса, ал "қарапайым халық", әсіресе Каваррал мен Маунт Чалмерстен келген алтын кеншілер Йепунға жиналды. Эму Парк пен Йепунның арасында кең Коузвей көлі және Кинканың жылжымалы құмдығы болғандықтан, екі жағалау қаласы арасындағы ажыратылу сезімі тағы елу жылға созылды, содан кейін ғана жағалаудың екі шетін біріктіретін тұрақты, толқындарға төзімді жол салынды. Бірақ осы бөлек тарих Эму Парк пен Йепунға бүгінгі күнге дейін байқалатын ерекше мінездерді дамытуға мүмкіндік берді. Темір жол желісі де Тунгамулда орналасқан қосым арқылы Кеппель құмдарына қол жеткізуді жеңілдетті, бірақ жолдың жартысы ғана. Содан кейін қалашықтың сол кездегі аты – Санд Хиллзге дейінгі он бес шақырымдық сапар қауіпті болды, оның ішінде қалашықты аралға айналдырған тұрақты ылғалды жерлер де болды. Монсондық жаңбырлар Кеппель құмдарын бірнеше аптаға оқшаулап тастауы мүмкін. Осы қол жетімсіздік салдарынан Кейппел Сэндс Куруман сағасындағы бауырлас қалалар сияқты жылдам дамымады, бірақ бәріне қарамастан, жергілікті тұрғындардың ерлік рухы қалашықтың өркендеуіне себеп болды. 1893 жылы Sand Hills мемлекеттік мектебі ашылды. Бүгінгі күнге дейін Джоскелиг көптеген австралиялықтардың ұмытқысы келетін уақыттың куәсі болып табылады, өйткені ол Австралиядағы ең танымал Оңтүстік теңіз аралдары қауымдастықтарының біріне мекенжай болып табылады; сол кездегі қант және темекі плантацияларында келісімшарт бойынша жұмыс істеу үшін туған жерлерінен әкелінген адамдардың ұрпақтары.

Темір жол

Ему паркі құрылғаннан бері Рокгемптонның әлеуметтік топтары мен Маунт Морган алтын кеншілерінің ләззат алатын ойын алаңы болды. Олар өздерінің зор ықпалын Квинсленд үкіметін теңіз жағалауындағы жаңа қалаға теміржол салуға итермелеу үшін пайдаланды. 1888 жылдың соңында олар мұратына жетті және Рокгемптон-Ему паркі теміржолы ашылды, бұл сапарды әлдеқайда оңайлатты. 1960 жылдары Ему паркі теміржолы кезең-кезеңімен тоқтатылды, бірақ Нанкиндегі бастапқы ғимарат әлі де сақталған. Тунгамуллда, Кеппель-Сандс жолына бұрылыстан бұрын, теміржол көпірін тіреген тіреулер су тасқыны арнасының жанында анық көрінеді. Ему паркі мұражайында осы теміржолдың көптеген тарихи жәдігерлері сақтаулы, ол Каприкорн жағалауының шалғайдағы оңтүстік аймақтарын халыққа жақын етуге көмектесті. 2000 жылы Чалмерс тауына, Каварралға және Йепунға жолаушылар пойыздарының қатынайтыны тоқтатылды, себебі Рокгемптонға дейінгі жолдар жақсартылған. Желінің пайдалылығы жергілікті ананас өндірісінің азаюымен және автомобиль тасымалының көбеюімен шектелді. 2004 жылы пойыздар тоқтатылды, ал келесі төрт жылда рельстер алынып тасталды. 2008 жылы Йепун теміржол станциясы Квинсленд мұра кеңесінің тұрақты мұра тізіміне енгізілді. Бұл Квинсленд жағалауында сақталған санаулы теміржол терминалдарының бірі, және ғимарат әлі де тамаша жағдайда. 2012 жылы Йепун желісінің бұрынғы трассасын велосипед және жаяу жүру жолына айналдыру мәселесі бойынша қоғамдық ұйымдар мен Рокгемптон аймақтық кеңесі арасында әңгімелер басталды.

Еппун қант компаниясы

Козерог жағалауындағы қант өнеркәсібінің тарихы қысқа ғана болды – 1883 жылы басталып, жиырма жылдан кейін аяқталды, бірақ оның салдары бүгінге дейін сезіліп келеді. «Еппун қант компаниясы» Уильям Брумның ойлап тапқан идеясы еді. Оған инвесторлар қажет болғандықтан, 1883 жылы компанияны тіркеді, содан кейін Фарнбороға қантты ұнтақтайтын фабрика салынды. Фабрика қантты өсіруді басқа адамдарға жүктеді, бірақ сол кезде қант өте құнды тауар болғандықтан, жер иелері Брумның жолын ұстанды. Көп ұзамай Фарнборо, Каваррал және Джоскелиде қант қамысын өсіретін плантациялар пайда болды. Брумның жоспары 1883 жылы жазғы жаңбырдың кешігуіне байланысты сәтсіз аяқталды. Банктер несиелерін қайтарып алды, ал бизнес компанияның Рокхэмптоннан келген демеушілеріне өтті. Олар оны дереу аукционға салып, екі бұрынғы акционерге елеулі шығын келтірді. Рутерфорд Армстронг жаңа кәсіпорынды басқарды және оны «Фарнборо қант плантациясы» деп атады. Ол өндірісті үш есеге арттырды және бірнеше жақсы маусымдарды бастан кешірді. 1896 жылы 20 шаруашылық бір гектарына 21 тоннадан қамыс өсірді, бұл өнеркәсіп үшін жақсы көрсеткіш саналды. Алайда, экономикалық дағдарыс, қант бағасының төмендеуі және Тынық мұхит аралдарының халқын қорғау туралы заңға енгізілген өзгерістер фабриканы тағы да қиын жағдайға түсірді. 1903 жылы ол толығымен жабылды. 1911 жылға дейін әртүрлі тараптар Рокхэмптон мен Йепунда орталық фабрикалар құру ұсыныстарын жасау арқылы қант өнеркәсібін қайта жандандыруға тырысты, бірақ адамдардың естеліктері жақсы сақталғандықтан, қаржыгерлер келе қоймады. Жергілікті өнеркәсіпке қаржылық кепілдік болмағандықтан, Қант комиссиясы штаттың солтүстігінде, климаты қант қамысына көбірек сәйкес келетін жерлерде фабрикалар салуға баса назар аударды.

Қанакалардың жағдайы

Еппундағы қант өндірісінің сәтсіз аяқталуынан кейін, қамыс далаларын өңдеген келісімшарт бойынша жұмыс істеген жұмысшылар жаңа қауіптермен бетпе-бет келді. Қызметтен босатылғандарымен, мемлекет алдында олар еркін емес еді. Кейбір арал тұрғындары ондаған жылдар бойы Австралияда тұрған, және осы уақыт ішінде олардың құқықтары азайып кеткен. Каприкорн жағалауындағы плантация иелері Оңтүстік теңіз аралдарының тұрғындарынан келісімшарт бойынша жұмыс істейтін жұмысшыларды тартуда ерекшелік танытқан жоқ. Бұл қалыпты жағдай еді, және Йепун жұмысшыларды жеткілікті тамақпен және баспанамен қамтамасыз етуде көптегендерден жақсырақ болды, тіпті оларға лайықты жалақы төленбесе де. Дегенмен, мәселе еңбек жағдайларында емес, жұмыс күшін тарту әдісінде жатты. Тынық мұхиты аралдарының тұрғындарын қамыс далаларында пайдалану идеясы кездейсоқ туындаған жоқ. Кейбір арал тұрғындары 1847 жылдан бері ерікті түрде келген, ал жер иелері оларды қытай немесе үнді жұмысшыларына қарағанда зиялырақ және жұмысқа бейім деп санаған. Алайда, Квинслендтің қарқынды өсуіне байланысты сұраныс ұсыныстан асып кетті, сондықтан кәсіпкер кеме иелері Тынық мұхитынан жұмысшыларды тартудың жаңа тәсілдерін ойлап тапты. 1863 жылдан 1904 жылға дейін 62 мыңнан астам Оңтүстік теңіз аралдарының тұрғындары Квинслендтің кең ауыл шаруашылығы алқаптарында арзан немесе тегін жұмыс күші ретінде жұмыс істеу үшін "қара құс" әдісімен тартылды. "Қара құс" әдісі – адамдарды алдау немесе тікелей ұрлау арқылы жұмысқа алу. Бұл, әдетте, құлдыққа тең болды. Кейбір жағдайларда, бүкіл ауылдар кемелерге мінгізіліп, қант далаларында жұмыс істеуге мәжбүр болды. Кемедегі жағдайлар нашар болды, санитарлық жағдайлар мен тамақ жетіспеді, сондай-ақ жиі қатыгездік орын алды. Көптеген арал тұрғындары Австралияға сапар кезінде қайтыс болды. Квинсленд үкіметі бұл практиканың салдарына шек қоюға тырысты, атап айтқанда, 1868 жылғы Полинезиялық жұмысшылар туралы заңды қабылдады, бірақ бұл ережелерді жүк басына төленетін адал емес кеме иелері жиі бұзып отырды. Британдық әскери-теңіз күштері де "қара құс" кемелерін іздестірді, бірақ нәтижесі шамалы болды. Квинслендтегі үкімет қиын жағдайға тап болды: құлдық заңсыз болғанмен, мемлекетке арзан жұмыс күші қажет еді. Сондықтан 1880 жылы британ үкіметі Тынық мұхит аралдарының қорғалуы туралы 1880 жылғы заңды қабылдады, онда "келісімшарт бойынша жұмысшыларды" импорттаудың ең төменгі стандарттары белгіленген. Бұл заң кемедегі жағдайды жақсартуға көмектескен шығар, бірақ оның басты мақсаты операторлар мен олардың "жүгін" лицензиялау болды. Заңға кейінірек енгізілген өзгерістер арал тұрғындарының өзінің қиын жағдайына емес, сауданы тоқтатуды қиындатуға бағытталған. 1890 жылы заңға үшінші рет өзгеріс енгізілді, соның салдарынан лицензиялар берілмейтін болды, бірақ қант өнеркәсібіндегі пайданың төмендеуі өзгерісті кері қайтарды, арзан еңбек саудасы жалғаса берді. Соңында, 1901 жылы Тынық мұхит аралдарының жұмысшылары туралы 1901 жылғы заң қабылданды. Оның мақсаты – Австралияда жұмыс істейтін Тынық мұхиты аралдарының тұрғындарының басым көпшілігін депортациялау. Бір апта бұрын 1901 жылғы Иммиграциялық шектеулер туралы заң да қабылданды. Екі заңның біріне сәйкес, Тынық мұхиты аралдарының тұрғындарына 1904 жылдан кейін елге кіруге тыйым салынды, ал бұрын келгендерге лицензия алу қажет болды. Сондай-ақ, 1906 жылдан бастап Австралияда қалған Тынық мұхиты аралдарының тұрғындарын дереу депортациялауға болады. Сонымен қатар, жалақыға жұмыс істеу заңсыз болды, яғни ауданнан құтылған адамның өзін қамтамасыз ету мүмкіндігі болмады. Шамамен он мың арал тұрғыны депортацияланды, олардың көпшілігі дұрыс емес аралдарға жіберілді. Алайда, кейбіреулері техникалық себептермен елде қалуға үміттенді. Австралияда жиырма жыл тұрған арал тұрғындары Австралия азаматы ретінде танылды, сондай-ақ олар келгеннен кейін дүниеге келген балалары да азаматтыққа ие болды. Көптеген ақсүйектер арал тұрғындарының қиын жағдайына көңіл бөлді. Фернборо қаласындағы диірменнің бұрынғы басқарушысы Роберт Армстронг өзінің бұрынғы жұмысшыларына шаруашылығын күтіп-ұстауға жұмыс берді, ал оңтүстікте Пол Джоске және басқа жер иелері оларға егін өсіруге және отбасын асырауға арналған жерлерді жалға берді. Көптеген арал тұрғындары осы жерлерге көшіп келді, ал Джоске қайтыс болғаннан кейін бұл аймақ Джоскели деп аталды. Бұл жерде арал тұрғындары тығыз қарым-қатынаста өмір сүрді. Олар сабаннан жасалған шатырларда тұрып, көкөніс өсіріп, оны сату арқылы күнкөріс жасады. 1913 жылы Жоскелиде мектеп ашылды. Ескі директордың үйі қазір Жоскели мұражайында орналасқан, және шамамен отыз аралдық отбасы әлі де осы қауымдастықта тұрып жатыр. Сонымен қатар, Солтүстік Рокхэмптон және Каприкорн жағалауының бойында да үлкен аралдық қауымдастықтар бар. "Канака" (француз тілінен "канақ", гавайи тілінен "канақ" – адам) деген сөз, бұрынғыда қорлау мағынасында қолданылған, қазір мақтан тұту белгісі ретінде қолданылады. Мүмкін, олардың табандылығы мен төзімділігі үшін Австралияның Оңтүстік теңіз аралдарының тұрғындары қол жеткізбейтін мәртебеге ие болды, бұл сол кездегі жергілікті аборигендерге берілмеді. Кейбір арал тұрғындары мен аборигендер Жоскелиде араласып өмір сүргенімен, сол жерде тұрған соңғы Дарумбал аборигендері 1930 жылы мемлекеттік билік тарапынан көшірілді. Диірмен тарихына қатысты қызықты жайт ретінде, Фернборо қант зауытының басқарушысы Ратерфорд Армстронг 1958 жылы 97 жасында қайтыс болды. Оның өсиетіне сәйкес, оның күлі ескі диірмен орнына шашылды.

Екінші дүниежүзілік соғыс

Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде, Каприкон жағалауында шамамен 30,000 АҚШ әскері орналасқан, ең бастысы Томпсон нүктесінде, онда Каприкон жағалауы тарихи қоғамы осы тарихи орынның сақталуын қамтамасыз ету үшін жұмыс істеп жатыр. Жақын орналасқан Неримберада АҚШ әскерлері соғыс кезінде салған және түпнұсқалық күйіне қайта келтірілген Әулие Кристофер шіркеуі бар.

Шоалвотер шығанағы

Австралияның Вьетнам соғысына қатысуымен, Австралия армиясы Шоалвотер шығанағын, Тауншенд аралын және Байфилдке іргелес үлкен аумақты әскери оқу орталығы ретінде пайдалануға алды. Бұл аймақ Шоалвотер шығанағы әскери оқу алаңы деп аталды. 1966 жылы соңғы азаматтар мұндағы меншіктерін тастап кетті. Көптеген адамдар бұл табиғи аймақтың әскерилер тарапынан басып алынуына қарсы болғанмен, кейбір гуманитарлық бақылаушылар ақ түсті жер иелерінің шығарылып тасталуын, олардың ата-бабалары бір ғасыр бұрын аборигендерді жерлерінен қуғандығы үшін тарихи әділеттілік деп қарады.

Құрылыстар мен инфрақұрылым

Квинслендтің тропикалық жағалауындағы басқа аймақтардан ерекшеленетін нәрсе – Каприкорн жағалауының тұрғындары туризмге қарағанда өмір сапасына көбірек мән береді. Кен өндірісінен басқа, Каприкорн жағалауының экономикасы мен индустриясы әртүрлі: егіншілік, балық аулау, мал шаруашылығы, өндіріс және табиғи ресурстарды қамтиды. Ерекше айта кетерлік жайт, Каприкорн жағалауының солтүстік шетінде орналасқан Шоалвотер шығанағы Австралия армиясының әскери оқулар үшін басқаруында және пайдалануында. Шоалвотер шығанағы әскери оқу алаңында (SBMTA) жиі 30 000-нан астам әскер орналасады, сондай-ақ Сингапур қарулы күштерімен жыл сайынғы оқу-жаттығулар мен АҚШ әскерилерімен екі жылда бір рет "Талисман Сабира" жаттығулары өтеді. Бұған қоса, жағалаудағы көптеген аралдар теңіз биологиясы және экологиялық зерттеулер саласындағы ғылыми зерттеулер үшін қолданылады. Бұл зерттеу салалары әлемнің түкпір-түкпірінен ғалымдарды тартады.

Денсаулық сақтау қызметі

Каприкорн жағалауы қазіргі уақытта жергілікті жалпы медициналық практикалар, Каприкорн жағалауы ауруханасы (бұрынғы Йеппун ауруханасы) және Mater Yeppoon қызмет көрсетеді. Каприкорн жағалауы ауруханасы Йеппун қаласындағы Хоскин даңғылы, 8-үй, 4703 индексінде орналасқан. Каприкорн жағалауы сонымен қатар Каприкорн жағалауы қауымдық стоматологиялық клиникасы, балалар мен жасөспірімдердің ауыз қуысы денсаулығы қызметі және Йеппун алкоголь және басқа да есірткі құралдары қызметтерін қамтиды. Каприкорн тікұшақ құтқару қызметі Рокхэмптон қаласында орналасқан және оның операциялық аймағы Мэрибородан Макейге дейін созылады. Квинсленд жедел жәрдем қызметі Эму паркі және Йеппун қалаларында штаттық станциялар ашты. Квинсленд полиция қызметінің Каприкорн жағалауын қамтитын Эму паркі, Йеппун және Лейкс Крик (Солтүстік Рокхэмптонның маңы) қалаларында станциялары бар. Квинсленд өрт сөндіру және құтқару қызметі Эму паркі және Йеппун қалаларында тұрақты штаттық станцияларды құрды. Корольдік ұшу дәрігерлік қызметі Рокхэмптон әуежайында орналасқан және Орталық Квинслендтің барлық аймақтарына қызмет көрсетеді. Ауылдық өртке қарсы қызмет Аделаида паркі, Бармоя, Бондола, Бовениа, Бунгундарра, Байфилд, Канал Крик, Каваррал, Кубери, Куонга, Эму паркі, Ұлы Кеппел аралы, Жасырын аңғар, Кеппел құмдары, Мэривэйл, Нанкин, Неримбера, Стоккярд Пойнт, Танби, Вудбери, Йеппун қалаларында бекеттері бар. Мемлекеттік авариялық қызмет төтенше жағдайлар мен апаттар кезінде жауап береді. SES-тің Эму паркі, Ұлы Кеппел аралы, Кеппел құмдары, Йеппун және Станаж қалаларында топтары бар. Йеппун су полициясы Рослин шығанағында орналасқан. Олар Кеппел шығанағын патрульдеп, аймақтағы төтенше жағдайларға жауап береді.

Қоршаған ортаны қорғау бойынша наразылықтар мен проблемалар

1994 жылы Шоалвотер шығанағы: Шоалвотер шығанағы табиғаты таза далаға жақын орналасқандықтан, құм өндіруге қатысты қорғаныс күресінің ортасы болды, осы күресте Питер Гаррет сияқты экологиялық белсенділер жеңіске жетті. Федералдық үкімет сарапшылардың қорытындысына сүйене отырып, 1994 жылдың қыркүйегінде жобаны тоқтатты. 2009 жылы Шоалвотер шығанағы: 2009 жылдың маусым және шілде айларында Квинсленд штаны бойынша Шоалвотер шығанағында өткізілетін «Талисман Сабыр» әскери жаттығуларына қарсы ұйымдастырылған наразылықтар басталды. 2011 жылы Шоалвотер шығанағы: 2011 жылы үш наразылық білдіруші Шоалвотер шығанағының әскери оқу алаңына заңсыз кіргені үшін айыпталып, ал тағы бір адам Рокхэмптон әуежайындағы «Tiger» тікұшағына балтамен шабуыл жасады. 2011 жылы Балаклава аралы: Балаклава аралында салынуы жоспарланған көмір терминалы және одан кейін Фицрой өзенінің сағасына жақын жерде жүргізілген тереңдету жұмыстары теңіз жануарларына және Ұлы Барьерлік рифтің денсаулығына тигізетін әсерінен қорқып, табиғатты қорғау ұйымдарының алаңдауын арттырды.

Туризм және қызмет

Он жылдық туризмнің құлдырауынан кейін, Каприкорн жағалауында көптеген ірі курорттар жабылды. Дегенмен, таңдауға әлі де көптеген басқа тұру орындары бар. Жақында жағалауды қайта жаңарту, жағалауға туристерді тарту үшін күрестегі қиындықтарды жеңуге көмектесуі мүмкін. Жақында салынған Йеппун лагунасы Бали стиліндегі бассейн, оның ішінде шағын балалар ойын алаңы, бейресми жүзу аймағы және панорамалық көрінісі бар шексіздік жиегі бар. Ол қоғамға тегін, күндізгі жабдықтарымен, соның ішінде барбекюмен қамтамасыз етілген. Басты жағалаудан солтүстікке қарай қысқа серуенде Кеппель Кракен орналасқан. Кеппель Кракен – Йеппун жағалауындағы су ойындарына тегін кіру мүмкіндігі. Теңіз жануарларының мүсіндерімен безендірілген тереңдігі жоқ ылғалды аймақ, Кеппель шығанағының әдемі көрінісіне қарсы орналасқан. Су шашырату, сорғылар және қолшатыр-шелек сияқты әртүрлі интерактивті элементтері бар Кеппель Кракен кішкентай балалары бар отбасылар үшін қызықты. Йеппун қаласының орталығында Бейвью Тауэрс орналасқан. Каприкорн жағалауының оңтүстік жағында Зилзи Бэй Ұлы Барьерлі риф курорты орналасқан, ол Эму паркінен оңтүстікке қарай орналасқан кең кешен (2016 жылы жабылған). Сусыз гольф алаңына ие, бірақ алғашқы кезеңінде тұруға орын бермеген. Жақында жарияланған жаңа хабарламаға сәйкес, қытай инвесторы ғимаратты, гольф алаңын және оны қоршаған жерді сатып алған. Каприкорн жағалауының және 27 аралдың ортасында Рослин шығанағындағы Кеппель шығанағы Марина орналасқан, бұл "яхтшылар" үшін танымал порт, онда 35 метрге дейінгі кемелерге арналған 400 жүзбелі мариналық тұрақтар бар. Рослин шығанағында тамаша ас, күтілген саябақтар, сондай-ақ қысқа және ұзақ мерзімді тұруға жағдайлар бар. Ұлы Кеппель аралындағы негізгі курорт он жылдан бері жабық және қайта жаңартуды күтіп келеді. Қазіргі уақытта ескі курорттың қабырғасы жалға беру шартына сәйкес бұзылып, алынып тасталуда, өйткені 162 гектар жер сатуға қойылған. Аралдағы 600 гектар жер жеке виллалар салуға экологиялық келісім алған. Балама тұру және кемпинг әлі де қол жетімді. Рослин шығанағынан "Fast Cats" жүйелі түрде кетеді, ал аралға күндізгі сапарға шығушылар да қабылданады. Ұлы Барьерлі рифтің оңтүстік шетінде, аймақтың дәстүрлі шегінен тыс Герон аралы мен Леди Эллиот аралы орналасқан, олар снорклинг және дайвинг мүмкіндіктерін ұсынады және Гладстоуннан қол жетімді. Леди Масгрейв аралында тұрғындар жоқ, бірақ түнде кемпингке рұқсат етіледі. Yeppoon, Capricorn Coast туристік сайты Каприкорн жағалауының барлық мүмкіндіктерін ұсынады және күннен күнге өсіп келеді. Он жылдық туризмнің құлдырауынан кейін қалада жағалауды саяхатшылар назарына қайтару үшін қажетті жарнама жетіспеді. Әлеуметтік желілердегі қолдаудың жетіспеуіне байланысты наразылық білдіргеннен кейін, салық төлеушілердің қаржысымен қаржыландырылатын жергілікті туристік ұйым жағалаудағы бизнеске (тек ақылы мүшелерге назар аудара отырып) шағын көмек көрсетті, ал қауымдастықтың мүшелері өздері жағалау туралы толыққанды сайт құрды. Сайттың әлеуметтік желілердегі (Facebook және Instagram) белсенділігі де артып келеді.