Кіріспе
Американдық бейсболшы және жаттықтырушы (1892–1970)
Реймонд Уильям Шалк (12 тамыз 1892 – 19 мамыр 1970) – американдық кәсіби бейсболшы, жаттықтырушы, менеджер және скаут. Ол өзінің мансабының көп бөлігін Чикаго Уайт Сокс командасы үшін қақпашы ретінде өткізді. Шалк питчерлермен жақсы жұмыс істегенімен және керемет қорғаныс қабілетімен танымал болды, ол өз дәуірінің ең үздік қақпашысы деп есептелді. Ол жылдамдығы мен ептілігін пайдаланып, қақпашы позициясын ойнау әдісін өзгертіп, бұрынғыдан жаңа қорғаныс мүмкіндіктерін енгізді. Шалк 1955 жылы Бейсбол Даңқы залына енгізілді.
Ерте өмір
Ол Германиядан келген иммигрант ата-аналарының ұлы ретінде Иллинойс штатының Харвел қаласында дүниеге келді. Баспаханада жұмыс істеу үшін мектепті тастап, линотип машинасымен жұмыс істеуді үйренді. 1912 жылы Милуоки үшін 80 ойында .271 орташа көрсеткіш көрсетті және ұстаушы позициясына қатысты агрессивті тәсілінің арқасында Чикаго Уайт Сокс командасының назарын аударды. Шалк 1912 жылғы 11 тамызда, 20 жасқа толуына бір күн қалғанда, үлкен лигадағы тұңғыш ойынын өткізді. Көп ұзамай ол үлкен лигадағы ең жақсы қорғаныс ұстаушыларының бірі ретінде танылды. Шалкқа дейін көптеген ұстаушылар ірі денелі және қимылсыз болған. 1914 жылы ол 136 ойында .270 орташа көрсеткіш көрсетті және тағы да лигадағы ұстаушылардың ауттары бойынша көшбасшы болды. 1915 жылы ол одан әрі жақсарды, .266 орташа көрсеткішпен және .366 базаға шығу көрсеткішімен, сондай-ақ Америка лигасының ұстаушылары арасында филдинг пайызы, ұрланған базаларды тоқтату пайызы және ауттар бойынша көшбасшы атанды, ал «Ақ сокс» үшінші орынға көтерілді. Оның питчерлерді таңдау дағдысы айқын болды, ол «Ақ сокс» питчерлерінің лигадағы ең төменгі орташа есептік көрсеткішке жетуіне көмектесті. 1917 жылы ол тек .226 орташа көрсеткіш көрсетті, бірақ базаға шығу пайызы .331 болды және ол бес жыл қатарынан барлық Америка лигасының ұстаушыларынан басым түсті. 1917 жылғы әлем чемпионатына қатысып, Джон МакГроудың «Нью-Йорк Джайентс» командасын 4:2 есебімен жеңіп, 2005 жылға дейін соңғы әлем чемпионы атанды. 1918 жылы ол екінші базада Сент-Луис Браунс командасына қарсы алғашқы аутын жасады. Бірнеше «Ақ сокс» ойыншылары ойындарды қасақана жеңіліске ұшыратуымен айыпталды. Шалк жеңіске жету үшін ойнады, серияда .304 орташа көрсеткіш көрсетті және кейіннен кез келген құқықбұзушылықтан ресми түрде ақталды. Ол тергеушілерге, Эдди Сикотт пен Лефти Уильямс шақырған доптарын лақтырмағанда бірдеңе дұрыс емес екенін білгенін айтты. Бірнеше жылдан кейін Шалк, «Таза сокс» командасының мүшесі Ред Фабер ауруға шалдығып, сериядан шығып қалғанда, заговоршылар сәттілікке жеткенін айтты. Шалк Фабердің қатысуында, ол Сікотт пен Уильямсқа берілген старттарды алған болар еді, сондықтан түзетуге ешқандай мүмкіндік болмас еді деп сенді. Екі айдан кейін, 27 маусымда, ол цикл жасады. 1924 жылға қарай ұстаудың тозуы мен жыртылуы оны қинады. Ол 11 маусым қатарынан 100 немесе одан да көп ойында ойнады, бірақ лақтыратын қолындағы үш саусағына жарақат алды, бұл оны 57 ойынға дейін шектеді және 1924 жылы мансабындағы ең төменгі .197 орташа көрсеткіш көрсетті. 1927 жылы оның ойын уақыты азайды, өйткені ол команданы басқаруға көңіл бөлді және тек 16 ойында ғана қатысты. Ойнаған және басқарған екі маусымда ол 102 ойында жеңіске жетіп, 125 ойында жеңіліске ұшырады, бұл .449 жеңіс-жеңіліс көрсеткішіне тең. Содан кейін ол команда иесі Чарльз Комискимен жалақы туралы келіспеушілікке ұшырады және 1929 жылы «Нью-Йорк Джайентс» командасымен ойыншы-жаттықтырушы болу үшін «Уайт Сокс» командасынан кетіп қалды, бірақ 36 жасында ойыншы ретінде зейнетке шыққанға дейін тек бес ойында ғана қатысты. Ол үлкен лигадағы ауттар бойынша рекорд орнатты және әлі күнге дейін үлкен лигадағы екі ойын (217) және Америка лигасының ассисттер бойынша рекордтарын сақтап тұр. Ешбір ұстаушы Шалк клубының екі ойынды жасаған рекордына жақындаған жоқ, және ешбір ұстаушы сегіз рет филдинг пайызы бойынша лига көшбасшысы болған жоқ. Ол мансабында 144 рет соққыға ұшырады, бұл Йоги Берра мен Карлтон Фисктен кейінгі барлық уақыт бойынша үшінші орынды иеленді. Ол 11 маусым қатарынан 100 немесе одан да көп ойында ойнап, ұстаушылардың ұзақ өмір сүру стандарттарын орнатты. Оның үлкен лигадағы 1726 ойынды ұстаған рекорды 1945 жылға дейін Рик Феррелл бұзғанға дейін сақталды. Ол сондай-ақ «Ақ сокс» командасының питчерлерімен жұмыс істегенімен және оның питчерлерді таңдау дағдысымен танылды. Шалк клубының карьералық орташа көрсеткіші .253 – бұл Атақ залындағы кез келген позициялық ойыншыдан ең төменгі көрсеткіш. Шалк пен питчер Ред Фабер 306 ойында батарея ретінде бастады, бұл 1900 жылдан бері кез келген осындай дуэттің төртінші көрсеткіші.
Ойын-сауық мансабынан кейін
1930 және 1931 жылдары Шальк Чикаго Кабс командасының бапкері болды, ал кейін А Халықаралық лигасында Буффало Бисонс командасын басқарды. Ол сондай-ақ Индианаполис Индианс, Оклахома-Сити Индианс және Милуоки Брюэрс кіші лига командаларына жетекшілік етті. 1955 жылы Ветерандар комитеті оны Бейсбол Даңқы залына енгізді. 1959 жылғы Әлем сериясіндегі алғашқы допты ұстауға шақырылды – «Ақ шоқтардың» 40 жылдан кейін Әлем сериясіндегі тұңғыш қатысуы, бұл допты оның құрбысы және бұрынғы «Ақ шоқтар» ойыншысы, Даңқ залының мүшесі Ред Фабер лақтырды. Иллинойс штатының Нокомис қаласындағы мұражай Шальк пен тағы екі Даңқ залының мүшесі – Джим Боттомли мен Ред Раффингке арналған. Оның Харвел туған жеріне жақын орналасқан Литчфилд, Иллинойс штатындағы Кішкентай лиганың бейсбол алаңдары оның құрметіне аталды. 1970 жылдың 19 мамырында 78 жасында рактан қайтыс болды және Иллинойс штатының Эвергрин паркіндегі Эвергрин зиратына жерленді.
Танымал мәдениетте
Шалк 1988 жылғы "Eight Men Out" фильмінде Гордон Клэпп бейнесінде сомдалды.