Кіріспе
Американдық әскери-теңіз офицері, сауда кемесі капитаны және капер Esek Hopkins '/iː/,/z//ɛ//k/ (26 сәуір 1718 – 26 ақпан 1802) – американдық әскери-теңіз офицері, сауда кемесі капитаны және капер. Комодор шеніне жеткен Хопкинс Америка Тәуелсіздік соғысы кезінде Континенттік флоттың жалғыз бас қолбасшысы болды. Континенттік конгресс 1775 жылдың желтоқсанында оны Әскери-теңіз күштерінің бас қолбасшысы етіп тағайындады. Ол Багам аралдарындағы британдық Провиденс портына жасаған сәтті шабуылымен және көп мөлшердегі әскери жабдықтарды жаулап алуымен белгілі. Оның қазіргі кездегі беделі Атлантикалық құл саудасына қатысқандығына байланысты даулы мәселе болып табылады.
Esek Hopkins '/iː/,/z//ɛ//k/ (April 26, 1718February 26, 1802) was an American naval officer, merchant captain, and privateer. Achieving the rank of Commodore, Hopkins was the only Commander in Chief of the Continental Navy during the American Revolutionary War. The Continental Congress commissioned him as Commander in Chief of the Navy in December 1775. He is noted for his successful raid on the British port of Providence, in The Bahamas, and capturing large stores of military supplies. His legacy today has become controversial for his involvement in the Trans Atlantic slave trade.
Ерте өмір және мансап
Есек Хопкинс Род-Айленд және Провиденс плантациялары колониясында, қазіргі Род-Айленд штатының ең танымал отбасыларының бірінде, Сцитуат қаласында дүниеге келді. Жиырма жасында ол теңізге шығып, жақсы теңізші және шебер саудагер ретінде тез даңққа ие болды. Революциялық соғысқа дейін ол Жер шарының көптеген бөлімдеріне саяхат жасады және француз-үнді соғысында жеке кеме командирі болды. Сапарлар арасында ол Род-Айленд саясатына қатысып, Род-Айленд Бас Ассамблеясының депутаты болды және 1755 жылы губернатор болған ағасы Стивенге тиімді көмек көрсетті. Хопкинстің бұрын құл саудасымен айналысқан кеме басқару тәжірибесі болмады, ал 15 айлық саяхаттың нәтижесінде 196 құлдың 109-ы қаза тапты. 1765 жылдың соңында "Салли" кемесі Батыс Үндістанға жетті, бірақ аман қалған африкалық тұтқындардың денсаулығы нашар болғандықтан, көпшілігі өте арзан бағаға сатылды. Хопкинстің "Салли" кемесіне жасаған сәтсіз басшылығы Мозес Браунның Атлантикалық құл саудасына қатысудан бас тартуына себеп болды.
Революциялық соғыс қызметі
1775 жылғы 4 қазанда Хопкинс Род-Айленд штатының барлық әскери күштеріне басшылық ету үшін генерал-бригадир болып тағайындалды. Ол бірден өзінің орынбасары Уильям Уэсттің көмегімен Род-Айлендтің қорғанысын күшейтуге кірісті. Бірнеше айдан кейін, 1775 жылғы 22 желтоқсанда Хопкинс Америка саудасын қорғау үшін Континенттік Конгресс уәкілеттік берген Континенттік флоттың Бас қолбасшысы болып тағайындалды. 1776 жылғы 5 қаңтарда Конгресс Хопкинске бұйрық берді: "Сізге аталған флотты теңізге шығаруға ең жоғары ынтамен нұсқау беріледі және егер жел мен ауа райы мүмкіндік берсе, Вирджиния штатындағы Чесапик шығанағына тікелей бағытталсаңыз. Ол жерге жақындаған кезде барлау үшін шағын, жылдам кеме жіберіңіз. Егер сіздің күшіңіз олардан кем болса, дереу шығанаққа кіріп, жаудың теңіз күштерін іздеп тауып, жоюға немесе басып алуға кірісіңіз. Егер Вирджинияда осы міндетті сәтті орындасаңыз, дереу оңтүстікке қарай бет алып, Солтүстік және Оңтүстік Каролинадағы жаудың күштерін бағындырыңыз. Егер жаман жел, дауыл немесе кездейсоқ оқиға сізге мұны істеуге мүмкіндік бермесе, онда американдық мүддеге ең пайдалы бағытты таңдаңыз және жауды барлық мүмкіндігіңізбен қинай беріңіз." Хопкинс Филадельфияда әскери кемелерге айналдырылған сегіз шағын сауда кемесіне қолбасшылық етті. Бұйрығындағы ағылшын күштерінің басымдығын ескере отырып, Хопкинс бұйрығының соңғы бөлігін пайдаланды. 1776 жылғы 17 ақпанда ол Багам аралдарындағы Провиденс қаласына дейін алғашқы АҚШ флот операциясын жүргізді. Континенттік флотты жою қаупінен гөрі Континенттік армия үшін олжа алудың тиімдірек екенін түсінді. Ол Нассаудағы британдық порт нашар күзетілгенін және оған көмектесетін достары бар екенін білді. 1776 жылғы 3 наурыздағы Нассауға жасалған шабуыл – британдық колонияға қарсы шабуыл және АҚШ-тың алғашқы десанттық операциясы болды. Теңізшілер мен саяхатшылар "ежелгі және жақсы даярланған қызметке лайық" батыл шабуыл жасап, Тәуелсіздік соғысында өте қажет болған оқ-дәрілерді басып алды. Кішкентай флот 1776 жылғы 8 сәуірде Нью-Лондонға оралды, сонымен қатар екі британдық сауда кемесі мен алты зеңбірекке ие шхунаны олжалады, ал 6 сәуірде жауды басып алуға қол жеткізе алмады, бірақ оған ауыр зақым келтірді. Континенттік Конгресс президенті Джон Хэнкок Хопкинске былай деп жазды: "Экспедицияңыздың сәттілігімен құттықтаймын. Сіздің ерлер көрсеткен рух пен батылдық Конгреске үлкен қанағат әкелді." Хопкинстің экспедициясы Континенттік армияға қажетті соғыс жабдықтарын ғана емес, сонымен қатар британдық флоттың соғыс майданында күшін азайтып, соғыс емес аймақтарды қорғау үшін кемелерін қайта бағыттауға мәжбүр етті. Джон Пол Джонс сол кезде Хопкинстің штабында лейтенант болды. Хопкинстің Вирджиния мен Солтүстік және Оңтүстік Каролинадағы Чесапик шығанағына қатысты бұйрықтарының басқа бөлігін орындаудың орнына Нассауға бару шешімі Континенттік Конгресстің оңтүстік мүшелерін ренжітті, бұл Конгресс мүшелері арасындағы саяси, әлеуметтік, экономикалық, діни және философиялық айырмашылықтарды күшейтті. Келесі айларда болған оқиға саяси жағынан күрделі және даулы болды. Континенттік Конгресс және штат губернаторлары өздерінің заң шығару органдары арқылы жеке меншік кемелерге Британияға қарсы шайқаста көмектесуге рұқсат берді, соның нәтижесінде капиталдық хаттар берілді. Осы кемелердің мыңдағандары британдық кемелерді басып алып, теңіздегі соғыс күшін арттырды. Бұл қарақшылар кемелерінде басып алынған британдық кемелерден табылған барлық заттарды өздеріне алып алуға рұқсат етілді. Сондықтан олар өз теңізшілері мен офицерлеріне Континенттік флоттың экипаждарына төлейтін жалақыдан екі есе көп төлей алды, өйткені Континенттік кемелер басып алған заттар колониялардың игілігіне жұмсалды. Конгресс коммодор Хопкинс пайдалануы үшін бірнеше кемелерді жасап, жабдықтағаннан кейін де, ол кемелерді басқаруға жеткілікті адам таба алмады. Джон Адамс, Сэмюэл Адамс, Бенджамин Франклин, Ричард Генри Ли, Роберт Трит Пэйн және Джон Пол Джонс Хопкинс қорғанысына шықты. Дегенмен, 1776 жылғы 12 тамызда Конгресс Хопкинске наразылық білдірді. Одан кейін оның абыройына нұқсан келтірілді және масқараланды. Көптеген дереккөздер Хопкинстің жазадан кейін қызметтен босатылуы оның абыройын түсірмейтін еді, оның орнына абыройсыз репутациямен және офицерлерінің құрметін жоғалтып, қызметін жалғастыруы одан да нашар болар еді. Бірақ осыдан кейін Джон Хэнкок, Континенттік Конгресс президенті, шхунаны жаңадан жасалған соғыс кемесіне айналдыру туралы резолюция жазды және оған Хопкинс деген ат берді, бірақ оның резолюциясы орындалғанына ешқандай дәлел жоқ. Хопкинстің кішкентай флоты Хопкинстің Континенттік флоттың Бас қолбасшысы қызметінің қалған бөлігінде басым британдық теңіз күшімен Наррагансетт шығанағында тоқтатылды, бұл оның жауға қарсы тұруға жеткілікті күші болмауына байланысты болды. Хопкинстің офицерлерінің тобы Конгреске тікелей жүгініп, рұқсатсыз кемелерін тастап кетті. Кейін офицерлер Конгреске ұсынған айыптамалар расталмағаны анықталды, бірақ оқиғаны тоқтатуға уақыт болмады. Хопкинстің мінезі мен қабілетіне қатысты қысым күшейді. Джон Хэнкок Хопкинсқа құттықтағанмен, Хопкинстің Багам аралдарындағы Нассауға баруы және Глазгоның қашуы саяси түрғысынан белсенді заң шығарушылар тарапынан оған қарсы пайдаланылды. Джон Адамстың ынталы қорғауына қарамастан, Континенттік Конгресс 1778 жылғы 2 қаңтарда Хопкинсті қызметтен шеттету туралы шешім қабылдады. Дегенмен, Хопкинстің Нассаудағы алғашқы әрекеті, кейіннен Континенттік флоттың басым британдық флотқа қарсы тиімді әдіс екені дәлелденді, саяси түрғысынан оған қарсы пайдаланылды. Бұны растайтын Джон Пол Джонс, Хопкинстің тікелей лейтенанты болған, осы типтегі теңіз соғысын жалғастырғанда Ұлыбританияның Корольдік флоттарына қарсы үлкен құрметке ие болды. "Сонымен қатар, ең маңыздысы, Нассауға жасалған шабуыл соғысты ағылшындардың өте стратегиялық тұрғыдан қауіпті сезінген аймағына әкелді. Батыс Индия ағылшындар үшін сауда және Франциямен теңіз қақтығыстарындағы маңызды рөліне байланысты маңызды орын болды. Батыс Индияны жоғалту қаупі ағылшындардың қызығушылығы мен әскери күштерін Америкадағы соғыстан ауыруға жиі себеп болды. Осы аймаққа ағылшындардың қызығушылығы 1778 жылы соғыстан бас тартуға жақын болды және ұзақ мерзімді перспективада соғыстың нәтижесіне әсер еткен болуы мүмкін. Егер бұл рас болса, бұл шабуыл ағылшындардың алаңдаушылығының алғашқы белгісі болды және ағылшынның келесі шешімдеріне бағыт берді. Осылайша, Нассауға жасалған шабуыл – тактикалық ғана емес, стратегиялық жеңіс болды." Хопкинстің қызметі 1778 жылғы 2 қаңтарда Конгресс тарапынан әртүрлі себептермен, соның ішінде Ричард Марвен мен Сэмюэл Шоудың тұтқындалуына қатысқандығы үшін тоқтатылды, олар британдық тұтқындарды азаптағаны туралы хабарлаған алғашқы куәгерлер еді. Хопкинстің Марвен мен Шоуға қарсы қылмыстық жала жабу ісі Конгресс резолюциясына тікелей себеп болды: "АҚШ қызметіндегі және оның барлық тұрғындарының барлығына қандай да бір бұзушылық, алаяқтық туралы ең алғашқы хабарды Конгреске немесе басқа да тиісті органдарға беру міндетті."
"You are instructed with the utmost diligence to proceed with the said fleet to sea and if the winds and weather will possibly admit of it to proceed directly for Chesapeake Bay in Virginia and when nearly arrived there you will send forward a small swift sailing vessel to gain intelligence If you find that they are not greatly superior to your own you are immediately to enter the said bay, search out and attack, take or destroy all the naval force of our enemies that you may find there. If you should be so fortunate as to execute this business successfully in Virginia you are then to proceed immediately to the southward and make yourself master of such forces as the enemy may have both in North and South Carolina Notwithstanding these particular orders, which it is hoped you will be able to execute, if bad winds, or stormy weather, or any other unforeseen accident or disaster disenable you so to do, you are then to follow such courses as your best Judgment shall suggest to you as most useful to the American cause and to distress the Enemy by all means in your power." Hopkins took command of eight small merchant ships that had been altered as men of war at Philadelphia. After much deliberation about taking on the overwhelming British forces listed in his orders, Hopkins utilized the last portion of his orders. He sailed south on February 17, 1776, for the first U. S. fleet operation that took the fleet to Providence in the Bahamas. He felt that it would be much more advantageous to seize a prize for the Continental Army than take a chance of destroying the Continental Navy in its infancy. He knew that the British port in Nassau would be poorly guarded and had friends there who would help his cause. The Raid of Nassau, an assault on the British colony there March 3, 1776 was also the first U. S. amphibious landing. Marines and sailors landed in "a bold stroke, worthy of an older and better trained service," capturing munitions desperately needed in the War of Independence. The little fleet returned to New London on April 8, 1776, having also made prizes of two British merchantmen and a six gun schooner, while failing to capture but severely damaging on April 6. John Hancock, President of the Continental Congress, wrote Hopkins: "I beg leave to congratulate you on the success of your Expedition. Your account of the spirit and bravery shown by the men affords them [Congress] the greatest satisfaction " Not only did Hopkins' expedition get needed war supplies for the Continental Army, but it showed the British Navy that they would have to divert their ships from the belligerent colonies to protect non belligerent areas, thereby leaving fewer British ships to fight on the war front. John Paul Jones was a lieutenant at this time under Hopkins. Hopkins' decision to go to Nassau rather than pursue another part of his orders concerning Chesapeake Bay of Virginia and North and South Carolina, upset southern members of the Continental Congress, which added to the political, social, economic, religious, and philosophical differences already occurring between members of the Congress. What happened next in the ensuing months was politically complex and controversial. The Continental Congress and individual state governors through their legislatures allowed privately owned ships to help in the battle against Britain by issuing letters of marque. There were virtually thousands of these ships, which overtook British ships, helping the war effort at sea. These privateer ships were allowed to claim any items found on the British ships they conquered as their own. They therefore were able to pay their seamen and officers nearly twice the amount that the Continental Navy could pay their crews, since the items captured by Continental ships went for the good of the colonies. Even after the Congress built and outfitted several more ships for Commodore Hopkins to use, he could not find adequate personnel to man the ships. John Adams, Samuel Adams, Benjamin Franklin, Richard Henry Lee, Robert Treat Paine, and John Paul Jones came to the defense of Hopkins. Nevertheless, on August 12, 1776, Congress censured Hopkins. Humiliation and an injured reputation followed. Many sources say it would have been better if Hopkins was relieved of his command after the censure, rather than resume his command with a disgraced reputation and a loss of respect from his officers. Yet shortly after this John Hancock, President of the Continental Congress, wrote a resolution to have a schooner remade into a war ship and named the Hopkins, although there are no records that indicate his resolution was fulfilled. Hopkins' little fleet was mostly blockaded in Narragansett Bay by the superior British sea power for the rest of Hopkins' tenure as Commander in Chief of the Continental Navy, partly due to the fact that he had inadequate manpower to confront the enemy. A group of Hopkins' officers finally went directly to the Congress while at the same time leaving their ships without permission. Later it was determined that the allegations the officers took to Congress could not be substantiated— not in time, however, to squelch what was to happen. Pressure on the nature of Hopkins' character and ability became increasingly significant. Even though John Hancock had congratulated Hopkins at the time, Hopkins' decision to go to Nassau in the Bahamas and the escape of Glasgow was used by politically charged legislators against him. Even with the impassioned defense of John Adams, the Continental Congress voted on 2 January 1778 to relieve Hopkins of his command permanently. Nevertheless, the first action of Hopkins, in Nassau, which proved later to be an effective method for the Continental Navy to use against an overwhelming British Navy, was politically used against him. Substantiating this, John Paul Jones, who had been a lieutenant directly under Hopkins, gained great respect while continuing this same type of naval warfare against the much larger Royal Navy. "Furthermore, and perhaps most importantly, the Raid on Nassau brought the war to the English in an area where they felt more strategically threatened than the American Colonies. The West Indies was a location of importance to the British both due to trade concerns and due to its pivotal role in naval conflicts with the English nemesis France. Paranoia over losing the West Indies would frequently deflect English interests and military assets away from the war in America. English preoccupation with this area would nearly cause her to abandon the war in 1778 and may well have cost her the war in the long run. If true, it might well be said that this raid was the first tweaking of this English concern and a tweaking which may have set the tone for those later English decisions. As such, the Raid of Nassau was not just a minor tactical victory but a great strategic victory as well." Hopkins's commission was terminated by the Congress on January 2, 1778, for a variety of reasons, perhaps including for his part in the arrest of Richard Marven and Samuel Shaw, a pair of early whistle blowers, due to their having reported his torture of British prisoners of war. Hopkins's subsequent institution of criminal libel proceedings against Marven and Shaw is single handedly responsible for the resolution of Congress "That it is the duty of all persons in the service of the United States, all well as all other inhabitants thereof to give the earliest information to Congress or any other proper authority of any misconduct, frauds or other misdemeanours committed by any persons in the service of these states, which may come to their knowledge."
Революциядан кейінгі кезең
Конгресс оны қызметтен босатуына қарамастан, Хопкинс Род-Айленд штатында жоғары құрметке ие болды және 1786 жылға дейін Род-Айленд Бас Ассамблеясында қызметін жалғастырды, содан кейін шаруашылығына зейнетке шықты, ол 1802 жылдың 26 ақпанында қайтыс болды. Оның үйі, Esek Hopkins House, қазір Ұлттық тарихи жерлер тізіліміне енгізілген.
Мұра
АҚШ Әскери-теңіз күштерінің үш кемесі оның құрметіне Хопкинс деп аталды, олардың ішінде екі эсминец және бір патрульдік қайық бар. Тео Элис Рэгглс Китсонның Хопкинстің мүсіні 1891 жылы Чарльз және Бранч көшелеріндегі бұрынғы Хопкинс отбасының зираты орнында ашылды. 2020 жылдың маусым айында Провиденс мектеп кеңесі Хопкинстің есімін Есек Хопкинс орта мектебінен алып тастауға шешім қабылдады, себебі Хопкинстің құлдырау кемесі Сэллимен байланысы болды. Хопкинс "Гадсден туын" қабылдап, оны танымал етуге көмектесті, бұл туда 13 колонияны бейнелейтін 13 сақиналы аспанжыланның суреті және сары фонға "Маған тиіспеңдер" деген жазуы бар. Ол осы туды жеке туы ретінде қабылдап, өзінің флагманы USS Alfred кемесінің басты мачтасынан ілді.
Жеке өмір
1741 жылдың қараша айында Хопкинс Дезер Берроузға (1724–1794) үйленді. Ол Ньюпорт қаласының әулетті, жақсы жағдайдағы отбасынан шыққандықтан, Род-Айлендтегі оның беделі арта түсті. Бұл кезде ол Род-Айленд және Провиденс плантациялары колледжі деп аталды. Хопкинс Род-Айленд штатының губернаторы Стивен Хопкинстің інісі, ол Тәуелсіздік декларациясына қол қойған және президент Джеймс Мэннингтің қызмет мерзімінде Браун университетінің алғашқы канцлері болды. Хопкинс Род-Айленд штатының Провиденс қаласындағы Солтүстік зиратқа жерленді.