Кіріспе

Польша әскери офицері (1901–1948)

Витольд Пилецкий (13 мамыр 1901 – 25 мамыр 1948; кодовые имена: Роман Езерский, Томаш Серафинский, Друх, Витольд) – екінші дүниежүзілік соғыстағы Польша атты әскері офицері, барлаушы және қарсылық қозғалысының жетекшісі. Жастық шағында Пилецкий Польшаның жер асты скауттық ұйымына қосылды; Бірінші дүниежүзілік соғыстан кейін ол Польша жасақтарына, содан кейін Польша армиясына қосылды. 1921 жылы аяқталған Польша-Совет соғысына қатысты. 1939 жылы Германияның басқындығына қарсы Польшаны қорғауға қатысып, көп ұзамай Польша қарсыласының құрамына кіріп, құпия Польша армиясы қарсылық қозғалысын ұйымдастырды. 1940 жылы Пилецкий Аушвиц концлагеріне ену үшін өзінің тұтқынға алынуына ерікті түрде келісті. Аушвицте ол жүздеген тұтқындарды қамтитын қарсылық қозғалысын ұйымдастырды және лагердегі неміс зұлмы туралы құпия есептерді жасады, олар Ішкі әскер штаб-пәтеріне жеткізіліп, Батыс Одақтастарымен бөлісті. 1943 жылдың сәуір айында Аушвицтен қашқаннан кейін Пилецкий 1944 жылдың тамыз-қазан айларында болған Варшава көтерілісіне қатысты. Көтеріліс басылғаннан кейін ол неміс әскери тұтқын лагеріне қамалды. Польшада коммунистер билікке келгеннен кейін ол Лондонға негізделген Польша эмигранттық үкіметіне адал болды. 1945 жылы Польшаға оралып, елдегі жағдай туралы эмигранттық үкіметке баяндады. Оралу алдында Пилецкий өзінің бұрынғы есептерін «Витольдтың есебі» деп біріктірді, онда Аушвицтегі тәжірибесін егжей-тегжейлі сипаттады, Польшаның жаңа коммунистік билігі оны өлтіруі мүмкін деп күтті. 1947 жылы ол «шетелдік империализм» үшін жұмыс істегені үшін құпия полициясымен тұтқындалды және азаптаудан және көрсетпелі соттан кейін 1948 жылы өлім жазасына кесілді. Оның тарихы, Польша коммунистік билігі үшін қолайсыз болғандықтан, көптеген жылдар бойы жасырын қалды. Пилецкийдің Аушвицке жіберілген миссиясы туралы алғашқы есептердің бірін соғыстан кейін Ұлыбританияға эмиграциялаған, өзі Аушвицтің бұрынғы тұтқыны болған Польша тарихшысы Йозеф Гарлинский берді, ол «Аушвицке қарсы күрес: Концентрациялық лагердегі қарсылық қозғалысы» (1975) еңбегінде жариялады. Польшада коммунизм құлағаннан кейін, польша тарихшыларының оның өмірін зерттеуіне мүмкіндік бергеннен кейін, келесі жылдары бірнеше монографиялар жарық көрді.

Ерте өмір

Витольд Пилецки 1901 жылы 13 мамырда Ресей империясының Карелиядағы Олонец қаласында дүниеге келді. Витольд орман инспекторы Юлиан Пилецкий мен Людвика Осечимсканың бес баласының бірі болды. Бірінші дүниежүзілік соғыс басталғаннан кейін 1916 жылы Пилецкийді анасы Вильнюске қарағанда шығыста қауіпсіз орналасқан Ресейдің Орыол қаласындағы мектепке жіберді. Ол гимназияға (орта мектеп) барып, жергілікті ZHP бөлімін құрды. Бұл бөлім 1937 жылы Польшаның 19-шы жаяу әскер дивизиясына қарасты болды. 1938 жылы Пилецкий өз қызметі үшін "Күміс Құрмет Кресті" орденін алды. 17 қыркүйекте Кеңес Одағы Польшаның шығысына шабуыл жасады, бұл поляк күштерінің жағдайын одан бетер нашарлатты. 22 қыркүйекте 41-дивизия ауыр жеңіліске ұшырап, капитуляциялады. 1940 жылдың көктемінде Пилецкий Влодаркевичтің көзқарастарының антисемиттік болып кеткенін байқады. Тамыз айында Влодаркевич ТАП отырысында олар Ровецкиймен бірге жер асты қозғалысына қосылатынын мәлімдеді және Пилецкийдің Аушвиц концлагеріне кіруі ұсынылды. Пилецкийдің Аушвицке қалай түскенін түсіндіретін екі нұсқа бар. Бір нұсқада ол лагерьге кіру үшін Варшава көшелеріндегі ұсталғандардың бірі болуға рұқсат берді. Оның міндеттері: тұтқындардың моральдық жағдайын жақсарту, лагерьден тыс жаңалықтарды жеткізу, мүшелеріне қосымша азық-түлік пен киім тарату, барлау желілерін құру және көмек келген жағдайда лагерді басып алуға отрядтарды даярлау болды. ZOW әрқайсысы бес адамнан тұратын құпия топтар болып ұйымдастырылды. Өзінің міндеттерінің бір бөлігі ретінде Пилецкий құпия есептер жазып, босатылған немесе қашқан тұтқындардың көмегімен Ішкі әскер штабына жіберді. 1940 жылдың қазан айында жіберілген алғашқы хабарламада лагерь және тұтқындарды аштық пен қатыгез жазалар арқылы жою туралы баяндалды; ол "Оккупанттардың терроры мен заңсыздығы" тақырыбындағы Отандық армияның есебінің негізі ретінде пайдаланылды. Пилецкийдің келесі хабарлары да Аушвицтен қашып құтылған адамдар арқылы тымыздан шығарылды. Бұл хабарлардың мақсаты ZOW-ға лагерді азат ету үшін көтеріліс жасауға Отандық армиядан рұқсат алу болуы мүмкін, бірақ Отандық армиядан жауап келмеді. Пилецкий ұсынған ақпарат Батыс одақтастары үшін Аушвиц туралы маңызды ақпарат көзі болды. Пилецкий одақтастардың лагерьке қару-жарақ немесе әскер жіберетінін немесе Отандық армияның сырттан шабуыл ұйымдастыратынын үміттенді. Ең нашар жағдайды болдырмау үшін Пилецкий лагерьден қашып шығуды шешті, Отандық армия басшыларын құтқару операциясының дұрыс екеніне көндіруді мақсат етті.

Соғыстан кейін

1945 жылдың шілдесінде Пилецкий Анконада (Италия) генерал-лейтенант Владислав Андерс басқаратын Польшаның II корпусының әскери барлау бөліміне қосылды. 1945 жылдың қазан айында, эмиграциядағы үкімет пен Болеслав Бируттың кеңестік режим арасындағы қарым-қатынас нашарлағандықтан, Андерс және оның барлау басшысы, подполковник Станислав Кияк Пилецкийге Польшаға оралып, кеңес оккупациясы астындағы әскери және саяси жағдай туралы есеп беруді бұйырды. 1945 жылдың желтоқсанында ол Варшаваға жетіп, барлау желісін құруға кірісті. Оның жұмысын полковник Роман Ромковский қадағалады. Пилецкийдің бірнеше жақтастары да сол кезде тұтқындалып, сотталды, кем дегенде үшеуі өлім жазасына кесілді, ал басқалары өлім жазасынан түрме жазасына ауыстырылды. 2012 жылы Гарлинский Пилецкийдің Аушвиц күнделігін ағылшын тіліне аударды және оны «Аушвиц еріктісі: Батылдықтан асып түсу» деген атпен жариялады. Польшаның бас раввині Михаэль Шудрих 2012 жылғы Пилецкий есебінің ағылшын тіліндегі басылымының алғы сөзінде: «Құдай адамды жаратқанда, бәріміз баталы естеліктері бар капитан Витольд Пилецкий сияқты болуымызды ойлаған» деп жазды. Сондай-ақ, Джек Фэрвезердің 2019 жылғы «Ерікті: Аушвицке енген қарсылық батырының шын тарихы» кітабы, соңғысы Коста кітап сыйлығының иегері болды. 1990 жылдардан бастап, Польшада коммунизм құлағаннан кейін және Пилецкийдің ақталуынан кейін, ол кеңінен талқыланды. 2012 жылы Повузки зиратында оның денесін табу үшін сәтсіз қазба жұмыстары жүргізілді. 2016 жылы Остров Мазовецкада Пилецкий отбасы мұражайы (Dom Rodziny Pileckich) ашылды; ол 2019 жылы ресми түрде ашылды, бірақ оның тұрақты көрмесі әлі дайындалуда, 2022 жылдың мамырында көпшілікке ашылуы жоспарланған. 2017 жылы 1917-1990 жылдары соғыс қылмыстары мен бейбітшілікке немесе адамзатқа қарсы қылмыстардың польшалық құрбандарына көмектескен адамдарды еске алу үшін Пилецкий институты құрылды. 2006 жылғы Рышард Бугайскийдің «Кавалери капитан Пилецкийдің өлімі» фильмі Пилецкийді негізсіз айыптауларға тап болған, этикалық тұрғыдан мінсіз адам ретінде бейнелейді. Фильмнің құрылымы қасиеттілердің шейіт тарихын еске салады, онда Құдайға сену елге сенумен ауыстырылады. 2014 жылы шведтік Sabaton тобы «Heroes» альбомында оның туралы «Inmate 4859» әнін жазды. 2015 жылғы Марцин Кваснының «Пилецкий» фильмі Пилецкийді тәуелсіздік қозғалысының қасиетті тұлғасы ретінде көрсетеді. Бұл қасиеттілік тексерілген тарихи фактілерді және драматизацияланған көріністерді біріктіру арқылы жетістікке жетіп, Пилецкийді қарапайым адам үшін мүмкін емес істер жасаған, тіпті ең ауыр қиындықтарда да еліне адал болған адам ретінде көрсетеді.