Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1975–1976 жылдары соғылған үш АҚШ монетасы
Three US coins minted in 1975–1976
АҚШ-тың екі жүз жылдық монеталары – 1975 және 1976 жылдары АҚШ Монет астығында соғылған, ширек, жарты доллар және доллардан тұратын айналымдағы естелік монеталар жиынтығы. Қай жылда соғылғанына қарамастан, әр монетада Вашингтон шиегі, Кеннеди жарты доллары және Эйзенхауэр доллары үшін қалыпты аверстерде 1776–1976 жылдары көрсетілген қос дата болады. Үш номиналдың ешқайсысының 1975 жылғы монеталары соғылмаған. Жүйедегі бұрынғы теріс тәжірибелерді ескере отырып, Монет астығы 1950 жылдардан бастап естелік монеталарды шығаруға қарсы болды. 1971 жылдан бастап Конгресс мүшелері 1976 жылы болатын АҚШ-тың екі жүз жылдығына арналған монеталарды шығаруға рұқсат беру туралы заң жобаларын ұсынды. Монет астығының директоры Мэри Брукс бастапқыда мұндай ұсыныстарға қарсы болды, бірақ кейін оларды қолдады, ал Конгресс шиектің, жарты доллардың және доллардың кері жағын уақытша қайта жобалауды талап ететін заң қабылдады. Еліміз бойынша өткен байқаудың нәтижесінде шиек үшін отаршылдық барабаншының, жарты доллар үшін Тәуелсіздік залының және доллар үшін Ай фонындағы бостандық қоңырауының дизайндары таңдалды. Үш монетаның да соғылған монеталардың көп санына байланысты бүгін де кең таралғаны бар. Айналымға шығарылған монеталар мыс-никель қоспасынан жасалған; Конгресс сонымен қатар коллекционерлер үшін 45 000 000 дана күміс қоспасынан жасалған монеталар соғылуын міндеттеді. Монет астығы күміс монеталардың жартысынан астамын сатқаннан кейін, қалған бөлігін 1986 жылы сатудан алып тастап, ерітіп жіберді.
The United States Bicentennial coinage is a set of circulating commemorative coins, consisting of a quarter, half dollar and dollar struck by the United States Mint in 1975 and 1976. Regardless of when struck, each coin bears the double date 1776–1976 on the normal obverses for the Washington quarter, Kennedy half dollar and Eisenhower dollar. No coins dated 1975 of any of the three denominations were minted. Given past abuses in the system, the Mint advocated against the issuance of commemorative coins starting in the 1950s. Beginning in 1971, members of Congress introduced bills to authorize coins to honor the United States Bicentennial, which would occur in 1976. The Mint, through its director, Mary Brooks, initially opposed such proposals, but later supported them, and Congress passed legislation requiring the temporary redesign of the reverse of the quarter, half dollar and dollar. A nationwide competition resulted in designs of a Colonial drummer for the quarter, Independence Hall for the half dollar and the Liberty Bell superimposed against the Moon for the dollar. All three coins remain common today due to the quantity struck. Circulation pieces were in copper nickel; Congress also mandated 45,000,000 part silver pieces be struck for collectors. The Mint sold over half of the part silver coins before melting the remainder after withdrawing them from sale in 1986.
Өмірбаян
Америка Құрама Штаттарының Монета жасау орталығы 1892 жылдан бері көптеген оқиғалар мен мерейтойларға арналған ескерткіш монеталар соғып келген. Ұйымдар Конгреске монета соғуға рұқсат беру үшін өтініш білдіріп, содан кейін оны сатып алып, жұртшылыққа қымбат бағамен сатуға мүмкіндік алатын. Осы ескерткіш монеталардың соңғысы – Букер Т. Вашингтон мен Джордж Вашингтон Карверді құрметтеу үшін соғылған жарты долларлар бірнеше жыл бойы шығарылып, 1954 жылы тоқтатылды. Бастапқыда белгілі бір бағамен сатылғандарымен, олар көп рет жеңілдікпен сатылды; көптеген монеталар қымбат бағамен сатылмады және айналысқа түсті. Осы монеталарды насихаттаушы С.Дж. Филлипс таралуын дұрыс ұйымдастырмай, белгілі бір соманы жоғалтты. Бұл жағдай Қаржы министрлігіне, Монета жасау орталығының құрамына кіретін, болашақ ескерткіш монеталарға қарсы тұруға себеп болды және 1970 жылға дейін Конгресс ешқандай монетаны қабылдамады. 1966 жылы Конгресс Америка Тәуелсіздігінің 200 жылдығын (1976) мерекелеу үшін Америка Революциялық Екі жүз жылдық Комиссиясын (ARBC) құрды. 1970 жылдың ақпанында ARBC Монеталар және Медальдар жөніндегі Кеңесші Комитетін құрды. Комитеттің алғашқы есебінде 1970 жылдың шілдесінде 200 жылдық мерейтойға арналған жарты долларлық ескерткіш монета соғу қажеттігі айтылды. 1970 жылдың желтоқсанында комитет 200 жылдық мерейтойға арналған АҚШ монеталарының барлық номиналы үшін арнайы дизайн талап етті; ARBC келесі айда осы ұстанымды қолдады. Алайда Қаржы министрлігі бұл өзгеріске қарсы болды, себебі ол бұрыннан ескерткіш монеталарға қарсы тұрды. 1971 және 1972 жылдары Конгресске 200 жылдық монеталарға қатысты бірнеше ұсыныстар енгізілді, бірақ олар қабылданбады. Монета жасау орталығының директоры Мэри Брукс Кеңесші Комитет отырыстарына қатысты. Бір отырыста ол 1976 жылғы мерейтойды белгілеу үшін айналыстағы монеталарда 1776–1976 жылдарының қос мерзімін қолдауды ұсынды, бірақ екі мерзімді монетаның беткі жағына орналастыру өндіріс қиындықтарын тудырады. Алайда газетке берген сұхбатында ол алты айналымдағы монетаны (центтен долларға дейін) өзгерту идеясын "апат" деп сипаттады. Егер 200 жылдық монета шығарылса, ол айналысқа түспеуі керек, мысалы, жарты цент немесе алтын монета болуы керек деп ойлады. Брукс мұндай монета Монета жасау орталығының жұмысына кедергі келтірмейтініне сенді. Алайда 1972 жылы ол бұл ұстанымнан бас тартып, жыл соңына қарай Қаржы министрі Джордж Шульцті 200 жылдық монета заң жобасын қолдауға көндірді.
Commemorative coins had been struck for a number of events and anniversaries by the United States Mint since 1892. Organizations would get Congress to authorize a coin and would be allowed to buy up the issue, selling it to the public at a premium. The final issue among these commemoratives, half dollars honoring Booker T. Washington and George Washington Carver were struck over a number of years, and were discontinued in 1954. Originally priced at , they were repeatedly discounted; many could not be sold at a premium and entered circulation. The promoter of these issues, S. J. Phillips, mishandled the distribution and lost The negative publicity caused the Department of the Treasury, of which the Mint is a part, to oppose subsequent commemorative coin proposals, and until the 1970s, Congress passed none. In 1966, Congress established the American Revolutionary Bicentennial Commission (ARBC) to plan and coordinate activities connected with the 1976 bicentennial of American Independence ("the Bicentennial"). In February 1970, the ARBC established a Coins and Medals Advisory Committee. The committee's initial report, in July 1970, called for the production of a commemorative half dollar for the Bicentennial. In December 1970, the committee called for special designs for all denominations of US coinage for the Bicentennial; the ARBC endorsed this position the following month. The Treasury, however, opposed the change, following its longstanding position against commemorative coins. Several proposals for Bicentennial coins were introduced in Congress in 1971 and 1972, but did not pass. Mint Director Mary Brooks had attended the Advisory Committee meetings. At one meeting, she supported having a 1776–1976 double date on circulating coins to mark the anniversary in 1976, although accommodating two dates on the obverse would involve production difficulties. However, in a newspaper interview she termed the idea of changing the six circulating coins (cent through dollar) "a disaster". She felt if any Bicentennial coin was issued, it should be non circulating, perhaps a half cent or a gold piece. Brooks believed that such a coin would not disrupt the Mint in the production of coins for circulation. During 1972, however, she retreated from that position, and by the end of the year had persuaded Treasury Secretary George Shultz to support a Bicentennial coin bill.
Рұқсат беру
1973 жылдың қаңтар айында Техас штатының өкілі Ричард К. Уайт ескерткіш долларлар мен жарты долларлар туралы заң ұсынды. Орегон штатының сенаторы Марк Хэтфилд 25 долларлық алтын монета жасауды көздейтін заң жобасын да енгізді. 1973 жылдың 2 наурызында Қаржы министрлігі айналыстағы долларлар мен жарты долларлардың арт жағына өзгерістер енгізу арқылы Екі жүз жылдық монеталар туралы заңға қолдау білдірді және үш күннен кейін Конгреске заң жобасын жіберді. 1973 жылдың 2 мамырында Өкілдер палатасының комиссиясы тыңдау өткізді. Брукс заң жобасындағы монета дизайнының шектеулі өзгертілуін қолдады, бірақ монетаны кең ауқымда қайта жасауға қарсы болды. Екі жүз жылдық мәселеден бөлек, ол Вест-Пойнт алтын сақтау қоймасындағы ескі монета соғу машиналарын орнатуға болатын орынға АҚШ монеталарын соғуға рұқсат беруді сұрады. Брукс Хэтфилдтің ұсынысын қабылдамады, монетаның құрамы 0,667% немесе одан да аз таза алтыннан болуы керек екенін айтты, әйтпесе оны жинап қоюға тырысады. Тыңдаулардың нәтижесінде бірнеше қосымша заң жобалары ұсынылды және 6 маусымда Сенат комиссиясы тағы да тыңдау өткізді. Брукс қайтадан куәлік берді және ең нашар танымал екі номиналда ғана өзгеріс енгізіледі деген сынға жауап ретінде Екі жүз жылдық шилінгке де қолдау білдірді. Заң жобасы 13 шілдеде Сенатта қабылданды. Алайда, АҚШ азаматтарына алтын иеленуге рұқсат беру және Хэтфилдтің ұсынысын іске асыру туралы түзетулер заң жобасына қоса берілді. 12 қыркүйекте Өкілдер палатасы да ұқсас заң жобасын қабылдады, ол Сенаттың заң жобасынан алтынға қатысты ешқандай ереже болмауы және жаңа монеталардың күміс нұсқаларын жасауға рұқсат бермеуімен ерекшеленді. Екі палатаның өкілдері 19 қыркүйекте конференциялық комиссияда кездесті, бұл отырыс куәгерлердің айтуынша, «қатты және шиеленісті» болды. Соңғы заң жобасында алтынға қатысты ешқандай ереже болмады, бірақ Екі жүз жылдыққа арналған шилінг, жарты доллар және доллардың арт жағына өзгерістер енгізуге рұқсат берілді. Үш монетаның алдыңғы жағы өзгермейді, бірақ олар 1776–1976 жылдарының екі жылдық мерзімін көрсетеді. Заңға сәйкес, 1975 жылдың 4 шілдесінен кейін және 1977 жылдың 1 қаңтарына дейін соғылған барлық монеталар Екі жүз жылдық даталар мен дизайндарды тартады. Конгресс 45 000 000 күміс монета (яғни 15 000 000 жиынтық) соғуды тапсырды және Монета соғу бюросы Вест-Пойнтте монета соғуға қажетті рұқсат алды. Айналысқа шығарылатын шилінгтер, жарты долларлар және долларлар мыс-никель қоспасынан жасалады, олардың ішкі қабаты мыстан тұрады, яғни мыс-никель қаптамасы. Өзгертілген заң жобасы Конгрестің екі палатасында да 1973 жылдың 4 қазанында мақұлданды және президент Ричард Никсон 18 қазанда заңға қол қойды. Хэтфилдтің ұсынысы және басқа сенаторлардың ұқсас заң жобалары 1975 жылы қайтадан ұсынылды, бірақ комиссияда қабылданбады, сондай-ақ Екі жүз жылдық екі центтік монета жасау және Эбигейл Адамс пен Сьюзан Б. Энтониді құрметтеу үшін монета жасау туралы заң жобалары да қабылданбады. Вест-Пойнттегі қосымша өндіріс 1974 жылы центтердің тапшылығын жеңуге көмектесті және Монета соғу бюросына Екі жүз жылдық монеталарды соғуға дайындық кезінде икемділікті арттырды.
In January 1973, Texas Representative Richard C. White introduced legislation for commemorative dollars and half dollars. Oregon Senator Mark Hatfield also put forward a bill, calling for a $25 gold piece. On March 2, 1973, the Treasury announced its support for Bicentennial coin legislation for design changes to the reverses of the circulating dollars and half dollars, and sent proposed legislation to Congress three days later. Hearings before a subcommittee in the House of Representatives were held on May 2, 1973. Brooks testified, supporting the limited redesign in the bill, but opposing a more extensive coin redesign. Separately from the Bicentennial matter, she asked for authority to strike US coins at the West Point Bullion Depository, where space was available to install older coinage presses. Brooks deprecated the Hatfield proposal, stating that the coin would have to be .667 pure or less to avoid hoarding. As a result of the hearings, several additional bills were introduced, and additional hearings were held before a Senate subcommittee on June 6. Brooks testified again, and responding to criticism that only the two least popular denominations were to be changed, indicated her support for a Bicentennial quarter as well. On June 13, a bill, S. 1141 which provided for a circulating Bicentennial quarter, half dollar and dollar, gave permission for coins to be struck at West Point and allowed for 40% silver clad versions of the new coins for collectors was reported favorably by the Senate Banking Committee. It passed the Senate on July 13. However, amendments authorizing US citizens to own gold, and to implement the Hatfield proposal were attached to the bill. A similar bill passed the House of Representatives on September 12, differing from the Senate bill in lacking any provision relating to gold, and in not authorizing silver versions of the new coins. Members of the two houses met in a conference committee on September 19 in a session described by onlookers as "fairly hot and heavy". The resulting bill had no gold provisions, but authorized changes to the reverses of the quarter, half dollar and dollar for the Bicentennial. The obverses of the three coins would not change, but would bear the double date 1776–1976. By the terms of the statute, all coins minted to be issued after July 4, 1975 and before January 1, 1977 would bear the Bicentennial dates and designs. Congress directed the Mint to strike 45,000,000 silver clad coins (that is, 15,000,000 sets), and the Mint received the requested authority to strike coins at West Point. Circulation quarters, half dollars and dollars would continue to be of copper nickel bonded to an internal layer of copper, that is, copper nickel clad. The modified bill passed both houses of Congress on October 4, 1973, and the bill was signed into law by President Richard Nixon on October 18. Hatfield's measure, along with similar legislation from other senators, was reintroduced in 1975, but died in committee, as did legislation seeking a Bicentennial two cent piece and a bill seeking a coin honoring Abigail Adams and Susan B. Anthony. The extra production at West Point was key to overcoming a shortage of cents in 1974, and permitted the Mint greater flexibility as it geared up to strike the Bicentennial pieces.
Жарыс
1973 жылы 23 қазанда Қазынашылық департаменті үш кері дизайнға арналған конкурс жариялады. Кез келген АҚШ азаматы диаметрі белгілі бір мөлшердегі гипстен жасалған модельдің суретін немесе фотосуретін ұсына алатын болды. Заң бойынша, ұсыныстарда міндетті түрде жазулар, сондай-ақ тиісті номиналдары көрсетілуі керек еді. Ал Қазынашылық хатшысы Шульц судьялар алқасының кеңесімен әр номинал үшін қай дизайнды пайдалануға болатынын шешетін еді. Директор Брукстің өтініші бойынша Ұлттық мүсіндер қоғамы конкурске бес судьяны таңдады. Судьялар құрамына қоғам президенті Роберт Вайнман (Меркурий динарын және «Бостандық жолымен қадам басады» жарты долларын жасаған Адольф Вайнманның ұлы), Коннектикут штатының мүсіншісі Адлай С. Хардин, бұрынғы Монета бас гравёрі Гилрой Робертс, «Медальдік өнер» компаниясының өкілі Джулиус Лаут және Смитсонов институтының нумизматика бөлімінің кураторы Эльвира Клейн Стефанелли кірді. Алғашқы мерзім 1973 жылдың 14 желтоқсаны деп белгіленген еді, бірақ энергия дағдарысы мен Рождестволық поштаның кешігуіне байланысты 1974 жылдың 9 қаңтарына дейін ұзартылды. Брукс конкурсты жариялау үшін 7000 мильден (11265 км) астам жол сапар шекті. Белгіленген мерзімге дейін Монета басқармасына 15 000 сұраныс және 884 өтініш келіп түсті. Алқа мүшелері мен АҚШ үкіметінде мүсінші ретінде жұмыс істейтін адамдарға қатысуға рұқсат берілмеді. Үш жеңімпаздың әрқайсысы 5000 доллар көлемінде сыйлық алды. Бастапқыда судьялардың отырысы Вест-Пойнтте өтуі тиіс еді, бірақ мерзімді ұзартуға байланысты Филадельфия Монета басқармасында өтті. Ұсынылған өтініштерден судьялар он екі жартылай финалға өткен дизайнды іріктеді, оларды ұсынған мүсіншілер әрқайсысы 750 доллар сыйлық алды. Конкурсанттар өз жұмыстарын гипстен жасалған модельдерге көшіруі керек болды, егер олар бұрыннан дайын болмаса, сондай-ақ модельдерді жасауға көмек көрсетілді.
On October 23, 1973, the Department of the Treasury announced a competition for the three reverse designs. Any US citizen could submit one drawing, or photograph of a plaster model in diameter. As required by law, submissions were to include the legends , and the respective denomination , and Treasury Secretary Shultz, advised by a panel of judges, would decide which design would be used for each denomination. At Director Brooks' request, the National Sculpture Society selected the five judges for the competition. The judges were society President Robert Weinman (son of Adolph Weinman, who had designed the Mercury dime and Walking Liberty half dollar), Connecticut sculptor Adlai S. Hardin, former Mint Chief Engraver Gilroy Roberts, Julius Lauth of the Medallic Art Company, and Elvira Clain Stefanelli, curator in the Division of Numismatics, Smithsonian Institution. The deadline was originally December 14, 1973, but was extended to January 9, 1974 because of the energy crisis and Christmas mail delays. Brooks traveled more than 7000 mile (11265 km) to publicize the competition. By the deadline, the Mint had received 15,000 inquiries and 884 entries. Members of the panel and any person employed by the US government as a sculptor were ineligible to enter. The prize for each of the three winners was $5,000. The judging was originally supposed to take place at West Point; with the delay, it took place instead at the Philadelphia Mint. From the entries, the judges selected twelve semifinalist designs; the sculptor submitting each received a prize of $750. The competitors were to place their work on plaster models, if that had not already been done, and were offered assistance in making the models.
Дайындық
1974 жылдың басында Қазынашылық қалған он екі эскизді қоғамдық талқылауға жіберді. Ұсынылған монеталардың екеуінде желкенді кемелер, екеуінде Филадельфиядағы Тәуелсіздік залы (Декларацияға қол қойылған орын), ал үшеуінде ай немесе айға сапар жасайтын ғарыш кемесі бейнеленген. Тағы біреуінде атом символының үстіне «Еркіндік қоңырауы» суреті салынған. 2001 жылғы екі жүз жылдық монеталар туралы мақаласында нумизмат Майкл Маротта былай деді: «Нумизматикалық қауымның реакциясы болжамды болды: барлығы редакцияға хат жазып, наразылық білдірді». Он екі эскизден судьялар Ұлттық екі жүз жылдық монета дизайны конкурсы комитетіне қарау үшін алты финалисті іріктеді. Комитетке Брукс, өкіл Уайт Патман, сенатор Джон Спаркман, Көркемөнер комиссиясы хатшысы Чарльз Х. Атертон және ARBC монеталар мен медальдар кеңес комитетінің төрағасы Эрик П. Ньюман кірді. Комитет ұсынған ұсыныстарды алғаннан кейін, хатшы Шулц жеңімпаздарды таңдады және 1974 жылдың 6 наурызында Брукс оларды «Today» телешоуында жариялады. Джек Л. Аһрдың колониялық барабаншыны бейнелейтін эскизі, он үш жұлдызбен (түпнұсқа штаттарды білдіреді) қоршалған жеңіс оты, тоқсандық монетаға таңдалды. Сет Хантингтонның Тәуелсіздік залының суреті жарты долларға, ал Деннис Р. Уильямстың Ай фонындағы «Еркіндік қоңырауы» суреті – долларға таңдалды. Аһр коммерциялық өнер фирмасының иесі болды, ал Хантингтон Миннеаполистегі «Brown and Bigelow» баспа фирмасының бас суретшісі еді. Уильямс, 21 жасында АҚШ монетасын жасаған ең жас суретші, ол өнер студенті болған және бастапқыда бұл эскизін сабаққа тапсырма ретінде жасаған. Монеталардың беткі жағында екі датаны қоспағанда, ешқандай өзгеріс жасалмады. Аһрды 1973 жылғы марканың авторы Уильям А. Смит барабаншы суретін көшіргені үшін айыптады, бірақ ол оны жоққа шығарды. Нумизматикалық тарихшы Уолтер Бриннің сөзіне сүйенсек, «екеуі де Арчибальд Виллардтың 1876 жылғы «76-шы жылдың рухы» картинасынан шыққан», ал нумизматикалық автор Дэвид Л. Ганц олардың екеуі де өмірінде бір рет осы картинаны көргенін айтады. Алайда, Аһр ұлы барабаншының моделі болғанын мәлімдеді. Брукс Смитқа жазған хатында, тоқсандық монетаның дизайны Ұлттық мүсіншілер қоғамын таң қалдыруға «жеткілікті түрде жаңа» екенін жазды. Вайнман кейінірек жеңімпаз эскиздерді сынға алды:
The twelve remaining designs were released by the Treasury for public comment in early 1974. Two of the proposed coins featured sailing ships, two featured Independence Hall in Philadelphia, where the Declaration of Independence was signed, and three depicted the moon or lunar spacecraft. Another depicted the Liberty Bell superimposed on an atomic symbol. According to numismatist Michael Marotta in his 2001 article on the Bicentennial coins, "the numismatic community's reaction to the entries was predictable: everyone complained by writing letters to the editor". From the twelve, the judges selected six finalists for review by the National Bicentennial Coin Design Competition Committee, consisting of Brooks, Representative Wright Patman, Senator John Sparkman, Commission of Fine Arts Secretary Charles H. Atherton and Eric P. Newman, chairman of the ARBC's coins and medals advisory committee. After receiving the committee's recommendations, Secretary Shultz selected the winners and on March 6, 1974, Brooks went on the Today show to announce them. Jack L. Ahr's design featuring a colonial drummer, with a torch of victory surrounded by thirteen stars (representing the original states) was selected for the quarter. Seth Huntington's image of Independence Hall was selected for the half dollar while Dennis R. Williams' superimposition of the Liberty Bell against the Moon was chosen for the dollar. Ahr owned a commercial art firm and Huntington was head artist for Brown and Bigelow, a Minneapolis publishing firm. Williams, at age 21 the youngest person to design a US coin, was an art student who had originally created his design for a class assignment. No change would be made to the obverses of the coins, except for the double dating. Ahr was accused of copying his drummer from a 1973 stamp by the stamp's designer, William A. Smith; he denied it. According to numismatic historian Walter Breen, "both obviously derive from Archibald Willard's 1876 painting Spirit of '76," a painting which numismatic author David L. Ganz suggests that both undoubtedly saw sometime in their lives. Ahr, however, stated that his son had been the model for the drummer. Brooks, in a letter to Smith, stated that the design for the quarter was "sufficiently original" to impress the National Sculpture Society. Weinman later deprecated the winning designs:
«Шындығында, біз алған нәрсе ұтымды емес деп ойлаймын. Біз таңдаған ешбір нәрсе мен үшін өлімге дейін күресерлік жеңімпаз болған жоқ. Бірақ, біздің қолымыздан келгенше жасадық». 1974 жылдың 24 сәуірінде үш жеңімпаз суретші Вашингтонға шақырылды. Ақ үйді аралап, монеталар туралы заң жобаларын қарастырған конгресс комитеттерімен кездескеннен кейін, олар Қазынашылық ғимаратына барды және жаңа Қазынашылық хатшысы Уильям Э. Саймоннан 5000 долларлық чек алды. Саймон оларға әзілдеп, жүлделерін үнемдеу облигацияларына салғысы келе ме деп сұрады. Монета айналымдық бас шебері Франк Гаспарро үш монетаның артқы жағына да шағын өзгерістер енгізді. Гаспарро тоқсандық монетаның дизайнын жеңілдетті, барабанды шынайылық үшін өзгертті, жазуды түзетті және барабаншының бет-әлпетін өзгертті. Ол жарты доллар монетасындағы Тәуелсіздік залына да шағын өзгерістер енгізді және доллар монетасындағы жазуды металл айналымды жеңілдету үшін өзгертті, сондай-ақ суретшіге «Еркіндік қоңырауының» төменгі жиегін түзуге кеңес берді. Аһр кейінірек дизайнын аяқтау үшін көбірек уақыт қажет екенін, барабаншының бет-әлпетінің ерекшеліктерін нақтылауды қалағанын айтты. Суретшінің әріптері монета айналымдық бас шебері қосты. Үшеуі де Гаспарроның өзгерістері олардың дизайндарын жақсартқанына келісті.
I really don't think what we got was a great bargain. Nothing we selected was a real winner that I'd fight to the death for. In terms of what we had to work with, though, I think we did the best we could. On April 24, 1974, the three winning designers were brought to Washington, D. C. After a tour of the White House and meetings with the congressional committees which considered the coin bills, they went to the Treasury Building and received their $5,000 checks from the new Treasury Secretary, William E. Simon, who jokingly asked them if they wanted to invest their awards in savings bonds. Mint Chief Engraver Frank Gasparro made minor changes to all three reverse designs. Gasparro simplified the quarter design, altered the drum for the sake of authenticity, changed the lettering and modified the expression on the drummer's face. He made slight changes to Independence Hall on the half dollar and altered the lettering on the dollar to facilitate the metal flow during stamping and asked the designer to straighten the bottom edge of the Liberty Bell. Ahr later stated that he would have liked more time to finalize his design, wishing to clarify the features of the drummer's face. The initials of the designer were added to the design by the Mint. All three agreed that Gasparro's changes improved their designs.