Кіріспе

АҚШ доллары - 1971 жылдан 1978 жылға дейін соғылған американдық монета. Эйзенхауэр доллары – 1971 жылдан 1978 жылға дейін АҚШ Монета таңқысы шығарған бір долларлық монета. Бұл 1935 жылы аяқталған Бейбітшілік доллары сериясынан бері Монета таңқысы шығарған алғашқы монета. Монетаның бет жағында президент Дуайт Д. Эйзенхауэр суреті, ал арт жағында 1969 жылғы Аполлон-11 Айға ұшу миссиясын құрметтейтін стильделген бейне бейнеленген. Екі жағын да Фрэнк Гаспарро жасаған, ал арт жағы астронавт Майкл Коллинз жасаған миссия таңбасына негізделген. Бұл – күміссіз соғылған, АҚШ долларының ірі көлемді жалғыз монетасы. 1965 жылы алтын бағасының өсуіне байланысты Монета таңқысы күмістен емес, мыс-никель қоспасынан жасалған монеталарды соға бастады. Тридцать жыл бойы доллар монеталары шығарылмаған еді, бірақ 1969 жылдан бастап заң шығарушылар доллар монетасын қайта айналымға енгізуге тырысты. Эйзенхауэр қайтыс болғаннан кейін, жаңа монетамен оны құрметтеу туралы бірнеше ұсыныс түсті. Бұл заң жобаларына көбінесе кең қолдау көрсетілді, бірақ жаңа доллар монетасы негізгі металдан жасалуы керек пе, әлде 40% күмістен жасалуы керек пе деген дау-жанжалға байланысты қабылдану кешікті. 1970 жылы Эйзенхауэр долларын айналымға шығару үшін негізгі металдан жасау және 40% күмістен коллекциялық монета ретінде шығару туралы келісімге қол жеткізілді. 1970 жылдың 31 желтоқсанында Эйзенхауэрдің вице-президенті болған президент Ричард Никсон жаңа монетаны соғуға рұқсат беретін заңға қол қойды. 40% күміс коллекциялық монеталар жақсы сатылса да, жаңа қара металл долларлар, Невада казиноларында және оның айналасындағы жеке шығарылған монеталардан басымдық алғаннан басқа, айтарлықтай айналымға түспеді. 1975 жылғы монеталар жоқ; сол жылы және 1976 жылдан бастап соғылған монеталарда 1776–1976 екі жылдық күні және Америка тәуелсіздігінің 200 жылдығына арналған Деннис Р. Уильямстың арнайы арт жағы бар. 1977 жылдан бастап Монета таңқысы ауыр Эйзенхауэр долларын кішірек монетамен алмастыруға тырысты. Конгресс 1979 жылдан бастап соғылған Сьюзан Б. Энтони долларын бекітті, бірақ бұл монета да айналымға түспеді. Шамалы құны мен серияның қысқа мерзіміне байланысты, Эйзенхауэр долларының толық жиынтығын жинау оңай және монета коллекционерлері арасында танымалдылығы артып келеді.

Өмірбаян

Күміс доллар ешқашан танымал монета болған емес, тек Батыста ғана айналысқа түскен; ол металды монеталандыру құралы ретінде қызмет етті және соғылғаннан кейін көбінесе банк сақтау жайларында жатты. Күмістен соңғы соғылған, айналыста болған доллар – Бейбітшілік доллары 1935 жылдан кейін қайта соғылмады, ал одан кейінгі жиырма бес жылдың көп бөлігінде күміс доллардың құны 70 центтен аспады. Бірақ 1960 жылдардың басында күміс бағасы өсті, банктер мен үкіметтегі күміс доллардың үлкен қоры күміс сертификаттарын төлеу арқылы халыққа өтті. Бұл Батыс штаттарында күміс доллардың жетіспеуіне әкелді, онда олар айналыста болды, және сол жердегі тараптар доллардың көбірек соғылуын қалады. 1964 жылдың 3 тамызында Конгресс 45 миллион күміс доллар соғуға рұқсат беретін заң қабылдады. Бұл заң күміс бағасы ондаған центтен асып, 1,29 доллардан жоғары көтерілгенде монеталар айналыстан жоғалып кеткен кезде қабылданды, бұл күміс долларды валюта емес, металл ретінде бағалырақ етті. Жаңа монеталар Невададағы казиноларда және Батыста «нақты ақшаның» танымал болған басқа жерлерде қолдануға арналған еді. Соңғы кезде, монетаны соғу ресурстарды ысырап ету екеніне наразылық білдірілді. Заң Сенаттағы көпшілік көшбасшысы Майк Мэнсфилдтің (Монтана штаты, Демократ) ұсынуымен қабылданды, ол күміс долларды көп пайдаланатын штатты білдіретін. Монета соғу орталығының директоры Ева Адамс пен оның қызметкерлері оны көндіруге тырысқанына қарамастан, сенатор Мэнсфилд кез келген тоқтатуды немесе кешіктіруді қарастырудан бас тартты, және 1965 жылдың 12 мамырында Денвердегі Монета соғу орталығы 1964 D Peace долларын соға бастады – Монета соғу орталығы 1964 жылғы монеталарды 1965 жылға дейін соғуға Конгресс рұқсатын алған еді. Жаңа монеталар туралы хабарлама 1965 жылдың 15 мамырында жарияланды, бірақ наразылық толқынына тап болды. Халық та, көптеген конгрессмендер де бұл мәселені монеталардың тапшылығы кезінде Монета соғу орталығының ресурстарын дұрыс пайдаланбау деп қарады, бұл тек монета сатушыларға пайда әкелер еді. 24 мамырда, Конгресс отырысын шақырудан бір күн бұрын Адамс бұл монеталар сынақ ретінде соғылғанын және айналысқа түсіруге арналмағанын мәлімдеді. Кейін Монета соғу орталығы 316 076 дана соғылғанын мәлімдеді; барлығы қатаң күзетте ерітілген деп хабарланды. Мұндай жағдай қайталанбауы үшін Конгресс 1965 жылғы Монета жасау туралы заңға күміс долларды бес жылға соғуға тыйым салатын ереже енгізді. Бұл заң сонымен қатар ондық пен ширек доллардан күмісті алып тастады және жарты доллардың күміс құрамын 40%-ға дейін төмендетті.

Құрылуы

1969 жылы Никсон әкімшілігінің Монетхана директоры Мэри Брукс доллар монетасын қайта шығаруды ұсынды. Осы кезде күміс бағасының өсуі Кеннедидің жарты долларында күміс қолдануды тоқтату қаупін тудырды, бірақ Брукс доллардың күміс монета ретінде сақталуын үміттенеді. Брукстің жаңа күміс долларға қатысты ұсынысына Палатаның Банктік комитетінің төрағасы Райт Патман қарсылық білдірді, оны Никсонның бұрынғы президенті Линдон Джонсон жарты долларда күміс қолдануды жалғастыруға көндірген еді. 1969 жылдың 28 наурызында бұрынғы президент және Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде генерал болған Дуайт Д. Эйзенхауэр қайтыс болды. Содан кейін Нью-Джерси штатының өкілі Флоренс Дуайер, республикашыл Эйзенхауэр сияқты, ұсынылып отырған доллар монетасында оның суреті болуын ұсынды. Ол Миссури штатының демократ өкілі Леонор Салливанмен сөйлесті, ол доллардың жарты долларға "тең мүмкіндік" ретінде Эйзенхауэрдің портретін бейнелеуі керек деп келісті, себебі жарты долларда демократ президент Джон Ф. Кеннедидің суреті болған. Коннектикут конгрессмені Роберт Н. Джаимо күміссіз Эйзенхауэр долларын басуға рұқсат беру туралы заң жобасын ұсынды. Ақша соғу жөніндегі бірлескен комиссия, әкімшіліктен және Конгресстен мүшелерді, соның ішінде Джаимоны да, 1969 жылдың көктемінде долларды ұсынды. Ол сондай-ақ жарты доллардан күмісті жоюды және Қазынашылықтан Жалпы қызметтер басқармасына (GSA) сирек күміс долларларды беруді ұсынды, осылайша оларды сатуға болады. Джаимо монеталар айналыстағы доллар монеталары болмаған кезде өздерінің жетондарын соққыға алған казиноларда және жоғары бағамен тауарларды сата бастаған сату автоматтары индустриясында пайдалы болатынын атап өтті. 1969 жылдың 3 қазанында Банктік комитет Эйзенхауэрдің базалық металл долларына заң қабылдады, Патман оны 14 қазанда марқұм президенттің туған күніне дейін толық палатаның мақұлдауына үміттенетінін айтты. 6 қазанда заң жобасының қолдаушылары түзетулерге жол бермейтін процедуралық дауыс беруден айырылды. Кейбір өкілдер заң жобасының қарастырылуына қарсы болса да, Айова штатының конгрессмені Г.Р.Гросс ұсынылып отырған монетаның базалық металдан жасалуына қарсы болды: "Президент Эйзенхауэрдің естелігіне металл сынығынан жасалған доллар соғу арқылы жақсылық жасайсыз." Екі палата да 14 қазанда, Эйзенхауэрдің туған күнінде дауыс берді. Палата әкімшіліктің қолдауымен базалық металл доллар туралы заң жобасын қабылдаса да, Сенат Колорадо сенаторы Питер Доминиктің түзетуімен заң жобасын қабылдады, монетаны 40% күмістен соғуды талап етті. Сенат түзетуінің қабылдануына Мами Эйзенхауэрдің хаты ықпал етті, ол күйеуінің күміс долларларды естелік ретінде беруді ұнатқанын және өзінің 1890 жылы туған жылы соғылған монеталарды алуға тырысқанын еске түсірді. Айдахо штатының сенаторы Джеймс МакКлюр: "Генерал Эйзенхауэр сияқты ұлы президенттен монетадан күміс алып тастау ар-ұяты жоқ" деді. 1969 жылдың 29 қазанында Техас штатының өкілі Роберт Р. Кейси Эйзенхауэрді және жақындағы Аполлон 11 Айға қонуды құрметтеу үшін заң жобасын енгізді. Бұл ережелер Эйзенхауэр долларын бекітетін заң жобасының бөлігіне айналды. Кейси бастапқыда Аполлон-11 миссиясының тақырыбын, "Біз бүкіл адамзат үшін бейбітшілікпен келдік" дегенді монетада көрсетуді қалаған, бірақ Монетхана оған бұл жазуға орын жетпейтінін хабарлағаннан кейін, ол кері жағының дизайны осы тақырыптың символы болуын талап етті. 1970 жылдың наурыз айында екі палата келісімге келді, оған сәйкес коллекционерлер және басқалар үшін 40% күміс қорытпасынан 150 миллион доллар соғады. Алайда, айналыстағы доллар күмістен жасалмайды, сондықтан оны көбірек соғу қажет болды. 47 миллион 400 мың трой унция күміс коллекционерлік монеталарды соғу үшін қажет болды, ол үкіметте бар күміс қорынан алынды. Бұл келісімді МакКлюр және басқа да конгрессмендер, республикашылар, айдахолық Брукс көмегімен жасады. МакКлюр келісімді "елдің лайықтысынан әлдеқайда аз, бірақ біз алатындай көрінгеннен әлдеқайда көп" деп сипаттады. Коллекционерлік басылымды күмістен жасаудың себебі Кеннедидің жарты долларын айналыстан шығарған қорландырудан аулақ болу еді. 1970 жылдың наурыз айында Сенат келісімді қабылдағанымен, Патман өкілі палатада оны тоқтатты, ол күмісті тоқтатуға бел буған еді. Сенат қыркүйекте заң жобасын қайтадан қабылдады, бұл жолы оны Патман іздеген банк холдингі заң жобасына қосымша ретінде бекітті. Сонымен қатар, жарты доллардан күмісті алып тастау және сирек кездесетін күміс долларларды GSA-ға беру туралы ережелерді қамтитын заң жобасын конференциялық комиссия мақұлдады және екі палата да қабылдады. Никсон заңның күшіне енуіне қол қоймауды жоспарлаған. Бірақ көмекшілер Конгресс отырысын аяқтағаннан кейін, қол қоймау заң жобасын ветолауға әкелетінін түсінген соң, 1970 жылдың 31 желтоқсанында Никсон оған түн ортасына дейін бірнеше минут қалғанда асығыс қол қойды.

Дизайн

Ақыры, ол "Айзенхауэрдің" есімін монетаға түсіру мүмкіндігіне ие болды. 1945 жылдың 19 маусымында Гаспарро Нью-Йоркте одақтастардың Еуропадағы жеңісін атап өтетін парадты көруге жиналған 4 миллионнан астам адамның бірі болды. Гаспарро, ол кезде Монетада гравердің көмекшісі болғандықтан, генерал Эйзенхауэрдің бір сәтін ғана көргенмен, ол көпшіліктен артқа шегінді және генералдың бет-әлпетін суреттеді. Бұл эскиз оның аверс дизайнының негізі болды. Гаспарро марқұм президенттің жесірі Мами Эйзенхауэрмен монетаның екі жағының дизайны туралы кеңескен; Брукс пен Гаспарро бұрынғы бірінші ханымға 1971 жылдың 1 қаңтарында гальвано (монетаны жобалау процесінде қолданылатын металл модель) ұсынды. Гаспарро 1991 жылы 1970 жылдың қараша айының ортасынан бастап жұмысты аяқтау үшін алты аптаға қол жеткізгенін, оның бүркіт туралы көп жылдар бойы жүргізілген зерттеулері кері жағын жасауға үлкен көмек болғанын және оның эскиздері өзгеріссіз қабылданғанын жазды. Бас граверге дизайнға толық еркіндік берілмеді; оған аверстың негізгі орналасуы Вашингтонның тоқсанына ұқсас болуын нұсқау берді. Заңнама қабылданғанға дейін Гаспарро екі кері жақ дайындады, олардың бірі іс жүзінде қолданылған, ал екіншісі – формальды геральдикалық бүркіт, оны нумизматикалық тарихшы және монета сатушы К. Дэвид Бауэрс 1870 жылдары дайындалған үлгілік монеталарды еске салады. Конгресс талап еткендей, бас гравер Аполлон 11 ғарышкері Майкл Коллинз және басқалар ойлап тапқан миссиялық белгіге негізделген, Айға қонуды еске алу үшін дизайн жасады. Бауэрс Айға қонуды таңдауды "шешімнің кереметтігі" деп бағалады, бұл коммерцияда аз қолданылатын долларды Айзенхауэрдің және Айға жасалған миссияның ескерткіші болуға мүмкіндік берді. Кері жағында Айдың бетінен төмен қарай ұшып бара жатқан бүркіт (ай модулі "Бүркіт" бейнесі) бейнеленген, тырнақтарында бейбітшіліктің белгісі – зәйтүн бұтағы бар. Коллинстің миссиялық белгісін пайдалануды бастапқыда кейбір үкімет шенеуніктері бүркіттің қаһарлы бейнесіне қарсы болды; Гаспарроның бастапқы тұжырымы ұқсас наразылықтарға ұшырады. Ақша соғу бюросының директоры Гаспарроның бүркіттерді көру үшін Филадельфия зообағына барып, қайтып келгеннен кейін бүркіттің жыртқыш табиғатын көрсеткен дизайн дайындағанын еске алды. Брукс Гаспарроға бүркіттің "тынышсыз, соғысқа бейім, сәл агрессивті" екенін айтты және оның көрінісін мейірімдірек етуді сұрады. Гаспарро, бүркітті өзгертуге ыңғайсыздықпен қарады, соңғы нұсқаны "жақсы көрінеді" деп сипаттады. Мемлекеттік департамент бүркіттің көрінісі жұртты ренжітуі мүмкін деп қорқып, бейтарап көрініс іздеді. Құстың үстінде алыс Жерді көруге болады, ал бастапқы штаттардың құрметіне 13 жұлдыз бейнеленген. Бауэрс Гаспарроның Айзенхауэрдің бюстін "жақсы сомдағанын" айтады және кері жақтағы бүркіт жебелер емес, тек зәйтүн бұтағын ұстағаны (соғыс белгісі) "халыққа дизайн ұнайтынын" білдіреді деп атап өтеді. Дегенмен, ол Айзенхауэрдің қатаң көрінісіне сын айтты, өйткені ол мейірімділігімен танымал адам емес. Нумизматика авторы Дэвид Ланге "Айзенхауэр доллары АҚШ Монета соғу бюросынан шыққан ең нашар өнімдердің бірі" деген пікірде. Ланге жазғандай, Гаспарро Кеннедидің жарты долларының бір жағын және Линкольн Мемориалының кері жағын бір центке арнаған болса да, "Айзенхауэр доллары оның жеке дизайны болды және оның талантын көрсетуге мүмкіндік беруі керек еді. Өкінішке орай, бұл Айқтың шашы мен бүркіттің қауырсындарына тән табиғи емес қарым-қатынасын көрсететін орташа дизайн". Кейбір коллекционерлер доллардың шығарылғаннан кейін Жердің толық көрсетілмегеніне шағымданып, Гаспарроның миссия белгісін мұқият сақтағанын түсінбеді. Бас гравер дизайнды түсіндіріп, жауап берді.

Алғашқы жылдары (1971-1974)

1971 жылы Ақша соғу орталығы 125 миллионнан астам Эйзенхауэр долларын шығарды, бұл доллар монетасының ең көп жылдық өндірісін екі еседен асып түсті. 1972 жылы өндіріс 170 миллионнан астамға жеткеніне қарамастан, COINage журналы «Ақша соғу орталығының қаһармандыққа жақын әрекеттері» деп атаған әрекеттерге қарамастан, монета айналысқа түспеді. 1974 жылы COINage журналында жарияланған мақаласында нумизмат Клемент Ф. Бейли «монетаның айналыстағы құны жоқ» деп мәлімдеді. Көптеген Эйзенхауэр доллары коллекционер емес адамдар тарапынан естелік ретінде сақталды. Дегенмен, күміс монеталар жақсы сатылды, сондықтан 1971 жылдың қазан айында Ақша соғу орталығының директоры Брукс 1971 жылғы S сынақ долларына жасалған тапсырыстардың барлығы 1972 жылдың соңына дейін орындалмайтынын ескертті. Ол кешігуді үлкен сұранысқа және түзетулер енгізілген өндіріс қиындықтарына байланысты деп түсіндірді. 1971 жылғы S күміс монеталарының 11 миллионнан астамы сынақ және айналысқа түспеген үлгілерде сатылды, оның ішінде 4 миллионнан астамы сынақ монеталары болды. 1972 жылдың мамыр айында Қаржы министрі Джон Коннелли Сенат комитеті алдында куәлік беріп, Эйзенхауэр долларының күміс үлгісінен Ақша соғу орталығының алған пайдасын «аса артық» деп сипаттады, күміс монетаның орташа пайдасы 3,89 долларды құрады және өндіріс тиімділігі артаған сайын оның өсуі күтілуде. Ақша соғу орталығының қызметкерлері бағаны төмендетудің бұрын сатып алғандардың наразылығын тудыратынын ойлады. 1972 жылғы күміс монеталар Сан-Францискода қайтадан соғылды. Сату айтарлықтай төмендеді, айналысқа түспеген үлгілердің саны 2,2 миллионнан аспады, ал сынақ монеталарының саны 1,8 миллионды құрады. 1972 жылғы күміс Эйзенхауэр доллары пошта арқылы сатылды, сынақ монеталарына тапсырыс беру мерзімі 1 мамырдан 15 шілдеге дейін, ал айналысқа түспеген үлгілерге – 1 тамыздан 16 қазанға дейін созылды. Эйзенхауэр долларының жеткілікті қоры болғандықтан, Федералдық резервтік жүйе 1973 жылы оларды тапсырыс беруге мұқтаж болған жоқ, және олардың ешқайсысы айналысқа шығарылмады. 1973 және 1973 D Эйзенхауэр долларының алғашқы үлгілері болды, олар теориялық тұрғыдан тек жинақтарда ғана қол жетімді болды. Жылдар өте келе, айналыста көптеген 1973 және 1973 D доллар монеталары табылды, бұл 230 798 дананың балқығаны туралы болжамдарға әкелді, себебі Ақша соғу орталығы күтілгендей көп жинақтарды сата алмады, олар айналысқа шығарылды. Джон Векслер, Билл Кроуфорд және Кевин Флинн Эйзенхауэр долларына арналған еңбегінде мұны жоққа шығарып, 1974 жылғы Ақша соғу орталығының қоғамдық қызметтер жөніндегі директорының көмекшісі Рой К. Кахунның хатына сілтеме жасады, онда 1973 жылғы Эйзенхауэр долларының сатылмаған жинақтарының барлығы балқытылғаны айтылған. 1973 жылғы S қарапайым металлдан жасалған сынақ жинақтарына, сондай-ақ «көк» және «қоңыр» Эйзенхауэр долларына қосу үшін соғылды. Күміс монеталардың сатылуы 2,9 миллионға дейін төмендеді. Монета 1974 жылы қайтадан айналысқа шығарылды, жинақтар мен сынақ жинақтарына енгізілді және Сан-Францискодан сынақ және айналысқа түспеген күміс қаптамалы монеталар түрінде қол жетімді болды. Конгресс 1974 жылғы S күміс монеталарын сатудан түскен қаражаттың бір бөлігін Нью-Йорк штатының Сенека-Фолс қаласындағы Эйзенхауэр колледжін қолдауға жұмсауды бұйырды. Монета коллекционерлері бұл жағдайды жаман үлгі деп санады, бірақ 1974-1978 жылдар аралығында колледжге шамамен 9 миллион доллар төленді; бірақ қаржы құюға қарамастан, колледж 1982 жылы жабылды.

Соңғы жылдары және ауыстырылуы (1977-1978)

1975 жылға қарай Қаржы министрлігі доллар бағамын шығарудан туындаған ресурстардың төмендеуіне алаңдады, себебі ол айналымға түспеді. Олар жеке фирманы АҚШ-тың қолданыстағы алты монетасын зерттеуге және ұсынымдар жасауға тартты. Фирма өз есебінде Айзенхауэр долларының тиімді айналым үшін тым үлкен және ауыр екенін, бірақ диаметрі үштен бір бөлікке, ал салмағы екі бөлікке дейін азайтылса, қолданылуы мүмкін екенін тұжырымдады. Есепте «Айзенхауэр долларының үлкен өлшемі мен салмағына байланысты көпшілік тарапынан кеңінен қабылдалмағаны» айтылды. 1977 жылдың қаңтарында, Фордтың Қаржы министрі Уильям Э. Саймон, қызметтен кетуге дайындалып тұрғанда, цент пен жарты доллардың алынып тасталуын және доллардың мөлшерінің қысқартылуын ұсынды. Бауэрстің сөзіне сүйенсек, Қаржы министрлігі АҚШ-та Айзенхауэр доллары сияқты үлкен монета айналымға түспейді деп сенген. Монета соғу орталығы әртүрлі пішіндер мен құрамы бар кішігірім монеталардың үлгілерін жасады. Ширектен ерекшелену үшін 11 қырлы монета қарастырылды, бірақ үлгілер автоматтарында жұмыс істемеді. Стандартты қаптамалы құрамға шешім қабылдамас бұрын титан сияқты экзотикалық металдар қарастырылды. Гаспарро айналымға шығарылатын монеталар үшін ертедегі американдық монеталарға ұқсас, шашы еркін төгілген әйел бейнесін бейнелейтін дизайн дайындады. Айзенхауэр долларының жойылуын күтіп, жылына шамамен 50 миллион монета соғылды, олардың арт жағында бүркіт суреті бейнеленген. Екі жылдың ішінде көп бөлігі Денверде соғылды. Күміс коллекционерлік басылымдары шығарылмады; көк және қоңыр түсті Айзенхауэр доллары 1974 жылы аяқталды. Жаңа Қаржы министрі Майкл Блюментал Конгресс алдындағы куәлігінде Гаспарроның дизайнын қолдады; Висконсин сенаторы Уильям Проксмайр Блюменталдың позициясын «жалтару» деп атады. Проксмайр бұл жобаны енгізуден бас тартты, ол Блюменталға немесе оның ізбасарына дизайнды таңдау құқығын беретін еді, орнына ол ертедегі әйелдер құқығын қорғаушы Сьюзан Б. Энтониді еске алу үшін өзінің заң жобасын ұсынды. Жаңа Конгресс пен Картер әкімшілігіндегі көптеген адамдар әлеуметтік прогрессистер болды және әйелдердің бостандығын қолдады. Огайо штатының өкілі Мэри Роуз Окар 1978 жылдың қазан айында Сьюзан Б. Энтони долларына заң жобасын енгізді; ол Конгресс арқылы жылдам өтіп, президент Джимми Картер оған қол қойды. Гаспарроға Энтонидің суреттері берілді және монетада оның келбетін дәл көшіру керектігі айтылды. Энтонидің қатал мінезі кейбір адамдардың оны «Сьюзан Б. Агония» доллары деп атауына себеп болды. Айзенхауэр долларының арт жағы Энтони долларында қолданылды. Жаңа монеталарды көпшілік жинап алады деп сенген Монета соғу бюросы оларды 1979 жылдың 2 шілдесінде ресми түрде халыққа ұсынар алдында жарты миллиард монета соқты. Бірақ олардың алаңдауы артық болды: көпшілік жаңа монетаны ширек долларға тым жақын өлшем мен салмаққа ие деп тез қабылдамады және 1980 жылдан кейін айналымға шығару тоқтатылды. Монета соғу директоры Стелла Хаккел Симс «Адамдар Айзенхауэр долларына үйреніп қалды, бірақ уақыт өте келе олар Сьюзанға да үйренетін болады» деді. Жаңа кіші долларды пошта транзакцияларында беру және оларды Еуропадағы АҚШ әскери қызметшілерінің қолдануын міндеттеуге тырысты; екеуі де сәтсіз аяқталды. Айзенхауэр доллары күміспен соғылған соңғы тұрақты доллар монетасы (жинақтаушылар мен сынама монеталар 40% Ag тазалығымен соғылды), түпнұсқа үлкен мөлшерде соғылған соңғы доллар монетасы және купроникльде соғылған жалғыз айналымдағы «үлкен доллар» (яғни, бұрынғы 90 пайыздық доллар монеталары сияқты 38 мм диаметр).