Александр Мюррей: Американдық теңізшінің өмірі мен қажырлы қызметі
Alexander Murray (1755–1821)
Александр Мюррей (1755-1821) – АҚШ теңіз офицері, Американ революциясы, Франциямен және Барбария соғыстарында батыл шайқасқан. Биографиясы, қызметі туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Комодор Александр Мюррей (12 шілде 1755 – 6 қазан 1821) – Америка Тәуелсіздік соғысы, Франциямен Квази соғысы және Солтүстік Африкадағы Бірінші Барбарий соғысы кезінде Континенталдық Әскери-теңіз флотында, Континенталдық армияда, содан кейін Америка Құрама Штаттарының Әскери-теңіз флотында қызмет еткен офицер.
US naval officer (1755–1821)
Commodore Alexander Murray (July 12, 1755 – October 6, 1821) was an officer who served in the Continental Navy, the Continental Army, and later the United States Navy, during the American Revolutionary War, the Quasi War with France and the First Barbary War in North Africa.
Отбасылық тарихы және ертедегі мансабы
Мюррейдің әкесі 1715 жылғы Якобит көтерілісінен кейін Шотландияның Эльгиншир округіндегі үйінен Барбадосқа жер аударылған еді, ал оның әкесі сол жерде дүниеге келді. Кейін ол Мэриленд штатының Честертаун қаласына дәрігерлікпен айналысу, үйлену және бірнеше бала сүю үшін көшті, олардың арасында Александр ең кішісі болды. Мюррей жас кезінде теңізге шықты, және оның шеберлігі соншалық, 18 жасқа келгенде Америка мен Еуропа арасында сауда жүргізетін кеменің капитаны болды.
Murray's grandfather had been exiled to Barbados from his home in Elginshire, Scotland, following the Jacobite Rising of 1715, and his father was born there, before moving to Chestertown, Maryland, to practice as a physician, marry, and have several children, of whom Alexander was the youngest. As a young man Murray went to sea, and such was his skill that by the age of 18 he was the master of a merchant ship plying its trade between America and Europe.
Америка революциясы
1776 жылы революциялық соғыс басталғаннан кейін көп ұзамай, 21 жасар Мюррей Континенттік флотқа лейтенант болып тағайындалды. Лауазымдар бос болмағандықтан, Мюррей марка патенті алудан бас тарды, оның орнына полковник Уильям Смолвудтың басшылығымен 1-ші Мэриленд полкінде лейтенант қызметіне кірісті. Мюррей Нью-Йорк және Нью-Джерси кампаниясының қайнар тұсында болды. Ол 1776 жылдың қазан айында Уайт-Плейнс шайқасына қатысты, одан кейін, оның досы және Мэриленд полкінің лейтенанты Джеймс Монро сияқты, капитандыққа көтерілді. Нью-Йоркте қызмет еткенде, ол Солтүстік өзенде (Манхэттеннің батыс жағындағы төменгі Гудзон өзені) британдық флотқа оқ атып тұрғанда жарылған зеңбірек салдарынан есту қабілетін жоғалтты. Мюррей 1777 жылдың соңына дейін әскерде болды, содан кейін ауруға байланысты үйіне қайтты. Мюррей Теңіз комитетіне теңізде қызмет ету үшін өтініш жасады және тағы да жеке кемеге командирлік ету ұсынылды, осы жолы ол оны қабылдады. Мюррей Атлант мұхитында белгілі бір табысқа жетті. Ақырында, «Кек» кемесіне командирлік етіп, Ньюфаундленд маңында британдық кемені басып алды, бірақ тұтқындармен артық жүктелгендіктен Франциядағы портқа бет бұрды. Айырықса, оның кемесі мен ол басып алған кеме британдық флот тарапынан басылып алынып, сол кезде сэр Уильям Хоу армиясының иелігінде болған Нью-Йорк қаласына қайтарылды. Мюррей сөз берді және жақын арада алмастырылды. Одан кейін ол «Трамбулл» фрегатына тағайындалды. Кеме 1781 жылдың тамыз айында теңізге шықты, бірақ қатты дауылдан аман қалғаннан кейін, 28 тамызда ол британдық фрегат «Ирис» және HMS «General Monk» соғыс кемесімен бетпе-бет келді. «Ирис»пен ауыр теңізде болған қаһарлы шайқастан кейін, «Трамбулл» «Монк» кемесімен бірнеше рет атқыланды. Басқару мүмкін болмай, экипаждың үштен бірі жараланған немесе қаза тапқаннан кейін, «Трамбулл» капитуляциялады. «Трамбулл» Нью-Йоркке сүйретілді, онда Мюррей жараларынан жазылып, тағы да алмастырылды. Мюррей темекі жүгімен Сент-Томасқа сәтті сапар жасады, британдық капермен шайқасып, тағы біреуін тұтқындады, содан кейін Багам аралдарына қарсы экспедицияға қатысып, Нью-Провиденсті басып алды. Одан кейін ол Джон Барридің басшылығымен «Альянс» фрегатының бірінші лейтенанты болып тағайындалды, соғыс 1783 жылдың басында аяқталар алдында Атлант мұхитында, Францияда және содан кейін Батыс Үнді аралдарында соңғы саяхатын жасады. Континенттік флот соғыс аяқталғаннан кейін таратылды және Мюррей бейбіт өмірге оралды. Мюррей Цинциннати қоғамының негізгі мүшесі болған аз ғана теңіз офицерлерінің бірі болды.
Soon after the outbreak of the Revolutionary War, in 1776 the 21 year old Murray was appointed a lieutenant in the Continental Navy. There being no posts available, Murray declined the offer of a letter of marque, and instead gained a commission as a lieutenant in the 1st Maryland Regiment under the command of Colonel William Smallwood. Murray found himself in the thick of the New York and New Jersey campaign. He saw action at the Battle of White Plains in October 1776, after which he was promoted to captain, as was his friend, and fellow lieutenant of the Maryland Line, James Monroe. While serving at New York he suffered severe hearing loss from a bursting cannon while firing at a British fleet making its way up the North River (the lower Hudson along the west side of Manhattan). Murray served in the Army until the end of 1777, when he returned home on sick leave. Murray applied to the Marine Committee for sea service and was again offered the command of a privateer, which this time he accepted. Murray operated in the Atlantic Ocean with some success. Eventually, while commanding the Revenge, he captured a British ship near Newfoundland, but over burdened with prisoners bore away for a port in France. Unfortunately, his ship and prize were captured by a British fleet, and were returned to New York City, then in possession of Sir William Howe's army. Murray gave his parole, and was soon exchanged. He was then appointed to the frigate Trumbull. The ship set sail in August 1781, but after surviving a violent storm with some damage to her spars and rigging, on August 28 she found herself confronted by the British frigate Iris and sloop of war HMS General Monk. After a fierce action in heavy seas with Iris, the Trumbull was repeatedly raked by Monk. Now unmanageable, and more than a third of the crew wounded or dead, the Trumbull surrendered. Trumbull was towed into New York, where Murray recovered from his wounds and was once more exchanged. Murray commanded a letter of marque on a successful voyage to St. Thomas with a cargo of tobacco, fighting off a British privateer, and capturing another, before taking part in an expedition against the Bahamas, and capturing New Providence. He was then appointed First Lieutenant of the frigate Alliance under the command of John Barry, sailing on her final cruise across the Atlantic, to France, and then to the West Indies, before the war's end in early 1783. The Continental Navy was disbanded at the end of the war and Murray returned to private life. Murray was one of the few naval officers to be an original member of the Society of the Cincinnati.
Франциямен соғысқа жақын
1794 жылы үкімет американдық сауда кемелеріне жасалған шабуылдарға жауап ретінде алты жаңа фрегат салуға рұқсат беретін Әскери-теңіз заңын қабылдады және АҚШ Әскери-теңіз күштерін құрды. Мюррей жаңа Әскери-теңіз күштерінің алғашқы он үш капитанының бірі болып тағайындалды. 1798 жылдың тамызында оған Монтесума корветіне командалық етуі тапсырылды, ол Кариб теңізіндегі американдық кемелерді француз жеке қаруланған кемелерінен қорғауға міндетті болды. Оның жетістігі соншалық болды, ол Конгресс тарапынан мақтауға ие болды және бұрын Томас Трукстун басып алған француз кемесі болған Insurgent фрегатының командалық құрамын алды. Insurgent 1799 жылдың 14 тамызында Хэмптон Роудстан шығып, 1799–1800 жылдарының қысында Еуропа суларында теңіз саяхаты жасады. Ол француздық Vendemaire кемесін басып алды және американдық Margaret, Angora, Commerce және William and Mary кемелерін қайтадан басып алды. Insurgent 1800 жылдың наурыз айында Батыс Үндістан арқылы АҚШ-қа қайтып оралды.
In 1794 the government, in response to attacks on American merchant shipping, passed the Naval Act, which authorised the building of six new frigates, and established the United States Navy. Murray received a commission as one of the first thirteen post captains in the new Navy, and in August 1798 was assigned to command the corvette Montezuma, with orders to protect American shipping in the Caribbean from French privateers. Such was his success that he was voted the Thanks of Congress, and was given command of the frigate Insurgent, formerly a French ship which had been captured by Thomas Truxtun. Insurgent sailed from Hampton Roads on 14 August 1799, and cruised in European waters during the winter of 1799–1800. She captured the French ship Vendemaire, and recaptured the American ships Margaret, Angora, Commerce, and William and Mary. Insurgent returned to the United States in March 1800 via the West Indies.
Бірінші варвар соғысы
Мұрей содан кейін «Констелляция» фрегатының командасына тағайындалды және 1802 жылдың басына дейін Батыс Үндістанда патрульдеуге кірісті. Одан кейін ол Триполиді блокадалауға жіберілген шағын эскадрильяның коммодоры болып тағайындалды. «Констелляция» кемесінде ол коммодор Ричард Дейлді ауыстырды (олар бұрын «Трамбулл» кемесінде бірге қызмет еткен). Мюррей өзінің шағын күштерін бөліп орналастырды, осылайша бірде-бір Триполитандық кеме американдық сауда кемелерін тонау үшін қашып кетпеуіне тырысты. Бір күні ол Триполи шығанағында кемесімен толықтай жалғыз және желсіз қалды. Алжирліктер оған шабуыл жасау үшін көптеген қарулы кемелер жіберді. Біраз уақыттан соң қолайлы жел соғып, Мюррей қарсы шабуыл жасап, Триполитандық кемелерді жағалаудағы бекіністердің қорғауымен портқа қашуға мәжбүр етті. Алайда, төрт ай өткен соң Мюррейдің орнына капитан Ричард В. Моррис тағайындалды және ол АҚШ-қа қайтуға бұйрық берілді. Ол теңіз күштерінің басшылығына өзіне жасалған қанағатсыздық туралы шағымданып, келесі бірнеше жыл жұмыссыз қалды.
Murray was then appointed to the command of the frigate Constellation, and patrolled in the West Indies until early 1802, when he was appointed the commodore of a small squadron sent to blockade Tripoli. In Constellation, he relieved Commodore Richard Dale (with whom he has served aboard the Trumbull). Murray distributed his small force, so as not to allow a single Tripolitan ship to escape to prey upon American merchantmen. At one time he was entirely alone and becalmed in his ship off the bay of Tripoli. The Algerians sent out a force of small armed vessels propelled by sweeps to attack him. Eventually a favourable breeze sprang up, and Murray was able to counter attack with such effect, that the Tripolitan vessels fled back to the safety of the harbour under the protection of shore batteries. Unfortunately, after only four months Murray was superseded by Captain Richard V. Morris, and ordered to return to the United States. He complained about his treatment to the naval authorities without effect, and remained unemployed for the next few years.
Кейінгі мансап
1805 жылдың шілдесінен 1806 жылдың соңына дейін Мюррей «Адамс» фрегатының қолбасшысы болды, ол АҚШ-тың шығыс жағалауында Нью-Йорк пен Флорида арасында американдық сауданы қорғап жүрді. 1807 жылдың ортасында Чесапик-Леопард оқиғасынан кейін Мюррей тағы бір теңіз командасын сұрады, бірақ оған бас тартылды. Мюррей 1812 жылғы соғыс басталғанда қайтадан өтініш берді, бірақ ол да қабылданбады. Соңында, 1815 жылы Мюррей Филадельфия теңіз кеме жасау қоймасының бастығы болып тағайындалды, онда ол бас кеме жасаушы Сэмюэл Хамфриспен тығыз байланыста жұмыс істеді және 1821 жылдың 6 қазанында қайтыс болғанға дейін сол қызметте болды. Ол Филадельфиядағы Лорел Хилл зиратында, G бөлімінде, 243-ші шығыс учаскесінде жерленген.
From July 1805 until late 1806, Murray commanded the frigate Adams, cruising along the eastern coast of the United States from New York to Florida protecting American commerce. In mid 1807, following the Chesapeake–Leopard affair, Murray applied for another sea command, but was refused. Murray applied once more on the outbreak of the War of 1812, but was again rejected. Finally, in 1815, Murray was appointed Commandant of the Philadelphia Navy Yard, where he worked closely with chief shipwright Samuel Humphreys, and remained there until his death on October 6, 1821. He is buried in Laurel Hill Cemetery in Philadelphia, Section G, Lot 243 East.
Жеке өмір
Мюррей Мэри Миллерге үйленген және екі ұлы болған, Магнус Миллер Мюррей (Питтсбург қаласының екі рет мэрі) мен Александр М. Мюррей. Магнустың ұлы, сондай-ақ Александр, теңіз офицері болып, контр-адмирал шеніне жеткен.
Murray was married to Mary Miller, and had two sons, Magnus Miller Murray (twice Mayor of Pittsburgh) and Alexander M. Murray. Magnus's son, also Alexander, became a naval officer, achieving the rank of Rear Admiral.
Мұра
Екі эсминец, Мюррей (1918-1936) және Мюррей (1943-1966) оның және оның немересі Александр Мюррейдің құрметіне аталған.
Two destroyers, Murray (1918 1936) and Murray (1943 1966) were named for him and his grandson Alexander Murray.