Кіріспе

Комодор Александр Мюррей (12 шілде 1755 – 6 қазан 1821) – Америка Тәуелсіздік соғысы, Франциямен Квази соғысы және Солтүстік Африкадағы Бірінші Барбарий соғысы кезінде Континенталдық Әскери-теңіз флотында, Континенталдық армияда, содан кейін Америка Құрама Штаттарының Әскери-теңіз флотында қызмет еткен офицер.

Отбасылық тарихы және ертедегі мансабы

Мюррейдің әкесі 1715 жылғы Якобит көтерілісінен кейін Шотландияның Эльгиншир округіндегі үйінен Барбадосқа жер аударылған еді, ал оның әкесі сол жерде дүниеге келді. Кейін ол Мэриленд штатының Честертаун қаласына дәрігерлікпен айналысу, үйлену және бірнеше бала сүю үшін көшті, олардың арасында Александр ең кішісі болды. Мюррей жас кезінде теңізге шықты, және оның шеберлігі соншалық, 18 жасқа келгенде Америка мен Еуропа арасында сауда жүргізетін кеменің капитаны болды.

Америка революциясы

1776 жылы революциялық соғыс басталғаннан кейін көп ұзамай, 21 жасар Мюррей Континенттік флотқа лейтенант болып тағайындалды. Лауазымдар бос болмағандықтан, Мюррей марка патенті алудан бас тарды, оның орнына полковник Уильям Смолвудтың басшылығымен 1-ші Мэриленд полкінде лейтенант қызметіне кірісті. Мюррей Нью-Йорк және Нью-Джерси кампаниясының қайнар тұсында болды. Ол 1776 жылдың қазан айында Уайт-Плейнс шайқасына қатысты, одан кейін, оның досы және Мэриленд полкінің лейтенанты Джеймс Монро сияқты, капитандыққа көтерілді. Нью-Йоркте қызмет еткенде, ол Солтүстік өзенде (Манхэттеннің батыс жағындағы төменгі Гудзон өзені) британдық флотқа оқ атып тұрғанда жарылған зеңбірек салдарынан есту қабілетін жоғалтты. Мюррей 1777 жылдың соңына дейін әскерде болды, содан кейін ауруға байланысты үйіне қайтты. Мюррей Теңіз комитетіне теңізде қызмет ету үшін өтініш жасады және тағы да жеке кемеге командирлік ету ұсынылды, осы жолы ол оны қабылдады. Мюррей Атлант мұхитында белгілі бір табысқа жетті. Ақырында, «Кек» кемесіне командирлік етіп, Ньюфаундленд маңында британдық кемені басып алды, бірақ тұтқындармен артық жүктелгендіктен Франциядағы портқа бет бұрды. Айырықса, оның кемесі мен ол басып алған кеме британдық флот тарапынан басылып алынып, сол кезде сэр Уильям Хоу армиясының иелігінде болған Нью-Йорк қаласына қайтарылды. Мюррей сөз берді және жақын арада алмастырылды. Одан кейін ол «Трамбулл» фрегатына тағайындалды. Кеме 1781 жылдың тамыз айында теңізге шықты, бірақ қатты дауылдан аман қалғаннан кейін, 28 тамызда ол британдық фрегат «Ирис» және HMS «General Monk» соғыс кемесімен бетпе-бет келді. «Ирис»пен ауыр теңізде болған қаһарлы шайқастан кейін, «Трамбулл» «Монк» кемесімен бірнеше рет атқыланды. Басқару мүмкін болмай, экипаждың үштен бірі жараланған немесе қаза тапқаннан кейін, «Трамбулл» капитуляциялады. «Трамбулл» Нью-Йоркке сүйретілді, онда Мюррей жараларынан жазылып, тағы да алмастырылды. Мюррей темекі жүгімен Сент-Томасқа сәтті сапар жасады, британдық капермен шайқасып, тағы біреуін тұтқындады, содан кейін Багам аралдарына қарсы экспедицияға қатысып, Нью-Провиденсті басып алды. Одан кейін ол Джон Барридің басшылығымен «Альянс» фрегатының бірінші лейтенанты болып тағайындалды, соғыс 1783 жылдың басында аяқталар алдында Атлант мұхитында, Францияда және содан кейін Батыс Үнді аралдарында соңғы саяхатын жасады. Континенттік флот соғыс аяқталғаннан кейін таратылды және Мюррей бейбіт өмірге оралды. Мюррей Цинциннати қоғамының негізгі мүшесі болған аз ғана теңіз офицерлерінің бірі болды.

Франциямен соғысқа жақын

1794 жылы үкімет американдық сауда кемелеріне жасалған шабуылдарға жауап ретінде алты жаңа фрегат салуға рұқсат беретін Әскери-теңіз заңын қабылдады және АҚШ Әскери-теңіз күштерін құрды. Мюррей жаңа Әскери-теңіз күштерінің алғашқы он үш капитанының бірі болып тағайындалды. 1798 жылдың тамызында оған Монтесума корветіне командалық етуі тапсырылды, ол Кариб теңізіндегі американдық кемелерді француз жеке қаруланған кемелерінен қорғауға міндетті болды. Оның жетістігі соншалық болды, ол Конгресс тарапынан мақтауға ие болды және бұрын Томас Трукстун басып алған француз кемесі болған Insurgent фрегатының командалық құрамын алды. Insurgent 1799 жылдың 14 тамызында Хэмптон Роудстан шығып, 1799–1800 жылдарының қысында Еуропа суларында теңіз саяхаты жасады. Ол француздық Vendemaire кемесін басып алды және американдық Margaret, Angora, Commerce және William and Mary кемелерін қайтадан басып алды. Insurgent 1800 жылдың наурыз айында Батыс Үндістан арқылы АҚШ-қа қайтып оралды.

Бірінші варвар соғысы

Мұрей содан кейін «Констелляция» фрегатының командасына тағайындалды және 1802 жылдың басына дейін Батыс Үндістанда патрульдеуге кірісті. Одан кейін ол Триполиді блокадалауға жіберілген шағын эскадрильяның коммодоры болып тағайындалды. «Констелляция» кемесінде ол коммодор Ричард Дейлді ауыстырды (олар бұрын «Трамбулл» кемесінде бірге қызмет еткен). Мюррей өзінің шағын күштерін бөліп орналастырды, осылайша бірде-бір Триполитандық кеме американдық сауда кемелерін тонау үшін қашып кетпеуіне тырысты. Бір күні ол Триполи шығанағында кемесімен толықтай жалғыз және желсіз қалды. Алжирліктер оған шабуыл жасау үшін көптеген қарулы кемелер жіберді. Біраз уақыттан соң қолайлы жел соғып, Мюррей қарсы шабуыл жасап, Триполитандық кемелерді жағалаудағы бекіністердің қорғауымен портқа қашуға мәжбүр етті. Алайда, төрт ай өткен соң Мюррейдің орнына капитан Ричард В. Моррис тағайындалды және ол АҚШ-қа қайтуға бұйрық берілді. Ол теңіз күштерінің басшылығына өзіне жасалған қанағатсыздық туралы шағымданып, келесі бірнеше жыл жұмыссыз қалды.

Кейінгі мансап

1805 жылдың шілдесінен 1806 жылдың соңына дейін Мюррей «Адамс» фрегатының қолбасшысы болды, ол АҚШ-тың шығыс жағалауында Нью-Йорк пен Флорида арасында американдық сауданы қорғап жүрді. 1807 жылдың ортасында Чесапик-Леопард оқиғасынан кейін Мюррей тағы бір теңіз командасын сұрады, бірақ оған бас тартылды. Мюррей 1812 жылғы соғыс басталғанда қайтадан өтініш берді, бірақ ол да қабылданбады. Соңында, 1815 жылы Мюррей Филадельфия теңіз кеме жасау қоймасының бастығы болып тағайындалды, онда ол бас кеме жасаушы Сэмюэл Хамфриспен тығыз байланыста жұмыс істеді және 1821 жылдың 6 қазанында қайтыс болғанға дейін сол қызметте болды. Ол Филадельфиядағы Лорел Хилл зиратында, G бөлімінде, 243-ші шығыс учаскесінде жерленген.

Жеке өмір

Мюррей Мэри Миллерге үйленген және екі ұлы болған, Магнус Миллер Мюррей (Питтсбург қаласының екі рет мэрі) мен Александр М. Мюррей. Магнустың ұлы, сондай-ақ Александр, теңіз офицері болып, контр-адмирал шеніне жеткен.

Мұра

Екі эсминец, Мюррей (1918-1936) және Мюррей (1943-1966) оның және оның немересі Александр Мюррейдің құрметіне аталған.