Кіріспе

Ян Сыровый (24 қаңтар 1888 – 17 қазан 1970) – Чехословакия генералы және Чехословакияның премьер-министрі.

Ерте өмір және әскери мансап

Ян Сировы техникалық мектепте құрылыс мамандығы бойынша білім алған. 1906 жылы бітіргеннен кейін ол Австрия-Венгрия армиясында бір жыл ерікті болып қызмет етті. Содан кейін ол Ресейдегі техникалық колледжде оқыды. Бірінші дүниежүзілік соғыста ол Ресей армиясының Чехословакия легиондары қатарында шайқасты және Зборов шайқасында оң көзін жоғалтты. Соғыс соңына қарай ол легиондар мен Транссибір темір жолындағы большевиктерге қарсы күштерге қолбасшылық етті. Белгілі қадірлі қолбасшы, ол 1926 жылдан 1933 жылға дейін Чехословакия армиясының Бас штаб бастығы, ал 1933 жылдан 1938 жылға дейін бас инспекторы болып қызмет етті. Ян Антонин Батаның көмегімен ол Чехословакия Әуе күштерін дайындауға көмектесті және әскери қызметкерлер мен материалдарды нацистік Германиядан шығарды.

Мюнхен дағдарысы

1938 жылы 23 қыркүйекте Милан Ходжа үкіметі отставкаға кеткен кезде президент Эдвард Бенеш Сировыны ұлттық бірлік үкіметінің басшысы етіп тағайындады. Сировы бастапқыда ол саясаткер емес, әскер адамдарының бірі екенін, сондай-ақ осындай маңызды лауазымға лайықты білімі мен тәжірибесінің жетіспейтінін айтып, қарсылық білдірді. Бенеш Сировыға елінің оған мұқтаж екенін айтты және ол әскер адамдары ретінде бұл ұсыныс емес, бұйрық ретінде қарастыруы керектігін жеткізді. Біраз тартынғаннан кейін Сировы осы қызметке келісіп, сонымен қатар қорғаныс министрінің лауазымын да қабылдады. Премьер-министр ретінде ол 30 қыркүйекте Мюнхен келісімінің талаптарын қабылдауға мәжбүр болды. Бүкіл елге радио арқылы келісімді қабылдау туралы хабарлаған ол Чехословакияның британдық немесе француздық қолдаусыз келісімнен бас тарту мүмкіндігі болмағанын, себебі елдің саны жеткіліксіз болғандықтан және кез келген қақтығыс ауыр салдарға әкелуі мүмкін екенін мәлімдеді. "Бізді тастап кетті", - деді ол. "Біз жалғызбыз". 5 қазанда Бенеш отставкаға кеткеннен кейін Сировы Чехословакия Конституциясына сәйкес президенттік міндеттердің көп бөлігін өз мойнына алды, 1938 жылдың 30 қарашасында Эмил Хаха президент болып сайланғанға дейін. 1938 жылдың 1 желтоқсанында премьер-министрліктен кетіп, 1939 жылдың 27 сәуіріне дейін Ұлттық қорғаныс министрі қызметін атқарды. Ол неміс қарсылығына қосылмады, өйткені оның қатысуы үшін ол тым жақсы танымал болды. Алайда, ол қарсылық күшіне және қуғынға ұшыраған адамдарға көмек көрсету үшін Легионерлік көмек қорынан айтарлықтай қаражат аударуды ұйымдастырды.

Кейінгі өмірі

1945 жылғы 14 мамырда, соғыс аяқталғаннан кейін, Сыровы тұтқындалды және оған жалтақтап берушілікпен айып тағылды, бірақ ол өзінің лауазымы шегінде одан қашауға тырысты. 1947 жылы жалтақтап берушілердің көрсетілген сотталуында Ұлттық сот оны Рудольф Беранмен бірге кінәлі деп танып, қатаң жағдайда 20 жылға бас бостандығынан айырды. 1960 жылы Антонин Новотнының кешірімімен босатылған Сыровы зейнетақысыз және күнкөріс қаражатысыз қалды, ал коммунистік режим оны жұмысқа орналасудан тыйым салды. Соңында оған Людек Марольдтың Липаны шайқасының панорамасын күзетуге түнгі күзетші болып жұмыс істеуге рұқсат берілді. 1967 жылдың соңына дейін ғана режим оған шектеулі зейнеткерлік төлемдерін тағайындады. Сыровы Ұлттық соттың үкімінен терең жараланды және өмірінің соңына дейін осы сезіммен өтті. Оның өзінің санасы таза болды және ол шешімнің көрінетін әділетсіздігімен ешқашан келісе алмады. 1968 жылы "Репорт" журналына берген сұхбатында ол өзінің сот процесін қайта қарап, оған қарсы үш маңызды дәлел келтірілгенін айтты. Біріншісі – Прага қамалында міндетті түрде болуы керек болған кездесуде Адольф Гитлермен қолдасқанда түсірілген сурет. Гитлер Чехословакияның болашағы туралы сендіретін сөз сөйлеп, Рейхтің "қорғауы" астында болатынын айтты, содан кейін Сыровыға қолын созып, фотографтар дереу суретке түсірді. Екінші дәлел – Сировының Конрад Хенлайнмен бірге отырғандығы көрсетілген үкіметтік банкетте түсірілген сурет. Сыровы суреттің нацистік пропаганда үшін пайдалану үшін контекстінен алынғанын мәлімдеді. Үшінші маңызды дәлел – нацистермен жасалған қару-жарақ келісімі. Сыровы сатылған қару-жарақтардың Бірінші дүниежүзілік соғыстан қалған ескірген заттар екенін, олар Чехословакия үшін енді пайдалы емес екенін және қару-жарақтар неміс жеке компанияларына сатылғанын айтты. Ол сондай-ақ, сату туралы шешімді тек оның өзі емес, бүкіл үкімет қабылдағанын мәлімдеді. Сыровы егер Чехословакияның одақтастары уәде еткен көмекті ұсынғанда, Мюнхен келісімін қабылдауға тура келмейтінін сезінді, бірақ аталған жағдайда Чехословакия армиясының өз күштерімен сәттілікке жете алмайтыны анық болды. Сыровы 1970 жылғы 17 қазанда қайтыс болды.