Кіріспе
Американдық палеонтолог Эдвард Хичкок (24 мамыр 1793 – 27 ақпан 1864) – американдық геолог және Амхерст колледжінің үшінші президенті (1845–1854 жылдары).
Edward Hitchcock (May 24, 1793 – February 27, 1864) was an American geologist and the third President of Amherst College (1845–1854).
Өмір
Кедей ата-ананың ұлы болған ол, жаңадан ашылған Дирфилд академиясына оқуға түсті, кейін 1815 жылдан 1818 жылға дейін оның директоры болды. 1821 жылы ол конгрегациялық пастор болып тағайындалды және 1821–1825 жылдары Массачусетс штатының Конвей қаласындағы конгрегациялық шіркеуде пасторлық қызмет атқарды. Ол Амхерст колледжінде химия және табиғаттану профессоры болу үшін діни қызметтен бас тартты. Ол 1825 жылдан 1845 жылға дейін осы лауазымды иеленді, ал 1845 жылдан 1864 жылы қайтыс болғанға дейін Табиғи теология және геология профессоры болды. 1845 жылы Хичкок колледждің президенті болды және 1854 жылға дейін осы қызметте болды. Президент ретінде Хичкок Амхерсттің ауыр қаржылық қиындықтардан шығуына жауапты болды. Ол сонымен қатар колледждің ғылыми ресурстарын дамытуға және ғылыми оқыту саласындағы беделін қалыптастыруға үлкен үлес қосты. Амхерсттегі лауазымынан өзге, Хичкок ертедегі белгілі геолог болды. Ол Массачусетс штатының алғашқы геологиялық зерттеуін жүргізді және 1830 жылы Массачусетс штатының геологы болып тағайындалды (ол 1844 жылға дейін осы лауазымды иеленді). Ол сондай-ақ Нью-Йорк және Вермонт штаттарының геологиялық зерттеулеріне қатысты. Бірақ оның басты жобасы – геологияға ерекше назар аударған, ғылым мен дінді біріктіруге және үйлестіруге тырысқан табиғи теология болды. Оның осы саладағы маңызды еңбегі – «Геологияның діні және оған байланысты ғылымдар» (1851) кітабы. Осы кітапта ол Киелі кітапты соңғы геологиялық теориялармен сәйкес келу үшін жаңаша түсіндірудің жолдарын іздеді. Мысалы, Жердің кемінде жүз мыңдаған жылдар бұрын пайда болғанын білген Хичкок, Жараттыстың алғашқы кітабындағы бір әріпті – «кейін» деген мағынаны білдіретін «в» әрпін Жердің қалыптасу кезеңдерін көрсететіндей етіп оқуға болатынын анықтады. Рэнди Мур Хичкокты «Американың катастрофизмге негізделген аралық жаратылысын қолдайтын жетекші жақтасы» деп сипаттады. Хичкок палеонтология саласында да өз ізін қалдырды. Ол АҚШ-тағы алғашқы балықтардың қазба қалдықтарының бірін тапты. Ол Коннектикут аңғарындағы қазба іздер туралы мақалалар жариялады, оның ішінде кейін динозаврлармен байланыстырылған Эубронт және Отозоум, бірақ ол олардың алып ежелгі құстар жасағанына сенді. Хичкоктың Ихонологиялық кабинетінде ол қазба іздерінің ерекше коллекциясын құрды. Оның ұлы Эдвард «Док» Хичкок Солтүстік Америкада және АҚШ-та табылған ең алғашқы динозаврлардың біріне – Megadactylus polyzelus деген ат қойды. Кейін ол Anchisaurus polyzelus (ACM 41109) түрінің типтік үлгісі ретінде қайта жіктелді. Бұл ботаник автордың аббревиатурасымен белгіленеді – E. Hitchc., ботаникалық атауды келтіргенде. Ол бір кезде Коннектикут өзенінің алабында орналасқан геологиялық көлді зерттегендіктен, бұл тарихи алдындағы көл оның есімімен аталады. Ол Холиоке жотасында геологиялық зерттеулер жүргізгендіктен, сол жердегі таулардың бірі – Хичкок тауы оның құрметіне аталды. 1834 жылы ол Америка өнер және ғылым академиясының мүшесі болып сайланды. 1856–1861 жылдары Хичкок Вермонт штатының геологы болды. 1841 жылы ол Америка философиялық қоғамының мүшесі болып сайланды. Оның коллекциялары, бюсті мен портреті Амхерст колледжінің табиғи тарих мұражайында сақталады. Амхерсттегі Архивтер мен арнайы жинақтар оның құжаттарын сақтайды. 1821 жылы ол АҚШ-тағы ботаникалық және ғылыми иллюстрациялардың алғашқы әйелдерінің бірі Ора Уайтқа үйленді. Екеуі тығыз жұмыс істеді, ал ол оның көптеген ғылыми басылымдарына 1000-нан астам иллюстрациялар қосты.
Палеонтологиялық карта
Ол өзінің "Элементар геология" (1840) еңбегінде палеонтологиялық кесте енгізді. Ол геологиялық фонға қарсы өсімдіктер мен жануарлар әлемінің тармақталу схемасын көрсетеді. Ол оны "ағаш" деп атады. Бұл "өмір ағашы" палеонтологиялық және геологиялық ақпаратты біріктірген ең ерте белгілі нұсқа. Хичкок олқылық креационизмін қолдаған. Хичкок Құдайды өзгерістердің қозғаушы күші деп қарастырды. Ол эволюцияны және діни алты күндік жаратылысты нақты жоққа шығарды. Ол жаңа түрлерді Жер тарихының тиісті уақытында құдайдың енгізгеніне сенді.