Кіріспе

Сент-Клауд герцогы атағы 1674 жылы құрылды. Бұл атақты құрудың мақсаты – Париж архиепискобына уақытша берілетін аристократиялық атақ беру болатын. Париж епискобы архиепископ атағын салыстырмалы түрде жақында, 1622 жылғы 20 қазанда алған, себебі Париждің патшалық астанасы ретінде қалыптасуын мойындау қажеттілігі туды. Францияда көптеген епископтықтар аристократиялық атақтармен автоматты түрде біріктірілген. Мысалы, Бове, Шалон және Нойон епископтары граф титулын алған. Осылайша, корольдіктегі үш ежелгі епископтықтың иелері шіркеулік лауазымдарымен бірге Франция герцогы және пэр титулына ие болды, соңғысы – аристократияның шектеулі шеңбері үшін ерекше құрметті атақ еді. 1674 жылға дейін Реймс архиепискобы, Лаон және Лангр епископтары осы мәртебеге ие болған. Содан кейін Париж архиепископтығы да осы тізімге қосылды. Бұрынғы жағдайларда герцогтық атағы епископтық атағымен бірдей болды. Бірақ Париж жағдайында, патшалық астанасының епискобы Париж герцогы болуы тиімсіз деп ойылды, сондықтан жаңадан құрылған герцогтыққа басқа атау берілді. Осылайша, 1674 жылы Сент-Клауд домені мен иеліктері, Альфорт, Крейтель, Озоир-ла-Ферриер және Арментиер-ан-Бри Сент-Клауд герцогтығы болып жарияланды, бірақ атақ 1690 жылға дейін парламентте тіркелмеді. Бұл атақты алғаш рет 1671 жылдан бері архиепископ болған Франсуа де Харлей де Шампалон алды. Ол революцияға дейін Париждегі ізбасарларына осы атақты тапсырды. Бұл төрт герцогтық мұрагерлік емес болғандықтан, иеленушінің қайтысымен жойылған жоқ, бірақ епископтықтың заңды мұрагері оларды қабылдады. Дегенмен, 1789 жылғы 4 тамызда, феодализмді жою түнінде, француз революциясы кезінде барлық төрт герцогтық және Францияның пэрлік атағы жойылды.