Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Уильям Флавелл Монипенни (7 тамыз 1866 – 23 қараша 1912) – Ирландияда туған журналист және редактор, оның мансабы Лондон мен Оңтүстік Африка арасында бөлінген. Ол сондай-ақ Бенджамин Дизраэлидің алғашқы өмірбаянын жазған адам. Монипенни шотланд тегінен таралған Ольстер отбасының екінші ұлы болды. Ол Портадаун қаласының оңтүстігіндегі Балливоркан елді мекенінде, Арма графтығында, зығыр өндіруші және шағын жер иесі Уильям Монипенни мен Мэри Энн Флавелл отбасында дүниеге келді. Уильям 1898 жылға дейін әкесінің тегін Монипени деп жазған. Ол Дунаннон корольдік мектебінде және Дублин Тринити колледжінде оқыды, онда математика пәнінде өзгелерден ерекше көзге түсіп, 1888 жылы бакалавр дәрежесін алды. Содан кейін Оксфордтағы Баллиол колледжіне қабылданды, бірақ денсаулығының нашарлауына байланысты бір жылдан соң оқуын тастады. Монипенни журналистикалық жолын Лондон қаласында «The Spectator» журналына материалдар жазу арқылы бастады. 1893 жылы «The Times» газетіне қызметке кіріп, редактор Джордж Эрл Баклдың көмекшісі болды. 1899 жылдың басында Трансваал Республикасында шығатын «Johannesburg Star» газетін басқару ұсынысын қабылдады, ол кезде газет Uitlander басылымы болып саналды. Монипенни Екінші Буер соғысына дейін болған саяси тартыстардың алдында тұрды және оған қарсы ұсталғандық туралы ордер шығарылғанда, жаушылық басталғанға дейін Кейп колониясына қашуға мәжбүр болды. Соғыс кезінде ол Императорлық жеңіл ат әскерінде қызмет етіп, Наталдағы шайқастарға қатысты. Бурлардың қоршауындағы Ладисмиттегі әскерлердің құрамында болды, бұл оның денсаулығына кері әсер етті. Кейіннен Лорд Милнердің әкімшілігінде қызмет етіп, азаматтық жабдықтау жөніндегі директор болып тағайындалды және Трансваалды аннексиялаудан кейін босқындарды қайта оңалтуға қатысты. Ол Милнердің «балабақшасының» мүшесі болды. Соғыстан кейін Монипенни «Жұлдыз» газетінің редакторы қызметін қайтадан атқарып, Милнердің саясатын қолдады. Алайда, ол қытай жұмыс күшін импорттауды қабылдай алмады және 1903 жылы редакторлық қызметтен кетті. Лондонға оралғаннан кейін «The Times» газетінде жұмыс істеуін жалғастырды және 1908 жылы Times Publishing Company баспасының директоры болып тағайындалды. Оның «The Times» газетімен жұмысы директорлар кеңесіне бұрынғы премьер-министр Бенджамин Дизраэлидің толыққанды өмірбаянын жазу мүмкіндігін ұсынуға себеп болды. Дизраэли өзінің бұрынғы хатшысы Лорд Роутонға қалдырған құжаттары осы мақсатқа пайдаланылды. Монипеннидің салыстырмалы түрде танылмауына байланысты оның таңдалуына күмән келтіргендер де болды, бірақ алғашқы том 1910 жылғы қазан айында жарық көргеннен кейін сыншылар тарапынан жоғары бағаланды. Монипенни 1912 жылы жүрек жетіспеушілігінен қайтыс болғанға дейін тағы бір ғана томды аяқтады; жобаны Джордж Эрл Бакл аяқтады, ол қосымша төрт том жазды. Оның «Екі ирланд ұлты; үй билігі туралы эссе» атты еңбегі 1913 жылы, өлімінен кейін жарық көрді.
William Flavelle Monypenny (7 August 1866 – 23 November 1912) was an Irish born journalist and editor whose career was split between London and South Africa. He was also the first biographer of Benjamin Disraeli. Monypenny was the second son of an Ulster family of Scottish descent, born in Ballyworkan, south of Portadown, County Armagh, to William Monypeny, linen manufacturer and small landowner, and Mary Ann Flavell. William spelled his surname Monypeny until 1898. He attended the Royal School Dungannon and Trinity College Dublin, where he distinguished himself in mathematics, earning his BA in 1888. From there he attended Balliol College, Oxford, but left after a year due to ill health. Monypenny received his start in journalism in London as a contributor to The Spectator. He joined the staff of The Times in 1893, where he was an assistant to the editor, George Earle Buckle. In early 1899, he accepted an offer to edit the Johannesburg Star, then an Uitlander publication in the Transvaal Republic. Monypenny was at the forefront in the subsequent political disputes leading up to the Second Boer War, and was forced to flee to Cape Colony prior to the outbreak of hostilities when a warrant of high treason was taken out against him. During the war, he served in the Imperial Light Horse and saw combat in Natal. He was also a member of the force trapped in Ladysmith during its besiegement by the Boers, which adversely affected his health. Monypenny subsequently served in Lord Milner's administration, where he was the director of civil supplies and participated in the rehabilitation of refugees after the annexation of the Transvaal. He was a member of Milner's Kindergarten. After the war, Monypenny resumed the editorship of the Star, using it to support Milner's policies. He was unable to accept the emerging practice of importing Chinese labor, however, and resigned from the editorship in 1903. Upon his return to London, he resumed working for The Times, and was appointed a director of the Times Publishing Company in 1908. It was his work with The Times which led the directors to offer to him the opportunity to write the definitive biography of the former prime minister Benjamin Disraeli, using the papers Disraeli had bequeathed to his former secretary Lord Rowton. Though Monypenny's relative obscurity led some to question his selection, the first volume was critically praised upon his publication in October 1910. Monypenny only completed one more volume before dying of heart failure in 1912; the project was completed by George Earle Buckle, who wrote an additional four volumes. His work The Two Irish Nations; an Essay on Home Rule was published posthumously in 1913.