Кіріспе

АҚШ Жоғарғы Сотының судьясы (1906–1910 жылдар)

Уильям Генри Муди (23 желтоқсан 1853 – 2 шілде 1917) – американдық саясаткер және заңгер, АҚШ Үкіметінің үш тармағында да қызмет атқарған. 1895 жылдан 1902 жылға дейін ол АҚШ Өкілдер палатасында Массачусетс штатының Эссекс округін өкілдік етті. Одан кейін Президент Теодор Рузвельттің кабинетінде Әскери-теңіз министрі және Бас прокурор болып қызмет етті. 1906 жылы Рузвельт оны АҚШ Жоғарғы Сотына тағайындады. Денсаулығына байланысты, төрт жылға жетпейтін қысқа мерзімнен кейін ол Сотан зейнетке шықты. Рузвельт сияқты прогрессивті болған ол нәсілдік сегрегацияға қарсы болды және афроамерикандықтардың азаматтық құқықтарын қолдады.

Ерте өмір және білім

Мюди Массачусетс штатының Ньюбери қаласында Генри Лорд Мюди мен Мелисса Аугуста (Эмерсон) Мюдидің ұлы болып дүниеге келді. Оның әкесі бірнеше шаруашылыққа иелік етіп, басқарды, ал Мюди Ньюбери, Салем және Денверс қалаларының жергілікті мектептерінде білім алды. Оның барлық иммигрант ата-бабалары Англиядан Массачусетске көшіп келген, және олардың барлығы Англиядан пуритандықтардың көші-қонының бір бөлігі ретінде келді. Олардың барлығы 1620 мен 1640 жылдар аралығында келген. Ол 1872 жылы Филлипс академиясын, ал 1876 жылы Гарвард университетін, Phi Beta Kappa құрамында бітірді. Гарвард құқық мектебінде төрт ай оқығаннан кейін, ол Ричард Генри Дана кішінің кеңсесінде құқық тануын бастады және 1878 жылы Массачусетс штатының адвокатурасына қабылданды.

Еңбек жолын бастауы

Заңгерлік мансабының басында 1888 жылы Муди алғаш рет Массачусетс штатының Хаверхилл қаласының қалалық адвокаты болып сайланды. 1890 жылы Шығыс Массачусетс округінің аудандық прокуроры болып тағайындалғаннан кейін, ол 1893 жылы Лиззи Борденді өлтіру ісіндегі кіші прокурор ретінде кеңінен танылды. Оның күш-жігері нәтиже бермесе де, ол екі тараптың да ең білікті және тиімді адвокаты деп мойындалды.

АҚШ Конгресі

Ол АҚШ Өкілдер палатасына Массачусетс штабынан сайланды және 1895 жылдан 1902 жылға дейін қызмет етті. Ол ықпалды Ассигнованиелер комитетінде жұмыс істеді, сондай-ақ Аралдық мәселелер, Әділет министрлігіндегі шығындар және Пошта тасымалдау жөніндегі бірлескен комиссия мүшесі болды. 1899 жылы ол Томас Б. Ридтің спикерлігіне үміткер болды, бірақ Дэвид Б. Хендерсон бұл лауазымды жеңіп алды.

Әскери-теңіз флотының хатшысы

Президент Теодор Рузвельт әкімшілігі кезінде Муди 1902 жылдан 1904 жылға дейін Әскери-теңіз министрі қызметін атқарды. Ол Рузвельт дәуірінде Теңіз күштерін кеңейтудің басталуын қадағалады, оның ішінде кемелер санын арттыру және жағалау маңындағы емес штаттардан теңізшілерді тартуды жақсарту арқылы әскери қызметкерлер санын көбейтуге бағытталған жұмыстарды ұйымдастырды. Муди сонымен қатар Куба үкіметімен Гуантанамо шығанағындағы Әскери-теңіз базасын салуға және пайдалануға рұқсат берген алғашқы жалға алу шарты бойынша келіссөздер жүргізді.

АҚШ Бас прокуроры

Муди 1904 жылдан 1906 жылға дейін Бас прокурор қызметін атқарды. Осы лауазымда Муди Рузвельттің тресттерге қарсы күресін белсенді түрде қолдады, "U.S. Steel" сияқты "жақсы" тресттермен келіссөздер жүргізді, ал "Standard Oil" және "Beef Trust" сияқты "жаман" тресттерді сәтті қудалады. Пол Рид пен Уилл Катоны дарға асып өлтіргеннен кейін, Муди қысқаша айыптама беруге рұқсат бермеді, себебі федералдық құқық бұзылмаған деп санды.

АҚШ Жоғарғы соты

Рузвельт Мудиді 1906 жылғы 3 желтоқсанда АҚШ Жоғарғы Сотының судьясы лауазымына ұсынды, бұл лауазымды Генри Б. Браун босатқан еді. Ол 1906 жылғы 12 желтоқсанда АҚШ Сенатымен бекітілді және 1906 жылғы 17 желтоқсанда қызметке кірісті. Муди 1910 жылғы 20 қарашада Соттан зейнетке шықты. USS Moody (DD 277) кемесі оның құрметіне аталды. 2018 жылы теле және кино актері Джей Хьюгли Лиззи Борден туралы тарихи триллер фильмінде Муди рөлін сомдады.

Анықтамалар және қосымша оқу

Гулд, Льюис Л. "Муди, Уильям Генри"; Америка ұлттық өмірбаяны онлайн, 2000 жылғы ақпан. Хефрон, Пол Т. "Теодор Рузвельт және М. Мудиді тағайындау". Вандербильт құқық журналы, 18-том (1964): 545+ онлайн. Уоттс кіші, Джеймс Ф. "Уильям Муди", АҚШ Жоғарғы Сотының судьялары, 1789–1969, ред. Леон Фридман және Фред Л. Израиль (1969),