Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1945 жылғы нацистік пропагандалық фильм
1945 Nazi propaganda film
«Колберг» – 1945 жылғы нацистік пропагандалық тарихи фильм, сценарийін және режиссурасын Вейт Харлан жазған. Үшінші рейхтің соңғы фильмдерінің бірі ретінде, ол неміс халқының одақтастарға қарсы тұру ниетін нығайтуға бағытталған. Харлан және Альфред Браун, сондай-ақ сценарийдің авторы, фильмді Помераниядағы Колберг қаласының мэрі болған П.Л. Колбергтің өмірбаяндық шығармасына және Пол Хейзенің кітаптан бейімделген пьесасына негіздеді. (Жозеф Геббельс сценарий жазуға қатысқан, бірақ оның есімі көрсетілмеген. Ол романтикалық қарым-қатынас қосылуын талап еткен, ол Мария кейіпінде бейнеленген.) Фильм Пруссия сарайының Кенигсбергке қауіпті сапарынан басталады. Мария патша және Луиза патшайыммен кездесуі тиіс. Наполеон патшайымды «Пруссиядағы жалғыз ер адам» деп сипаттаған. Мария патшайыммен жеке кездесіп, оны Гнайзенауды Колбергке жіберуге көндіреді. Ол Неттелбекке қарсы тұрып, көшбасшылыққа ие болады. Бірақ олар екеуі қаланы француздардан құтқару үшін армиямен және азаматтармен бірлесіп жұмыс істейді. Француздардың шегінуінен кейін Колберг құтқарылғаннан соң (бұл тарихи фактіге сәйкес келмейді), фильм 1813 жылға, Таурогген келісімінен кейінгі оқиғаларға оралады. Наполеон Ресейде жеңіліске ұшырады, ал пруссиялық көшбасшылар оған қарсы тұрудың уақыты келді ме деп ойланады. Гнайзенау Фридрих Вильгельмді осы қадамға көндіреді; ол «Менің халқыма» («К народу моему») атты үндеуді жазып, Азаттық соғыстарын жариялайды.
Kolberg is a 1945 Nazi propaganda historical film written and directed by Veit Harlan. One of the last films of the Third Reich, it was intended to bolster the will of the German population to resist the Allies. Harlan and Alfred Braun, who also worked on the screenplay, based the film on the autobiography of pl, mayor of Kolberg in Pomerania, and on Paul Heyse's later play adapted from the book. (Joseph Goebbels participated in writing the screenplay but was not credited. He insisted that a romantic interest be added; this is the figure of Maria.) the dangerous journey to Königsberg, whither the Court of Prussia has retreated. She is to meet with the King and with Queen Louise. Napoleon had described the Queen as "the only man in Prussia". Maria meets with the Queen alone and persuades her to order Gneisenau to Kolberg. He confronts Nettelbeck, and emerges as the top leader. But the two work together with the army and the citizens to save the city from the French. After Kolberg is saved when the French retreat (this is not historically true), the film returns to 1813 after the Convention of Tauroggen. Napoleon had been defeated in Russia, and Prussian leaders wonder whether it is time to confront him. Gneisenau convinces Frederick William to do so; he writes the proclamation An Mein Volk ("To my People") announcing the Wars of Liberation.
Өндіріс
Харлан мен Браунның сценарийі 1823 жылы Кольберг қаласының мэрі Иоахим Неттелбектің автобиографиясына және Нобель сыйлығының лауреаты Пол Хейстің 1865 жылы жазылған, кітап негізінде жаралған пьесасына негізделген. Хейс және оның еңбектері еврей болғандықтан фильм жарнамаларында есімдері аталмады. Пропаганда министрі Жозеф Геббельс Германияның сол кездегі жағдайына өте лайықты деп есептеген тарихи оқиғаларға негізделген фильм түсіруді бұйырды. Геббельс 1941 жылы «Кольберг» фильмін жоспарлай бастады, ал түсірілім 1943 жылы басталды. 1943 жылдың 1 маусымында Геббельс «Jud Süß» фильмінің режиссері Вейт Харланды жұмысқа алды. Фильм «Agfacolor» технологиясымен түсірілді және құны, көбінесе айтылғандай, емес еді. Фильмдегі «массовка» құрамында шамамен 5000 әскер болды; жүздеген колбергтіктер күн сайынғы төлем алу үшін қатысты. Массовканың саны жиі 187 000 деп көрсетіледі, ал әскер бөлімдерінің фильмге қатысқандығы туралы мәлімдемелер мүлдем жалған. Режиссердің әйелі Кристина Сёдербаум шаруа қызы Мария рөлінде ойнады, ол фильмдегі басты рөлдердің бірі болды. Басты түсірілім 1943 жылдың 22 қазанынан 1944 жылдың тамызына дейін жүргізілді. Сыртқы түсірілімдер Кольберг, Кенигсберг, Трептоу, Берлин, Зеебург және Нойштетин қалаларында және олардың маңында өтті. Харлан фильмнің түсірілімінде «ессіздік заңы» қолданылғанын айтты, сондай-ақ Адольф Гитлер мен Геббельс фильмнің «әскери кереметтен де пайдалырақ болатынына сенген, себебі олар жеңіске ешқандай логикалық жолмен сенбеді». Геббельс фильм сценарийін жазуға ақысыз қатысты. Фильм бюджетінің төрттен бір бөлігі Геббельс кесіп тастаған көріністерге жұмсалды. Фильмде қар ретінде пайдалану үшін тұз тасымалдауға 100 теміржол вагоны қолданылды.
The screenplay by Harlan and Braun was based on the 1823 autobiography of Joachim Nettelbeck, mayor of Kolberg, and on Nobel laureate Paul Heyse's 1865 play adapted from the book. Heyse and his work were not referred to in film publicity as he was Jewish. Propaganda Minister Joseph Goebbels had explicitly ordered a film based on historical events, which he regarded as highly suitable for the circumstances Germany faced. Goebbels began planning for Kolberg in 1941, and the film entered production in 1943. On 1 June 1943 Goebbels hired Veit Harlan, the director of Jud Süß. It was made in Agfacolor and cost , not as is often stated. The film's cast of 'extras' amounted to perhaps 5,000 soldiers; hundreds of Kolberg people participated for a daily fee of The number of extras is commonly exaggerated at 187,000, and claims of entire divisions of troops taking part are completely false. Kristina Söderbaum, the director's wife, was cast as Maria, a farmer's daughter and one of the lead roles in the film. Principal cinematography took place from 22 October 1943 to August 1944. The exteriors were shot in and around the cities of Kolberg, Königsberg, Treptow, Berlin, Seeburg, and Neustettin. Harlan said that the "law of madness" applied during the film's production, and that Adolf Hitler and Goebbels believed the film "could be more useful to them than even a military miracle, because they no longer believed in victory in any rational way". Goebbels worked on the film as an uncredited screenwriter. One fourth of the film's budget was spent on scenes cut by Goebbels. 100 railroad cars were used to transport salt to be used as snow in the film.
Шығару
Фильмнің премьерасы 1945 жылғы 30 қаңтарда Францияның оккупацияланған Ла-Рошель қаласындағы қорғаныс аймағындағы неміс әскерлері үшін өтті. Екі айдан кейін қала одақтас әскерлер тарапынан босатылды. Ол уақытша кинотеатрда (U. T. Александрплац) және Берлиндегі Тауенциен Паласта көрсетілді. 1945 жылғы мамыр айында Берлин совет әскерлеріне түскенге дейін фильм әуе шабуылының үнемі қаупі астында болды. Берлиндегі көрсетіліммен бір уақытта, фильм Ла-Рошельдегі теңіз базасының экипажына Théâtre de la Ville театрында көрсетілді. Колберг қаласы 1945 жылғы 24 ақпанда совет әскерлері жақындағанда "фестунг" ("бекініс қаласы") деп жарияланды. Фильмнің көрсетілімінен бір ай ішінде Колберг толық қоршауға алынды (кейде бұл "Екінші қоршау" немесе "Колбергтің екінші шайқасы" деп аталады), онда шамамен 70 000 тұтқынға алынған неміс азаматтары мен әскери қызметкерлері болды. Үй-үйден шайқас салдарынан қала қирады. Колберг 1945 жылғы 18 наурызда совет және польша әскерлеріне түсті. Көптеген азаматтар теңіз арқылы қашып құтылды. Совет Одағы қоршаудан аман қалғандардың барлығын, сондай-ақ Шығыс Помераниядағы барлық немістерді елден біржола шығарып жіберді. Қираған Колберг қаласы соғыстан кейінгі Польша социалистік республикасының құрамына кірді. Қазір бұл қала Колобжег деп аталады. Фильм 1966 жылы Батыс Германияда Atlas Films компаниясы тарапынан кинотеатрларда көрсетілді.
The film was premiered for German forces in the defense zone in occupied La Rochelle, France on 30 January 1945. The city was liberated by Allied forces two months later. It opened in a temporary cinema (U. T. Alexanderplatz) and at Tauentzien Palast in Berlin. It ran under constant threat of air raids until the fall of Berlin to Soviet forces in May 1945. Simultaneously with the opening in Berlin, it was shown to the crew of the naval base at La Rochelle at the Théâtre de la Ville. The city of Kolberg was declared a Festung ("fortress town") as Soviet forces neared it on 24 February 1945. Within a month of the film's opening Kolberg was under full siege (sometimes called the "Second Siege" or "Second Battle" of Kolberg), with around 70,000 trapped German civilians and military personnel. House to house fighting caused devastation. Kolberg fell to Soviet and Polish forces on 18 March 1945. Many civilians escaped by sea. The Soviet Union permanently expelled all who survived the siege, along with all Germans in east Pomerania. The ruined city of Kolberg became part of the postwar socialist republic of Poland. The city is now known as Kołobrzeg. The film was theatrically released by Atlas Films in West Germany in 1966.