Кіріспе
Иса Мәсіхтің Соңғы күнгі Киелілері шіркеуінің мүшелері қолданатын атау – Жүсіптің үйі (кейде Жүсіптің руы деп аталады). Бұл атауды Иса Мәсіхтің Соңғы күнгі Киелілері шіркеуінің мүшелері Ежелгі Келісімде Ефрем және Манаса руларынан тұратын Израиль (Жақып) үйінің ежелгі "туғандық" руына қолданады. Рулардың атаулары – Мысырдың Жүсіптің екі ұлының есімдері, олар туралы алғаш рет кітапта айтылған. Иса Мәсіхтің Соңғы күнгі Киелілері шіркеуінің мүшелері өздерін жалпы мағынада Израиль үйінің мүшелері деп санайды, олардың көптегені өздерін Ефремнің, Мысырдың Жүсіптің кіші ұлының, бірақ оның мұрагерінің, Израильдің "бірінші туылған" тұңғыштық баталарының тікелей ұрпақтары деп есептейді. Дегенмен, қазіргі заманғы жосефиттер өздерінің қатарында Манаса руынан шыққандардың да көп екенін айтады, ол Жүсіптің үлкен ұлы және Жақыптың тұңғыштық батасын екі есе алған. Сондықтан шіркеу мүшелері өздерін "келісімді халық" деп санайды, олар "мәңгілікте" (немесе жердің жаратылуынан бұрын, оны "өмірден бұрынғы" немесе бұрынғы өмір деп атайды) арнайы шақырылған немесе алдын ала белгіленген. Олар Алланың қасиетті ғибадатханасында – "келісім орнында" – ежелгі заманда болған қасиетті құтқару рәсімдерін орындауға міндетті екендерін мойындайды, оларға Алла берген "туғандық" баталарын алу үшін тура жолмен өмір сүру қажет. Шіркеудегі жастарды көбінесе "асыл тұңғыш жастар" деп атайды, бұл атау сенімнің құрметті әндерінің мәтінінен алынған. Соңғы күнгі Киелілерге сәйкес, Жүсіп үйінің тарихының көп бөлігі ежелгі ата-бабалардың болжамдарында, соның ішінде Жақып пен оның ұлы Мысырлық Жүсіптің болжамдарында көрініс табады (олардың көптегені Соңғы күнгі Киелілер сенімінің негізін қалаушы пайғамбардың аян арқылы қалпына келтірілді). Кейбір Соңғы күнгі Киелілер үшін бұл сенімнің негізін қалаушы Джозеф Смиттің жер бетіндегі миссиясын көрсетеді, ол Соңғы күнгі Киелілер дүниетанымында Жүсіп үйінің мұрагерлері арасында ең бірінші орында тұрады. Жүсіп үйі Киелі кітапта бірнеше рет айтылады, атап айтқанда, ; ; ; және Жүсіп үйіне сілтеме жасалған.
The House of Joseph (sometimes referred to as the Tribe of Joseph) is a designation which members of the Church of Jesus Christ of Latter day Saints (LDS Church) apply to the ancient "birthright" tribe of the house of Israel (Jacob) as it is described in the Old Testament, made up of the tribes of Ephraim and Manasseh. The tribes' namesakes — the two sons of Joseph of Egypt — are first mentioned in
Members of the LDS Church believe themselves, in a general sense, to be members of the House of Israel, many of whom believe themselves also to be the literal bloodline descendants of Ephraim, Joseph of Egypt's youngest son, but inheritor, notwithstanding, of Israel's "firstborn" birthright blessings. These modern Josephites claim, however, that many in their ranks are also of the tribe of Manasseh, Joseph's eldest son and a joint recipient of the 'double portion' of Jacob's birthright blessing upon the heads of his grandsons. Church members therefore consider themselves to be a 'covenant people', specially called or foreordained from 'eternity' (or before earth's creation, which they call 'premortality', or pre existence). They profess to attend to sacred saving ordinances as they existed anciently in God's holy temple — "the place of the covenant" — with sacred responsibilities and obligations for God given 'birthright' blessings that are contingent upon upright living. Young people within the church are often referred to as 'youth of the noble birthright' — a designation inspired by lyrics from one of the faith's time honored hymns. Much of the story of the House of Joseph, according to Latter day Saints, is reflected in ancient ancestral prophecies, including those made by the patriarch Jacob and his son, Joseph of Egypt (many of them now restored through revelation by the LDS faith's founding prophet). that, for some Latter day Saints, mirrors the earthly mission of Joseph Smith, the faith's founder, who in the LDS worldview stands preeminent among the heirs of Joseph's house. The house of Joseph is mentioned in the Bible several times, notably in ; ; ; and There is also an allusion to the house of Joseph in .
Патриархалық тұңғыштық
Жаратқанның батасы Жүсіптің басына, ағаларынан ерекшеленген Оның басына қонсын! Оның даңқы - тұңғыш бұқаныкі сияқты, мүйіздері - жабайы бұқаның мүйіздері сияқты. Ол солармен халықты жердің шетіне дейін итеріп жібереді. Олар – Ефремнің он мыңдаған, ал Манасаның мыңдағандары. (Заңды қайталау 33:16-17; Д&А 110:9-ға қараңыз). Ей, халықтар, Раббының сөзін тыңдаңдар және оны алыстағы аралдарда жариялаңдар, сондай-ақ: «Израильді шашыратып жіберген Алла оны қойшы отарын жинағандай жинайды», – деңдер. (Еремия 31:9-10). Жүсіп – Ефремнің және осы соңғы күндердегі бүкіл Израильдің әкесі. (Соңғы күндердің пайғамбары Бригам Янг, 9 сәуір 1837 ж.). ЛДС іліміне сәйкес, Израильдің он екі руы патриарх Яқыптың (кейін Израиль деп аталды) он екі ұлынан, оның екі әйелі Лия мен Рахилден және екі күңі Зилпа мен Билхадан тараған. Яқып – ежелгі патриархтар әулетінің соңғысы болды, ол «бірінші туғанның батасын» толыққанды иеленді. Бірақ Яқыптың бірінші әйелі Лиядан туған тұңғышы Рубен, бұзылу арқылы рухани мұрасын жоғалтты, ал оның орнына Патриархтың сүйікті, бірақ екінші әйелі Рахилден туған жаңадан бекітілген «бірінші туған» ұлы ие болды. Осы ұлдың есімі Жүсіп еді – «жемісті» деген мағынаны білдіретін есім. Бұл Алланың балаларының баталарын екіге бөлді – «патшалық» Яһуда үйіне, ал бірінші туған «құдайлық» мұрасы Жүсіп үйіне берілді, бұл Жүсіптің ұлдары Ефрем мен Манасаның және Яһуданың балалары арасындағы жарылуға әкелді. Бұл маңызды жарылу, кейін Леви және Аарон ұлдары арасындағы бөліністермен кеңейтілді, Израильдің «шашырауынан» (б.з.д. 722-586 жж.) және ғасырлар бойғы адал елдер арасындағы құлдыққа дейін соқты. Ефрем руы соңында Израильдің барлық руларына билік ететін болды (Жаратылыс 37:5-10; 49:22-26). Содан кейін, жаңа Иерусалим көктен түсіп, қалдықтардың мекені болады. Иса Америкадағы нефиттерге келгенде, олардың Жүсіп үйінің қалдығы екенін айтты. Олар Раббыны білгеннен кейін, Американы мұралықтары ретінде алады. Өкінген адал елдер оларға Жаңа Иерусалимді салуға көмектеседі. Ертедегі соңғы күндердің қасиеттілері осы жазбаларды американдық индейлердің мормондыққа кенеттен және керемет түрде айналуы керек деп түсіндірді. Олар өздерін американдық индейлерге Жаңа Иерусалимді салуға көмектесетін өкінген адал елдер ретінде қарастырды. Бірақ американдықтармен бірге Жаңа Иерусалимді салу туралы түсінік өзгерді. Олар оны екі түрлі жер ретінде қарастыра бастады: Сион – төбелерде, ал ламандықтар – шөлде. Соңғы күндердің қасиеттілері, олардың өзі осы нақты рулардан шыққан деп есептемесе де, рулық атауларды қолданғанда, олар өздерін «Жүсіптің» осы басты руларымен тығыз байланыстырады. Яһуди дінінің ешбір ағымы осы самариялық немесе ЛДС сенімдерін, сондай-ақ басқа діндер ұстанатын осыған ұқсас сенімдерді растамайды.
I am a father to Israel, and Ephraim is my firstborn. Hear the word of the Lord, O ye nations, and declare it in the isles afar off, and say, He that scattered Israel will gather him, as a shepherd doth his flock (Jer 31:9 10)
Joseph is a father to Ephraim and to all Israel in these last days (latter day prophet Brigham Young, 9 Apr 1837)
According to LDS doctrine, the Twelve Tribes of Israel descended from the twelve sons of the patriarch Jacob (who was later named Israel) and his two wives, Leah and Rachel, and two concubines, Zilpah and Bilhah. Jacob was the last of a line of ancient biblical patriarchs who held the full power of the 'blessings of the firstborn,' of bechor. But Jacob's firstborn by first wife Leah — Reuben — forfeited by transgression his spiritual inheritance, and it passed instead to the Patriarch's newly sanctioned 'firstborn' son by favored but second wife, Rachel. This son's name was Joseph — a name signifying 'fruitful'. This divided the blessings of God's children into two parts — with 'kingship' going to the House of Judah, and the firstborn 'priesthood' inheritance going to the House of Joseph — leading to an eventual breach between the children of Judah and those of Joseph's sons Ephraim and Manasseh. That critical breach — which widened again later with divisions between Levi and the sons of Aaron — would only be healed in a far distant, future day, after Israel's 'scattering' (722 586 BC) and centuries long apostate captivity among Gentile nations. The Ephraimite tribe would eventually come to rule over all of Israel's tribes (Gen 37:510; 49:22 26). Afterwards, there would be a New Jerusalem that would come down from heaven where the remnant would live. When Jesus visited the Nephites in the Americas, he taught that they were a remnant of the house of Joseph. After they were brought to the knowledge of the Lord, they would be given the Americas as their inheritance. Repentant Gentiles will assist them in building the New Jerusalem. Early Latter Day Saints interpreted these scriptures to mean that there would be a sudden and dramatic conversion of the American Indians to Mormonism. They viewed themselves as repentant Gentiles that would assist the American Indians in building the New Jerusalem,
After some failed missions to the American Indians, the concept of the New Jerusalem started being reinterpreted. Instead of building New Jerusalem together with the Native Americans, they began seeing it as two different places, with Zion being built upon the hills and the Lamanites in the wilderness. and the Latter day Saints Even though Latter day Saints do not believe themselves to be exclusively descended from these specific tribes, in their use of tribal names, they associate themselves most closely with these specific dominant tribes of 'Joseph'. No denomination of Judaism affirms these Samaritan or LDS beliefs, nor similar beliefs perhaps adhered to by other faiths.
Жүсіптің үйі
Шіркеу Ефрем мен Манасаның ұрпақтарын Америкада жинап, Яқыптың «Жүсіп – жемісті бұтақ, құдық жанындағы жемісті бұтақ; оның бұтақтары қабырғадан асып өтеді» (Жаратылыс 49:22) деген пайғамбарлығын орындайды деп үйретеді. Онда қоршалған «қабырға» және суға толы «құдық» – құрлықтарды бөліп тұратын мұхит кедергісі ретінде түсіндіріледі. Сондықтан шіркеу мүшелері көбінесе өздерін «заманауи Израиль» деп атайды. Барлығы жер бетіндегі қалпына келтірілген шіркеудің және Құдайдың Патшалығының ажырамас бөлігі болып табылады, – соңғы күндердің қасиеттілері бұл ұйымның Мәсіх және Оның елшілері алғаш құрған ежелгі шіркеумен бір екенін жариялайды. Осылайша, олар негізінен Мысырдың Жүсіптің, әсіресе Ефремнің ұрпақтары болып саналады және ежелгі пайғамбарлықтарға сәйкес, жер бетіндегі елдерден Исраил үйінің қалдықтарын «бір қорапқа» жинау және «бір үйге» біріктіру – Құдайдың соңғы күндерде оларға берген ерекше тапсырмасы деп есептейді (2 Нехемия 9:2; 3 Нехемия 21:1, 11, 22). Иса Мәсіхтің соңғы күнгі қасиеттілері шіркеуінің мүшелері, өздерін Жүсіп үйінің Ефрем тармағынан шыққандар деп санайды, Құдайдың Жүсіп пайғамбарға берген аяндары (JST Жаратылыс 50) және Мормон кітабында (2 Нехемия 3) патриарх Яқыптың бірінші туған ұлына берген «қосарланған үлесі» – ұрпақ және жердің екі еселенген үлесі (және оның «қосарланған үлесін» мұрагерлік немерелері Ефрем мен Манаса) бүкіл Америка құрлығының қосымша «жер» бөлігін қамтыды. Шамамен б.з.д. 588 жылы Арабия түбегінің оңтүстік-шығыс жағалауынан Жүсіптің ұрпағының «жемісті бұтағы» (Ефрем мен Манасаның ұрпақтарынан тұратын «Лехит колониясы») теңіз арқылы сапар шекті. Ежелгі пайғамбар Лехи (Еврейше לחי Léḥî / Lāḥî «жақ сүйегі») – Манаса тайпасының израильдігі (Алма 10:3), ал оның ұлдарының әйелдері, кейіннен Жозеф Смит пайғамбар түсіндіргендей, Ефрем тайпасынан шыққан.
Қазіргі ламандықтардың ұрпақтары туралы теориялар
Мормондардың көптегені Американың түпкі тұрғындарын ламандықтардың ұрпақтары деп санайды. Ресми түрде, Иса Мәсіхтің соңғы күнгі қасиеттілер шіркеуі бұл пікірді кем дегенде жартылай қабылдайды. Соңғы күнгі қасиеттілердің (ЛДС) Мормон кітабының басылымына кіріспеде: «Ламандықтар американдық үндістердің ата-бабаларының бірі» делінген. Дегенмен, ламандықтардың американдық үндістердің ата-бабаларының бірі болғаны туралы мәселе даулы. Генетикалық және археологиялық мәліметтерге сүйене отырып, көптеген ғалымдар Американың түпкі тұрғындары Шығыс Азияның ежелгі тұрғындарынан шыққан деген қорытындыға келді, бірақ ғылым да, ЛДС ілімі де аралас генетиканы жоққа шығармайды.