Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Теннесси алқабының бірінші төрағасы Артур Эрнест Морган (20 маусым 1878 – 16 қараша 1975) – азаматтық инженер, АҚШ әкімшісі және педагог. Ол Майами консервациялық округінің су тасқынына қарсы жүйесін жобалаған инженер және құрылысын қадағалаған. 1920-1936 жылдар аралығында Антиохия колледжінің президенті қызметін атқарды. 1933 жылдан 1938 жылға дейін Теннесси алқабының бірінші төрағасы болды, онда ол Майами консервациялық округіндегі бұрынғы жұмысында дәлелденген қағидаларды пайдаланды.
First Chairman, Tennessee Valley Authority
Arthur Ernest Morgan (June 20, 1878 – November 16, 1975) was a civil engineer, U. S. administrator, and educator. He was the design engineer for the Miami Conservancy District flood control system and oversaw construction. He served as the president of Antioch College between 1920 and 1936. He was also the first chairman of Tennessee Valley Authority from 1933 until 1938 in which he used the concepts proven in his earlier work with the Miami Conservancy District.
Ерте өмір
Артур Э. Морган Огайо штатының Цинциннати қаласының жанында дүниеге келген, бірақ оның отбасы көп ұзамай Миннесота штатының Сент-Клауд қаласына көшіп кетті. Орта мектепті бітіргеннен кейін ол келесі бірнеше жылды Колорадода ауада жұмыс істеумен өткізді. Осы уақыт ішінде ол гидравликалық инженерияны практикалық тұрғыдан түсінудің жетіспеушілігін байқады. Ол үйге оралып, әкесімен бірге тәлімгерлікпен гидравликалық инженерияны үйрене бастады. 1910 жылға қарай ол жеке фирмасын құрып, Америка инженерлік-құрылыс қоғамының қосымша мүшесі атанды.
Arthur E. Morgan was born near Cincinnati, Ohio but his family soon moved to St. Cloud, Minnesota. After graduating from high school, he spent the next several years doing outdoors work in Colorado. During this time he learned that there was a dearth of practical understanding of hydraulic engineering. He returned home and took up practice with his father, learning about hydraulic engineering by apprenticeship. By 1910 he had founded his own firm and become an associate member of the American Society of Civil Engineers.
Инженер
1913 жылы Огайо штатының Ұлы Дейтон су тасқынынан кейін Морган Дейтон қаласының үстіндегі өзендерді басқару үшін құрғақ топырақтан жасалған бөгеттер жүйесін ұсынды. Оның идеялары формальды инженерлік білімі болмағандықтан сынға түсті, бірақ ақырында оның жоспарлары қабылданды және іске асырылды, ал келесі жылдар оның идеяларының тиімді екенін көрсетті. Осы сәттілігінің арқасында 1933 жылы ол су тасқынын бақылау және электр энергиясын өндіру үшін Теннесси аймағындағы бөгеттер жүйесін жобалауға және салуға таңдалды.
After the disastrous Great Dayton, Ohio Flood in 1913, Morgan proposed a system of dry earthen dams to control the river systems above Dayton. His concepts were challenged because of his lack of formal engineering training, but eventually his plans were adopted and constructed, and the subsequent years proved the effectiveness of his concepts. Because of this success, he was chosen in 1933 to design and deploy the Tennessee Valley system of dams for flood control and electrification.
Білім беруші
Ол әрқашан прогрессивті білім беруге қызығушылық танытып, ұлы Эрнесті Фейрхоптағы Мариетта Джонсонның органикалық мектебіне оқуға жіберді. Морганның білім берудегі алғашқы қадамы 1917 жылы Дейтон қаласында эксперименталды прогрессивті мектеп – Морейн Парк мектебін құру болды. 1921 жылы Морган 1931 жылы Прогрессивті білім беру қауымдастығы (PEA) деп қайта аталған Прогрессивті білім беруді дамыту қауымдастығының бірінші президенті болды. 1919 жылы Морган Антиохия колледжінің президенті болып, колледждің қаржылық жағдайы нашарлағаннан кейін оны жаңартты. Морган жергілікті дін қызметкерлерінің талас-тартысына толы болған бұрынғы қамқоршылар кеңесін Чарльз Кеттеринг сияқты белгілі бизнесмендермен алмастырды, олар Морганның Морейн Парк мектебіндегі бастамаларын қолдаған еді. 1921 және 1933 жылдар аралығында кеңес мүшелері мен олардың достары Антиохияға 2 миллион доллардан астам қаржы жұмсады. Кеттерингтің өзі 500 000 доллар берді. Морган білім беру бағдарламасын кооперативтік білім беруді және өндірістік зерттеулерге қатысатын профессорлық-оқытушылық құрамды қосу үшін қайта ұйымдастырды. Морган жеке таңдаған профессорлық-оқытушылық құрамға ғалымдар ғана емес, сонымен қатар сәулетшілер, инженерлер, химиктер, жарнама агенттері және мемлекеттік қызметкерлер де кірді. 1930 жылдардың басына дейін Морган Унитарий шіркеуінің мүшесі болды. Өмірінің соңғы жылдары Морган Гуманистік квакер, Огайо штатының Йеллоу-Спрингс қаласындағы Достар қоғамының мүшесі болды, оның ұлы Эрнест те солай болды. 1938 жылы TVA-дан кеткеннен кейін Артур Морган Мексика мен Финляндиядағы квакерлердің соғысқа қатысты көмек көрсету жұмысына белсенді түрде қатысты. 1940 жылдары басқа да жетістіктерінің ішінде ол шағын қауымдастықтарды дамыту үшін коммерциялық емес ұйым құрды (Қоғамдық қызмет, Inc.), Үндістанда ауылдық университеттер жүйесін құруға көмектесті және Американың тума халқы (Сенека) жерін АҚШ Армиясының инженерлік корпусының су басуынан қорғау үшін күресті. Морган жиырмадан астам кітаптың авторы болды. Су саласындағы екі кітабы оның экологиялық бағытталғандығын және Армия корпусын сынағандығын көрсетті. 1962 жылы Морганның келіні Элизабет, ұлы Эрнесттің көмегімен гуманистік, квакерлік және Монтессорилік бағыттары бар прогрессивті жеке мектеп құрды, оған Артур Морган мектебі деп ат қойды. Морган 1948 жылы құрылған Үндістан университетінің білім беру комиссиясының мүшесі болды, оның төрағасы С. Радхакришнан, ал мүшесі Закир Хусайн болды. Комиссия АҚШ-тағы ауыл шаруашылығы білім берудегі Жер гранты колледждерін зерттеді. Ол 1948 жылы комиссия құрамында бүкіл Үндістанды аралап, сондай-ақ 1965 жылы К. Вишванатан бастаған Кераладағы Митраникатан атты қоғамдық білім беру жобасын қолдады.
Always interested in progressive education, he sent his son Ernest to Marietta Johnson's Organic School in Fairhope, Alabama, a pioneering progressive boarding school. Morgan's first effort in education was to found the Moraine Park School, an experimental progressive school in Dayton, in 1917. In 1921, Morgan became the first president of The Association for the Advancement of Progressive Education, later renamed in 1931 as Progressive Education Association (PEA). In 1919, Morgan accepted the presidency of Antioch College to turn it around after a low point in the college's finances. Morgan replaced the existing board of trustees, which had been dominated by quarrelsome local ministers, with prominent businessmen such as Charles Kettering, who had also backed Morgan's efforts at the Moraine Park School. Between 1921 and 1933, board members and their friends donated more than $2 million to Antioch. Kettering alone donated $500,000. Morgan reorganized the educational program to include cooperative education and involved faculty in industrial research. The faculty, most personally chosen by Morgan, included not only academics but also architects, engineers, chemists, advertising executives, and government bureaucrats. Until around the 1930s, Morgan was a member of the Unitarian Church. In his later life, Morgan was a Humanist Quaker, a member of the Society of Friends in Yellow Springs, Ohio, as was his son Ernest. After his departure from the TVA in 1938, Arthur Morgan was active in Quaker war relief efforts in Mexico and Finland. Among other accomplishments in the 1940s, he founded a non profit organization to promote small communities (Community Service, Inc.), helped to set up a system of rural universities in India, and fought to protect Native American (Seneca) land from the flooding by the U. S. Army Corps of Engineers. Morgan was the author of more than twenty books. Two in the water field demonstrated his environmental orientation and his criticism of the Army Corps. In 1962 Morgan's daughter in law, Elizabeth, with the help of his son Ernest, founded a progressive private school with humanist, Quaker, and Montessori influences, naming it the Arthur Morgan School. Along with J. J. Tigert, Morgan served as a member of the Indian University Education Commission set up in 1948 with S. Radhakrishnan as a chair and Zakir Husain as a member. The commission studied Land Grant colleges in agricultural education in the United States. He travelled across India in 1948 as part of the commission and also supported a community education initiative in Kerala called Mitraniketan begun by K. Viswanathan in 1965.
Қоғамдық ұйымдастырушы
Морган соғыстан кейінгі кезеңде жетекші қоғамдық ұйымдастырушы болды. Ол қоғамға терең берілгендік танытып, қоғамдық мекендемелерге зор қызығушылық көрсетті. Эдвард Белламидің "Кері көру" романының күшті ықпалында болған Морган утопиялық арманшыл ретінде танылды. Осы қоғамдық өмірге деген қызығушылығы, Морганның шағын қалалар мен отбасылық өмірді ең ізгі өмір салты деп санауымен бірге, оны ауылдық қоғамдық өмірді дамытуға бағытталған бірнеше жобаларға қатысуға итермеледі. TVA төрағасы ретінде ол бөгеттер салумен және қуатпен ғана айналыспады, сонымен қатар қоғамдық өмірді де насихаттады. Морган түрлі кооперативтік кәсіпорындар мен қолөнер өнеркәсібін дамытып, ағылшын бақша қалалары үлгісінде бірнеше жоспарланған қалалар құрды. 1937 жылы Морган Солтүстік Каролинаның батыс тауларында Celo Community-ні құрды, ол жер қоры болып табылады. Бүгінге дейін сақталған бұл қауым өзін-өзі басқаратын жер қоры болып табылады. Celo мүшелерінен нақты діни сенімді немесе идеологияны қабылдау талап етілмейді, бірақ ол мүшелер арасындағы ынтымақтастық пен табиғатты қорғауға деген қамқорлыққа негізделген. Бүгінде Celo 40 отбасының үйі.
Morgan was a leading community organizer in the postwar period. He was deeply committed to community and greatly interested in community settlements. Heavily influenced by Edward Bellamy's Looking Backward, Morgan gained a reputation as a Utopian dreamer. This interest in community living, coupled with Morgan's belief in small towns and family life as the most virtuous form of living, led Morgan to participate in several projects that fostered rural community life. As chairman of the TVA, he not only directed the building of dams and provided power; he promoted community living as well. Morgan advanced a wide variety of cooperative enterprises and cottage industries and created a number of planned towns that followed the English garden city model. In 1937, Morgan founded Celo Community, a land trust in the mountains of Western North Carolina. The community, which still exists today, is a self governed land trust. Although Celo does not require members to accept any particular religious creed or ideology, it is built on cooperation between members and care for the natural environment. Today, Celo is home to 40 families who live on its
1940 жылдары Морган қоғамдықты дамыту мақсатымен екі ұйым құрды: 1940 жылы Community Service Inc. (CSI) және 1949 жылы Fellowship of Intentional Communities (FIC). CSI отбасылық өмір мен шағын қалаларды дамыту үшін құрылды, Морган оларды жақсы Америка болашағының қажетті құрамдас бөліктері деп есептеді. Ұйым Морганның қарқынды қалаланып жатқан ел үшін шағын қалалардың маңыздылығына сенуіне негізделген. Оның пікірінше, шағын қалалар адамдарға құрмет, ынтымақтастық және жеке қарым-қатынас орнатуға мүмкіндік береді. Сол жылы Морган қасақана қауымдастықтардың қарым-қатынасын дамытуға бағытталған Fellowship of Intentional Communities ұйымын құрды. FIC қауымдастықтар арасындағы байланыс пен өнім алмасуды дамытты, қауымдастықтар мен сыртқы әлем арасындағы байланысты нығайтты және жаңа қасақана қауымдастықтар құруды қолдады.
In the 1940s, Morgan went on to found two organizations for the promotion of community, Community Service Inc. (CSI) in 1940, and in 1949 the Fellowship of Intentional Communities (FIC). CSI was created to advance family life and small towns, which Morgan saw as the necessary ingredients for a positive American future. The organization was founded on Morgan's belief in the importance of small towns to the rapidly urbanizing nation. Small towns, he argued, provided places for people to experience respect, cooperation, and personal relationships. In the same year, Morgan founded the Fellowship of Intentional Communities, an organization that fostered relationships between communal settlements. The FIC cultivated communication and the exchange of products between communities, promoted communication between communal settlements and the outside world, and advocated for the formation of new intentional communities.
Расизм және евгеника
Морган жас кезінен бері белгілі бір нәсілдердің тумысынан кемтар екеніне сенген. Ол әсіресе Азия және Африка тегіндегі адамдарды «барлық халықтардың ең жарамсыздары» деп санаған. Бұл пікірін дәлелдеу үшін Морган бірде былай деп жазған: «Негрлердің шектен тыс және жалпыға тараған адалсыздығы елге адамдар есептегеннен де зор зиян келтіреді». Ақ нәсілділердің басымдығына сенуімен қатар, Морган евгениканың және оның «эвтеника» деп атаған ілімінің белді жақтаушысы болды. Осыған байланысты, ол генетикалық тұрғыдан нашар халықтардың арасында кездесетін жағымсыз генетикалық белгілерді жою және «цивилизацияланбаған» халықтардың арасында байқалатын мәдени ерекшеліктерді жою қажеттігі туралы жиі айтқан. Осы көзқарастарының арқасында Морган евгеника қозғалысының жетекшісіне айналып, Америка евгеника қоғамының негіздеуші мүшесі және құрметті президенті болды. Адольф Гитлер Америка евгеника қозғалысын Холокост деп танылған оқиғаға шабыттандырған себеп ретінде атады. Морганның нәсілге қатысты көзқарастары Теннесси өзені аймағын басқарған кезіндегі әрекеттеріне үлкен әсер етіп, «Жаңа мәміле» бағдарламасы арқылы ақтарға ұсынылған жұмыс және тұрғын үй мүмкіндіктерінен афроамерикандықтарды шеттетуіне әкелді. Нәтижесінде, Теннесси штатының Норрис сияқты толық ақ тұрғындардан құралған қалалары оның «үлгілі» қауымдастықтар туралы көзқарасын бейнелей бастады. NAACP Морганды афроамерикандықтарға жұмыс және тұрғын үйге тең қол жеткізуден бас тартып, сотқа бергенде, Морган «афроамерикандықтар өз мүмкіндіктерін өзі құруы керек» деп қарсылық көрсетті. Бүгінгі күнге дейін Норрис, Теннесси, Джеймс У. Лоуэннің «Sundown Towns» кітабында көрсетілгендей, көбінесе ақ тұрғындардан ғана құралған. Морганның TVA афроамерикандықтарды ақтардың «Жаңа мәміле» жемістерінен әдейі шеттетуін көрсеткен тергеулерге қарамастан, Морган 1975 жылы қайтыс болғанға дейін өз позициясында тұрып, өкінуден бас тартты. TVA-дағы жылдары жазған естеліктерінде ол бағдарламаның теріс әсерлеріне ешқандай жауапкершілікті мойындамады, нәсілшіл, басым ақ американдықтардың көзқарасын құрметтеуден басқа ештеңе істей алмайтынын мәлімдеді.
From an early age, Morgan believed in the innate inferiority of certain races. In particular, he held the view that those of Asian and African descent were "the most unfit of all" peoples. To illustrate this point, Morgan once wrote that, "The extreme and universal immorality of the negro is a bigger blight on the country than people realize." In addition to his belief in white supremacy, Morgan was also a leading proponent of eugenics and what he termed "euthenics". As such, he spoke widely of the need to both extinguish undesirable genetic traits seen among peoples of poor genetic stock and eliminate cultural traits seen among "uncivilized" peoples. With these views, Morgan became a leader in the eugenics movement, serving as a charter member and honorary president of the American Eugenics Society. It is worth mentioning that Adolf Hitler cited the American eugenics movement as an inspiration for what became known as the Holocaust. Morgan's views on race greatly informed his actions as head of the Tennessee Valley Authority, leading him to exclude Black Americans from employment and housing opportunities offered to whites by the "New Deal" program. As a result, all white towns such as Norris, Tennessee, came to characterize his vision for "model" communities. When sued by the NAACP for denying Black Americans equal access to jobs and housing, Morgan pushed back, claiming that "Blacks had to create their own opportunities." To this day, Norris Tennessee remains almost exclusively white, as documented in James W. Loewen's book "Sundown Towns." Despite investigations demonstrating that Morgan's TVA had deliberately excluded Black Americans from the "New Deal" gains enjoyed by whites, Morgan remained defiant and unrepentant until his death in 1975. In his memoir of his TVA years, he denied any responsibility for the program's negative effects, claiming that there was nothing else he could do but to honor the attitudes of a racist, majority white America.