Теңіз кемелерінің қалыптастыру түсі: Маув сұр реңінің тарихы
Mountbatten pink
Тәңір көк түсті теңіз кемелеріне бояу. Лорд Маунтбеттеннің 2-дүниежүз. соғысында қолданған, көз алдағыдай жасайтын, бірақ тиімділігі күмәнді бояуы туралы мақала.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Маунтбеттен қызғылт, сондай-ақ Плимут қызғылы деп те аталатын, сұрғылт-қызғылт түсті теңіз камуфляж түсі. Оны алғаш рет Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде британдық Корольдік теңіз күштерінің Лорд Маунтбеттені қолданды. Ол Юнион Касл Линиесінің кемесінің ұқсас камуфляж түсінде көзден жоғалып кеткенін байқағаннан кейін, өз кемелеріне де осы түсті қолданды, себебі бұл түс таңертең және кешке кемелерін көруді қиындатады деп ойлады. Түс жеке баяндар бойынша сәттілікке жеткенімен, сарапшылар оны ең жақсы жағдайда бейтарап сұр түстермен тең деп бағалады, ал ең нашар жағдайда – осы түстегі кемелерді одан да көзге түсіріп қояды.
Naval camouflage colour
Mountbatten pink, also called Plymouth Pink, is a naval camouflage colour resembling greyish mauve. It was first used by Lord Mountbatten of the British Royal Navy during World War II. After noticing a Union Castle Line ship with a similar camouflage colour disappearing from sight, he applied the colour to his own ships, believing the colour would render his ships difficult to see during dawn and dusk. While the colour was met with anecdotal success, it was judged by experts to be equivalent to neutral greys at best and would make ships with the colour more obvious at worst.
Тарих
1940 жылы лорд Маунтбеттен конвойды сүйреп келе жатқанда, топтағы бір кеме қалғандарына қарағанда әлдеқайда ертерек көзден жоғалып кеткенін байқады. Кеме, "Юнион Касл" лайнері, лаванда-қызғылт сұр түспен боялған еді. Маунтбеттен осы түстің таңертең және кешкі уақытта, кемелер үшін қауіпті мезгілдерде, жасыру ретінде тиімділігіне көз жеткізді және өз флотилиясының барлық эсминецтерін осыған ұқсас пигментпен бояды, оны орташа сұр түспен және аздаған венециялық қызылмен араластырып жасады. 1941 жылдың басына қарай, бірнеше кеме де осы жасыруды қолдана бастады, бірақ оның тиімділігін анықтау үшін ешқандай ресми сынақтар жүргізілмеді. Негізгі Маунтбеттеннің қызғылт жасыруының кейінгі жетілдірілуі – кеменің үстіңгі құрылымдары үшін сол түстің сәл ашық реңкінің қолданылуы болды. Алайда, 1942 жылдың соңына қарай, эсминецтер мен одан ірі барлық кемелер Маунтбеттеннің қызғылт түсінен бас тартты.
In 1940, while escorting a convoy, Lord Mountbatten noted that one ship in the group vanished from view much earlier than the remainder. The ship, a Union Castle liner, was painted lavender mauve grey. Mountbatten thus became convinced of the colour's effectiveness as a camouflage during dawn and dusk, often dangerous times for ships, and had all of the destroyers of his flotilla painted with a similar pigment, which he created by mixing a medium grey with a small amount of Venetian red. By early 1941, several other ships began using the same camouflage, though no formal testing was done to determine how well it worked. A later refinement of the basic Mountbatten pink camouflage was the use of a slightly lighter tone of the same colour for the upper structures of the ship. By the end of 1942, however, all vessels of destroyer size and larger had dispensed with Mountbatten pink,
Кригсмарине де сол сияқты ақылшық қызғылт түсті сынап көрді. Корольдік теңіз күштерінің тұтқыннан алынған тергеу есебінде 1944 жылдың сәуірінде Англия арнасында батып кеткен S 147 Schnellboot кемесінен құтқарылған экипаж, қайықтың жалпы қызғылт түсі тиімді деп сенгендерін айтты.
The Kriegsmarine likewise experimented with a light pink shade. The Royal Navy prisoner interrogation report of crew rescued from S 147, a Schnellboot sunk in the English Channel in April 1944, states they believed the boat's overall pink shade was effective.
Пайдалылығы
Маунтбеттен қызғылт түсін қолдау үшін айтылған анекдоттық және мүмкін апокрифтік әңгімелердің бірі – HMS Кения крейсерінің оқиғасы (сол кезде Маунтбеттен қызғылт бояуынан "Қызғылт ханым" деген лақап аты болған), ол "Аркус" операциясы барысында Норвегия жағалауындағы Вэгсёй аралындағы нысандарға қарсы жасалған коммандолық шабуылды жапқан. Немістер Кенияға жағалау артиллериясымен бірнеше минут бойы атып, бірақ жақыннан өткен оқтардан кейірімді ғана зақым келтірді. Бұл оның Маунтбеттен қызғылт түсті камуфляжының немістердің снарядтарында қолданған қызғылт маркерлі бояуымен үйлесуіне байланысты болды, бұл неміс бақылаушыларына снарядтардың жарылысын және кемені ажыратуды қиындатты. Осындай оқиғалар және кемелердің түсі көзден жоғалып кеткені туралы жеке тәжірибелер, осы түстің кеме экипаждарын ынталы қолдаушыларға айналдырды. Камуфляж сарапшылары бұл түстің Пуркинье әсері нәтижесінде кемелерді көбірек көзге түсіруі мүмкін екенін атап өтті. Сондай-ақ, бұл сарапшылар бақылаусыз араластыруға жиі шағымданатын, нәтижесінде күтілгеннен көп қызыл түсті қоспалар пайда болып, бұл апатқа әкелуі мүмкін еді, себебі тіпті аздаған қызыл түстің болуы да, сол түстің көк түсіне қарағанда көбірек назар аударуына себеп болатын. Адмиралтействоның нұсқаулығында бояудың "теңіздегі камуфляж үшін эквивалентті нейтралды сұр түстерден артық немесе кем емес" деген қорытынды жасалды; сондай-ақ, егер қызыл түстің ерекшеліктері қандай да бір әсер ететіндей болса, онда бояу көбінесе жасыруға көмектеспей, керісінше кедергі келтіреді".
One of the anecdotal and possibly apocryphal tales told in support of Mountbatten pink was the story of the cruiser HMS Kenya (nicknamed "The Pink Lady" at the time due to her Mountbatten pink paint), which during Operation Archery covered a commando raid against installations on Vågsøy Island off the Norwegian coast. The Germans fired on the Kenya for several minutes with coastal guns but she sustained only minor damage from near misses. This was attributed to her Mountbatten pink camouflage blending in with the pink marker dye the Germans were using in their shells, preventing German spotters from distinguishing between shell splashes and the ship. Stories like this, and personal experience of ships with the colour disappearing from view, made crews of ships with the colour notable supporters. Camouflage experts have noted that the colour may make ships more obvious as a result of the Purkinje effect. These experts also often complained about uncontrolled mixing, which could result in mixtures containing more red than intended; such a mixture could be disastrous, as ships with even the slightest red tone attracted more attention than those with an equivalent tone of blue in almost every light level. An Admiralty handbook concluded that the paint was "neither more nor less effective in sea going camouflage than neutral greys of equivalent tone; and, further, that if the red content were high enough for the particular characteristics of red to have any effect, the colour would generally hinder rather than aid concealment".