Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Құс түрлері
Species of bird
Қалың мүңкілікті ұзыншұңқыр, сондай-ақ Маккоунның ұзыншұңқыры (Rhynchophanes mccownii) – Calcariidae тұқымдасына жататын, жерде тамақтанатын шағын құс. Бұл тұқымдасқа басқа ұзыншұңқырлар мен қарлы кескіштер де кіреді. Ол Солтүстік Америкада кездеседі және Rhynchophanes туысының жалғыз түрі болып табылады.
The thick billed longspur, also known as McCown's longspur (Rhynchophanes mccownii), is a small ground feeding bird in the family Calcariidae, which also contains the other longspurs and snow buntings. It is found in North America and is the only species in the genus Rhynchophanes.
Таксономия
Қалың мүңкіді ұзыншұңқыр 1851 жылы американдық әуесқой орнитолог Джордж Ньюболд Лоуренс "rufous winged lark bunting" деген ағылшынша атаумен сипаттады. Ол оны Плектофан тұқымдасына қосты және Плектофан маккоуни деген екі атауын берді. 1858 жылы Спенсер Бэйрд оны мүңкідінің мөлшері мен қысқа шұңқырына байланысты Rhynchophanes тұқымдасына көшірді, бірақ қаштанақты мойынды ұзыншұңқырмен будандасқан нұсқасы табылғаннан кейін Calcarius тұқымдасына ауыстырылды. 2003 жылғы генетикалық зерттеуде ол қар құрттарына, басқа ұзыншұңқырларға қарағанда жақын екені анықталды. Америка орнитологиялық қоғамы енді "McCown's longspur" атауын қолданбайды, оның орнына Rhynchophanes тұқымдас атауының сөзбе-сөз аудармасы – "қалың мүңкіді ұзыншұңқыр" деп өзгертілді. Атаудың өзгеруі Клементс пен Халықаралық орнитологиялық конгресс таксономияларының соңғы жаңартуларынан кейін жарияланды, соңғысы әлі де "Маккоунның ұзыншұңқыры" атауын қолданады. Халықаралық орнитологиялық конгресс те атауды өзгертіп алды. "Маккоун" атауы 1851 жылы түрдің алғаш рет ғылыми сипатталуына себеп болған үлгіні жинаған американдық армия офицері капитан Джон П. Маккоунға сілтеме жасайды. Бұл 2018 жылдан бастап Конфедерация ескерткіштерін алып тастаумен салыстырылып, дау тудырды. Джордж Флойдтың наразылықтары мен "Қара құс апталығы" (өзі Орталық парктегі құс бақылау оқиғасына жауап ретінде) өткеннен кейін атауды өзгертуге қысым күшті болды.
The thick billed longspur was described in 1851 by the American amateur ornithologist George Newbold Lawrence under the English name rufous winged lark bunting. He placed it in the genus Plectrophanes and coined the binomial name Plectrophanes mccownii. It was moved into its own genus Rhynchophanes in 1858 by Spencer Baird on account of its bill size and short spur, but was moved to Calcarius after a hybrid with the chestnut collared longspur was discovered. It was once again placed in its own genus after a 2003 genetic study found it was more closely related to the snow buntings than the other longspurs. "McCown's longspur" is no longer used by the American Ornithological Society, instead being changed to "thick billed longspur", a literal translation of its genus name, Rhynchophanes. The name change was announced after the most recent updates of the Clements and International Ornithological Congress taxonomies, the latter of which still uses "McCown's longspur". The IOC has followed suit with the name change. The name "McCown" refers to Captain John P. McCown, an American army officer who collected the specimen in 1851 that led to the species first being scientifically described. which led to controversy starting in 2018, with parallels drawn to the removal of Confederate memorials. The pressure to change the name increased following the George Floyd protests and Black Birder's Week (itself a response to the Central Park birdwatching incident).
Сипаттама
Қалың тұмсықты ұзынқұйрық шамамен ұзын, қанаттарының ені және салмағы шамамен 2 метр. Оның үлкен конус тәрізді тұмсығы, жолақты арқасы, қызыл қоңыр иығы және қара ұшы бар ақ құйрығы болады. Көбелек шағындағы еркегінің тамағы мен төсі ақ, беті мен мойны сұр, басы қара болады. Көбелек шағындағы аналықтары көбінесе сұр түсті, тұмсығы ақшыл, ортаңғы қауырсындары мен иық қауырсындары қызыл қоңыр реңді. Көбелек шағынан кейін еркектер аналықтарына ұқсас, бірақ басы жолақты емес, дақты, ал ортаңғы қауырсындары мен иық қауырсындары көбірек каштаң түсті. Жас құстар жаздың соңында қысқа уақытқа көрінеді және біркелкі құмды түсті, жолақты жоғарғы кеудесі мен ақ іштері болады.
The thick billed longspur is about long, has a wingspan of and weighs around It has a large cone shaped bill, a streaked back, a rust coloured shoulder and a white tail with a dark tip. In breeding plumage, the male has a white throat and underparts, a grey face and nape and a black crown. Breeding females are largely gray, with a pale bill and rusty tinged median coverts and scapulars. Non breeding males are similar to females but with crowns spotted rather than streaked, and more chestnut on their median coverts and scapulars. Juveniles are seen briefly in late summer and are more uniformly sandy, with a streaked upper breast and white belly.
Таралуы және мекендейтін ортасы
Қалың тұмсықты ұзын шұбарлар солтүстік-батыс Ұлы жазық штаттарында және оңтүстік Прайри провинцияларында көбейеді. Олар жартылай шөлді қысқа шөптік далалардың сирек өсімдік жамылғысы бар жерін ұнатады, онда көп жылдық қысқа шөптер мен кактустар кездеседі. Қалың тұмсықты ұзын шұбарлардың көбейетін ареалы күрт қысқарды; тарихи түрде ол Оклахома штатына дейін оңтүстікке, ал Миннесота мен Манитобаға дейін шығысқа қарай созылған. Олардың көбеймейтін ареалы Оклахома штатының оңтүстігінен Техас пен Солтүстік Мексикаға дейін жетеді. Бұл жерде олар сирек өсімдіктермен жабылған ашық жерлерді – қысқа шөптік дала, жыртылған егістіктер, мал жайылымдары және құрғаған көлдерді ұнатады.
Thick billed longspurs breed in the northwestern Great Plains states and southern Prairie Provinces. They prefer the sparsely vegetated habitat of the semi arid shortgrass steppes, which provide a mix of perennial shortgrasses and cacti. The breeding range of thick billed longspurs has drastically reduced; historically, it stretched farther south into Oklahoma, and east into Minnesota and Manitoba. Their non breeding range stretches from south Oklahoma into Texas and Northern Mexico. Here, they prefer open habitats with sparse vegetation such as shortgrass prairie, plowed fields, grazed pastures and dried lake beds.
Мінез-құлық
Еркек құс ерекше дыңғырлаған әуен шығарады, көбінесе ұшып бара жатқанда. Оның дауыс шығарулары құрғақ сыбдырды қамтиды. Ұялары жердегі шағын ойысқа салынды, және жұмыртқаларын шамамен 12 күн бойы күтеді. Екі ата-ана да жас қозыларды тамақтандырады, ал олар ұядан шамамен 10 күннен кейін, жақсырақ ұшуға үйрене алмай тұрып, ұшып кетеді. Көбейту маусымынан тыс уақытта, қалың мүңкілді ұзын шұбарлар үйірмен жүреді, кейде Лапландия ұзын шұбарлары және мүйізді шұбарлар сияқты басқа түрлермен бірге. Олардың тағамы тұқымдар мен жәндіктерден тұрады.
The male produces a distinctive tinkling song, often in flight. The calls include a dry rattle. Nests are constructed in a shallow depression on the ground, and incubate the eggs for about 12 days. Both parents feed the young, and fledglings leave the nest about 10 days after hatching, before they can properly fly. Outside the breeding season, thick billed longspurs occur in flocks, sometimes with other species like Lapland longspur and horned lark. The diet consists of seeds and insects.
Қорғау
Бұл құстардың саны және қоныстану ареалы 1900 жылдардың басынан бері төмендеді, бұл олардың мекендеу орындарының жоғалуынан туындаған болуы мүмкін.
The numbers and range of these birds have declined since the early 1900s, likely due to habitat loss.