Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық көру ғалымы (1921–2020)
British vision scientist (1921–2020)
Хорас Базил Барлоу (8 желтоқсан 1921 – 5 шілде 2020) – британдық көру ғалымы.
Horace Basil Barlow FRS (8 December 1921 – 5 July 2020) was a British vision scientist.
Ерте өмір
Барлоу мемлекеттік қызметкер сэр Алан Барлоу мен оның әйелі леди Нораның (табиғатты зерттеуші Чарльз Дарвиннің немере қызы) ұлы болды. Барлоу Чарльз Дарвиннің шөбересі болғандықтан, Дарвин – Веджвуд әулетінің бір бөлігі еді. Ол Винчестер колледжінде оқыды, онда Фримен Дайсонмен танысып, дос болды. Барлоу Кембридждегі Тринити колледжінде табиғат ғылымдарын оқып, 1946 жылы Гарвард университетінде медицина докторы ғылымын қорғады.
Barlow was the son of the civil servant Sir Alan Barlow and his wife Lady Nora (granddaughter of the naturalist Charles Darwin). Barlow was the great grandson of Charles Darwin and thus part of the Darwin — Wedgwood family. He was educated at Winchester College where he met and befriend with Freeman Dyson. Barlow read natural sciences at Trinity College, Cambridge and earned an M. D. at Harvard University in 1946.
Зерттеу
1953 жылы Барлоу бақа миында белгілі бір көру тітіркендіргіштеріне жауап ретінде жұмыс істейтін нейрондар бар екенін анықтады. Бұл Хьюбель мен Визельдің көру қабығындағы көру қабылдау өрістері туралы жұмысына қадам болды. Ол көру тежелуін ұзақ зерттеді, яғни бір топ торлы қабықша жасушаларына жауап ретінде оқталатын нейрон, екінші нейронның оқуын тежеуі мүмкін; бұл салыстырмалы контрастты қабылдауға мүмкіндік береді. 1961 жылы Барлоу көру жүйесінің есептеу мақсаттары қандай екенін сұраған маңызды мақала жазды. Ол көру өңдеудің басты мақсаттарының бірі – артық ақпаратты азайту екенін тұжырымдады, бұл тиімді кодтау гипотезасына дейін дамытылды. Кескіндердегі көршілес нүктелердің шамы әдетте өте ұқсас болғанымен, торша бұл артық ақпаратты азайтады. Осылайша, оның жұмысы табиғи көріністердің статистикасы саласында маңызды рөл атқарды, ол нақты әлем көріністерінің кескіндерінің статистикасын жүйке жүйесінің қасиеттерімен байланыстырады. Барлоу сондай-ақ факторлық кодтар саласында жұмыс істеді. Мақсаты – кескіндерді статистикалық артық компоненттермен немесе пиксельдермен кодтау, осылайша код компоненттері статистикалық тұрғыдан тәуелсіз болады. Мұндай кодтарды табу қиын, бірақ кескіндерді жіктеу сияқты мақсаттар үшін өте пайдалы.
In 1953, Barlow discovered that the frog brain has neurons which fire in response to specific visual stimuli. This was a precursor to the work of Hubel and Wiesel on visual receptive fields in the visual cortex. He has made a long study of visual inhibition, the process whereby a neuron firing in response to one group of retinal cells can inhibit the firing of another neuron; this allows perception of relative contrast. In 1961, Barlow wrote a seminal article where he asked what the computational aims of the visual system are. He concluded that one of the main aims of visual processing is the reduction of redundancy, which has been extended to the efficient coding hypothesis. While the brightnesses of neighbouring points in images are usually very similar, the retina reduces this redundancy. His work thus was central to the field of statistics of natural scenes that relates the statistics of images of real world scenes to the properties of the nervous system. Barlow also worked in the field of factorial codes. The goal was to encode images with statistically redundant components or pixels such that the code components are statistically independent. Such codes are hard to find but highly useful for purposes such as image classification.
Сыйлықтар мен марапаттар
Барлоу Кембридж университетінің Тринити колледжінің мүшесі болды. 1969 жылы Корольдік қоғамның мүшесі болып сайланды және 1993 жылы олардың Корольдік медалімен марапатталды. Ол 1993 жылы Австралия сыйлығын (Питер Бишоп пен Вернон Маунткаслмен бірге) көру қабылдау механизмдерін зерттеуі үшін алды, сондай-ақ Нейробиология қоғамынан 2009 жылы Теориялық және есептеу нейробиологиясы саласындағы Шварц сыйлығымен марапатталды. 2016 жылы ол Vision Sciences Society-нің бірінші Кен Накаяма сыйлығын алды.
Barlow was a fellow of Trinity College, University of Cambridge. He was elected a Fellow of the Royal Society in 1969 and was awarded their Royal Medal in 1993. He received the 1993 Australia Prize (along with Peter Bishop and Vernon Mountcastle) for his research into the mechanisms of visual perception, and the 2009 Swartz Prize for Theoretical and Computational Neuroscience from the Society for Neuroscience. He was awarded the first Ken Nakayama Prize from the Vision Sciences Society in 2016.
Жеке өмір
Барлоу екі рет үйленді және жеті баланың әкесі болды.
Barlow was married twice and fathered seven children.
Таңдалған жарияланымдар
Х. Б. Барлоу. Сезімдік хабарларды түрлендірудің мүмкін принциптері. Сенсорлық байланыс, 217–234 б., 1961 ж.
Х. Б. Барлоу. Жеке нейрондар мен сезіну: қабылдау психологиясы үшін нейрондық доктрина ма? Түсінік 1(4) 371–394, 1972 ж.
Х. Б. Барлоу, Т. П. Каушал және Г. Дж. Митчисон. Минималды энтропия кодтарын табу. Нейрондық есептеулер, 1:412–423, 1989 ж.
H. B. Barlow. Possible principles underlying the transformation of sensory messages. Sensory Communication, pp. 217–234, 1961
H. B. Barlow. Single units and sensation: A neuron doctrine for perceptual psychology? Perception 1(4) 371 – 394, 1972
H. B. Barlow, T. P. Kaushal, and G. J. Mitchison. Finding minimum entropy codes. Neural Computation, 1:412 423, 1989.