Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америка ғалымы (1933 жылы туған), оның әкесі – поляк-американдық спектроскопист.
American scientist (born 1933)
his father, the Polish American spectroscopist
Джон Джозеф Хопфилд (15 шілде 1933 жылы туған) – 1982 жылы ассоциативтік нейрондық желіні ойлап тапқанымен әйгілі американдық ғалым. Бұл желі қазір көбінесе Хопфилд желісі деп аталады.
John Joseph Hopfield (born July 15, 1933) is an American scientist most widely known for his invention of an associative neural network in 1982. It is now more commonly known as the Hopfield network.
Өмірбаян
Хопфилд 1933 жылы поляк физигі Джон Джозеф Хопфилд пен физик Хелен Хопфилдтің отбасында дүниеге келді. Хелен Хопфилд ағаның екінші әйелі болды. Ол Хопфилдтің алтыншы баласы, және оның өзінің үш баласы мен алты немересі бар. Ол 1954 жылы Суортмор колледжінде «А» деңгейін аяқтады, ал 1958 жылы Корнелл университетінен физика ғылымдарының докторы (Ph.D.) дәрежесін алды (Альберт Оверхаузердің ғылыми жетекшілігімен). Ол екі жыл Белл зертханаларының теориялық тобында жұмыс істеді, содан кейін Калифорния университетінде (Беркли, физика), Принстон университетінде (физика), Калифорния технология институтында (химия және биология) және қайтадан Принстон университетінде профессор болып қызмет етті, қазірде ол Молекулалық биологияның Ховард А. Приор атындағы профессоры, эмиритус. 35 жыл бойы ол Белл зертханаларымен тығыз байланыста болды. 1986 жылы ол Калтехтегі Есептеу және Нейрожүйелер PhD бағдарламасын құруға бірлесіп қатысты. Оның ең әсерлі жұмыстары: "Кристалдардың күрделі диэлектрлік тұрақтылығына экцитонның үлесі" (1958), поляритонды сипаттау; "Термиялық белсенді туннельдеу арқылы биологиялық молекулалар арасындағы электрондық трансфер" (1974), ұзақ қашықтықтағы электрондық трансферлердің кванттық механикасын сипаттау; "Кинетикалық түзету: жоғары нақтылықты талап ететін биосинтетикалық процестердегі қателерді азайтудың жаңа механизмі" (1974); "Нейрондық желілер және пайда болатын ұжымдық есептеу қабілеттері бар физикалық жүйелер" (1982) (Хопфилд желісі ретінде танымал) және Д. В. Танкпен бірлескен "Оптимизациялау мәселелерінде шешімдерді нейрондық түрде есептеу" (1985) еңбектері болып табылады. Оның қазіргі зерттеулері мен жақында жарияланған жұмыстары негізінен нейробиологиялық есептеулерде әрекет потенциалының уақыты мен синхрониясын қалай пайдалануға болатынына бағытталған.
Hopfield was born in 1933 to Polish physicist John Joseph Hopfield and physicist Helen Hopfield. Helen was the older Hopfield's second wife. He is the sixth of Hopfield's children and has three children and six grandchildren of his own. He received his A. B. from Swarthmore College in 1954, and a Ph. D. in physics from Cornell University in 1958 (supervised by Albert Overhauser). He spent two years in the theory group at Bell Laboratories, and subsequently was a faculty member at University of California, Berkeley (physics), Princeton University (physics), California Institute of Technology (chemistry and biology) and again at Princeton, where he is the Howard A. Prior Professor of Molecular Biology, emeritus. For 35 years, he also continued a strong connection with Bell Laboratories. In 1986 he was a co founder of the Computation and Neural Systems PhD program at Caltech. His most influential papers have been "The Contribution of Excitons to the Complex Dielectric Constant of Crystals" (1958), describing the polariton; "Electron transfer between biological molecules by thermally activated tunneling" (1974), describing the quantum mechanics of long range electron transfers; "Kinetic Proofreading: a New Mechanism for Reducing Errors in Biosynthetic Processes Requiring High Specificity" (1974); "Neural networks and physical systems with emergent collective computational abilities" (1982) (known as the Hopfield Network) and, with D. W. Tank, "Neural computation of decisions in optimization problems" (1985). His current research and recent papers are chiefly focused on the ways in which action potential timing and synchrony can be used in neurobiological computation.
Марапаттар мен құрметтер
Ол 2001 жылы биологияны физикалық процесс ретінде түсінуге қосқан көп салалы үлесі үшін, соның ішінде биомолекулалық синтездегі түзету процесі және нейрондық желілердегі тартымдылықтармен ұжымдық динамика мен есептеуді сипаттау, әрі жарық пен қатты денелер арасындағы өзара әрекеттесулер жөніндегі жұмысы үшін Халықаралық Теориялық Физика Орталығының (ICTP) Дирак медалін алды. Сондай-ақ ол Америка Физикалық Қоғамының Оливер Бакли сыйлығымен марапатталды. Хопфилд 1973 жылы Ұлттық Ғылым Академиясының, 1975 жылы Америка Өнер және Ғылым Академиясының, ал 1988 жылы Америка Философиялық Қоғамының мүшесі болып сайланды. 1985 жылы Хопфилд Америка Жетістіктері Академиясының Алтын Тақта сыйлығын алды. 2005 жылы Альберт Эйнштейн атындағы Әлемдік Ғылым Сыйлығымен марапатталды. 2006 жылы Америка Физикалық Қоғамының Президенті болды. Хопфилд 2022 жылы Дипак Дармен бірге статистикалық физика саласындағы Болцман медалін бөлісті.
He was awarded the Dirac Medal of the ICTP in 2001 for his interdisciplinary contributions to understanding biology as a physical process, including the proofreading process in biomolecular synthesis and a description of collective dynamics and computing with attractors in neural networks, and the Oliver Buckley Prize of the American Physical Society for work on the interactions between light and solids. Hopfield was elected as a member of the National Academy of Sciences in 1973, a member of the American Academy of Arts and Sciences in 1975, and a member of the American Philosophical Society in 1988. In 1985, Hopfield received the Golden Plate Award of the American Academy of Achievement. He received the Albert Einstein World Award of Science in 2005. He was the President of the American Physical Society in 2006. Hopfield shared the 2022 Boltzmann Medal award in statistical physics with Deepak Dhar.
Студенттер
Оның бұрынғы PhD студенттерінің арасында сэр Дэвид МакКей, Терри Сейновски, Бертран Халперин, Стивен Гирвин, Эрик Винфри, Дэвид Бератан, Ли Жаопинг, Эрик Мьолснесс және Хосе Онучич кіреді.
His former PhD students include Sir David MacKay, Terry Sejnowski, Bertrand Halperin, Steven Girvin, Erik Winfree, David Beratan, Li Zhaoping, Eric Mjolsness and José Onuchic.