Калифорния штатының жер сілкінісі қаупін азайту заңы
Alquist Priolo Special Studies Zone Act
Калифорнияның Алквист-Приоло заңы жер сілкінісі қаупін азайту үшін құрылған. Жаңа құрылыс шектеулері, геологиялық зерттеулер және ақпарат ашу талаптары қарастырылған.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1972 жылғы 22 желтоқсанда Алквист-Приоло жер сілкінісі қателіктерін аймаққа бөлу туралы заңы Калифорния штатының заңы ретінде қабылданды, адамдар тұратын құрылыстарға жер бетіндегі қателіктердің зиянын азайту мақсатында. Заңның қазіргі түрі үш негізгі қағиданы қамтиды:
The Alquist Priolo Earthquake Fault Zoning Act was signed into California law on December 22, 1972, to mitigate the hazard of surface faulting to structures for human occupancy. The act in its current form has three main provisions:
1) Ол штаттың Калифорния геологиялық қызметі агенттігіне (сол кезде Калифорния кен және геология бөлімі деп аталған) белгілі белсенді қателіктердің жер бетіндегі іздерінің егжей-тегжейлі карталарын жасауды тапсырады. Бұл карталар қателіктер жер бетін қай жерде кесіп өтетінін ең жақсы білетін орнын және белгілі іздердің айналасындағы қауіпсіздік аймағын қамтиды;
1) It directs the state's California Geological Survey agency (then known as the California Division of Mines and Geology) to compile detailed maps of the surface traces of known active faults. These maps include both the best known location where faults cut the surface and a buffer zone around the known trace(s);
2) Ол мүлік иелерінен (немесе олардың жылжымайтын мүлік агенттерінен) мүлікті сату алдында олардың меншігі осы карталарда белгіленген аймақтарда орналасқандығын ресми және заңды түрде хабарлауды талап етеді; және
2) It requires property owners (or their real estate agents) to formally and legally disclose that their property lies within the zones defined on those maps before selling the property; and
3) Ол толық геологиялық зерттеулер ұсынылып отырған құрылысқа қателік қауіп төндірмейді деп көрсетілмесе, осы аймақтарда жаңа үйлер салуға тыйым салады. Бұл заң жер сілкінісі қауіпсіздігін жақсарту үшін құрылыс нормалары мен тәжірибелерін өзгертетін бірнеше заңдардың бірі болды. Бұл өзгерістер болашақ жер сілкінісінен болатын зиянды азайтуға бағытталған.
3) It prohibits new construction of houses within these zones unless a comprehensive geologic investigation shows that the fault does not pose a hazard to the proposed structure. The act was one of several that changed building codes and practices to improve earthquake safety. These changes are intended to reduce the damage from future earthquakes.
Өмірбаян
Бұл мемлекеттік заң 1971 жылғы Сан-Фернандо жер сілкінісінің (сонымен қатар "Силмар жер сілкінісі" деп аталады) тікелей салдары болды, ол көптеген үйлерге, коммерциялық ғимараттарға және басқа да құрылыстарға зиян келтірген кең ауқымды жер бетілік жарылымдармен байланысты болды. Жер бетілік жарылым – ең оңай болдырылатын сейсмикалық қауіп. 1972 жылдың қаңтар айында губернатор Рональд Рейган Силмар жер сілкінісіне жауап ретінде Губернатордың жер сілкінісі жөніндегі кеңесін құрды, оның ұсыныстары осы заңға әкелді. Ол 1973 жылдың 7 наурызында күшіне енді. Бірнеше жылдан кейін заңға жылжымайтын мүлік агенттеріне ақпарат беру міндеттемесін қосу үшін түзетулер енгізілді. 1994 жылға дейін бұл заң Алквист-Приоло штатының арнайы зерттеу аймақтары туралы заң деп аталды. Заң 1974 жылдың 26 қыркүйегінде; 1975 жылдың 4 мамырында; 1975 жылдың 28 қыркүйегінде; 1976 жылдың 22 қыркүйегінде; 1979 жылдың 27 қыркүйегінде; 1990 жылдың 21 қыркүйегінде; және 1991 жылдың 29 шілдесінде өзгертілді.
This state law was a direct result of the 1971 San Fernando earthquake (also called the 'Sylmar Earthquake'), which was associated with extensive surface fault ruptures that damaged numerous homes, commercial buildings, and other structures. Surface rupture is the most easily avoided seismic hazard. In January 1972, Governor Ronald Reagan established the Governor’s Earthquake Council as a reaction to the Sylmar quake, whose recommendations led to the act. It went into effect on March 7, 1973. The law was amended a few years later to include a disclosure obligation for real estate licensees. The act was called the Alquist Priolo State Special Studies Zone Act prior to 1994. The act was amended September 26, 1974; May 4, 1975; September 28, 1975; September 22, 1976; September 27, 1979; September 21, 1990; and July 29, 1991.
Жер сілкінісі қаупі
Жер сілкінісі жер қыртысының екі бөлігі бір-біріне қатысты жылғанда пайда болады. Бұл бөліктер кездесетін жер ақау деп аталады, ал ақаулар карталарда көбінесе түзу сызықтар түрінде көрсетіледі. Егер құрылыс тікелей ақаудың үстіне салынса, бөліктер жылғанда ол екіге жарылады. Мұндай қозғалысқа (әдетте бірнеше секунд ішінде бірнеше футқа дейін) төтеп беруге болатын ғимарат салу мүмкін емес, сондықтан белсенді ақаудың үстіне құрылыс салудан аулақ болу қажет. Заң Калифорния штатының геологын белсенді ақаулардың жер бетіндегі іздерінің айналасында реттеу аймақтарын (Жер сілкінісі ақау аймақтары деп аталады) белгілеуге және тиісті карталарды жариялауға міндеттейді. ("Жер сілкінісі ақау аймақтары" 1994 жылдың 1 қаңтарына дейін "Арнайы зерттеу аймақтары" деп аталатын.) Бұл карталар жаңа немесе қайта жаңартылған құрылысты жоспарлау және бақылау үшін барлық зардап шеккен қалаларға, округтерге және мемлекеттік органдарға таратылады. Жергілікті органдар аймақтардағы көптеген жобаларды реттеуге міндетті.
Earthquakes happen when two blocks of the Earth's crust move relative to one another. The place where the blocks meet is called a fault, and faults tend to show up as relatively straight lines on maps. Any structure built directly on top of the fault will be torn in two when the blocks move. Constructing a building to withstand this sort of movement (often several feet in a matter of seconds) is not practical, so it is best to avoid building directly on top of an active fault. The law requires the California State Geologist to establish regulatory zones (known as Earthquake Fault Zones) around the surface traces of active faults and to issue appropriate maps. ("Earthquake Fault Zones" were called "Special Studies Zones" prior to January 1, 1994.) The maps are distributed to all affected cities, counties, and state agencies for their use in planning and controlling new or renewed construction. Local agencies must regulate most development projects within the zones.
Шектеулер
1972 жылға дейін салынған ғимараттар әлі де белсенді жарықтардың үстінде орналасуы мүмкін, және егер ғимараттың 50%-дан астамы өзгертілмесе, олар бастапқы орнында қалуы мүмкін. Егер жағдай осылай болса, олар жаңа құрылыс ретінде қарастырылады (құрылыс рұқсатын алу үшін геологиялық зерттеу жүргізіліп, қауіп азайтылуы тиіс). Жобаларға барлық жер бөлістері және адамдарға арналған көптеген құрылыстар кіреді. Төрт немесе одан көп бөліктен тұрмайтын, екі қабатты ағаш және болаттан жасалған жеке тұрғын үйлерге қатысты ережелер қолданылмайды. Дегенмен, жергілікті органдар мемлекеттік заңнан да қатаң талаптар қоюы мүмкін. Заң бойынша, меншік иесі мүлкі Alquist Priolo аймағында орналасқандығын сату кезінде хабарлауға міндетті, бірақ мүлікті жалға алып тұратындарға бұл туралы хабарлауға заңдық талаптар жоқ. Жалға алушылар жалға алу шартына қол қойғанға дейін белсенді жарықтардың орналасқан жерін өздері анықтауы керек. Заң тек адамдарға арналған құрылыстарға (үйлер, пәтерлер, кондоминиумдар және т.б.) қолданылады. Бірақ, жарық аймақтарын көрсететін ресми геологиялық карталар түрлі құрылыстарды қауіпсіз жерге орналастыруға көмектеседі. Мысалы, Лос-Анджелес қаласының орталығындағы үлкен мектеп кешені – Белмонт оқу орталығы 2002 жылы жер бетіндегі жарықтың табылуымен қиын жағдайға түсті. Лос-Анджелес біріктірілген мектеп округі оның табылуына дейін тікелей жарықтың үстіне салынған ғимаратты бұзуды талап етті. Заң тек жер бетіндегі жарықтардың жарылу қаупін қарастырады және басқа да жер сілкінісі қауіптерін қамтымайды. 1990 жылы қабылданған «Сейсмикалық қауіптерді картаға түсіру туралы» заң, жер сілкінісінен туындайтын басқа да қауіптерді, соның ішінде топырақ сұйылуын және жер сілкінісінен туындаған көшкіндерді қарастырады. Заң тек «жеткілікті белсенді» және «жақсы анықталған» жарықтарға қолданылады. Мысалы, 1994 жылғы Нортридж жер сілкінісі, жер бетіндегі белгілердің болмауына байланысты, заңмен аймақталмаған соқыр итермелі жарықта болды.
Buildings built before 1972 may still lie on top of active faults, and those buildings can remain where they were originally built, unless they undergo a major remodel where more than 50% of the building changes. When that happens, they are treated the same as new construction (a geologic investigation must be undertaken and the hazard mitigated before a building permit can be issued). Projects include all land divisions and most structures for human occupancy. Single family wood frame and steel frame dwellings up to two stories not part of a development of four units or more are exempt. However, local agencies can be more restrictive than state law requires. While the act mandates that owners disclose the fact that their property lies within the Alquist Priolo zone when they sell it, there are no legal requirements to disclose the fact to renters living on the property. Renters should investigate the location of active faults on their own before signing a lease or rental agreement. Legally, the act only applies to structures for human occupancy (houses, apartments, condominiums, etc.). However, the official geologic maps delineating the fault zones are used to help place a variety of structures on safe ground. For example, the Belmont Learning Center, a large school complex in Downtown Los Angeles was complicated by the discovery of a surface fault on the property in 2002. The Los Angeles Unified School District was required to remove a building that had been built directly atop the fault prior to its discovery. The act only addresses the hazard of surface fault rupture and does not address other earthquake hazards. The Seismic Hazards Mapping Act, passed in 1990, addresses non surface fault rupture earthquake hazards, including liquefaction and seismically induced landslides. The act only applies to faults which are "sufficiently active" and "well defined" for example the 1994 Northridge earthquake occurred on a blind thrust fault not zoned by the act because of a lack of surface evidence.