Кіріспе

Француз әншісі және ән авторы

Ги Беар (beaʁ; 16 шілде 1930 – 16 қыркүйек 2015), Ги Беар ретінде танымал, француз әншісі және ән авторы болған.

Өмір және мансап

Беарт Гай Бехарт Хассон (алғашқыда Бехар Хассан деп жазылатын) Мысырдың Каир қаласында сефардтық еврей отбасында дүниеге келді. Оның әкесі бухгалтер және бизнес-консультант болғандықтан, отбасы жиі көшіп-қонып, балалық шағы Мысырдан басқа Франция, Грекия және Мексикада өтті. Отбасы Ливанға қоныстанды, онда ол он мен он жеті жас аралығында орта білім алды. Бейрут халықаралық колледжінде француз бакалавриатын алған кезде музыкаға деген қызығушылығы артып, ол Парижге "École nationale de musique" мектебіне оқуға кетті. Музыкамен қатар, ол инженерлік мамандықты да бітірді. 1952 жылы әкесі қайтыс болғанда, жас Беарт отбасын асырау үшін инженерлік мамандықты таңдады. Бірақ, бірге оқып, Париждің ұлттық музыка мектебінде скрипка мен мандолинаны үйренді, бос уақытында ән жазып, Париж кабарелерінде гитарада ойнап, "Гай Беар" псевдонимімен әншілік етті. Оның әндерінің бірін сол кездегі танымал әнші орындаған нұсқасы үлкен сәттілікке ие болғанда, оның ән жазу қабілетіне сұраныс артты және ол Джульетта Греко сияқтыларға ән жазды. Танымал музыка продюсері Жак Канетти мен музыкант Борис Вианның қолдауымен, ол 1958 жылы беделді "Grand Prix de l'Académie du Disque français" сыйлығын жеңіп алған жеке альбомын шығарды. Әдетте ұялшақ болған Беарт бастапқыда сахналық қорқыныштан зардап шекті және Париж Олимпиадасындағы тұңғыш концертінде қиындықтарға тап болды. Оның ең үлкен жетістігі – 1958 жылғы "L'Eau vive" (АҚШ-та "Girl and the River" деп аталған) фильмінің саундтрегін жазған кезде болды. Фильмнің атау әні француз шансонының классикасы саналады. Атаққа қол жеткізгеніне қарамастан, Беардың әншілік мансабы американдық рок-н-роллдың өркендеуіне байланысты тез арада тоқырады. Алайда, ол әртүрлі жанрдағы музыкалық жұлдыздарды ұсынатын телешоудың жүргізушісі ретінде өзін қайта таныстырып, көпшілік назарында қалып, жазбаларын қайта жаңартуға қол жеткізді. Бірінші әйелі Сесиль де Боннефой дю Шармельден 1959 жылы Ева есімді қызы дүниеге келді. 1963 жылы екінші әйелі Женевье Галея (нағыз аты Женевье Гиллери) Emmanuelle есімді қызын дүниеге әкелді, ол кейін актриса болды. 1970 жылы Беардың телешоуы аяқталғаннан кейін оның танымалдылығы төмендеді, бірақ ол адал жанкүйерлері сатып алатын жаңа музыка жазуын жалғастырды. Ол 1977 жылы Люксембургтің "Евровидение" қатысуына ән жазуға бірлесіп қатысты. 1980 жылдардың басында ол жарыққа шығуын тоқтатты және елу жасқа толғанда бірқатар ауыр денсаулық проблемаларына тап болды. 1987 жылы ол өзінің ауруы туралы "Ақымақ үміт" атты кітап жариялады, бұл оның қызының "Көктемнің Маноны" фильміндегі сәттілігімен бірге оның танымалдығын қайта жандандырды. Париж Олимпиадасында алғаш рет өнер көрсеткеннен кейін 25 жылдан астам уақыт өткен соң, ол бірнеше рет өте сәтті өнер көрсетті. 1994 жылы Беар ұзақ мансабындағы жетістіктері үшін Француз академиясының Гран-при сыйлығымен марапатталды. Ол елдегі әртүрлі орындарда өнер көрсетуді жалғастырды және 1999 жылы Монпарнастағы Бобинода бес апталық концерт берді, ол өте танымал болды, бұл Олимпиадада жазылған екі дискілік концерттік альбомын қайта шығаруға мүмкіндік берді. 2000 жылдары ол сахнада сирек көрінді, бірақ оның көптеген әндері, олардың 300-ден астамын өзі жазған, әлі де жанкүйерлері арасында танымал. Беар 2015 жылдың 16 қыркүйегінде 85 жасында Гарш қаласында жүрек талмасынан қайтыс болды.