Кіріспе

Адольф Гитлердің қарындасының күйеуінің әйелі (1891–1969)

Бриджит Элизабет Гитлер, тумасы Доулинг (баламасы Бригид Элизабет, немесе Сисси) (3 шілде 1891 – 18 қараша 1969), Адольф Гитлердің жартылай қарындасының күйеуі Алоис Гитлер кішінің әйелі болғандықтан, оның туысы болды. Ол Алоис Гитлердің ұлы Уильям Патрик Гитлердің анасы болды. Ол Дублин қаласында (Ирландия) туып өскен.

Қатысу

1909 жылы Бриджит пен оның әкесі Уильям Даулинг Дублиндегі Ат көрмесіне қатысып, Алоис Гитлер кішімен танысты. Алоис Еуропаны аралап жүрген бай қонақ үй иесімін деп мәлімдеді, бірақ шындығында ол Дублиндегі Шелборн қонақ үйінің кедей асхана жұмысшысы еді. Алоис Бриджитке Дублиннің түрлі жерлерінде махаббат білдіріп, жақын арада олар неке туралы сөз қозғады. 1910 жылдың 3 маусымында олар Лондонға қашып кетіп, біраз уақыт Чарринг Кросс-роудта тұрды. Оның әкесі Алоисті Бриджитті ұрлағандық үшін сотқа бермекке әрекеттенді, бірақ Бриджит одан жалбарынып өтінген соң, некеге келісті.

Ерте тұрмыстағы өмірі

Ерлі-зайыптылар Ливерпульдің Токстет ауданындағы Джон отбасы басқаратын 102 Upper Stanhope Street мекенжайындағы пансионатта тұрақтап, 1911 жылы жалғыз балалары Уильям Патрик Гитлер дүниеге келді. Бұл үй 1942 жылғы 10 қаңтарда Ливерпульге жасалған соңғы неміс әуе шабуылы кезінде қирады.

Бөліну

Алоис 1914 жылы Германияға өз бизнесін құру үшін барды, бірақ Бірінші дүниежүзілік соғыс басталғаннан кейін бұл жоспарлары тоқтап қалды. Бриджит онымен бірге барудан бас тартты, себебі ол зорлық көрсетіп, ұлын ұра бастады. Алоис отбасын тастап кетуге шешім қабылдады. Ол Германияға қайтып оралып, заңсыз екінші рет үйленді, содан кейін соғыс аяқталғаннан кейін өлімін хабарлады. Кейін оның алдауы ашылып, 1924 жылы Германия билігі оны көп әйел алуда айыптады. Бриджиттің араласуының арқасында ол соттан құтылды. Бриджит ұлын күйеуінен ешқандай көмексіз өзі тәрбиеледі және ақырында одан ажырасты (ол католик болғандықтан діни тұрғыдан ажырасуға қарсы болса да). Ол Солтүстік Лондонның Хайгейт ауданында тұрақтап, күнкөрісін табу үшін жалдамалы тұрғындарды қабылдады.

Эмиграция және талап етулер

1939 жылы Бриджит ұлына қосылып, Америка Құрама Штаттарында саяхат жасады, онда ол өзінің әйгілі ағасы туралы лекция оқуға шақырылды. Олар қалуға шешім қабылдады және Бриджит «Менің қайын інім Адольф» атты қолжазба жазды, онда ол өзінің танымал қайын інісі туған жері Австриядағы әскери қызметке шақырудан қашу үшін 1912 жылдың қарашасынан 1913 жылдың сәуіріне дейін Бриджит пен Алойспен бірге Ливерпульде тұрғанын мәлімдеді. Ол Адольфты астрологиямен таныстырды және оған мұртының шеттерін қысқартуға кеңес берді. Адольф Гитлердің Ливерпульде болғанын британдық барлау қызметінің басшысы сэр Уильям Стивенсонның өмірбаяны және досы «Атқыр деп аталатын адам» атты кітабында растайды. Сэр Уильям Британдық қауіпсіздік координациясының (BSC) басшысы болды. Биограф Уильям Стивенсон былай дейді: «Гитлердің 1912 жылдың қарашасы мен 1913 жылдың сәуірі аралығында Англияда болған аз белгілі сапары BSC құжаттарымен расталған».

1912 жылдан 1913 жылдың ортасына дейінгі кезең Гитлердің «жоғалған жылы» деп сипатталды. Ол сол кезде Венадағы баспанасыз адамдарға арналған жатақханаларда тұрған. Өзінің «Гитлер, өмір» атты кітабында тарихшы Питер Лонгерих: «Шындығында, Гитлердің 1910 жылдан 1913 жылға дейінгі өмірі туралы сенімді деректер жоқтың орнына» деп растайды. Адольф Гитлердің «Менің күресім» кітабының 4-тарауының алғашқы сөйлемінде былай делінген: «1912 жылдың көктемінде мен, соңғы рет, Мюнхенге келдім». Бірақ Гитлердің бұл мәлімдемесі жалған екені дәлелденді. Мюнхен полициясының деректеріне сәйкес, Гитлер Венадан Мюнхенге жиырма төрт жасында, 1913 жылдың 25 мамырында, жексенбі күні келген. Гитлердің Ливерпульдегі британдық туыстарына барып қайтқан-қайтпағаны мәселесі әлі де шешілмеген. Кейбір тарихшылар Бриджиттің қолжазбасын оның танымал байланысынан пайда табу үшін жазылған өтірік деп санайды. Алайда Майкл Унгер өзінің «Ливерпульдің Гитлерлері» атты кітабында канадалық тарихшы, профессор Алан Касселстің «Мерсисайд деректері, әрине, жағдайға қарай сенімді» деген сөзін келтіреді. Бриджит Хаманн мен Ханс Моммсен бұл кезеңде Венадан алынған бірнеше дереккөздердің «күмәнді екенін» айтады. Профессор Роберт Уэйт Адольф Гитлердің онымен бірге болғаны туралы таласын, сондай-ақ оның «Психопатиялық Құдай: Адольф Гитлер» кітабының қосымшасында жазылған басқа да пікірлерін жоққа шығарады. Дэвид Гарднердің айтуынша, Бриджиттің келіні кітаптың қиялға толы екенін мойындаған. Адольф Гитлердің Ливерпульге сапары туралы әңгіме танымал болып қалды және ол Берил Бэйнбридждің 1978 жылғы «Жас Адольф» романының тақырыбы болды (Би-би-си теледидары үшін 1981 жылы «Бриджет Гитлер журналы» деп бейімделді) және Грант Моррисон мен Стив Йоуэллдің 1989 жылғы «Гитлердің жаңа оқиғалары» комиксі.

Соғыстан кейінгі

Соғыстан кейін Бриджит және оның ұлы Нью-Йорктің Лонг-Айленд аймағында Стюарт Хьюстон деген жалған есіммен қоныстанды. Ол 1969 жылдың 18 қарашасында қайтыс болды және 1987 жылдың 14 шілдесінде қайтыс болған ұлының қасында Лонг-Айлендтегі Корамдағы қасиетті мазарға жерленді. Бриджит Даулингтің отбасы 1901 және 1911 жылғы ирландтық халық санақтары цифрлық форматқа келтіріліп, онлайн режимінде жарияланғанға дейін құпия болып келді. 1901 жылғы санақта отбасы мүшелерінің, соның ішінде Бриджиттің есімдері Уильям Даулинг атымен, Флемингс Плейс, Меспил Роуд, Дублин мекенжайы бойынша тіркелген. Кейін отбасы Дублиндегі Дензилл көшесіне көшіп, ол қазір Фениан көшесі деп аталады. Бриджиттің есімі 1911 жылғы санақта Даулингтер отбасымен бірге көрсетілмеген. Оның орнына, ол 1911 жылғы Англия мен Уэльс халық санағында "Сисси Гитлер" ретінде, күйеуі "Антон Гитлер" және ұлы "Уильям Гитлер"мен бірге Ливерпульдегі 102 Жоғарғы Стэнхоп көшесінде тіркелген.