Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Неміс сәулетшісі Вольф Рудигер Гесс (Heß; 18 қараша 1937 – 24 қазан 2001) – неміс сәулетшісі, Рудольф Гесс пен Ильзе Гесс-Прольдің жалғыз ұлы.
German architect
Wolf Rüdiger Hess (Heß in German script; 18 November 1937 – 24 October 2001) was a German architect, the only son of Rudolf Hess and Ilse Hess (née Pröhl).
Ерте өмір
Мюнхенде туған Гесс 1941 жылғы 14 мамырда әкесінің Шотландияға қашуына дейін ата-анасымен бірге өмір сүрді. Содан кейін оның әкесі нацистік үкімет тарапынан "ақыл-есі дұрыс емес" деп жарияланды, бұл оның анасын Мюнхеннен кетуге және баласын ауылдағы отбасылық үйге, Алльгау Альп тауларындағы шағын шипажайы бар Бад-Обердорфқа көшіруге мәжбүр етті. Сол жерде жас Вольф Рудигер өмір бойы "Буз" деген лақап атымен танылды. 1947 жылғы 3 маусымда Гессеннің анасы одақтас күштер тарапынан Нюрнбергте сотталған немістердің әйелдерімен бірге тұтқындалды және ол Аугсбург Гёггинген лагерінде ұсталды. Гесс содан кейін анасы 1948 жылғы наурыз айында босатылғанға дейін әйелімен бірге тұрды. 1947 жылы ол жергілікті гимназияға барып, 1950 жылдардың ортасынан бастап сәулет өнерін оқыды және 1961 жылы сәулетші дипломын алды.
Born in Munich, Hess lived with his parents until his father’s flight to Scotland on 14 May 1941. After that, his father was denounced by the Nazi government as "mentally ill", and this led his mother to leave Munich and take her son to live at the family’s house in the country, at Bad Oberdorf, a small spa village in the Allgäu Alps. There, young Wolf Rüdiger gained the lifelong nickname of "Buz". On 3 June 1947, Hess’s mother was arrested by Allied forces, together with all the wives of the other Germans convicted at Nuremberg, and she was interned at Augsburg Göggingen camp. Hess then lived with an aunt until his mother’s release in March 1948. He began to attend a local high school in 1947 and then from the mid 1950s studied architecture, qualifying as an architect in 1961.
Үгіт-насихат
Гесс Берлиндегі Шпандау түрмесінде өмір бойына бас бостандығынан айырылған кезінде әкесінің суицид жасады деген тергеуді сынағандығы үшін танымал болды. Гесс тергеудің жасырын болғанын және оны Ұлыбританияның құпия барлау қызметі (SIS) өлтіргенін мәлімдеді. Ол бұл әкесінің босатылуына кедергі келтіру үшін жасалғанын сенді, себебі Ұлыбритания үкіметі екінші дүниежүзілік соғыс кезіндегі британдық әрекеттер туралы ұятты ақпаратты жария етуінен қорқыпты. Вольф Рудигер Гесс және оның әкесінің адвокаты Альфред Зайдл өздерінен тәуелсіз сараптама жасады. Гесс үш кітап жазды: «Менің әкем Рудольф Гесс» (1986), «Менің әкемді кім өлтірді, Рудольф Гесс?» (1989) және «Рудольф Хесс: Мен ештеңеге өкінем жоқ» (1994/1998). Гесс қайтыс болғанға дейін Rudolf Heß Gesellschaft e. V. басшысы болды. 63 жасында Вольф Рудигер Гесс инсульт алды және Мюнхендегі ауруханаға жеткізілді, онда қайтыс болды. Ол әйелі мен үш баласын қалдырды.
Hess gained prominence for criticising an investigation into his father's alleged suicide while serving a life sentence in Spandau Prison in Berlin. Hess maintained that the investigation was a cover up, and that the British Secret Intelligence Service (SIS) had murdered him. He believed that they had done this to prevent his father's parole – which he believed to be imminent – because the British government was afraid that he would reveal embarrassing information about British actions during World War II. Wolf Rüdiger Hess and his father's lawyer, Alfred Seidl, arranged their own autopsy. Hess wrote three books: My Father Rudolf Hess (1986), Who Murdered My Father, Rudolf Hess? (1989) and Rudolf Heß: Ich bereue nichts (Rudolf Hess: I regret nothing) (1994/1998). Hess was head of the Rudolf Heß Gesellschaft e. V. before his death. At the age of 63, Wolf Rüdiger Hess suffered a stroke and was taken to a Munich hospital, where he died. He left a widow and three children.