Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Канадалық жазушы
Canadian writer
Ричард Скотт Баккер (2 ақпан 1967 жылы туған) – канадалық фантастика авторы және Оңтүстік-Батыс Онтарио университетерінде жиі дәріс оқитын адам. Ол Симко аймағындағы темекі шаруашылығында өскен. 1986 жылы ол әдебиет мамандығын оқу үшін, кейін теория және сын бойынша магистратураға түсу үшін Батыс Онтарио университетіне қабылданды. 1990 жылдардың соңынан бері ол медиа көпіршіктері және жұмысшы табының зияткерлік бөлінуі туралы теорияларды түсіндіруге тырысып келеді. Вандербильт университетінде философия ғылымдарының кандидаты (PhD) диссертациясын қорғамай тұрып, ол Лондон, Онтариоға оралды, қазір әйелі мен қызымен бірге тұрады. Ол өзінің уақытын көркем әдебиет пен үздіксіз философиялық ізденістері арасында бөліп жазады.
Richard Scott Bakker (born February 2, 1967) is a Canadian fantasy author and frequent lecturer in the South Western Ontario university community. He grew up on a tobacco farm in the Simcoe area. In 1986 he attended the University of Western Ontario to pursue a degree in literature and later an MA in theory and criticism. Since the late 1990s, he has been attempting to elucidate theories of media bubbles and the intellectual alienation of the working class. After all but dissertation in a PhD in philosophy at Vanderbilt University he returned to London, Ontario, where he now lives with his wife and daughter. He spends his time writing split between his fiction and his ongoing philosophic inquiry.
Ерте өмір
Баккер 1967 жылдың 2 ақпанында Онтарио штатының Симко қаласында туған.
Bakker was born on February 2, 1967, in Simcoe, Ontario.
Екінші Апокалипсис
Р. Скотт Бэккердің шығармашылығында 1980 жылдары колледж студенті кезінде дамыта бастаған, "Екінші Апокалипсис" деп бейресми аталатын кең ауқымды серия басым. Сериал бастапқыда "Ешнәрседен шыққан ханзада" және "Аспект императоры" атты алғашқы екі кітабы бар трилогия ретінде жоспарланған. Үшінші кітапты Бэккер "Аталмайтын кітап" деп атады, себебі осы кітаптың атауы алдыңғы томдардың сюжетін ашып береді деп саналды. Алайда, 2000 жылдардың басында сериалды жазуға кіріскен кезде Бэккер, барлық кейіпкерлерді, тақырыптарды және идеяларды қамту үшін үш романның әрқайсысын жеке кіші серияға бөлу қажет деп шешті. Бэккер бастапқыда жеті кітаптан тұратын жобаны көздеді: трилогия және екі дуология. Кейін бұл жоспар екі трилогия мен бір дуологияға өзгерді, сонымен қатар үшінші серияның да трилогияға ұзарту мүмкіндігі ескерілді. "Ешнәрсенің ханзадасы" трилогиясы 2003-2006 жылдары жарық көрді. Онда Инриті патшалықтарының оңтүстіктегі мүшрік Фанимдерге қарсы, қасиетті Шимех қаласын адалдарға қайтару мақсатымен бастаған қасиетті соғысы суреттеледі. Соғыс барысында Анасуримбор Келлхус есімді адам беймәлімдіктен шығып, өте күшті және ықпалды тұлғаға айналады. Бір уақытта Консультанттардың – жойқын күштің құлшылығында біріккен ежелгі күштер одағының, оқиғаларды манипуляциялау арқылы Құдайсыздың қайта оралуына жол ашатыны, Бірінші Апокалипсиске екінші Апокалипсис келері анықталды. "Аспект императоры" квартеті – оқиғаны жиырма жылдан кейін жалғастырады, онда Келлхус біріккен Заудуньяни патшалықтарын Консультанттарды тікелей іздеуге және олармен күресуге жетекшілік етеді. Бұл жаңа серияның бірінші романы "Соттаушы Көз" 2009 жылдың қаңтарында, ал төртіншісі "Қасиетсіз кеңес" 2017 жылдың шілдесінде жарық көрді.
R. Scott Bakker's work is dominated by a sprawling series informally known as The Second Apocalypse which he began developing while in college in the 1980s. The series was originally planned as a trilogy with the first two books entitled The Prince of Nothing and The Aspect Emperor. The third book has been referred to as The Book That Shall Not Be Named by Bakker, since the title of this book is considered to be a spoiler for the preceding volumes. When Bakker began writing the series in the early 2000s, however, he found it necessary to split each of the three novels into its own sub series to incorporate all of the characters, themes and ideas he wished to explore. Bakker originally conceived of seven books: a trilogy and two duologies. This later shifted to two trilogies and one duology, with the acknowledgment that the third series may also expand to a trilogy. The Prince of Nothing trilogy was published between 2003 and 2006. It depicts the story of the Holy War launched by the Inrithi kingdoms against the heathen Fanim of the south to recover the holy city of Shimeh for the faithful. During the war, a man named Anasûrimbor Kellhus emerges from obscurity to become an exceptionally powerful and influential figure, and it is discovered that the Consult, an ancient alliance of forces united in their worship of the legendary No God, a nihilistic force of destruction, are manipulating events to pave the way for the No God's return to the mortal world, a Second Apocalypse to succeed the First. The sequel series, the Aspect Emperor quartet, picks up the story twenty years later with Kellhus leading the united Zaudunyani kingdoms in directly seeking out and confronting the Consult. The first novel in this new series, The Judging Eye, was published in January 2009 and the fourth, The Unholy Consult, was published in July 2017.
Нейропаттар
"Ешнәрсе принсі" сериясымен жұмыс істеген кезде, Баккерді оқиғалардың бір тоғысы когнитивтік ғылымдарды зерттейтін триллер жазуға итермеледі. Ол жақын болашақтағы ғылыми-фантастикалық роман жазды, онда білімі адам миына ықпал етуге және басқаруға мүмкіндік беретін серийлі кісі өлтіруші туралы айтылады. Бұл кітап "Нейропат" деп аталады және 2008 жылы жарық көрді.
While working on the Prince of Nothing series, Bakker was prompted by a crux of events to write a thriller dealing with the cognitive sciences. He produced a near future science fiction novel involving a serial killer whose knowledge allows them to influence and control the human brain. This book is called Neuropath and was published in 2008.
Иттің шәкірті
Aspect Emperor-дің екінші кітабы "Ақ бақыт жауынгері" жарық көрмес бұрын, Баккер өзінің негізгі фантастикалық сериясынан тыс екінші романын шығарды. "Иттің шәкірті" деп аталатын бұл кітапта жеке тергеуші, шәкірт Мэннинг, гипертимезияға ұқсас жағдайдан зардап шегеді. Оқиға шәкірттің жоғалған қыз, культ және Руддик қаласының кішкентай драмасымен байланысты бір істі еске түсіруі төңірегінде өрбиді. Кітап 2010 жылдың қараша айында жарық көрді. Баккер "Иттің шәкірті" романына "Ағартылған өлілер" сияқты бірнеше жалғастар жоспарлаған, бірақ алғашқы кітаптың нашар қабылдануы мен өте аз пікір болғандықтан, жалғастар жазылмады.
Shortly before The Aspect Emperor's second book, The White Luck Warrior, was published, Bakker released a second novel outside of his main fantasy series. Titled Disciple of the Dog, it features the private investigator, Disciple Manning, who suffers from a condition reminiscent of hyperthymesia. The story revolves around Disciple's recounting of a case involving a missing girl, a cult, and the small town drama of Ruddick. It was published in November 2010. Bakker has planned a number of follow up novels to Disciple of the Dog, including The Enlightened Dead, but due to the first novel's poor reception and very few reviews the sequels have not been pursued.
Басқа жұмыстар
Баккердің фантастикалық шығармаларынан басқа, әлі жарық көрмеген бірнеше жобасы бар, ең бастысы – Light, Time, and Gravity және қысқа әңгімелер жинағы Atrocity Tales, оқиғасы Екінші Апокалипсис фантастикалық әлемінде өрбиді. "Жарық, уақыт және гравитация" романының жобасы Баккердің "Үш фунт ми" блогында бөлім-бөлім жарияланған, бірақ кейіннен алынып тасталды. Бұл роман Amazon.ca сайтындағы бұрынғы сілтемеде "өзін-өзі өлтіруге бейім Англия профессорының көзқарасынан баяндалған, 1984 жылғы жазда Оңтүстік-Батыс Онтариодағы темекі шаруашылығында жұмыс істеген он жеті жасар жігіттің естеліктері" деп сипатталған. Роман эссе, повесть, қазіргі заман және тарих элементтерін қамтиды. "Жарық, уақыт және гравитация" – бұл Канаданың жер астынан жазылған жазбаларының бір түрі, біздің мәдениетіміздің нағыз канадалық ұлттық сананы қалыптастырудағы сәтсіздігінің суреті, сондай-ақ Канаданың әдеби және интеллектуалдық элитасына қатысты айқын сын. Тағы екі жарық көрмеген жоба бар: Semantica және The Lollipop Factory. Баккер бұрынғысын блогында бірнеше рет атаған, ал жанкүйерлер оны "ноотроптық және нейрокосметикалық техникалардың арқасында жақсартулар алғандар мен алмағандар арасындағы қабаттасу тудыратын, адамнан асып түскен Твикерлердің бүлік көтеріп, қатыгез үкімет тарапынан аңталғандай қуылған әлемінде өтетін роман" деп сипаттайды. Соңғысы, The Lollipop Factory туралы Баккер 2017 жылы Reddit r/Fantasy AMA-да бір рет ғана айтқан. Бұл "қысқа ғылыми-фантастикалық роман" екенінен басқа, оның мазмұны әзірге белгісіз.
Bakker also has a number of unreleased works in progress, aside his fantasy opus, most notably Light, Time, and Gravity as well as an eventual anthology of short stories, Atrocity Tales, set within The Second Apocalypse fantasy narrative. A draft of Light, Time, and Gravity was released serially on Bakker's blog, Three Pound Brain, but has since been removed. It is described by a defunct Amazon. ca link as a "novel told from the perspective of a suicidal English professor, recalling his experiences as a seventeen year old working on a Southwestern Ontario tobacco farm in the summer of 1984. Part essay, part narrative, part present, part history, Light, Time, and Gravity is a kind of Notes from the Canadian Underground, a portrait of our culture’s abject failure to create a genuine Canadian identity, as well as a stinging indictment of Canada’s literary and intellectual elites." Two other unreleased works of fiction in progress include the SF novellas Semantica and The Lollipop Factory. The former has been referenced by Bakker a number of times on his blog and is described by fans as a "rumoured title set in a world where nootropic and neurocosmetic techniques have created a class division between those with enhancements and those without, where superhuman Tweakers rebel and are hunted like animals by an oppressive government." The latter, The Lollipop Factory, has only been mentioned once by Bakker in a Reddit r/Fantasy AMA in 2017. Aside that it is a "short SF novel," nothing is yet known about this title.
Философия
"Ешнәрсе ханзадасы" трилогиясы шамамен 2003-2006 жылдары жарық көрген кезде және Бейкердің танымалдылығының алғашқы өсу кезеңінде, ол қазір тек оқуға арналған "Үш теңіз" форумында жанкүйерлермен жиі қатысты. Осы кезеңде Бейкер өзінің "Соқыр ми" теориясы мен "Эвристикалық назардан тыс қалдыру" теориясының негізін қалыптастыра бастады, бұл теориялар бастапқыда адамның когнитивтік қателіктерін, содан кейін олардың академиялық философия мен гуманитарлық ғылымдарға тигізетін әсерін зерттеуге бағытталды.
As The Prince of Nothing trilogy was being published circa. 2003 06 and Bakker experienced his initial rise in popularity, he participated frequently with fans at the now read only Three Seas forum. During this time Bakker consistently began to formulate and popularize what would eventually become the foundation for his Blind Brain Theory and Heuristic Neglect Theory then focusing on how studies of human cognitive biases generally and eventually on their impact on academic Philosophy and the greater humanities.
Соқыр ми гипотезасы
2008 жылы Баккер «Neuropath» атты, болашаққа қарайтын ғылыми-фантастикалық психотриллерді жариялады. Ол Баккердің адамның танымдық қателіктерін және олардың адамның мәніне, мақсатына және моральдық принциптеріне, қандай формада болса да, тигізетін әсерін тақырыптық тұрғыдан жалғастырды. Кітаптың оқиғалық желісі ойға қоздыратын тәжірибе болғанымен, Баккер автордың сөзінде фактілік және ойдан шығарылған негіздердің араласуы және оқиғаның зұлым кейіпкерінің біздің әлемде пайда болуы туралы қысқа эссе жазды. Бұл эсседе Баккер өз соқыр ми гипотезасын алғаш рет ресми түрде айтты, оның баяндамада қолданылуынан бөлек. Оқиғадан тыс, автордың сөзінде Баккер иллюзорлық санаға, адамның уақытты сезінуіне және көру өрісінің байқаусыз шектеріне қатысты нақты мысалдар келтіреді. Эсседе, кітаптағы Томас кейіпкері арқылы, Баккер адамның «Қазір» сезімі, осы сәт, көру өрісінен тысқарыны қабылдауға, оның ішіндегі кейбір түстерді немесе көздің артқы бөлігіндегі рецепторлардың жетіспеуінен туындаған соқыр дақтарды қабылдау қабілетінің шектерінің белгісі болуы мүмкін дейді. Баккер сананың мидың барлық процестерін сезіне алмайтынын, тек бір бөлігін ғана қабылдай алатынын, сананың кейбір жағдайларда ғана емес, толығымен иллюзия екенін көрсетеді. «Neuropath» әлеміне сәйкес, Баккер «төменгі өрісті fMRI» сияқты баяндамалық құралдар арқылы инвазивті емес миды сканерлеудің институционалдық манипуляцияның жаңа деңгейіне әкелуі мүмкін деп санайды, бұл ассоциативтік шарттаудан асып түсуге мүмкіндік береді, өйткені нақты уақыттық ми суретінің алуан түрлі деректері бар. Ақырында, эсседе Баккердің ғылыми әдіс пен оның жетістіктерінің адамның мінез-құлқы мен таным туралы түсініксіз жаңалықтарға әкелетіні, сондықтан оқиғаның зұлым кейіпкері мен оның болашақ ми-компьютер интерфейсінің нақты өмірде де пайда болуы әбден мүмкін деген пікірі ортаға салынады.
In 2008, Bakker published Neuropath, a near future SF psychothriller which thematically continued Bakker's elucidation of human cognitive biases and their implications regarding human meaning, purpose, and morality, whatever form they may take. While the narrative events of the book make for a compelling thought experiment, Bakker included as an Author Afterword a short essay regarding the blending of factual and fictive premises therein and the eventual advent of the narrative's villain in our own world. The essay marks Bakker first formal mention of his Blind Brain Hypothesis, beyond its use in the narrative proper. Narrative aside, in the Author Afterword Bakker sources two real world examples concerning illusory consciousness, the inner human experience of temporality and the imperceptible limits of field of vision. In the essay, as in the book via the character Thomas, Bakker argues that the human sense of the "Now," this very moment, might be symptomatic of perceptual thresholds akin to the human inability to perceive beyond the field of vision, certain colours outside within that field, or the perceptual blind spot caused by the lack of receptors in a portion of the back of the eye. Bakker cites the inability of consciousness to experience and perceive but a sliver of all the brain's processing as indicative of consciousness experience being totally illusory, rather than only sometimes in some contexts. As per the world of Neuropath's narrative, Bakker also argues that in time non invasive brain scanning, via something like the narrative conceit of "low field fMRI," may result in an entirely new scale of institutional manipulation, moving beyond efforts of associative conditioning given the wealth of data prevalent real time brain imaging could provide. Finally, central to the essay is Bakker's assertion that the scientific method and its progress would eventually yield unfathomable insights into human behavior and cognition such that the existence of the narrative's villain and his futuristic brain–computer interface are inevitable in real life as well.
Семантикалық Апокалипсис
Көп ұзамай 2008 жылы Баккер Батыс университетінің Теория және сын зерттеу орталығында «Біз білетін әлемнің соңы: нейроғылым және семантикалық апокалипсис» атты лекциясын оқыды, оны сол кездегі студенттер Ник Срничек пен Али Макмиллан жоққа шығарды. Нейропат оқырмандарына таныс Баккердің лекциясының атауы Семантикалық апокалипсиске сілтеме жасайды – бұл теория кейіпкерлердің бірінің профессорына жатқызылады. Баккер сөзді аудиториядағы жазушыларды академиялық шеңберден және әріптестерінен тысқары шығып, автордың құндылықтарымен келіспейтін көрермендерге қарсы жазуға шақырумен бастады. Содан кейін ол Нейропат әлемінің негізгі сюжеттік сызықтарын қайтадан қорытындылады, онда нейроғылымның технологиялары техникалық және әлеуметтік жағынан жетіліп, кеңінен таралды. Семантикалық апокалипсис пессимистік индукция және Баккер «Когнитивтік жабылу FAPP» деп атаған нәрсеге қатысты бірнеше қосымша аргументтермен жалғасады. Біріншісі туралы Баккер ғылымның табиғи құбылыстардың қасақана (немесе халықтық) түсіндірмелерін функционалдық түсіндірмелермен ауыстырғанын түсіндіреді. Баккердің пікірінше, бұл сөзсіз ми мен адам танымдарына да қатысты. Екіншісі туралы Баккер адам мәдениеті мен қоғамы олардың әсерін толыққанды қарастырмай, біздің танымдық қателіктеріміздің фактілерін үнемі елемейтінін айтады. Бұл Баккердің «Сақылға қонымды сенім лотереясы» деп атауына себеп болады: адамдар мінез-құлық пен ойды қалай рационалдайтыны туралы нақтыланған растаулардың көбейіп бара жатқан жиынтығын білмей, адамдар мен олардың әлемдегі орны туралы ұзақ уақыт бойы сақталған қасақана немесе халықтық түсініктерге сенуіне әкеледі. Нейропат авторының сөз соңындағы түсіндірмелеріне сүйене отырып, Баккер соқыр ми гипотезасын сиқыршының монетамен жасаған тәсіліндей метафора ретінде ұсынады. Баккердің пікірінше, ми өзінің жергілікті ортасы туралы өте көп қабылдау ақпаратын өңдеуге және себептік байланыстары бар табиғи объектілерді қадағалауға дамыған. Монетамен жасалған тәсілдер мидың себептік байланыс тарихын білу қажеттілігін пайдаланып, мидың монетаның себептік байланысын өңдеу қабілетін шатастырады. «Соқыр ми гипотезасының» негізгі болжамына сәйкес, «санаға жететін ақпарат мидың жалпы ақпараттық жүктемесінің шағын бөлігін ғана құрайды», сондықтан адамдар ой мен мінез-құлықтың себептік байланысын түсіндіре алмайды. Бұл біздің санамыздағы ақпараттан бұрын Баккер ақпараттық көкжиегі деп атаған нәрсеге алып келеді. Баккер қайтадан көздің қабылдау шегінен аналогия жасайды, бұл жолы барлық торлы қабықша жүйкелерінің жартысы ақпаратты тек рецепторларға толы фовеядан өңдейтінін атап өтеді, сондай-ақ бұл метафораны уақыт өрісіміздің ақпараттық көкжиегі мен «Қазіргі» тәжірибесін болжау үшін кеңейтеді. Лекциясын және транскриптісін аяқтағаннан кейін Баккер маркетингтік әдістерді жақсарту үшін нейроғылымның жетістіктерін пайдалануға жұмсалған қаржы туралы айтады. Баккер сонымен қатар шетелдік таным туралы метафора қолданады, олардың миы мен жүйке жүйесі мидың себептік байланысын анықтау үшін дамыған.
Shortly thereafter in 2008, Bakker presented The End of the World As We Know It: Neuroscience and the Semantic Apocalypse at Western University's Centre for the Study of Theory and Criticism, which was rebutted by then students Nick Srnicek and Ali McMillan. The title of Bakker's lecture, familiar to readers of Neuropath, references the Semantic Apocalypse, a theory attributed to one of the protagonist's professors. Bakker begins the talk with a call to writers in the audience to reach beyond the confines of academia and their peers and instead write to challenge audiences who don't share the author's values and attitudes. He then summarizes again the narrative underpinnings of Neuropath's world where the technologies of neuroscience have reached technical and social maturity and prevalence. The Semantic Apocalypse continues with a number of secondary arguments concerning pessimistic induction and what Bakker calls "Cognitive Closure FAPP." Regarding the former, Bakker explains that in all arenas historically science has replaced "intentional [or folk] explanations of natural phenomena with functional explanations." For Bakker it follows that this will inevitably extend to the brain and human cognition. On the latter, Bakker suggests that human culture and society have continually ignored the facts of our cognitive biases without due consideration of their impact. This gives rise to what Bakker refers to as the "Magical Belief Lottery:" the ignorance of a growing battery of confirmation biases concerning how humans rationalize behaviour and thought leading to conviction in long held intentional or folk explanations of humans and their place in the world. Building on his elucidations from Neuropath's Author Afterword, Bakker presents the metaphor of the Blind Brain Hypothesis as a magician's coin trick. By Bakker's argument the brain has evolved to process a prodigious amount of perceptual information regarding its local environment tracking natural objects with causal histories. Coin tricks through sleight of hand or misdirection exploit the brain's need for that causal history, confounding the brain's ability to process the coin's causal history. Given the central assumption of Blind Brain Hypothesis, that "information that finds its way to consciousness represents only a small fraction of the brain’s overall information load," humans are likely likewise unable to account for the causal history of thoughts and behaviours. It supposes that our conscious awareness of information processed by the brain is preceded by what Bakker calls here information horizons. Again Bakker draws upon the analogy of the eye's perceptual thresholds, this time highlighting that half of all the retinal nerves process information exclusively from the receptor rich fovea, and also extends that metaphor to speculate about the information horizons of our temporal field and the experience of the "Now." Finishing his lecture and corresponding transcript, Bakker speaks on the money invested into using the advances in neuroscience to improve marketing techniques. Bakker also uses a metaphor on alien cognition describing beings whose brains and nervous systems had evolved to track their brain's causal history.
Үш фунт ми
2010 жылдың мамыр айында Баккер өзінің онлайн-беделін арттыру үшін, "Үш фунт ми" атты блогты іске қосты. Бұл, жылдар бойы қолданыстан шығып қалған Three Seas форумында белсенді болғаннан кейін, белсенділіксіздік кезеңінен соң болды. Араға жылдар салып, Баккер блогты "үйлеспейтін империялардың тоғысқан жері", әртүрлі идеологиялардың қақтығысатын нүктесі деп сипаттады. Баккердің жазбаларының мазмұны жылдар бойы өзгергенімен, тұрақты тақырыбы – Баккердің соқыр ми гипотезасының әртүрлі нұсқалары арқылы тақырыптарды баяу және тұрақты түрде зерделеу болды, ал жылдар өте келе бұл блогында соқыр ми теориясы деп аталатын. Блогтағы мазмұнмен қатар, әлеуметтік-мәдени талдаулардан бастап көркем әдебиет пен философияға дейінгі әртүрлі мақалалардың ішінде, Баккер "Үш фунт ми" блогын қағаз жобаларын, өзінің бұрынғы академиялық еңбектерінің көшірмелерін, гипотетикалық жазбаларын, сондай-ақ көркем әдебиет үлгілерін және жобаларын жариялау үшін пайдаланды. Уақыт өте келе ол түрлі ойластырушылармен диалогқа түсіп, блогының мазмұны техникалық сипатқа ие болып, оның бұрынғы академиялық жобаларына ұқсас бола бастады, себебі Баккер блогты философиялық зертханасы ретінде пайдаланып, тарихи және заманауи көрнекті философтардың еңбектерін терең зерттеді.
In May 2010, Bakker began a blog entitled Three Pound Brain, in order to grow his presence online following a period of inactivity after years of engaging on the defunct Three Seas forum. Over the years, Bakker has billed the blog as "a crossroads between incompatible empires," a crux for disparate ideologies to engage each other. While the content of Bakker's posts has varied greatly over the years, the enduring theme has been the slow and steady digestion of topics through versions of Bakker's Blind Brain Hypothesis, which comes to be called the Blind Brain Theory on his blog over years. Along with blog post content ranging from sociocultural commentary to writing fiction and philosophy, Bakker also uses Three Pound Brain to host paper drafts, copies of his past academic work, speculative pieces, and samples and drafts of his fiction writing. Over time, he has engaged a wide variety of disparate interlocutors and his blog content has become more technical, resembling some of his earlier academic projects, as Bakker increasingly tackled the philosophical work of noteworthy philosophers, historical and contemporary, using the blog as his philosophic workshop.
Ақпарат дәуіріндегі әдебиеттің болашағы
Three Pound Brain блогының 2011 жылғы қазан айындағы жазбасы.
Blog post from Three Pound Brain, October 2011.
Соңғы сиқырлы шоу
2012 жылдың сәуірінде Баккер «Үш фунттық миға» «Соңғы сиқырлы шоу: сананың пайда болуы үшін соқыр ми теориясы» деп аталатын мақаласының жобасына сілтеме қосты. «Соңғы сиқырлы шоу» – Баккердің «Үш фунттық ми» еңбегінің алғашқы жиынтық нәтижесі және соңғы екі жылдағы философиялық зерттеулер мен талдаулар барысында ойлап табылған немесе келтірілген және пайдаланылған көптеген терминдерді біріктірді. Жобада соқыр ми теориясы алғаш рет ресми түрде айтылды, ол бұрынғы соқыр ми гипотезасынан дамыған еді. Түйіндемесінде Баккер мақаланы «қазіргідей терең және тұрақты жұмбақтар – қазіргі сәт, жеке сәйкестік, саналы біртүтастық және ең мазасыз – ниеттілік, саналы санаға әсер ететін иллюзиялардың түрлі нұсқалары болуы мүмкін, мысалы, сіздің көру өрісінің шекарасындағы ақпараттық шектеу» ретінде сипаттайды. Баккердің «Сананың пайда болуы үшін соқыр ми теориясы» атты мақаласының атауы, оның соқыр ми теориясы нақты жүйелер мен сананың негізгі жұмыс істеуінен гөрі, саналы тәжірибенің өзін-өзі бейнелеуге қалай көрінетінін сипаттау және ажырату үшін құрал ретінде қызмет ететінін көрсетеді. Бастапқыда Баккер түсіндіру құралын ойлап тапты, ол рекурсивті жүйе деп аталады – ми архитектурасы, ол өзінің негізгі архитектурасын одан да жақсы қадағалау үшін дамыды, бұл мидың қалған бөлігіне фронтальді қабықша арасындағы қарым-қатынасқа ұқсас болуы мүмкін. Баккер рекурсивті жүйенің екі бөлігін ұсынады: жүйенің «ашық» бөлігі – ми өңдейтін барлық ақпарат, және жүйенің «жабық» бөлігі – санаға қолжетімді ақпарат. Рекурсивті жүйенің бар екендігі туралы негізгі болжам РС жабық, саналы санасына қолжетімді ақпараттың шектелуін білдіреді, оны Баккер ақпараттық асимметрия және оның асимптотикалық шегі деп атайды. Баккер нақты мысал ретінде когнитивтік психология әдебиеттеріне сілтеме жасап, өзгерістерге соқырлық және назарсыздық бейімділігін (когнитивтік бейімділік) келтіреді, онда ми өңдейтін ақпарат пен қабылдаудың өзіндік есептерінен алынған ақпарат арасында айқын айырмашылықтар бар. Баккер ақпараттық асимметрия және әртүрлі рекурсивті жүйелердің асимптотикалық шектері туралы ақпараттық көкжиектерді жазуды жалғастырады, «сананы қамтамасыз ететін рекурсивті нейрондық кіруді шектейтін шекаралар» деп атап көрсетеді. Ақпараттық көкжиектердің жаһандық шегімен қоршалған сананы сипаттап, Баккер сананың ақпараттың жоқтығын қабылдамау қабілетін атап көрсетеді, яғни жабық РС-тен тыс өңдеу, мысалы, кейбір анозогнозияларда. Санаға берілген ақпарат жеткілікті деп саналады, өйткені жабық РС бүкіл ми өңдеген ақпараттың сәйкессіздігін қадағалай алмайды. Баккер «Нейропаттың авторлық сөзінен» монеталық трюк аналогиясына оралады, сиқыршыны нақты рекурсивті жүйелердің асимптотикалық шектерін және тұрақты жаһандық жеткіліктіліктің тәжірибесін қамтитын инкапсуляцияның асимптотикалық кешенін одан әрі түсіндіру үшін кеңейтілген түсіндірме метафора ретінде қолданады, бұл мақаланың бұрынғы бөлігі оның атауын алады. Бұрынғыдай, Баккер бұрынғы экспозициясын «қазіргі сәт» тәжірибесін қайта қарастырып, жобаның бір бөлігінде ескі блог жазбасына тікелей сілтеме жасады. Сол сияқты, ол тағы да көру өрісінің мысалын пайдаланады, осыған ұқсас уақытша түсіндірмені ұсынады. Баккер жазады, соқыр ми теориясы табиғи болып көрінетін анозогнозияларды дәлелдейді, бірақ бұл біздің жеке басымыз бен ниетіміз туралы тәжірибеміз үшін проблемалық болады. Баккер психофизикадағы жыпылықтау синтезі (немесе жыпылықтау синтезі шегі) деп аталатын құбылысты келтіреді, онда сана жарықты тұрақты деп қабылдайды. Бұл құбылыс қазіргі заманғы адам ортасында шамдардан бастап экрандалған құрылғыларға дейін кеңінен пайдаланылады және Баккердің көру өрісі метафорасын қолдануына ұқсас түсіндірме күшті тудырады. «Соңғы сиқырлы шоудың» соңына таяп, Баккер соқыр ми теориясының сананың пайда болуына қатысты аргументінің өте болжамдық әсерлеріне назар аударады, академиялық философиядағы ниеттілікті пайдалану және сілтеме жасау, сондай-ақ адамзаттың ғылыми және философиялық әрекеттерінің негізі – логика және математика, соңғысы «Үш фунттық миға» жарияланған бұрынғы эсселік жұмысты сілтеме етуі мүмкін. Ол сондай-ақ «Бірінші тұлғалық перспективалық шоу» туралы жазады, ол оның жобалық мақаласынан бұрын, «Интроспективті пип-шоу» деп аталады. «Соңғы сиқырлы шоу» атты кітабының аяқ-беттерінде Баккер өзінің ой-пікірлерінің әр романында кездесетінін, бірақ «Нейропат теориямен ғана тұрақты түрде айналысатынын» айтады. Баккер сондай-ақ соқыр ми теориясын элиминативизмнен ажыратады, өйткені оның теориясы «бірінші тұлғалық перспективаға тән бұрмалаулар мен иллюзиялардың жүйелі диагнозына мүмкіндік береді».
In April 2012, Bakker added to Three Pound Brain a link to a draft of a paper he called The Last Magic Show: A Blind Brain Theory for the Appearance of Consciousness. The Last Magic Show was the first cumulative result of Bakker's efforts on Three Pound Brain and consolidated many terms invented or cited and appropriated across the previous two years of philosophic inquiry and analysis. The draft marked the first formal mention of Blind Brain Theory, as evolved from the Blind Brain Hypothesis. In his abstract Bakker describes the paper as addressing "[p]uzzles as profound and persistent as the now, personal identity, conscious unity, and most troubling of all, intentionality, could very well be kinds of illusions foisted on conscious awareness by different versions of the informatic limitation expressed, for instance, in the boundary of your visual field." The title of Bakker's paper, A Blind Brain Theory for the Appearance of Consciousness, reflects his assertion therein that the Blind Brain Theory serves as a vehicle to describe and distinguish the features of how conscious experience appears to self reflection rather than the actual specific systems and functioning underlying consciousness. To begin, Bakker imagines an explanatory vehicle he refers to as a Recursive System, the brain architecture which has evolved to track even more the basic architecture of itself, possibly akin to the relationship between the frontal cortex to the rest of the brain. Bakker suggests two parts to a Recursive System, the system "open," all the information processed by the brain, and the system "closed," referring to the information accessible to consciousness. The basic assumption regarding the existence of a Recursive System implies a limit on the information available to the RS closed, conscious awareness, which Bakker dubs Informatic Asymmetry and its Asymptotic Limit. As specific examples Bakker refers to the cognitive psychology literature citing change blindness and inattentional bias (cognitive bias), wherein there are clear divergences between the information processed by the brain and information from the self reports of perception. As Bakker continues he expands on Informatic Asymmetry and the Asymptotic Limits of different Recursive Systems writing of information horizons, "the boundaries that delimit the recursive neural access that underwrites consciousness." Describing consciousness as encapsulated by the global limit of information horizons, Bakker highlights consciousness' inability to perceive any absence of information, that is processing outside of the RS closed, as in some anosognosias. The information provided to consciousness is perceived as sufficient because the RS closed is unable to track the discrepancy of the information processed by the whole brain. Bakker returns to the Coin Trick analogy from Neuropath's Author Afterword, using the magician as an extended explanatory metaphor to further elucidate Asymptotic Limits of specific Recursive Systems and the Asymptotic Complex of encapsulation regarding the experience of persistent global sufficiency, from where the paper almost certainly gets the former part of its title. As before, Bakker builds on previous exposition reframing the experience of "the Now," with a portion of the draft directly referencing an older blog post. Likewise, he again uses the example of the visual field to propose a similar temporal explanation for the conscious experience the Now. Blind Brain Theory, Bakker writes, argues seemingly natural occurring anosognosias but maintains that this becomes ultimately problematic for our experience of identity and intentions. Further elaborating, Bakker cites the phenomenon in psychophysics known as flicker fusion (or flicker fusion threshold), the point at which consciousness perceives a light as steady. This phenomenon is widely exploited in the modern human environment from light bulbs to screened devices and brings about similar explanatory power akin to Bakker's use of the visual field metaphor. Nearing the close of The Last Magic Show, Bakker delves into the highly speculative implications of Blind Brain Theory's argument for the appearance of consciousness regarding the use and reference of Intentionality in academic philosophy, as well as, the very underpinnings of humanity's scientific and philosophic endeavours, logic and math, the latter of which might reference an earlier essayistic work posted to Three Pound Brain. He also writes of the "First person Perspective Show," which almost definitely precedes his draft paper, The Introspective Peep Show. In the footnotes of The Last Magic Show, Bakker mentions that threads of his consideration have found themselves in every novel he's written, but that specifically "[o]nly Neuropath deals with the theory in any sustained manner." Bakker also takes care to distinguish Blind Brain Theory from eliminativism generally, in that, his theory "allows for a systematic diagnosis of the distortions and illusions belonging to the first person perspective."
Интроспективті пипшоу
"Үш фунт ми" сайтына 2013 жылдың қаңтарында жарияланған мақала. 2013 жылдың сәуір айында өңделген блог жазбасы ретінде қайта жарияланды.
Draft paper posted to Three Pound Brain, January 2013. Reposted as a reworked blog post, April 2013.
Ми арқылы қараңғылық
Нейропатта кездесетін, ойдан құрастырылған кітаптың атымен аталатын "Үш фунт мидың" эсселер мен мақалаларының жинағы, ол туралы 2013 жылдың сәуірінде "Үш фунт мида" айтылған. Кейін, 2013 жылдың қыркүйегінде Баккер "Мидің қараңғы арнасы" жинағына енуі мүмкін эссе жобасын жариялады.
A proposed anthology of Three Pound Brain's essays and articles named for a fictional book that appears in Neuropath, mentioned on Three Pound Brain in April 2013. Later in September, 2013, Bakker later posted a draft essay possibly serving as the last piece to be included in Through the Brain Darkly.
Бастапқы нүктеге оралу
Scientia Salon журналында 2014 жылғы қарашада жарық көрген эссе.
An essay published on Scientia Salon, November 2014.
Қаттығу кеңістігі
Жақын болашақтағы ғылыми-фантастикалық әңгіме Three Pound Brain сайтында 2015 жылдың қараша айында жарияланып, Midwest Studies in Philosophy журналында жарық көрді.
A near future SF short announced on Three Pound Brain, November 2015, and released in Midwest Studies in Philosophy.
Цифрлық Дионис
2016 жылдың қыркүйек айында жарияланған эсселер жинағы "цифрлық дәуірдің ауытқуларын түсіндіру үшін Ницше ойларының маңыздылығын" зерттейді (Кит Анселл Пирсон). Баккер, ол жыл сайын Лондонда қатысқан Ницше шеберханасының (Nietzsche Workshop @ Western) басқосуында таныстырған дәрісіне негізделген тараумен үлес қосты, аталған шеберхананың соңғы жылы Нью-Йорктегі Жаңа мектепте (The New School) өтті.
An anthology of essays published in September 2016 examining "the importance of Nietzsche's thought for decoding the vicissitudes of our digital age" (Keith Ansell Pearson); Bakker contributed a chapter based on the talk that he presented to the annual Nietzsche Workshop @ Western a conference which he had regularly attended in London, the final year of which took place at The New School in New York City
Жазбалардан қиялға
2017 жылғы қаңтарда «Космос және тарих» журналында жарияланған мақала.
A paper published in Cosmos and History, January 2017.
Шетелдік философия туралы
"Шет елдік философия туралы" еңбегінің алғашқы нұсқасы 2015 жылдың тамызында Three Pound Brain сайтында жарияланған, бірақ Баккер бұл мақаланы ақыры 2017 жылдың ақпанында "Жарнамалық сана зерттеулері" журналында шығарды.
While an earlier draft of On Alien Philosophy was published on Three Pound Brain, August 2015, Bakker ultimately published the paper in the Journal of Consciousness Studies, Feb 2017.