Кіріспе

Флетчер класының эсминшісі, Екінші дүниежүзілік соғыста үлкен жапондық флотты тоқтатуға көмектесті. USS Johnston (DD 557) – Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде АҚШ Әскери-теңіз күштері үшін салынған эсминші. Ол АҚШ Азамат соғысы кезінде АҚШ Әскери-теңіз күштерінің офицері, лейтенант Джон В. Джонстонның құрметіне аталған. Джонстон 1942 жылдың мамырында салына бастап, 1943 жылдың 25 наурызында теңізге сүргісілді. 1943 жылдың 27 қазанында командир-лейтенант Эрнест Э. Эванстың басқаруымен активтік қызметке кірісіп, АҚШ Тынық мұхиты флотына бекітілді. Джонстон 1944 жылдың қаңтар және ақпан айларында Гилберт және Маршалл аралдары операциясында, содан кейін үш ай патрульдеу және сүйемелдеу қызметінен кейін Соломон аралдарында шілде айында Гуамды қайта басып алу кезінде американдық құрлық әскерлеріне теңіз артиллериялық қолдау көрсетті. Содан кейін Джонстонға Мариан және Палау аралдары операциясы кезінде және Филиппин азат ету кезінде эскорт тасымалдаушыларын сүйемелдеу міндеті жүктелді. 1944 жылдың 25 қазанында Джонстон, Флетчер класының тағы екі эсминшісі және төрт эскорт эсминшісі үлкен Жапон императорлық теңіз күштерінің флотилиясымен кездесті. Самар шайқасында Джонстон және басқа эскорт кемелері жақын маңдағы американдық авиатасымалдаушылар мен көлік кемелерін қорғау үшін жапондық кемелермен шайқасты. Бірнеше жапондық капиталдық кемелермен және эсминецтер эскадрильясымен шайқасқаннан кейін Джонстон 187 адаммен, оның ішінде Эванспен бірге батып кетті. Джонстонның қираған қалдықтары 2019 жылдың 30 қазанында табылды, бірақ 2021 жылдың наурызына дейін толық анықталмады. Теңіз бетінен 20 000 футтан (6096 м) артық тереңдікте жатқан ол, 2022 жылдың 22 маусымында сол шайқаста батқан Samuel B. Roberts табылғанға дейін ең терең суға батқан кеме болып саналды.

Құрылымы мен сипаттамалары

Алдыңғы және кейінгі модельдердің жоғары ауырлығы мен тұрақтылығы мәселелерін шешу үшін Флетчер класы ескі конструкцияларға қарағанда айтарлықтай үлкейтілді. Бұл оларға қосымша әуе шабуылына қарсы (АА) қару-жарақ пен электрондық жабдықтарды, сондай-ақ оларды басқарушы операторларды, ескі кемелерде соғыс кезінде қару-жарақ пен торпедалардан бас тартусыз қабылдауға мүмкіндік берді. Флетчерлер стандартты жүктемеде және толық жүктемеде ауыстырды, бұл Бенсон және Гливс кемелерінен шамамен 30 процентке көп. 1942 жылдың басында Флетчер конструкциясы жоғары ауырлықты азайту және көпірдің алдыңғы бөлігіндегі қисықтарды тіктеп, құрылысын жеңілдету мақсатында өзгертілді. Артқы құрылымнан бір палуба алынып тасталды, ал көпір үстіндегі өртті басқару директорының негізі 2 метрге қысқартылды. Көпір мен директорын қорғайтын қорғаныш плиталарының қалыңдығы да азайтылды. Сонымен қатар, көпірге қосылған ашық платформа арқасында көпірден көріну мүмкіндігі жақсартылды. Кемелердің жалпы ұзындығы 115 метр, суға бату тереңдігі 5 метр, ені 12 метрді құрады. Кемелер екі General Electric тісті бу турбинасымен жабдықталған, олар төрт Babcock & Wilcox қазандығынан алынған буды пайдаланып, әрқайсысы бір винтті итеруге арналған. Турбиналар жоғары жылдамдығын қамтамасыз ететін қуатты өндірді. Оларда кемелердің 9 офицер және 264 сарбаз экипажына жететін отын мөлшері болды.

Қару-жарақ, атысты басқару, қорғау және сенсорлар

Флетчер класының эсминецтерінің негізгі қару-жарағы бес екі мақсатты /38 калибрлі зеңбіректерден тұрды, олар суперпозициялық жұптар түрінде алдыңғы және артқы құрылымдардың үстінде орналасқан. Бесінші зеңбірек тұғыры артқы суперпозициялық жұптың алдындағы артқы құрылымға орнатылған. Зеңбіректерді Mark 37 директоры басқарды. Олардың қанаттық қарулары қару-жарақ қолжетімділігіне байланысты болды, бірақ «Джонстон» кемесі бес қос пушкалы қуатты Bofors зеңбірегімен (он зеңбірек) және жеті қолмен басқарылатын Oerlikon зеңбірегімен жабдықталған. Bofors зеңбіректерінің алдыңғы жұбы көпірдің алдында, ал екінші жұбы артқы түтікке жақын платформаларда, әр жағында бір тұғырдан орналасқан; соңғы тұғыры артқы суперпозициялық зеңбірек жұбы мен олардың алдындағы бір тұғырдың арасында орналасқан. Әр тұғыр жақын жердегі Mark 51 директорымен басқарылды. Төрт Oerlikon зеңбірегі кеменің ортасында, әр жағында екеуден, ал үш зеңбірегі кеменің кормасында үшбұрыш тәрізді орналасқан, тереңдік зарядтарының жанында. Кемелерге әрқайсысында сегіз тереңдік заряды бар екі тіреу және олардың жанында бес тереңдік заряды бар екі қойма тіреуі орнатылған. Артқы суперпозициялық құрылымның жанында бес тереңдік заряды бар алты «K зеңбірегі» лақтырғышы, әр жағында үштен орналасқан. Эсминецтер Mark 15 торпедаларына арналған екі бес оқты айналмалы торпеда түтігімен жабдықталған. Флетчерлердің бронясы минималды болды және оқ сынықтары мен фрагменттерден қорғауға арналған. Қозғалтқыш бөлімшелерінің қабырғалары арнайы өңделген болаттан (STS) жасалған, ал олардың үстіндегі палуба STS-тан жасалған. «Төртбұрышты көпір» кемелері, мысалы «Джонстон», бұрынғы «дөңгелек көпір» кемелеріндегі 0,75 дюймдік броняға қарағанда көпірдің оқтан қорғалған бронясы 0,75 дюймге дейін азайтылды. Сонымен қатар, Mark 37 директорының қорғаныш пластинасы бұрынғы 0,75 дюймнен 0,5 дюймға дейін азайтылды. Флетчер класының эсминецтері Mark 37 директорының төбесінде Mark 4 немесе Mark 12 отты басқару радарынмен жабдықталған. Алдыңғы мачтаға SC 2 ерте ескерту және SG беттік іздеу радары орнатылған. Суастына қарсы жұмыстар үшін кемелер QC сериялы сонарды қолданды.

Құрылыс және қызмет тарихы

Джонстонның құрылысы, АҚШ Азамат соғысы кезінде АҚШ Әскери-теңіз күштері офицері болған лейтенант Джон В. Джонстонның құрметіне аталған, 1942 жылғы 6 мамырда Сиэтл-Такома кеме құрылысы корпорациясының кеме жасау алаңында кілінің салынуымен басталды. Оның теңізге сүңгітілуі лейтенант Джонстонның шөбере қызы Мари С. Клингердің демеушілігімен 1943 жылғы 25 наурызда өтті. Джонстон, ақыры АҚШ Әскери-теңіз күштеріне қабылданып, 1943 жылғы 27 қазанда Ява теңізі шайқасына қатысқан USS Alden эсминецінің бұрынғы командирі, американдық Cherokee тайпасынан шыққан Эрнест Э. Эванс лейтенант-командирінің басқаруына берілді. Содан кейін ол Пьюгет-Саунд теңіз кеме жасау зауытына барып, қараша айының басына дейін жабдықталды. 15 қарашада Джонстон Калифорния штатының Сан-Диего қаласына аттанды. 1943 жылғы 19 қарашадан 1944 жылғы 1 қаңтарға дейін Джонстон теңізге сынақ сапарына шықты және оның экипажы Сан-Диего маңындағы флот бөлімшелерімен бірге жаттықты.

Гилберт және Маршалл аралдары науқаны

1944 жылдың 13 қаңтарында Джонстон 21 қаңтарда контр-адмирал Джесси Б. Олдендорф басқаратын АҚШ Әскери-теңіз күштері эскадрильясымен Гавайиге аттанды. Одан кейін Джонстон Гилберт және Маршалл аралдарындағы Жапон империясына қарсы жүргізіліп жатқан әскери науқанға қосылу үшін жолға шықты. Ол 29 қаңтарда жетіп келді және Олдендорфтың 53.5-ші өртті қолдау тобына бекітілді. 30 қаңтарда ол "Санта-Фе", "Билокси", "Индианаполис" крейсерлері мен "Мэриленд" линкорының теңіз артиллериялық қолдауын американдық күштерге Wotje атолында көрсетуіне сүйемелдеді. Джонстон Кваджалейн атолына бағыт алды, онда 31 қаңтардан 3 ақпанға дейін Рой-Намур аралына шабуыл жасаған американдық әскерлерге артиллериялық қолдау көрсетті. 1944 жылдың 5 ақпанында Джонстон Эллис аралдарына транспорттық кемелерді эскорттап әкелуге, "Хараден" және "Стэнсбери" эсминецтерімен, сондай-ақ мина тазартқыш "Лонгпен" қайта тағайындалды. Конвой 6 ақпанда жолға шықты, бірақ жол жүрісінде Джонстонға қайта жабдықтау үшін Маршалл аралдарына оралуға бұйрық берілді. Ол 8 ақпанда жетіп келді, жанар-жағармаймен толықты және 10 ақпанда Кваджалейнге қайта аттанды. Конденсаторларына шағылысқан медузалар салдарынан оның келуі келесі күнгі дейін кешіктірілді. Джонстон келгеннен кейін, оған жапондық суасты қайығының байқалуын тексеру тапсырылды. Ешқандай кеме табылған жоқ. 12 ақпанның таңында жапондық бомбалаушылар Рой-Намурға шабуыл жасап, американдық әскерлерге ауыр шығын келтірді. Радарда оларды анықтағаннан кейін Джонстон және басқа да американдық кемелер өздерінің орналасқан жерін жасыру үшін түтін шығарды. Оларға шабуыл жасалмады. Келесі үш күнде Джонстон "Нью-Мексикодан" жабдықтар, "Ринггольдтан" 5 дюймдік снарядтар және "Суамикодан" отын алды. Содан кейін Джонстон "Catchpole" операциясына, американдықтардың Эневетак атолына жасаған шабуылына қосылды. 16 ақпаннан 18 ақпанға дейін Джонстон "Пенсильвания", "Колорадо", "Теннесси", "Индианаполис" және "Портленд" және "Луисвилл" крейсерлері Энгеби аралын бомбалауына сүйемелдеді. Содан кейін 19 ақпаннан 25 ақпанға дейін Джонстон американдық әскерлерге өзі артиллериялық қолдау көрсетті және суасты қайықтарын іздеді.

Соломон аралдарындағы науқан

1944 жылдың 25 ақпанында Джонстон патрульдік міндеттен босатылып, Хоелмен бірге «Манила шығанағы» эскорттық авиатасымалдағышын күзетуге тағайындалды. Үшінші топ 28 ақпанда Маршалл аралдарына қайтып, 1 наурызда жетті. Джонстон келесі бес күнде қайта жарақтанды. 7 наурызда флотилияға «Натома шығанағы» қосылып, Эспириту-Сантоға бағытталды және 13 наурызда келді. Джонстон 18-19 наурызда шағын жөндеу үшін «Уотерфорд» жүзбелі құрғақ докқа кірді, содан кейін 20 наурызда Соломон аралдарына аттанды. Келесі күні Гуадалканалға жақын «Пурвис шығанағына» жетіп, кейін Жаңа Ирландия аймағында күзетшілікке тағайындалды. 27-28 наурызда Джонстон және оның бір туыс кемелері – «Франкс», «Хаггард» және «Хейли» Каролин аралдарындағы «Капингамаранги» атолын бомбалауға жіберілді. 29 наурызда Соломон аралдарына оралғаннан кейін, эсминецтерге қосымша күзетшілік міндеттері жүктелді. Наурыздың қалған күндері мен сәуір айы бойында олар Соломон аралдарының солтүстігінде күзеттік қызмет атқарып, одақтас кемелерді солтүстікке және оңтүстікке сүйемелдеді, сондай-ақ Бугенвилл аралындағы АҚШ армиясының XIV корпусына артиллериялық қолдау көрсетті. Джонстон 1944 жылдың мамыр айын «Пурвис шығанағында» кішігірім жөндеуден өте отырып бастады. 6 мамырда ол «Франкс», «Хаггард», «Хейли» және «Хоелмен» бірге «Монпельер» және «Кливленд» кемелерін күзету үшін «Жаңа Джорджияға» бағытталды, содан кейін 10 мамырда Бугенвилл мен Бука арасында мина қою операциясына қатысты. Екі күннен кейін «Хаггард», «Франкс» және Джонстон американдық барлаушы ұшақтың Бука маңында су асты кемесінің бар екендігі туралы ескертуін алды. Эсминецтер дереу кемені іздеуге кірісіп, 16 мамырдың кешкі уақытында оны тапты. «Хаггард», содан кейін Джонстон, содан кейін «Франкс» су асты кемесіне тереңдік зарядтарымен шабуыл жасап, 17 мамырдың түн ортасынан кейін баттырды. Эсминецтер 18 мамырда су асты кемеге қарсы күзеттік патрульді жалғастырды, содан кейін «Монпельер», «Кливленд» және «Бирмингем» кемелерін Шортленд аралдарындағы жапондық жағалау артиллериялық нысандарын атқылау кезінде күзетті. Джонстон одан кейін күзетшілік және эскорт міндеттерін қайтадан бастады, содан кейін 27 мамырдан 2 маусымға дейін шағын жөндеу үшін «Дикси» эсминец тіреу кемесіне кірді.

Мариана және Палау аралдары науқаны

1944 жылдың 3 маусымында Джонстон Гуамды қайтарып алу үшін жиналатын АҚШ флоттарына қосылу үшін Кваджалейнге бет алған әскери кемелер конвойына қосылды. Конвой 8 маусымда жетті, содан кейін төрт күннен кейін Гуамға шабуыл тобымен бірге келді және 18 маусымға дейін жетті. Дегенмен, Сайпан шайқасы басып кіруді кейінге шегерді. 30 маусымда флотқа Кваджалейнге қайтуға бұйрық берілді; Джонстон 3 шілдеде жетті және патрульдік міндеттерге қайта оралды. 14 шілдеде шабуыл тобы Гуамға қайта оралуға бұйрық бергенде, Джонстон оның эскортының бір бөлігі ретінде қайтадан теңізге шықты. Флот төрт күннен кейін жетті. 21 шілде мен 1 тамыз аралығында Джонстон бірнеше линкорларға, крейсерлерге және эсминецтерге қосылып, 1-ші теңіз жаяу әскер бригадасы мен 77-ші жаяу әскер дивизиясына артиллериялық қолдау көрсетті. Содан кейін, 2 тамыздан 9 тамызға дейін ол американдық кемелерді эскорттады. 9 тамызда Джонстонға, Фрэнкс, Хаггард, Хейли, Хэлфорд, Гест, Миннеаполис, Кливленд және Гонолулумен бірге Маршалл аралдарына қайтуға бұйрық берілді. Флотилия 12 тамызда жетіп, жабдықталып, содан кейін 19 тамыздан 24 тамызға дейін Эспириту-Сантоға бағытталды. Үш күннен кейін, шағын жөндеуден өткен соң, Джонстон Пенсильвания, Айдахо, Луисвилл, Миннеаполис және тағы жеті эсминецпен бірге Пурвис шығанағына аттанды. Флотилия 29 тамызда жетіп, эскорттаушы авиатасымалдаушылар Маркус аралы, Оммани шығанағы, Петров шығанағы, Калинин шығанағымен қосылды, олармен Джонстон авиатасымалдаушыларды эскорттауға дайындық жүргізді. 4 қыркүйекте Джонстон, Хаггард, Хейли және Уэллс Петроф шығанағы, Калинан шығанағы және Сагиноу шығанағын эскорттап, Палау аралдарына және Пелелиу мен Ангаурға шабуылға аттанды. Джонстон 18 қыркүйекке дейін осы эскорттаушы авиатасымалдаушыларды эскорттады, содан кейін Джонстон Киткун шығанағы, Уайт-Плейнс және Гамбиер шығанағын эскорттауға тағайындалды. 21 қыркүйекте Джонстон мен оның тобына Каролина аралдарындағы Улити атолына баруға бұйрық берілді, олар 23 қыркүйекте жетті.

Самардағы шайқас

Флотилия 1944 жылғы 25 қыркүйекте Улитиден шығып, 1 қазанда Адмиралтейство аралдарындағы Сиэдлер портына жетті. 12 қазанда Джонстон Филиппинге шабуыл жасауға дайындалып жатқан АҚШ-тың 7-ші флотына бекітілді. Джонстон, Хоел, Херман және эсминецтер Дэннис, Джон К. Батлер, Сэмюэл Б. Робертс және Реймондпен бірге Фаншоу-Бэй, Сент-Ло, Уайт-Плейнс, Гамбиер шығанағы, Калинин шығанағы және Киткун шығанағы эскорт тасымалдаушыларына қосылды. Бұл кемелер ТУ 77.4.3 (шақыру белгісі "Таффи 3") құрамын құрады, ол 7-ші флоттың Эскорт тасымалдаушы тобының (TG 77.4) бөлімшесі болды, оған контр-адмирал Клифтон Спраг Фаншоу-Бэйде басшылық етті және 17 қазанда Лейте шығанағына бет бұрды. Филиппинге жасалған шабуылға жауап ретінде 18 қазанда Жапон императорлық теңіз күштері үш флотты американдық құрлық әскерін кесіп, жою үшін жіберді. Ең ірі флот вице-адмирал Такео Куританың басқаруына берілді және 25 қазанда оны TG 77.4-ке апаратын бағытты ұстанды. 25 қазанда Куританың флоты – төрт линкор, сегіз крейсер және 11 эсминец – АҚШ-тың су асты кемелері мен әуе күштерінің шабуылына ұшырады, бірақ TG 77.4 жапон күштері туралы "Таффи 3" радиолокациясы 0646-да анықтағанға дейін хабардар болған жоқ. Жапондықтардың оңтүстік-шығысында орналасқан Джонстонға олардың бар екені туралы 0650-де хабарланды; сегіз минуттан кейін жапондықтар атысты бастады, Самар шайқасын күйретіп жіберді. Күштің басында Куританың флагманы – жапондық линкор Ямато болды, ол 72 808 тонналық, тоғыз 46 см (18.1 дюйм) зеңбірекпен қаруланған ең ірі және ең күшті қаруланған және брондалған линкор еді. Яматоны ескірек, бірақ әлі де қабілетті линкорлар – жапондық "Нагато", "Конго" және "Харуна", алты ауыр крейсер, екі жеңіл крейсер және он бір эсминец сүйемелдеді.

Джонстон торпедалық заряды

0657 сағатта Спраг Таффи 3 командасына шығысқа қарай ең жоғары жылдамдықпен жүгіріп, түтін тастауға бұйрық берді. Күштердің үлкен басымдылығына қарамастан, Джонстонды құраманың арт жағында тауып, командир Эрнест Эванс солтүстік-шығысқа бұрылуға бұйырды, осылайша Джонстон жапондықтарға торпедалық шабуыл жасап, флотилияның қашуын қамтамасыз ету үшін түтін тастады. Жауға шабуыл жасаған Джонстон бірнеше кемеден атысқа түсті. Нагато өзінің 16,1 дюймдік (41 см) зеңбіректерінен бір рет толық залп берді, ал Харуна көптеген 6 дюймдік (152 мм) қосымша снарядтарды атты, бірақ Джонстон зақымдалмағандықтан барлығы мақсатын мүлтiк қалдырды. 07:10-да Джонстон нысананы таңдады – крейсерлер колоннасын басқарып келе жатқан ауыр крейсер «Куманоны», ол Джонстонның 5 дюймдік (127 мм) негізгі батареясының қашықтығына кірген кезде. «Кумано» және оның серігі – «Сүзуя» жапондық крейсері көптеген залптар жасады, бірақ тағы да американдық эсминецке ешбір жапондық снаряд тимеді. Керісінше, Джонстон келесі бес минут ішінде «Куманоға» 200-ден астам негізгі батарея снарядын атып, крейсерді кем дегенде 45 рет соқтырды және оның үстін өртеп жіберді. Содан кейін, «Джонстон» «Куманоға» барлық 10 торпедасын атып, өз түтінінің арасына жасырынып кетті. Дәл соққан торпедалардың саны белгісіз, бірақ кем дегенде бір торпеда «Куманоны» соқтырып, оның мұрын бөлігін қиратты, «Сүзуямен» бірге шайқастан шығарды. Осы кезде «Конгодан» 14 дюймдік (356 мм) снаряд «Джонстоннан» бірнеше сантиметр жерге түсіп (бірақ тимеді), корпустың үстіне қызыл бояу шашырады. Еванс екі ауыр крейсерді жапондық снарядтардың бірі де тиместен қарсыласудан шығарды.

Яматодан келген залал

Алайда, сағат 07:30-да, "Ямато" линкоры АҚШ "крейсерімен" қақтығысып, тоғыз зеңбіректің толық жағасын бір рет атты. Кенеттен, үш 46 см (18,1 дюймдік) снаряд "Джонстонға" тиді. Бірнеше секундтан кейін "Яматоның" қосалқы батареясынан атылған алты снарядтың үші 155 мм (6,1 дюймдік) болып, нысанына жетті. Бастапқыда зақым 356 мм (14 дюймдік) үш снарядтан "Конгодан" 356 км қашықтықта тіркелді, бірақ жапондық деректер "Конгоның" одан әлдеқайда алыс екенін және жаңбырлы ауа райынан көрінбей, қаруларын атуға мүмкіндігі болмағанын көрсетті. Ал "Ямато" сол сәтте "Джонстонға" тиген кезде, АҚШ "крейсеріне" негізгі және қосалқы қаруларымен көптеген соққылар жасағанын мәлімдеді. "Джонстонды" крейсер деп жаңылысқан "Ямато" бронебойғыш снарядтарды негізгі қаруларынан атты, олар "Джонстонның" бронисіз корпусына жарылмай еніп кетті. Дегенмен, зақым салдарынан көптеген адамдар зардап шекті, өйткені "Яматоның" 155 мм (6,1 дюймдік) снарядтары көбінесе оның үстін жапқан конструкциясына тиді. Бір снаряд кеменің ортасына түсіп, зениттік артиллерияны басқару пунктын жойды, ал қалған екеуі алға тиіп, торпеданы басқару пунктын қиратты және көпірді бұзып, Эванстың екі саусағы мен көйлегін жыртып, гирокомпасын жоғалтты. Келесі он минут бойы түтін мен жаңбырдың арасында жасырынып, "Джонстонның" экипажы алдыңғы негізгі қаруларына қуатты қалпына келтірді. Үшінші қару атыс басқару жүйесінен толығымен ажыратылып, қолмен басқаруға көшті.

Қамқорлық тасымалдаушыларды қорғау

Оңтүстікке бұрылып, Taffy 3 тобымен қайта қосылғаннан кейін Джонстон Хоел, Херман және Сэмюэл Б. Робертс кемелерімен кездесті, олар өз торпедалық шабуылдарын жасауға бет алған еді. Мұндай зор зақымдарға қарамастан, Эванс Джонстонды оларды қолдау үшін қайтарды, осы процесте ауыр крейсер жапон крейсері Хагуромен атыс жүргізді. 0820-ға қарай эскорт кемелері торпедаларын ұшырып, оңтүстікке бұрылып, жапондықтармен атыс алмасып, Taffy 3 тобымен қосылды. Бұл 0840-қа дейін аяқталды, сол кезде түтінге оранып, Херман мен Джонстон шағылысып қалды. Осы сәтте Джонстон алыстан Конго кемесін көріп, оған 30 снаряд атып, кейін Конгодан келген жауап атыстан қашып құтылды. Джонстон содан кейін қимылсыз тұрған, сол жаққа қарай еңкейген және көптеген соғыс кемелерінен атысқа ұшыраған Гамбиер шығанағын байқады, ал қалған эсминецтер оны қорғауға тырысқанда, ауыр крейсер жапон крейсері Чикумаға қысқа мерзімге оқ атты, олардың өздерінің тәуекелімен Хоел кемесі Конго ауыр крейсері мен Яматоның қосымша артиллериясының атысынан батып кетті, ал Чикума Хеерман мен Сэмюэл Б. Робертспен қатал жақын арадағы дуэльге қатысты (Ямато әлі де Гамбиер шығанағын негізгі қаруларымен нысанаға алды, ол кейін 0911-де батып кетті). Джонстон отын тоқтатты, өйткені жеңіл крейсер Яхаги бастаған алты жапондық эсминец басқа авиатасымалдаушыларға жақындады. Джонстон Яхагиге 12 рет соқты және өзіне де бірнеше 5 дюймдік (127 мм) снарядтар тиді. Яхаги кемесіне ауыр зақым келтірілді, өйткені кем дегенде екі 6 дюймдік (152 мм) снаряд садаққа тиіп, Джонстонның қалған 5 дюймдік (127 мм) қаруларын істен шығарды, оны мүлдем қорғанышсыз қалдырды және көпірді эвакуациялауға мәжбүр еткен үлкен өрттің басталуына себеп болды. Яхагиге АҚШ әуе күштері шабуыл жасады, ол оң жаққа бұрылып, шайқастан шықты, бірақ RV жете алмайтын тереңдікте қосымша қирандылар табылған. 2021 жылдың 31 наурызында Виктор Весково қаржылаған және басқарған Caladan Oceanic компаниясының DSV Limiting Factor зерттеу кемесі терең жатқан апатты зерттеп, суретке түсірді және оны 6455,66 м тереңдікте Джонстон кемесі деп анықтады. 2022 жылдың 22 маусымында Сэмюэл Б. Робертс табылғанға дейін Джонстон әлемдегі ең тереңде жатқан кеме апаты еді. Теңіз тарихшысы Паркс Стивенсон Джонстонның апат орнының 3D-моделін жасады, ол кемеге келген зақымның мөлшерін және апаттың жағдайын көрсетеді. Кеме корпусының алдыңғы екі бөлігі әлі де тік тұр, алдыңғы 5 дюймдік (127 мм) қарулары мен арақашықтық өлшегіші батып кеткенге дейін қарсылас кемелерге қаратылған. Оның 557 нөмірі әлі де ақ түсті және анық көрінеді, ал корпусы су сызығына дейін құмға көмілген. Жаудың зақымдары Джонстонды мазалап, көптеген эсминецтердің снарядтарынан және Яхагиден келген тесіктер кеменің қабырғаларын тесіп, оның үстін қиратқан, ал Джонстон Яматодан келген 18,1 дюймдік (46 см) снарядтан зақымданған жерде екіге бөлінді, оның артқы үштен бірі табылмады, тіпті танылатын болса да. Оған қарамастан, көпір әлі де толық сақталған және танылатын, Яматоның қосымша артиллериясынан келген 6,1 дюймдік (155 мм) снарядтан келген зақым Эванстың кемені басқарған жеріне тесік салған. Оның зениттік қарулары әлі де дайын тұр, ал Джонстондағы бірнеше тесіктер жаудың зақымдануы туралы есептермен сәйкес келеді (мысалы, 5 дюймдік (127 мм) эсминец снаряды үстін тесіп, радио басқаруын істен шығарған).