Симон Кармиггелт: Голланд жазушысының өмірі мен шығармашылығы
Simon Carmiggelt
Симон Кармиггелт – голланд жазушысы, журналист, ақын. Оның күнделікті газет мақалалары мен телешоуларындағы еңбектері Нидерландта кең танылды. Биографиясы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Нидерланд жазушысы, журналисі және ақыны Саймон Кармиггет (; 7 қазан 1913 – 30 қараша 1987) – Нидерландыда күнделікті газеттерде жарияланатын мақалалары мен телеарнадағы қатысулары арқасында кеңінен танылған қоғамдық тұлға.
Dutch writer, journalist, and poet
Simon Carmiggelt (; 7 October 191330 November 1987) was a Dutch writer, journalist, and poet who became a well known public figure in the Netherlands because of his daily newspaper columns and his television appearances.
Өмірбаян
Симон Йоханнес Кармиггет 1913 жылдың 7 қазанында Гаагада Герман Кармиггет пен Адриана Биктің екінші ұлы ретінде дүниеге келді. Оның ағасы Ян (Жоханнес Симон) болды. Саймон мектепте жақсы оқымады және 1929 жылы орта мектепті бітірмей қалды. Бірақ ол мектеп газетінде редактор болып жұмыс істегенді ұнататын, және журналист болуға ниеттенді. Әртүрлі редакциялық қызметтерден кейін, ол социалистік «Het Volk» («Халық») газетінің тілшісі болды. Кейін сол газетте драматург-сыншы болып жұмыс істеді. Ол Гаагадағы күнделікті өмір туралы қысқа мақалалар жазды, оларды «Kleinigheden» («Тәзілдер») деп атады. 1939 жылы Саймон Тинь де Гойға үйленді. Бір жылдан кейін олар қызы Марианнаны дүниеге әкелді. Сол жылы «Жылылық» атты оның алғашқы әңгімелер жинағы жарық көрді. 1940 жылы нацистік Германия Нидерландыға шабуыл жасағанда, «Het Volk» газеті басып алынып, цензураға ұшырады, содан кейін Кармиггет газеттен кетіп қалды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде ол түрлі шағын жұмыстар істеді, бірақ жасырын түрде Голландия қарсыласымен байланысқа түсіп, «Het Parool» («Құпия сөз») деген жер асты газетінде жұмыс істеді. Ол газеттің макетін жасаумен және басып шығарумен айналысты. «Het Parool» үшін бірнеше әңгімелер жазды. Нидерландыда неміс оккупациясы кезінде Саймонның ағасы Ян 1943 жылы жасырынған адамдарға көмектескені үшін нацистермен ұсталды. Ол Герцогенбуш концлагеріне жеткізілді, онда 1943 жылдың 26 қыркүйегінде дені салмақтан қайтыс болды. Янның өлімі Саймонның өмірін түбірінен өзгертті, ол осы оқиғаның салдарынан болған жараны ешқашан толыққанды жазылмайтын еді. Соғыстан кейін ол қайтадан «Het Parool» газетіне мақалалар жаза бастады, оларды «Kronkel» («Бұрылыс» немесе «Қиылыс») деген псевдониммен қол қойды. Оның «Kronkel»-дері меланхолиялық, кейде қараңғы әуенімен және формальді тілді ирониялық қолдануымен танымал болды. Көптеген мақалалары Амстердамда (сол кезде ол онда тұрған) кафелер мен барларда кездесетін, өміріне наразы, сәтсіздікке ұшыраған адамдар туралы болды, олар жазушыға өздерінің өмірі туралы айтатын. Кармиггет балалары, кейін немерелері, мысықтары және өміріндегі басқа да шағын оқиғалар туралы жазды. Оның туындылары кең танылды және ол бірнеше голланд әдеби сыйлықтарына ие болды. Голландтық индонезиялық жазушы және эссеші Тьяли Робинсонмен бірге ол голланд әдебиетінде Руди Кусбрук сияқты ізбасарлары бар жаңа жанрды құрды деп есептеледі. 1977 жылы Кармиггет автор Ренате Рубинштейнмен романдық қарым-қатынас бастады. Ол осы туралы «Mijn beter ik» («Менің жақсы жаным») деген кітап жазды, ол олар екеуі қайтыс болғаннан кейін жарық көрді. Кармиггеттің соңғы «Kronkel»-і 1983 жылы жарық көрді. 1987 жылдың 30 қарашасында жүрек талмасынан қайтыс болды. Оның қайтысынан бір жыл өткен соң, Кармиггеттің мүсіні (Кис Веркаде жасаған) Амстердамдағы бұрынғы үйінің жанында және оның жазғы үйінің жанындағы саябақтағы орындыққа орнатылды (Де-Штиг, Рхенден). Бұл соңғы мүсін 2012 жылдың 21 қаңтарында ұрланды. 25 қаңтарда ол көптеген бөліктерге бөлініп табылған. Осы оқиғаға байланысты үш адам ұсталды, олардың ұсталу себебі әлі белгісіз. Мүсін мүсінші Вик Куййльдің күшімен қайта құрастырылды және 2013 жылдың 23 қаңтарында бастапқы орнында қайта ашылды.
Simon Johannes Carmiggelt was born on 7 October 1913 in The Hague, the second son of Herman Carmiggelt and Adriana Bik. He had one older brother, Jan (Johannes Simon). Simon did poorly in school and he left secondary school in 1929. He enjoyed working as an editor for the school paper though, and he was determined to become a journalist. After various editorial jobs, he became a reporter for the socialist newspaper Het Volk ("The People"). Later on he worked for the same paper as a drama critic. He wrote short columns about daily life in The Hague, which he called Kleinigheden ("Trifles"). In 1939 Simon married Tiny de Goey. A year later she gave birth to a daughter, Marianne. In the same year the first collection of Kleinigheden was published, named Vijftig dwaasheden ("Fifty follies"). When Nazi Germany invaded the Netherlands in 1940 and Het Volk was taken over and censored, Carmiggelt resigned from the paper. During the Second World War he had all sorts of small jobs, but he secretly got in touch with the Dutch resistance and worked for the underground newspaper Het Parool ("The Password"). He was responsible for the lay out and printing of the paper. He wrote a few stories for Het Parool. Under the German occupation of the Netherlands, Simon's brother Jan was arrested by the Nazis in 1943 for aiding persons in hiding. He was taken to Herzogenbusch concentration camp, where he died of exhaustion on 26 September 1943. Jan's death was to change the rest of Simon's life; he would never fully overcome the trauma it caused. After the war he again started to write columns for Het Parool; he signed them with the pen name Kronkel ("Twist", or "Kink"). His Kronkels became known for their melancholic, sometimes sombre tone and the ironic use of formal language. Many columns were about unsuccessful, disillusioned people in cafes and bars (often in Amsterdam, where he then lived), who told the writer about their lives. Carmiggelt wrote about his children and later his grandchildren, his cats and other small events in his life. His work became popular and he received various Dutch literary prizes. Together with the Dutch Indo author and essayist Tjalie Robinson he is credited with establishing a whole new genre in Dutch literature that found successors like Rudy Kousbroek. In 1977 Carmiggelt started an affair with author Renate Rubinstein. She wrote a book about this, titled Mijn beter ik (My better self), which was published when both she and Simon had died. Carmiggelt's last Kronkel was published in 1983. On 30 November 1987 he died of a heart attack. A year after his death, a statue of Carmiggelt (made by Kees Verkade) was placed near his former house in Amsterdam and one of him and his wife on a park bench near his summer house in De Steeg (Rheden). This last statue was stolen in the weekend of 21 January 2012. It was retrieved on 25 January, sawn into many pieces. Three men have been arrested in relation to this event; the motive is still unclear. The statue was pieced together by the sculptor Wik Kuijl and then re unveiled in its original site on 23 January 2013.