Кіріспе

Қасиетті Жүрек соборы (серб-хорват: Katedrala Srca Isusova/Катедрала Срца Исусова) – Сараеводағы католик шіркеуі; көбінесе Сараево соборы (Sarajevska katedrala/Сарајевска катедрала) деп аталады, ол Босния және Герцеговинадағы ең ірі собор. Бұл Врьбосна архиепискобының, қазіргі Томо Вукшичтің, ордасы және қаладағы католиктердің негізгі құдайға табыну орталығы. Собор қаланың Ескі қала ауданында орналасқан.

Тарих

Қасиетті Жүрек соборы Исаның қасиетті жүрегінің құрметіне, маңызды католиктік ұғым ретінде салынған. Ғимарат неоготикалық стильде, романдық жаңғыру элементтерімен салынған. Құрылыс жұмысы барон Карл Шварцқа тапсырылды, ал қадағалаушы сәулетші – Йосип Ванчаш болды. Ол Дижон қаласындағы (Франция) Нотр-Дам соборының үлгісінде салған. Жұмыс 1884 жылғы 25 тамызда басталып, 1887 жылғы 9 қарашада аяқталды. Дубровник епископы 1889 жылғы 14 қыркүйекте киелілену рәсіміне қатысты. Сараево қоршауы кезінде ғимарат зақымданған, бірақ толығымен қиратылмады, және кейіннен зақымдар жөнделді. Ғимарат көбінесе қаланың символы саналады: собор есігінің үстіндегі сурет Сараево кантонының туы мен мөрінің құрамына кіреді, ал романдық мұнаралары Сараевоның туы мен гербінде бейнеленген.

Сыртқы

Собордың ұзындығы 41,9 метр, ені 21,3 метр. Ол неоготикалық стильде салынған; екі қоңырау мұнарасының биіктігі 43,2 метр. Порталдың үстінде сегізбұрышты розетка және Қасиетті Жүрек мүсіні орналасқан.

Интерьер

Бас алтарь Жосип Ванкашпен жобаланған және Гризиньяно мраморынан жасалған. Ол төрт кішкентай қызыл Тироль мраморынан жасалған бағаналарға тіреледі. Алтарьдың артындағы жеті нишаның ортасында: Исаның қасиетті жүрегі; сол жағында: Иосиф және Ассизилік Франциск әулиесі; оң жағында: Михаил әулиесі және Илияс пайғамбар; шеттерінде: періште мүсіні. Қосымша алтарлар: батыс науқанында Пәк Концепцияға арналған алтарь (Император Франц Иосиф I-нің сыйы). Шығыс науқанында славян халықтарының елшілері, әулие Кирилл мен Мефодийге арналған алтарь (Богемия халқының қайырымдылығы). Мінбар: Мінбар әсем әрленген тұғырға орнатылған. Мінбардың орталық бөлігінде мұғалім ретінде Иса, екі жағынан екі Евангелисттермен бейнеленген. Фрескалар: 1886 жылы фрескалар Александр Максимилиан Зайцке тапсырылды (1811–1888). Денсаулығының нашарлауына байланысты ол жобаны 1887 жылы ғана аяқтады. Оның көмекшісі Альберто Роден орындады. Батыс зыңғырауының қабырғасында: Марияның тәж киюі. Фресканың төменгі бөлігінде ұлттық киімдегі әке, ана және бала бейнеленген, олардың ішінде Ассизилік Франциск және Доминик әулиелері бар. Шығыс зыңғырауының қабырғасында: Исаның қайта тірілуі. Шатырда: Таудағы уағыз және Мұсаның он буырманы алуы бейнеленген, екеуі де Анте Мартиновичтің (А.М. Зайцтың фрескасының көшірмесі). Шатырдың үстіндегі ойыстарда: Римде Лодовико Зайц (1844–1908), Александр Зайцтің ұлы салған шіркеу әулиелерінің майлы суреттері (кьяроскуро). Орган: Загребтегі Heferer компаниясы жасаған. Онда механикалық жетегі, екі мануал, педаль және 22 дыбыс тіркегі бар. Архиепископ Стадлердің қабірі, Врхбоснаның бірінші архиепископы, мүсінші Марин Студиннің жұмысы. Апсидадағы бес витражды терезелерді Жосип Ванкаш жобалаған және Инсбруктағы Tiroler Glasmalerei орындаған. Бүйір науқандарындағы витражды терезелерді Tiroler Glasmalerei Вена шеберханасы орындаған.