Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ливерпульдегі католик шіркеуі, Англия. Осы қаладағы Англикан соборы.
Catholic church in Liverpool, England
the Anglican cathedral in the same city
Ливерпуль Метрополитендік соборы, ресми түрде Мәсіх Патшасының Метрополитендік соборы деп аталады және жергілікті жұртшылық арасында "Пэддидің Вигвамы" деп аталады. Бұл Ливерпуль архиепискобының резиденциясы және Ливерпуль Рим-католик архиепископиясының бас шіркеуі. II* санаттағы Метрополитендік собор Ливерпульдегі көптеген тарихи ескерткіштердің бірі болып табылады. Собордың архитекторы Фредерик Гибберд әлемдік конкурста жеңіске жеткен. Құрылысы 1962 жылы басталып, 1967 жылы аяқталды. Алғашқы собор жобалары 1933 және 1953 жылдары ұсынылған, бірақ ешқайсысы аяқталған жоқ.
Liverpool Metropolitan Cathedral, officially known as the Metropolitan Cathedral of Christ the King and locally nicknamed "Paddy's Wigwam", is the seat of the Archbishop of Liverpool and the mother church of the Roman Catholic Archdiocese of Liverpool in Liverpool, England. The Grade II* Metropolitan Cathedral is one of Liverpool's many listed buildings. The cathedral's architect, Frederick Gibberd, was the winner of a worldwide design competition. Construction began in 1962 and was completed in 1967. Earlier designs for a cathedral were proposed in 1933 and 1953, but neither was completed.
Пуджиннің дизайны
Ұлы Ирландия ашаршылығы кезінде (1845–1852) Ливерпульдің католик халқы күрт өсті. Аштықтан қашу үшін жарты миллионға жуық ирландтық, олардың көп бөлігі католик болған, Англияға келді; олардың көпшілігі Солтүстік Америкаға Ливерпульден сапар шекті, ал қалғандары қалада қалды. Католик халқының көбеюіне байланысты Ливерпульдің көмекші епискобы Александр Госс (1814–1872) собордың қажеттігін сезді. Ол таңдаған жер – Эвертонның Сент-Доминго көшесіндегі Сент-Эдвард колледжінің жері. 1853 жылы Госс, епископ ретінде, жаңа соборды салу жұмысын Эдвард Уэлби Пугинге (1833–1875) тапсырды. 1856 жылға қарай жаңа собордың әйелдер капелласы аяқталды. Католик балаларының біліміне қаржы жұмсалғандықтан, құрылыс жұмысы тоқтатылды және бұл капелла – қазір біздің Әзірет Анамыз Таза деп аталатын – 1980 жылдарға дейін жергілікті католик халқына шіркеу ретінде қызмет етті, содан кейін бұзылып кетті.
During the Great Irish Famine (1845–1852) the Catholic population of Liverpool increased dramatically. About half a million Irish, who were predominantly Catholic, fled to England to escape the famine; many embarked from Liverpool to travel to North America while others remained in the city. Because of the increase in the Catholic population, the co adjutor Bishop of Liverpool, Alexander Goss (1814–1872), saw the need for a cathedral. The location he chose was the grounds of St. Edward's College on St. Domingo Road, Everton. In 1853 Goss, then bishop, awarded the commission for the building of the new cathedral to Edward Welby Pugin (1833–1875). By 1856 the Lady chapel of the new cathedral had been completed. Due to financial resources being diverted to the education of Catholic children, work on the building ceased at this point and the Lady chapel – now named Our Lady Immaculate – served as parish church to the local Catholic population until its demolition in the 1980s.
Скотттың кішірейтілген дизайны
Лютенстің амбициялық жобасы сәтсіз аяқталғаннан кейін, 1953 жылы сэр Джайлс Гилберт Скотттың (Англикан соборының сәулетшісі) інісі Адриан Гилберт Скоттқа кішігірім собор дизайны бойынша 4 миллион фунт стерлингтік бюджетпен жұмыс істеу тапсырылды. Ол Лютенстің құрылысының қысқартылған нұсқасын ұсынды, үлкен күмбезді сақтап қалды. Скотттың жоспарлары сынға ұшырады және құрылыс жүзеге аспады. Стивен Бейли бұл дизайнды «Бразилиядағы Оскар Нимейердің түпнұсқасының жұқа әрі нәзік нұсқасы» деп сипаттады, бірақ Николаус Певснер ұқсастықтың тек сыртқы екенін атап өтті.
After the ambitious design by Lutyens fell through, Adrian Gilbert Scott, brother of Sir Giles Gilbert Scott (architect of the Anglican Cathedral), was commissioned in 1953 to work on a smaller cathedral design with a £4 million budget (£ in ). He proposed a scaled down version of Lutyens' building, retaining the massive dome. Scott's plans were criticised and the building did not go ahead. The design has been described by Stephen Bayley as "a thin and brittle take on an Oscar Niemeyer original in Brasilia," though Nikolaus Pevsner notes that the resemblance is only superficial.
Тұжырымдама
Собордың дизайны бойынша конкурс 1959 жылы өтті. Бірінші талап – 3000 адамдық (кейін 2000 адамға дейін азайтылды) қауымға орындықтар, барлық жандар алтарьға тікелей көруге мүмкіндік алып, соның арқасында діни қызметке жақын қатыса алатын болуы керек еді; екінші талап – қолданыстағы Лютенс криптісі жаңа құрылысқа енгізілуі тиіс еді. Гибберд осы талаптарды ортасында алтарьы бар дөңгелек ғимаратты жобалап, крипт төбесін собордың бір жағында орналасқан биік платформаға айналдыру арқылы іске асырды. Құрылыс келісімшарты Тейлор Вудроу компаниясына тапсырылды.
The competition to design the cathedral was held in 1959. The requirement was first, seating for a congregation of 3,000 (later reduced to 2,000) all with direct line of sight to the altar, so they could be more involved in the celebration of the Mass; and, second, for the existing Lutyens crypt to be incorporated in the structure. Gibberd achieved these requirements by designing a circular building with the altar at its centre, and by transforming the roof of the crypt into an elevated platform, with the cathedral standing at one end. The construction contract was let to Taylor Woodrow.
Сыртқы
Собор бетоннан салынған, сырты портланд тасымен қапталған және шатыры алюминиймен жабылған. Оның жоспары дөңгелек пішіндес, диаметрі 59 метр, ал периметрі бойынша 13 шағын шіркеу орналасқан. Кіреберіс Хоуп-стриттен жоғары қарай созылатын кең баспалдақтардың үстінде орналасқан. Кіреберіс үстінде үлкен үшбұрышты құрылым бар. Бұл құрылым қоңырау мұнарасы қызметін атқарады, төрт қоңырау мұнараның жоғарғы бөлігіндегі тіктөртбұрышты тесіктерге орнатылған. Олардың астында Уильям Митчелл салған геометриялық рельефтік мүсін бар, онда үш крест бейнеленген. Кіреберіс есіктерінің екі жағында Митчеллдің шыны талшығынан жасаған тағы бір рельефі бар, ол Евангелистердің символдарымен бейнеленген. Соборға апаратын баспалдақтар 2003 жылы ғана аяқталды, ол кезде баспалдақ жолын кесіп тұрған ғимарат сатып алынып, бұзылды. Собордың кішкентай нұсқасы, сонымен қатар сэр Фредерик Гиббердтің жобасы бойынша, 1965 жылы бұрынғы De La Salle білім беру колледжінің, Миддлтон, Ланкаширдегі католик мұғалімдерді даярлау колледжі үшін шағын шіркеу ретінде салынған. Қазіргі уақытта бұл жерде Рочдейл ауданының қосымша білім беру колледжі – Хопвуд Холл колледжі орналасқан, және шіркеуді әлі де көруге болады.
The cathedral is built in concrete with a Portland stone cladding and an aluminium covering to the roof. Its plan is circular, having a diameter of 195 feet (59 m), with 13 chapels around its perimeter. The entrance is at the top of a wide flight of steps leading up from Hope Street. Above the entrance is a large wedge shaped structure. This acts as a bell tower, the four bells being mounted in rectangular orifices towards the top of the tower. Below these is a geometric relief sculpture, designed by William Mitchell, which includes three crosses. To the sides of the entrance doors are more reliefs in fibreglass by Mitchell, which represent the symbols of the Evangelists. The steps which lead up to the cathedral were only completed in 2003, when a building which obstructed the stairway path was acquired and demolished by developers. A much smaller version of the cathedral, also designed by Sir Frederick Gibberd, was constructed in 1965 as a chapel for the former De La Salle College of Education, Middleton, Lancashire, a Catholic teacher training college. The site is now occupied by Hopwood Hall College, a further education college of the Borough of Rochdale and the chapel may still be seen.
Интерьер
Ішкі кеңістіктің орталық нүктесі – бас кіреберіске қарап тұрған құрбандық үстелі. Ол Солтүстік Македонияның Скопье қаласынан әкелінген ақ мәрмәрдан жасалған, ұзындығы 3 метр (10 фут). Еден де Дэвид Аткинс жобалаған сұр және ақ мәрмәрмен жабылған. Ішкі кеңістікке шеңбер бойынша орналасқан орындықтарды Франк Найт жасаған. Үстінде Джон Пайпер мен Патрик Рейнтиенс үш түс – сары, көк және қызыл түсте жасаған, үш бірлікті бейнелейтін үлкен мөлшердегі витражды мұнара орналасқан. Витраждар қалың, шыны бөліктері эпоксидтік шайырмен бетонды каркасқа біріктірілген. Периметр бойында бірнеше шағын шіркеулер орналасқан. Кейбір шіркеулер ашық, ал кейбіреулері дерлік толық жабық қабырғалармен бөлінген, ал тағы біреулері балкон астындағы төменгі кеңістіктен тұрады. Кіреберіске қарсы жағында Қасиетті Тағаланың шіркеуі орналасқан, оның үстінде орган тұр. Басқа шіркеулердің ішінде Lady Chapel (Ана шіркеуі) және Saint Joseph Chapel (Сент-Джозеф шіркеуі) бар. Кіреберістің оң жағында баптистерий орналасқан. Алтандағы шамдар Р.Я. Гудденнің, ал қоладан жасалған айқыш – Элизабет Фринктың туындысы. Алтаның үстінде Гибберд жобалаған алюминийден жасалған, тәж сияқты құрылымнан тұратын балдахин орналасқан, оның ішінде динамиктер мен шамдар орналасқан. Ішкі кеңістіктің айналасында Шон Райс жобалаған металлдан жасалған Крест жолы орналасқан. Райс екі құстың бейнесі салынған трибунаны да жасаған. Келісім шіркеуінде (бұрынғы Кресттің Қасиетті Пауыл шіркеуінде) витраждарды Маргарет Траерн жасаған. Стивен Фостер Сент-Джозеф шіркеуінің панельдерін жобалап, ойып, бояған. Lady Chapel-де Роберт Брамбидің "Балалы Ана" мүсіні мен Маргарет Траерннің витражы бар. Қасиетті Тағаланың шіркеуінде Сери Ричардстың рередосы мен витражы, сондай-ақ Артур Дулидің қайта тірілген Мәсіхтің кішкентай мүсіні орналасқан. Бірлік шіркеуінде (бұрынғы Сент-Томас Аквинский шіркеуінде) Вирджинио Чиминагидің қоладан жасалған су шағыны және венгр суретшісі Георг Майер Мартонның Пятидесятница мозаикасы бар, ол 1989 жылы қиратылған кезде Нетертон қаласындағы Киелі Рух шіркеуінен көшірілген. Баптистерийдің қақпаларын Дэвид Аткинс жобалаған.
The focus of the interior is the altar which faces the main entrance. It is made of white marble from Skopje, North Macedonia, and is 10 feet (3 m) long. The floor is also of marble in grey and white designed by David Atkins. The benches, concentric with the interior, were designed by Frank Knight. Above is the tower with large areas of stained glass designed by John Piper and Patrick Reyntiens in three colours, yellow, blue and red, representing the Trinity. The glass is thick, the pieces of glass being bonded with epoxy resin, in concrete frames. Around the perimeter is a series of chapels. Some of the chapels are open, some are closed by almost blank walls, and others consists of a low space under a balcony. Opposite the entrance is the Blessed Sacrament Chapel, above which is the organ. Other chapels include the Lady Chapel and the Chapel of Saint Joseph. To the right of the entrance is the Baptistry. On the altar, the candlesticks are by R. Y. Goodden and the bronze crucifix is by Elisabeth Frink. Above the altar is a baldachino designed by Gibberd as a crown like structure composed of aluminium rods, which incorporates loudspeakers and lights. Around the interior are metal Stations of the Cross, designed by Sean Rice. Rice also designed the lectern, which includes two entwined eagles. In the Chapel of Reconciliation (formerly the Chapel of Saint Paul of the Cross), the stained glass was designed by Margaret Traherne. Stephen Foster designed, carved and painted the panelling in the Chapel of St. Joseph. The Lady Chapel contains a statue of the Virgin and Child by Robert Brumby and stained glass by Margaret Traherne. In the Blessed Sacrament Chapel is a reredos and stained glass by Ceri Richards and a small statue of the Risen Christ by Arthur Dooley. In the Chapel of Unity (formerly the Chapel of Saint Thomas Aquinas) is a bronze stoup by Virginio Ciminaghi, and a mosaic of the Pentecost by Hungarian artist Georg Mayer Marton which was moved from the Church of the Holy Ghost, Netherton, when it was demolished in 1989. The gates of the Baptistry were designed by David Atkins.
Архитектуралық мәселелер
Собор жылдам және үнемді салынған, бұл ғимарат құрылысының нашарлауына, соның ішінде судың ағуына себеп болды. 1990 жылдары жөндеу жұмыстары жүргізілді. Ғимараттың сыртын мозаикалық плиткалармен қаптаған, бірақ оларды жөндеу мүмкін болмады, сондықтан олар шынымен күшейтілген пластикпен ауыстырылды, бұл ғимаратқа көлемді көрініс берді. Фонардың алюминий бөліктері тот баспайтын болатқа, ал платформаның тақтатас төсемесі бетон плиткаларға алмастырылды. Әр жыл сайын крипта Ливерпуль сыра фестиваліне қонақжайлық етеді, ол Ұлыбританияның түкпіл-түкпілінен ғана емес, сондай-ақ Еуропа, АҚШ және Австралия сияқты елдерден де келушілерді тартады. Крипта Ливерпуль университеті студенттері үшін емтихан кезеңдерінде емтихандарды да қабылдайды.
The cathedral was built quickly and economically, and this led to problems with the fabric of the building, including leaks. A programme of repairs was carried out during the 1990s. The building had been faced with mosaic tiles, but these were impossible to repair and were replaced with glass reinforced plastic, which gave it a thicker appearance. The aluminium in the lantern was replaced by stainless steel, and the slate paving of the platform was replaced with concrete flags. Each year the crypt plays host to the Liverpool Beer Festival which attracts visitors, not only from all over UK but also Europe and places such as the United States and Australia. The crypt also hosts examinations for students at the University of Liverpool during exam periods.
Қайта жаңарту
2009 жылы 3 миллион фунт стерлинг сомасына криптаның толықтай жаңартылуы аяқталды және сол жылдың 1 мамырында Глостер герцогы оны ресми түрде қайта ашты. Жаңарту жұмыстарына жаңа шығыс және батыс кіреберістері, мұрағаттық бөлмелер, электр желісінің толық ауыстырылуы және жаңа жарықтандыру, қосымша тамақтандыру орындары, жаңа ғибадатхана, жаңа дәретханалар және көрмелердің жаңадан безендірілуі кірді.
A £3 million refurbishment of the crypt was completed in 2009 and was officially re opened on 1 May that year by The Duke of Gloucester. The refurbishment included new east and west approaches, archive provision, rewiring and new lighting, catering facilities, a new chancel, new toilets and revamped exhibitions.
Ағза
Дж. У. Уокер және ұлдары салған орган 1967 жылы собордың ашылуына екі күн бұрын аяқталды. Жаңа собордың ажырамас бөлігі ретінде салынған, сәулетші Фредерик Гибберд орган корпусын өзінің міндетінің бір бөлігі деп қарастырып, органның ерекше алдыңғы жағын жобалады. Өрнекті ағаш өңдеуді пайдаланып, Гибберд Ковентри соборындағы және Корольдік фестиваль залындағы құбырлардың жаңашыл қолданылысынан шабыттанды. Осылайша ол, органды қоршаған бетон тіреулермен керемет контраст жасау үшін жылтыр мырыш құбырларын және en chamade түріндегі мыс кернейлерін орналастырды.
Built by J. W. Walker and Sons, the organ was completed only two days before the opening of the cathedral in 1967. Made as an integral part of the new cathedral, the architect, Frederick Gibberd, saw the casework as part of his brief and so designed the striking front to the organ. Using decorative woodwork, Gibberd was inspired by the innovative use of the pipes at Coventry Cathedral and the Royal Festival Hall and so arranged the shiny zinc pipes and brass trumpets en chamade to contrast strikingly with concrete pillars which surround the organ.