Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1966 жылғы Beach Boys әнінің синглі, 1966 жылғы Beach Boys әні
1966 single by the Beach Boys
the 1966 song by the Beach Boys
"Good Vibrations" – американдық рок-тобы Beach Boys әні, авторы Брайан Уилсон, сөзін Майк Лав жазған. 1966 жылдың 10 қазанында сингл ретінде жарық көрді, бірден сыншылардың жоғары бағасын алып, коммерциялық сәттілікке ие болды. АҚШ және Ұлыбритания сияқты бірнеше елдегі хит-парадтарда көш бастады. Күрделі дыбыстық ландшафты, эпизодтық құрылымы және поп-музыканың қалыпты формуласын бұзуымен ерекшеленеді, сол кездегі ең қымбат сингл болды. Кейіннен "Good Vibrations" рок дәуірінің ең ұлы және маңызды туындыларының бірі деп танылды. Бұл әнді Уилсон өндірді, атауының шығуы – оның ғарыштық дірілдерге деген қызығушылығынан. Оның анасы бала кезінде иттің кейде адамдарға "жаман дірілдерге" жауап ретінде қарайтынын айтатын. Ол бұл тұжырымды экстрасенсорлық қабілеттерді білдіру үшін пайдаланды, ал Лавтың сөздері гүлді күш қозғалысының бастапқы кезеңінен шабыт алды. Ән жазылған кезде жазылып, Уилсонның Smile кезеңіндегі басқа да композициялармен ұқсас стильде жасалған. "Let's Go Away for Awhile" әнімен бірге жеке сингл ретінде шығарылды және аяқталмаған Smile альбомына енгізілуі тиіс еді. Бірақ, трек 1967 жылдың қыркүйегінде жарық көрген Smiley Smile альбомында пайда болды. "Good Vibrations" әнін жазу – кез келген жазба үшін бұрын-соңды болмаған үрдіс болды. Pet Sounds үшін қолданған тәсілдерін пайдаланып, Уилсон 1966 жылдың ақпаннан қыркүйегіне дейін төрт түрлі Голливуд студиясында топтастарымен және көптеген сессиялық музыканттармен бірге қысқа, алмастырылатын музыкалық фрагменттердің көптеген нұсқаларын жазды. Бұл процесс әннің бірнеше күрт өзгерулерінде көрініс тапты. Жазу кезінде 90 сағаттан астам таспа пайдаланылды, өндірістің жалпы құны ондаған мың долларға бағаланды. Топтың жарнамашысы Дерек Тейлор бұл ерекше жұмысты "кішкентай симфония" деп атады. Бұл студияны музыкалық құрал ретінде пайдалануға көмектесті, поп-музыкадағы эксперименттердің толқынын және психоделикалық және прогрессивті рок өнерінің пайда болуын күштендірді. Тректе жаңа аспаптардың, соның ішінде жақ арфасы мен электротерменнің үйлесімі болды. Соңғысы нағыз термен болмаса да, әннің сәттілігі термендер мен синтезаторларға деген жаңа қызығушылықты тудырып, сатылымды арттырды. "Good Vibrations" 1967 жылы "Үздік вокалдық топ" номинациясы бойынша Grammy сыйлығына ие болды және 1994 жылы Grammy Hall of Fame-ге енгізілді. Кейінгі жылдары ән Битлздің "A Day in the Life" (1967) және Queen-нің "Bohemian Rhapsody" (1975) әндеріне балама ретінде танылды. 1976 жылы Тод Рундгреннің орындауы Billboard Hot 100 хит-парадында 34-орынды иеленді. The Beach Boys "Good Vibrations" әнінен кейін "Heroes and Villains" (1967) әнін шығарды, ол бөліктерден құралған сингл болды, бірақ бұл ән бұрыңғысымен салыстырғанда аз сәттілікке ие болды.
"Good Vibrations" is a song by the American rock band the Beach Boys that was composed by Brian Wilson with lyrics by Mike Love. It was released as a single on October 10, 1966 and was an immediate critical and commercial hit, topping record charts in several countries including the United States and the United Kingdom. Characterized by its complex soundscapes, episodic structure and subversions of pop music formula, it was at the time the most expensive single ever recorded. "Good Vibrations" later became widely acclaimed as one of the finest and most important works of the rock era. Also produced by Wilson, the title derived from his fascination with cosmic vibrations, as his mother would tell him as a child that dogs sometimes bark at people in response to their "bad vibrations". He used the concept to suggest extrasensory perception, while Love's lyrics were inspired by the nascent Flower Power movement. The song was written as it was recorded and in a similar fashion to other compositions from Wilson's Smile period. It was issued as a standalone single, backed with "Let's Go Away for Awhile", and was to be included on the never finished album Smile. Instead, the track appeared on the September 1967 release Smiley Smile. The making of "Good Vibrations" was unprecedented for any kind of recording. Building on his approach for Pet Sounds, Wilson recorded a surplus of short, interchangeable musical fragments with his bandmates and a host of session musicians at four different Hollywood studios from February to September 1966, a process reflected in the song's several dramatic shifts in key, texture, instrumentation and mood. Over 90 hours of tape was consumed in the sessions, with the total cost of production estimated to be in the tens of thousands of dollars. Band publicist Derek Taylor dubbed the unusual work a "pocket symphony". It helped develop the use of the studio as an instrument and heralded a wave of pop experimentation and the onset of psychedelic and progressive rock. The track featured a novel mix of instruments, including jaw harp and Electro Theremin, and although the latter is not a true theremin, the song's success led to a renewed interest and sales of theremins and synthesizers. "Good Vibrations" received a Grammy nomination for Best Vocal Group performance in 1967 and was inducted into the Grammy Hall of Fame in 1994. The song was voted number one in Mojos "Top 100 Records of All Time" In later years, the song has been cited as a forerunner to the Beatles' "A Day in the Life" (1967) and Queen's "Bohemian Rhapsody" (1975). A 1976 cover version by Todd Rundgren peaked at number 34 on the Billboard Hot 100. The Beach Boys followed up "Good Vibrations" with another single pieced from sections, "Heroes and Villains" (1967), but it was less successful.
Әннің әсері мен соңғы мәтіні
Уилсонның туысы және топтасы Майк Лав "Good Vibrations" әнінің соңғы мәтінін ұсынды және хорға бас-баритон вокалын қосты. Ол аяқталмаған фонограмманы естігенде: "Бұл өте авангардты еді, әсіресе терменмен, біздің жанкүйерлеріміз бұған қалай қарайды деп ойладым. Орта батыста немесе Бирмингемде қалай қабылданады? Бұл "Surfin' U.S.A." немесе "Маған көмектес, Ронда" әндерінен мүлдем өзгеше еді." Стивен Гейнстің 1986 жылғы өмірбаянында Уилсон мәтін туралы былай деді: "Біз ән мен идеядағы жақсы вибрациялар туралы әңгімелестік, және бір жағынан оларды сезімтал нәрселер деп айтуға болады деп шештік. Содан кейін 'Мен жақсы вибрацияларды сезінемін' дейтін едік, бұл сезімталдыққа, сезімнен тыс қабылдауға қарама-қарсы. Міне, біз осы туралы айтып отырмыз." Уилсон 2012 жылы әннің "Осы жақсы вибрацияларды сақтап қалу керек" деген бөлімінің шабыты Стивен Фостерден келгенін айтты.
Wilson's cousin and bandmate Mike Love submitted the final lyrics for "Good Vibrations" and contributed its bass baritone vocals in the chorus. He recalled that when he heard the unfinished backing track: "[It] was already so avant garde, especially with the theremin, I wondered how our fans were going to relate to it. How's this going to go over in the Midwest or Birmingham? It was such a departure from 'Surfin' U. S. A.' or 'Help Me, Rhonda.'" In Steven Gaines's 1986 biography, Wilson is quoted on the lyrics: "We talked about good vibrations with the song and the idea, and we decided on one hand that you could say those are sensual things. And then you'd say, 'I'm picking up good vibrations,' which is a contrast against the sensual, the extrasensory perception that we have. That's what we're really talking about." Wilson said in 2012 that the song's "gotta keep those good vibrations" bridge was inspired by Stephen Foster.
Модульдік тәсіл
"Жақсы тербелістер" Уилсон үшін жаңа жұмыс әдісін орнатып берді. Үлкен масштабтағы синтаксистік құрылымдары бар толық әндермен жұмыс істеудің орнына, Уилсон өзін қысқа, бірін-бірімен алмастырылатын фрагменттерді (немесе "модульдерді") жазумен шектеді. Таспаны тігу арқылы әр фрагментті сызықтық тізбекке жинауға болады, бұл кейінірек кез келген көлемдегі үлкен құрылымдар мен түрлі көңіл-күйлерді жасауға мүмкіндік берді. Осы модульдік тәсіл Smile және Smiley Smile сессияларында да қолданылды. Таспа тігістерін жасыру үшін, араластыру және қосалқы араластыру кезеңдерінде үлкен дыбыс кернеуі (реверберация) қосылды. Сол кездегі жарнамаларда тректің жалпы өндіріс құны 10 000 доллар ($) деп хабарланды. Доменик Приоре тректің құны 10 000 мен 15 000 доллардың ($) арасында болғанын жазды. 2005 жылғы сұхбатта "Электро-терменмен" жұмыс өзіндік 100 000 долларға түскені рас па деген сұраққа Уилсон "Жоқ. 15 мың доллар" деп жауап берді.
"Good Vibrations" established a new method of operation for Wilson. Instead of working on whole songs with clear large scale syntactical structures, Wilson limited himself to recording short interchangeable fragments (or "modules"). Through the method of tape splicing, each fragment could then be assembled into a linear sequence, allowing any number of larger structures and divergent moods to be produced at a later time. This was the same modular approach used during the sessions for Smile and Smiley Smile. To mask each tape edit, vast reverb decays were added at the mixing and sub mixing stages. Contemporary advertisements reported $10,000 ($) as the track's total production costs. Domenic Priore wrote that the track cost between $10,000 and $15,000 ($). When asked in a 2005 interview if it was true that the Electro Theremin work alone cost $100,000, Wilson replied "No. $15,000."
Даму
Әннің алғашқы нұсқасының аспаптық жазбасы 1966 жылдың 17 ақпанында Gold Star студиясында жасалды және Pet Sounds сессиясы ретінде тіркелді. Сол күнгі сессия журналында ол "#1 Атаусыз" немесе "Жақсы, жақсы, жақсы дірілдер" деп аталды, бірақ бас таспасында Уилсон анық айтады: " 'Жақсы дірілдер', бірінші дубль". Жиырма алты дубльнен кейін сессия қарапайым моно-микспен аяқталды. 23 ақпанда қосымша аспаптар мен вокалдың дәйекті үлгілері қайта жазылды. Брайан мен Карл осы миксте вокалды бөлісті. "Жақсы дірілдер" әнінің бастапқы нұсқасы "фанки ритм мен блюз" сипаттамаларын қамтыды және ол әлі "кішкентай симфонияға" ұқсамайтын еді. Осы кезде виолончель болған жоқ, бірақ электротермен болды, оны ойлап тапқан иесі Пол Таннер орындады. Бұл Брайанның аспапты екінші рет пайдалануы болды, Pet Sounds альбомынан "I Just Wasn't Made for These Times" трегінен үш күн өткен соң. Содан кейін Брайан "Жақсы дірілдерді" тоқтатты, 16 мамырда жарық көрген Pet Sounds альбомына назар аудару үшін. "Жақсы дірілдер" үшін қосымша аспаптық бөлімдер сәуір мен маусым аралығында жазылды. 1976 жылы Брайан соңғы микстеуден бұрын, топ мүшелерінің қарсылығына тап болғанын айтты, бірақ ол олардың есімдерін атаудан бас тартты. Композицияның эпизодтық құрылымы топ әртүрлі идеяларды сынаған сайын үнемі қайта қаралып отырды. Брайан "боп-боп жақсы дірілдер" бөліктерін бірінші болып жазғанын және бір аптадан кейін "жоғары бөліктерді" ойлап тапқанын еске алады.
The instrumental of the first version of the song was recorded on February 17, 1966, at Gold Star Studios and was logged as a Pet Sounds session. On that day's session log, it was given the name "#1 Untitled" or "Good, Good, Good Vibrations", but on its master tape, Wilson distinctly states: "'Good Vibrations' take one." After twenty six takes, a rough mono mix completed the session. Some additional instruments and rough guide vocals were overdubbed on February 23. Brian and Carl shared vocals for this mix. The original version of "Good Vibrations" contained the characteristics of a "funky rhythm and blues number" and would not yet resemble a "pocket symphony". There was no cello at this juncture, but the Electro Theremin was present, played by its inventor, Paul Tanner. It was Brian's second ever recorded use of the instrument, just three days after the Pet Sounds track "I Just Wasn't Made for These Times". Brian then placed "Good Vibrations" on hold in order to devote attention to the Pet Sounds album, which saw release on May 16. More instrumental sections for "Good Vibrations" were recorded between April and June. In 1976, Brian revealed that before the final mixdown, he had been confronted with resistance by members of the group, whom Brian declined to name. The episodic structure of the composition was continuously revised as the group experimented with different ideas. Brian remembers that he began recording the "bop bop good vibrations" parts first, and that he came up with "the high parts" a week later.
Жанр және динамикасы
Бұл шығармада алты ерекше бөлім бар. Музыка теоретигі Дэниел Харрисон осы бөлімдерді жеке-жеке бөліп, өлең, қайырым (немесе хор), «бірінші эпизодтық теріс бұрылыс», «екінші эпизодтық теріс бұрылыс», «ретро қайырым» және ко́да деп атайды. Әрқайсысының өзгеше музыкалық текстурасы бар, бұл әннің жазылу ерекшеліктеріне байланысты. Джон Буш осы тректің бөлінген кесіп-қосу стилін 1960-шы жылдардағы Уильям С. Берроуз сияқты экспериментаторлармен салыстырды. «Sound on Sound» музыкалық журналы әннің «жарты сағаттан астам созылған классикалық музыкадағы көңіл-күйдің драматикалық өзгерістерімен тең келетін көптеген драматикалық көңіл-күй өзгерістері бар» деп мәлімдеді. Ол әннің поп-формаларды айтарлықтай өзгертетінін түсіндірді: blockquote|Кез келген дәуірдегі, әсіресе сол дәуірдегі (немесе кез келген дәуірдегі) әдеттегі поп-әндерде әдетте басынан соңына дейін көп өзгермейтін негізгі ритм болады. Поп-жазбалар гитара, бас және барабан тобынан немесе вокалистерге арналған дәстүрлі оркестрлік аранжировкалардан тұратын. Экзотикалық аспаптар, күрделі вокалдық аранжировкалар және көптеген динамикалық крещендо мен диминуэндо бәрі осы жазбаны көптеген поп-музыкадан ерекшелендіреді. Қысқасы, егер поп-әндерді жазу және аранжировкалау бойынша нұсқаулық болса, онда бұл оның барлық ережелерін бұзады. Mixdown оны «авангардтық поптың шедеврі» деп сипаттады. Термен және виолончель әннің «психоделикалық ингредиенті» деп аталды. Қарсы мәдениет дәуірінің музыкасын талқылайтын кітабында Джеймс Перрон әннің импрессионистік психоделияның бір түрін көрсететінін, әсіресе виолончельдің қайталама бас ноталары мен термені үшін айтты. Америка тарихының профессоры Джон Роберт Грин «Жақсы дірілдерді» психоделикалық немесе қышқыл рок мысалдарының қатарына қосты. Степбинс әннің «күнге толы [және] психоделияға толы» екенін жазды. Стив Валдез айтқанынша, «Pet Sounds» сияқты, Брайан эксперименталды рок стилін іздеген. «Жақсы дірілдерді» Уилсонның бұрынғы «Pet Sounds» жұмысымен салыстыра отырып, биограф Эндрю Хики «бұл ән туралы ойлаудың ең жақсы жолы – «Here Today» және «God Only Knows» әндерінің ең төменгі ортақ бөлігін алып, нәтижені R&B трекіне айналдырды. Бізде «Pet Sounds»-та көрінгендей, өлең мен хор арасындағы минорлық кілттердің өзгеруі, сол төмендеуші скалалық аккорд тізбектері, сол жылжымалы бас бөліктері бар, бірақ мұнда, меланхолияны білдірудің орнына, бұл нәрселер Брайан Уилсонның фанкқа ең жақын келген түрінде қолданылады». Автор Джон Стеббинс «Pet Sounds-тан айырмашылығы, «Жақсы дірілдер» хоры нақты «рок-н-ролл» энергиясын және сезімін көрсетеді» деп қосты. Академик Рикки Руксби «Жақсы дірілдердің» Брайан Уилсонның композиция ішіндегі музыкалық дамуға деген қызығушылығының өсуінің мысалы екенін айтты, бұл сол кездегі танымал музыкаға қайшы келеді. Тоникалық күшті және каденциялық қозғалысты баса отырып, ән бір тоникамен басқарылатын масштабтық дәрежелер арқылы төмендеуші гармониялық қозғалыстарды және негізгі, текстура, аспаптар мен көңіл-күйде болжауға келмейтін формальды үлгіге айналудан бас тартатын «радикалды дизъюнкцияларды» пайдаланады. Оның орнына ол «өз күшімен» дамиды және әртүрлі гармониялық түрлерде ләззат алады, бұл әннің әртүрлі кілттерде ғана емес, сонымен қатар әртүрлі режимдерде басталып, аяқталуында көрінеді.
There are six unique sections to the piece. Music theorist Daniel Harrison refers to these sections individually as the verse, the refrain (or chorus), the "first episodic digression", the "second episodic digression", the "retro refrain", and the coda. Each has a distinct musical texture, partly due to the nature of the song's recording. John Bush compared the track's fragmented cut and paste style to 1960s experimentalists such as William S. Burroughs. Music journal Sound on Sound argued that the song "has as many dramatic changes in mood as a piece of serious classical music lasting more than half an hour". It explained that the song subverts pop forms to a considerable degree: blockquote|Typical pop songs of that era (or indeed any era) usually have a basic groove running throughout the track which doesn't change a great deal from start to finish pop records were either guitar, bass and drum combos or traditional orchestrated arrangements for vocalists The exotic instruments, the complex vocal arrangements, and the many dynamic crescendos and decrescendos all combine to set this record apart from most pop music. In short, if there's an instruction manual for writing and arranging pop songs, this one breaks every rule. Mixdown described it as a "masterpiece of avant pop". The theremin and cello has been called the song's "psychedelic ingredient". In his book discussing music of the counterculture era, James Perrone stated that the song represented a type of impressionistic psychedelia, in particular for its cello playing repeated bass notes and its theremin. Professor of American history John Robert Greene named "Good Vibrations" among examples of psychedelic or acid rock. Stebbins wrote that the song was "replete with sunshine [and] psychedelia". Steve Valdez says that, like Pet Sounds, Brian was attempting a more experimental rock style. Comparing "Good Vibrations" to Wilson's previous work Pet Sounds, biographer Andrew Hickey said that the "best way of thinking about [the song] is that it's taking the lowest common denominator of 'Here Today' and 'God Only Knows' and turned the result into an R&B track. We have the same minor key change between verse and chorus we've seen throughout Pet Sounds, the same descending scalar chord sequences, the same mobile bass parts, but here, rather than to express melancholy, these things are used in a way that's as close as Brian Wilson ever got to funky." Author Jon Stebbins adds that "unlike Pet Sounds the chorus of 'Good Vibrations' projects a definite 'rock and roll' energy and feel." According to academic Rikky Rooksby, "Good Vibrations" is an example of Brian Wilson's growing interest in musical development within a composition, something antithetical to popular music of the time. Suppressing tonic strength and cadential drive, the song makes use of descending harmonic motions through scale degrees controlled by a single tonic and "radical disjunctions" in key, texture, instrumentation, and mood while refusing to develop into a predictable formal pattern. It instead develops "under its own power" and "luxuriates in harmonic variety" exemplified by beginning and ending not only in different keys but also in different modes.
Тарихи қабылдау
Поп музыкасы сыншыларының көпшілігі «Good Vibrations» әнін бүкіл рок дәуіріндегі ең маңызды композициялардың және жазбалардың бірі деп мойындайды. Ол «барлық уақыттағы ең үздік» әндер тізімінде тұрақты түрде кездеседі, ал 2010 жылы Rolling Stone журналы «Good Vibrations» әнін «Барлық уақыттағы ең үздік 500 ән» тізімінде 6-орынға қойды, бұл тізімде аталған Beach Boys тобының жеті әнінің арасындағы ең жоғары көрсеткіш еді. 2021 жылғы басылымда ол 53-орынға түсті, енді «God Only Knows» әні 11-орынға ие болғандықтан, бұл топтың ең жоғары көрсеткіші емес. 2001 жылы ән RIAA және NEA ұйымдарының «Ғасыр әндері» тізімінде 24-орынды иеленді. The Guardian және Paste журналдары ән тізімінде Beach Boys тобының ең үздік әні деп бірінші орынға қойды. Ән 1960-шы жылдардың контрмәдениеті үшін гимн болды. The A.V. Club журналының Ноэль Мюррей айтқандай, ол АҚШ-та Pet Sounds альбомының бастапқыда нашар қабылдануын өзгертуге көмектесті, онда альбомның «хипке жатпайтын оркестрлері мен кең таралған қайғысы кейбір ұзақ жылдар бойы жанкүйерлерді шатастырды, олар Уилсонның неге тырысатынын бірден түсінбеді». Синглдің табысынан шабыттанған Уилсон Smile альбомын жасауды жалғастырды, оны «Good Vibrations» үшін жасаған жазу және өндіріс әдістерін қамтитын толық альбом ретінде қарастырды. Beach Boys тобының келесі синглы «Heroes and Villains» оның модульдік жазу тәжірибесін жалғастырды, ол 1966 жылдың мамыр айынан 1967 жылдың маусым айына дейін өткен, шамамен отыз жазба сессиясын қамтыды. Әнге көрсетілген құрметке қарамастан, Уилсонның кейбір поп және рок әріптестері «Good Vibrations» әнін мақтауда тартынды. Who тобының әншісі Пит Тауншенд 1960-шы жылдары былай деді: «Good Vibrations», мүмкін, жақсы жазба болды, бірақ кім біледі? Олар не туралы айтып тұрғанын естіу үшін оны 90 рет ойнату керек болды». Тауншенд бұл синглдің тым көп өндіріске алып келетінен қорқып еді. 1966 жылы Arts Magazine журналында Джонатан Кинг былай деді: «'Good Vibrations' – адамгершілікке жатпайтын өнер туындысы деп айтуға негіз бар. Компьютерлік поп, механикалық музыка. Бір құрылғыны алып, әртүрлі музыкалық аспаптарды қосып, бір сөзді қосып, жақсылап араластырып, жеті батырманы басыңыз. Ол ұзын және бөлінген, әсерлі, тамаша, коммерциялық – иә. Бірақ эмоционалды, жанды қиратушы, жанды жарып тастаушы – жоқ». 2000-шы жылдары жазба продюсері Фил Спектор синглді таспаны тым көп өңдеуге тәуелді деп сынады, оны «Психо керемет фильм сияқты, бірақ бұл 'монтаждық фильм'. Монтажсыз бұл фильм емес, монтажбен ол керемет фильм. Бірақ бұл Ребекка емес, бұл әдемі оқиға емес».
Virtually every pop music critic recognizes "Good Vibrations" as one of the most important compositions and recordings of the entire rock era. It is a regular fixture on "greatest of all time" song lists and 2010, Rolling Stone magazine ranked "Good Vibrations" at number 6 in its "The 500 Greatest Songs of All Time", the highest position of seven Beach Boys songs cited in the list; it descended to number 53 in the 2021 edition, no longer the band's highest ranked song due to "God Only Knows" being placed at number 11. In 2001, the song was voted 24th in the RIAA and NEA's Songs of the Century list. The Guardian and Paste both ranked the song number one on their lists of the greatest Beach Boys songs. The song served as an anthem for the counterculture of the 1960s. According to Noel Murray of The A. V. Club, it also helped turn around the initially poor perception of Pet Sounds in the US, where the album's "un hip orchestrations and pervasive sadness [had] baffled some longtime fans, who didn't immediately get what Wilson was trying to do." Encouraged by the single's success, Wilson continued working on Smile, intending it as an entire album incorporating the writing and production techniques he had devised for "Good Vibrations". "Heroes and Villains", the Beach Boys' follow up single, continued his modular recording practices, spanning nearly thirty recording sessions held between May 1966 and June 1967. In contrast to the acclaim lavished on the song, some of Wilson's pop and rock contemporaries have been tempered in their praise of "Good Vibrations". Pete Townshend of the Who was quoted in the 1960s as saying, "'Good Vibrations' was probably a good record but who's to know? You had to play it about 90 bloody times to even hear what they were singing about." Townshend feared that the single would lead to a trend of overproduction. In a 1966 issue of Arts Magazine, Jonathan King said: "With justification, comments are being passed that 'Good Vibrations' is an inhuman work of art. Computerized pop, mechanized music. Take a machine, feed in various musical instruments, add a catch phrase, stir well, and press seven buttons. It is long and split. impressive, fantastic, commercial—yes. Emotional, soul destroying, shattering—no." In the 2000s, record producer Phil Spector criticized the single for depending too much on tape manipulation, negatively referring to it as an "edit record It's like Psycho is a great film, but it's an 'edit film.' Without edits, it's not a film; with edits, it's a great film. But it's not Rebecca it's not a beautiful story."
Жазу және танымал музыка
"Good Vibrations" музыкалық аспап ретінде жазу студиясын одан әрі дамытқаны үшін ерекшеленеді. Автор Доменик Приор әннің жасалуын "классикалық, джаз, халықаралық, саундтрек немесе кез келген басқа жазбалардағы бұрынғыдан мүлдем өзгеше" деп атады. Рок музыкасының дамуындағы маңызды кезең болған бұл ән, Beatles тобының "Revolver" әнімен бірге, роктың тікелей концерттік өнернамасынан студиялық өндіріске айналуының басты жақтасы болды. Музыктанушы Чарли Гиллетт оны "студиялық өндірісті өнер көрсету құралы ретінде емес, өздігінен сапа ретінде көрсеткен алғашқы жазбалардың бірі" деп сипаттады. 1968 жылы Jazz & Pop журналындағы редакциялық мақаласында Джин Скулатти болжады:
"Good Vibrations" is credited for having further developed the use of recording studios as a musical instrument. Author Domenic Priore commented that the song's making was "unlike anything previous in the realms of classical, jazz, international, soundtrack, or any other kind of recording". A milestone in the development of rock music, the song, together with the Beatles' Revolver, was a prime proponent in rock's transformation from live concert performances to studio productions that could only exist on record. Musicologist Charlie Gillett called it "one of the first records to flaunt studio production as a quality in its own right, rather than as a means of presenting a performance". In a 1968 editorial for Jazz & Pop, Gene Sculatti predicted:
2015 жылы Popmatters үшін жазған Скотт Интерранте былай деді: "'Good Vibrations' поп-әннің жасалу жолын, дыбысталуын және мәтінін өзгертіп берді". Жазбада бұрын қолданылмаған аспаптардың үйлесімдері бар, сондай-ақ, дірілдеп тұратын ырғақта виолончельдің қолданылуымен тұңғыш рет поп-хит ретінде танылды. Микротоналды композитор Франк Отери оның "осы уақытқа дейін жазылған басқа поп-әндерден ешқайсысына ұқсамайтынын" айтты. Степбинстің сөзіне сүйенсек: "Бұл ерекше дыбыс әндерде, жарнамаларда, телешоуларда, фильмдерде және тіпті лифттерде қайталанып, клондалып, коммерцияланып, қайта жасалды, нәтижесінде түпнұсқаның гениалдылығы толығымен жойылды. Бірақ 'Good Vibrations' ғасырдың ең көрнекті 'күн сәулесі' поп-жазбасы болды". Ол сондай-ақ, бұл синглдің "Flower Power классикасын орындауда басқа барлық рок-топтарды басып өткенін" қосты. "Бұл өте ерекше болды, бірақ әлі де жанды, қуантарлық, Beach Boys стиліндегі поп-музыкаға жақын". Джон Буш бұл синглдің "рифтік өзгерістер, эхо-камералардың әсері және күрделі гармониялар арқылы поп-музыкадағы жаңа тәжірибелер дәуірін жариялағанын" жазды. Әннің тәсілі Queen тобының 1975 жылғы "Bohemian Rhapsody" синглінде де қолданылды, ол да әртүрлі бөлімдерден құрастырылған. Уилсон Queen тобының жұмысын жоғары бағалап, оны "соңғы жылдардағы ең бәсекелестік туынды" және "өнерлі музыканың жасөспірімдердің арманына жауап" деп атады.
Writing for Popmatters in 2015, Scott Interrante stated: "'Good Vibrations' changed the way a pop record could be made, the way a pop record could sound, and the lyrics a pop record could have." The recording contains previously untried mixes of instruments, and it was the first pop hit to have cellos in a juddering rhythm. Microtonal composer Frank Oteri said that it "sounds like no other pop song recorded up to that point". According to Stebbins: "This signature sound would be duplicated, cloned, commercialized, and re fabricated in songs, commercials, TV shows, movies, and elevators to the point of completely diluting the genius of the original. But 'Good Vibrations' was probably the quintessential 'sunshine pop' recording of the century." He added that the single "vaulted nearly every other rock act in their delivery of a Flower Power classic. It was just strange enough to be taken seriously, but still vibrant, happy, accessibly Beach Boys esque pop." John Bush wrote that the single "announced the coming era of pop experimentation with a rush of riff changes, echo chamber effects, and intricate harmonies". The song's approach was repeated in Queen's 1975 single "Bohemian Rhapsody", which was similarly pieced together using different sections. Wilson praised Queen's effort, calling it "the most competitive thing that's come along in ages" and "a fulfillment and an answer to a teenage prayer—of artistic music".
Психоделикалық және прогрессивті рок
"Good Vibrations" әнін шығарып, Beach Boys 1966 жылды Beatles-тан басқа психоделикалық рок әнінің хит-парадта жоғары орын алған жалғыз топ ретінде аяқтады, осы жанр әлі қалыптасып келе жатқан кезде. 2009 жылы жазған Барни Хоскинс оны Лос-Анджелестің "соңғы психоделикалық поп-жазбасы" деп атады. Интерранте былай дейді: "Оның келесі психоделикалық және прогрессивті рок қозғалыстарына тигізген әсерін бағалауға болмайды, бірақ поп-хит ретіндегі мұрасы да керемет". Рундгреннің синглы Billboard Hot 100 тізімінде 34-орынға жетті. Рундгрен түсіндірді: "Мен Beach Boys-тың дыбысын ұнататынмын, бірақ олар Beatles-пен бәсекелесе бастағанда ғана олардың істегені қызықты болды деп ойладым – Pet Sounds және 'Good Vibrations' сияқты, олар серф музыкасының барлық ауыртпалығынан құтылып, әмбебап нәрсеге бет бұрғанда. Мен оны мүмкіндігінше дәл орындауға тырыстым, себебі соңғы 10 жылда радио өте өзгерді. Радио тым форматталған және құрылымдалған болып кеткендіктен, бұл тәжірибе мүлдем жоғалып кетті". 2004 жылы Уилсон әнді жеке орындаушы ретінде "Brian Wilson Presents Smile" альбомы үшін қайта жазды. Ол "In Blue Hawaii" әнінен кейін альбомның соңғы трегі ретінде тізімделді. Бұл нұсқада "Good Vibrations" жобаның модульдік жазу әдісін қолданбаған жалғыз трегі болды. Әннің куплетері мен хоры бір реттен жазылған, біріктірілмеген. 2012 жылы Уилсон Филлипс, Уилсонның қыздары Карни мен Венди және Джон Филлипстің қызы Чиннадан тұратын трио, Beach Boys және Mamas & the Papas әндерінің каверлерін қамтитын "Dedicated" альбомын шығарды. Карни Уилсонның жетекші вокалымен орындалған "Good Vibrations" әнінің нұсқасы альбомнан сингл ретінде шығарылып, Billboard A/C чартында 25-орынға жетті. "Good Vibrations" сондай-ақ Бейонседің "Ya Ya" әнінде "Cowboy Carter" (2024) альбомында қолданылды.
With "Good Vibrations", the Beach Boys ended 1966 as the only band besides the Beatles to have had a high charting psychedelic rock song, at a time when the genre was still in its formative stages. Writing in 2009, Barney Hoskyns deemed it to be the era's "ultimate psychedelic pop record" from Los Angeles. Interrante adds: "Its influence on the ensuing psychedelic and progressive rock movements can't be overstated, but its legacy as a pop hit is impressive as well." Rundgren's single peaked at number 34 on the Billboard Hot 100. Rundgren explained: "I used to like the sound of the Beach Boys, but it wasn't until they began to compete with the Beatles that I felt that what they were doing was really interesting—like around Pet Sounds and 'Good Vibrations' when they started to shed that whole surf music kind of burden and start to branch out into something that was a little more universal. I tried to do [the song] as literally as I could because in the intervening 10 years, radio had changed so much. Radio had become so formatted and so structured that that whole experience was already gone." In 2004, Wilson re recorded the song as a solo artist for his album Brian Wilson Presents Smile. It was sequenced as the album's closing track, following "In Blue Hawaii". In this version, "Good Vibrations" was the project's only track that eschewed the modular recording method. The song's verses and chorus were recorded as part of one whole take, and were not spliced together. In 2012, Wilson Phillips, a trio consisting of Wilson's daughters Carnie and Wendy, and John Phillips' daughter Chynna, released an album containing covers of songs by the Beach Boys and the Mamas & the Papas titled Dedicated. Their version of "Good Vibrations", with Carnie Wilson on lead vocals, was released as a single from the album and peaked at number 25 on Billboards A/C chart. "Good Vibrations" was also interpolated on Beyoncé's song "Ya Ya," on the album Cowboy Carter (2024).
Танымал мәдениетте
1996 жылы эксперименталды рок-тобы His Name Is Alive өздерінің "Stars on E.S.P." альбомында "Universal Frequencies" атты құрмет көрсетуін жариялады. Уоррен Деффивер "Good Vibrations" әнін "жалғасы болу керек" деп шешкенге дейін бір апта бойы үзбей тыңдады; ол былай деді: " "Good Vibrations" - сіз дыбыс жазудағы монтаждарды ести алатын алғашқы поп-хиттердің бірі және мен мұны тамаша деп санаймын". "I'm picking up good vibrations" әнінің сөзі Синди Лаупердің 1984 жылғы "She Bop" синглінде цитата ретінде келтірілген. 2001 жылы ән Том Круз, Тильда Свинтон және Курт Рассел қатысқан "Vanilla Sky" психологиялық триллерінің маңызды бір көрінісінде пайда болды. "Live in London" альбомындағы әннің тікелей орындалуы 2010 жылғы "Rock Band 3" видео ойынында ойналатын трек ретінде қолданылды. 2019 жылы ән Джордан Пилдің "Us" психологиялық қорқыныш триллерінің маңызды бір көрінісінде кеңінен қолданылды.
In 1996, experimental rock group His Name Is Alive released an homage titled "Universal Frequencies" on their album Stars on E. S. P. Warren Defever reportedly listened to "Good Vibrations" repeatedly for a week before deciding that the song "needed a sequel"; he added: "'Good Vibrations' is one of the first pop hits where you can actually hear the tape edits and I think that's wonderful." The song's lyrics "I'm picking up good vibrations" are quoted in Cyndi Lauper's 1984 single "She Bop". In 2001, the song was used prominently in a scene with Tom Cruise, Tilda Swinton, and Kurt Russell in the psychological thriller Vanilla Sky. A live version of the song, from the album Live in London, appears as a playable track in the 2010 video game Rock Band 3. In 2019, the song was used prominently in a scene for Jordan Peele's psychological horror thriller film Us.
Шығару тарихы
2011 жылдың басында сингл жаңадан өңделді және Record Store Day күніне арналған төрт жақты 78 айналымдық винил пластинка ретінде қайта шығарылды, бұл жақын арада шығатын The Smile Sessions жинағының алғашқы үлесі болды. Онда "Heroes and Villains" әні B-сайд ретінде, сондай-ақ бұрын жарияланған басқа нұсқалары мен араласқандары да бар болды.
In early 2011, the single was remastered and reissued as a four sided 78 rpm vinyl for Record Store Day, as a teaser for the forthcoming The Smile Sessions box set. It contained "Heroes and Villains" as a B side, along with previously released alternate takes and mixes.
Стерео нұсқасы
Бастапқы көп тректі таспаның жоғалуына байланысты, Smiley Smile-дің 2012 жылғы қайта жаңартылған нұсқасына дейін соңғы тректің ресми, толыққанды стерео релизі шыққан емес. Стерео-микс Дерри Фицджеральдтың жаңа цифрлық технологияны ойлап табуының арқасында жасалды және Брайан Уилсон мен Марк Линетт мақұлдады. Фицджеральдтың бағдарламалық құралы бастапқы моно мастерден жеке-жеке аспаптық және вокалды бөліктерді (stem) бөліп алды – көп тректі вокалдар жоғалып кеткендіктен – осылайша Smiley Smile-дің 2012 жылғы қайта шығарылымындағы стерео нұсқасы құрылды.
Due to the loss of the original multi track tape, there had never been an official true stereo release of the final track until the 2012 remastered version of Smiley Smile. The stereo mix was made possible through the invention of new digital technology by Derry Fitzgerald, and received the blessing of Brian Wilson and Mark Linett. Fitzgerald's software extracted individual instrumental and vocal stems from the original mono master—as the multi track vocals remained missing—to construct the stereo version that appears on the 2012 reissue of Smiley Smile.
40 жылдығы
40 жылдығын мерекелеу үшін "Good Vibrations: 40th Anniversary Edition" EP шығарылды. EP-ге "Good Vibrations" әні, оның төрт басқаша нұсқасы және "Let's Go Away for Awhile" әнінің стерео-жазылуы кірді. EP мұқабасы түпнұсқа 7 дюймдік сингл мұқабасын қайталайды. 2016 жылы бұл EP синглдің 50 жылдығына арнап 12 дюймдік пластинка ретінде қайта басылды.
In celebration of its 40th year, the Good Vibrations: 40th Anniversary Edition EP was released. The EP includes "Good Vibrations", four alternate versions of the song, and the stereo mix of "Let's Go Away for Awhile". The EP artwork recreates that of the original 7 inch single sleeve. In 2016, the EP was reissued as a 12" record for the single's 50th anniversary.