Кіріспе

Француз-американдық қаланың негізін қалаушы (1729–1778)

Пьер Лаклед Лигест немесе Пьер Лаклед (22 қараша 1729 – 20 маусым 1778) – француз тері саудагері, жас көмекшісі және өгей ұлы Огюст Шутомен бірге 1764 жылы қазіргі Миссури штатындағы, сол кездегі испандық Жоғарғы Луизианада Сент-Луис қаласын құрды.

Ерте өмір

Лакледе 1729 жылғы 22 қарашада Бедо, Беарн қаласында дүниеге келді. Ол отбасының кіші ұлдарының бірі болды, оның ата-анасы белгілі лауазымды тұлғалар, авторлар және ғалымдар еді. Оның әкесі, кейіннен ағасы мұрагерлік еткен, Наварра Парламентінің адвокаты қызметін атқарды, бұл Беарн аймағын қамтитын және По қаласында орналасқан дәстүрлі аймақ еді. Оның туысы да Португалия тарихын жазған әдебиетке құмар адам болды. Жалпы алғанда, Лакледе – бүкіл отбасын билеген білімге деген құштарлықтың көрінісі деуге болады. 1755 жылы 26 жасында Лакледе Нью-Орлеанға көшіп келді. Бұл Ла Луизиана деп аталатын француз колониясының бір бөлігі еді. Оның сапарға шығуының себебі әртүрлі жорытпаларға түседі; кейбір тарихшылар оның демалыс үшін саяхаттағанын айтады. Ал басқалары, көптеген басқа жас ұлдар сияқты, жаңа жерлерде байлық табуды көздегенін айтады. Лакледе жаңа әлемді зерттеу үшін шіркеуде немесе армиядағы лауазымдарынан бас тартқан. Нью-Орлеанға келгеннен кейінгі жылдарда ол өте табысты тері саудагеріне айналды. Ол замандастарынан айырмашылығы, отбасының дәстүрлерінен бас тартып, жаңалықты қабылдады. Тарихшылар оның энергиясына, біліміне және жақсы шешімдер қабылдауына назар аударды, бұл оның бұрынғы бизнес тәжірибесін және саудагер ретінде жетістікке жетуіне түсінігін көрсетеді. Осы кезеңде Лакледе Нью-Орлеан аймағындағы шенеуніктермен және үндістермен қарым-қатынас орната бастады. Осы әңгімелердің көптегені арқылы Лакледе солтүстікке қарай ашылатын мүмкіндіктер туралы білді, бұл оны Миссисипи өзенін Миссури және Иллинойс өзендерінің қосылған жерінде зерттеуге шабыттандырды.

Жеке өмір

Жаңа Орлеанға алғаш келген Лакледе әдемі деп сипатталады. Ол зәйтүнді терілі, қара көзді, бойы биік және жіңішке адам екен. Ол фехтовальщиктай ептілік пен оңайлықпен қозғалып, әрқашан билік сүргендей сезім қалдыратын. Францияда сапарға шығар алдында семсерлесуде жеңіске жеткені айтылады, бірақ жүлдесі белгісіз. Жаңа Орлеанда Лакледе мадам Мари Тереза Буржуа Шотомен танысып, ғашық болды. Олар көп жылдар бойы жақын қарым-қатынаста болды және төрт балалары болды: Жан-Пьер (1758), Мари Пелажи (1760), Мари Луиза (1762) және Виктория (1764) Шото. Мадам Шото сол кезде Рене Огюст Шотоға үйленген еді. Рене одан 10 жас үлкен болған, ал үйленген кезде таверна мен қонақүйдің иесі еді. Оның анасы мен әкесі олардың некесін ұйымдастырып, оны жақсы деп санады, себебі 15 жасар қызға қалың мал бере алмады. Бірақ Рене зорлық көрсететін күйеу болған. Сонымен қатар, алғашқы ұлдары Рене Огюст Шото кіші, немесе Огюст туылғаннан кейін көп ұзамай, ол ұлымен бірге Нью-Орлеанда қалдырып, Францияға қайтып кетті. Католик шіркеуі мен мемлекет сол кезде ажырасуға рұқсат бермегендіктен, Мадам Шото Лакледемен қарым-қатынасының көп бөлігінде Ренеге заңды түрде үйленген болып саналды. Олардың қарым-қатынасы туралы әңгімелер тарады және Рене қайтып келіп, оған құқықтарын талап ету қаупі болды. 1764 жылы Сент-Луис бекінісін құрғаннан кейін Лакледе Мадам Шотоға хат жазып, оған колонияға келуін өтінді. Кейін сол жылы ол бесінші баласын, ал Лакледе төртінші баласын дүниеге әкелгеннен кейін, барлық балаларымен бірге өзен жолымен сапар шекті. Лакледе олар үшін үй салып, оны өсиетімен қалдырды. Мадам Шото колонияда көпке ұнады, ол мейірімді, бірақ есті, түсінікті, бірақ жақынбасты болды. Бірнеше жылдан кейін оны Сент-Луис патшайымы деп атай бастады. Сент-Луиске келгеннен кейін бірнеше жыл өткен соң, мадам Шотоның күйеуі Рене Нью-Орлеанға оралды және әйеліне қайта оралуын талап етті. Заң бойынша оған мұндай іс жасауға рұқсат болды. Әртүрлі мемлекеттік қызметкерлер Мадам Шотоның күйеуіне қайту процесін баяулатуға тырысты, көптеген хаттар жіберіп, одан да көп хаттар қажет болды. Бірақ Рене Шото бір түні мас күйінде қайтыс болды, осылай оның қаупі аяқталды.

Сент-Луистің құрылуы

Лакледті 1763 жылы Нью-Орлеан саудагері Гилберт Антуан де Сент-Максент Миссисипи және Миссури өзендерінің қосылған жеріне жақын сауда бекеті салу үшін қаржылады. Максентке Д'Аббади монополия ұсынды, ол Лакледке аймақтың жергілікті халықтарымен алты жылдық сауда монополиясы ретінде берілді. Сапардың ұзақтығы мен қыс жақындап келе жатқанын ескере отырып, Лаклед сапарға дайындалуды дереу бастады. Тамыз айында ол және шағын командасы, оның ішінде оның заңды әйелінің ұлы Рене Огюст Шуто кіші де болды. Бұрыннан орналасқан бекеттер мен сауда орындары аз болғанымен, көптеген еуропалықтар Миссисипи өзенімен жоғары қарай сапар шеккендіктен, бұл сапарды қызықты емес, көбінесе бірқалыпты етті. Олар желтоқсан айында қосылған жерге жетті. Қосылған жердің аймағы батпақты болғандықтан қала салуға жарамсыз болды, сондықтан олар өзен бойымен 29 шақырым төмендегі жерді таңдады. Аңыз бойынша, Сент-Луис 1764 жылы Әулие Валентин күнінде негізделген. 1770 жылғы испандық Иллинойс штатының халық санағында Лаклед жеті құл америкалықтың иесі ретінде тіркелген. Сент-Луис қаласының өзен жағалауындағы аймақ оның құрметіне Лакледтің қонысы деп аталды. Ол сонымен қатар Миссури штатының Лаклед округіне, Лаклед қаласына (Миссури), Лаклед газ компаниясына, Миссури университетінің – Сент-Луис қаласының Пьер Лаклед құрмет колледжіне, Сент-Луис қаласындағы Пьер Лаклед бастауыш мектебіне және Миссури штатының Клейтон қаласындағы Пьер Лаклед кеңсе мұнарасына есім берді. Лаклед сондай-ақ Сент-Луис Даңқ аллеясында жұлдызбен танылды.