Мэри Кэй Уилмерс – американдық редактор, «London Review of Books» редакторы (1992-2021). Отбасы тарихы, кеңестік агент Леонид Эйтингон және Троцкий қатысуы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америкалық редактор (1938 жылы туған)
American editor (born 1938)
Мэри Кей Уилмерс, құрметті FRSL (19 шілде 1938 жылы туған) – американдық редактор және журналист. Ол 1992 жылдан 2021 жылға дейін «London Review of Books» журналының редакторы болды және қазірде кеңесші редактор болып жұмыс істейді. Оның анасы Сесилия Эйтингтон орыс еврей тегінен, ал әкесінің отбасы, оның айтуынша, «өте ағылшын» болған, бірақ олар Германиядан келген. Вильмерс көп жыл бойы «Этингтондар: ХХ ғасыр тарихы» атты кітапты жазды, ол 2009 жылы жарық көрді. Кітапта анасының орыс туыстары туралы, соның ішінде психоаналитик Макс Эйтингтон және әкесінің туысы Леонид Эйтингтон туралы айтылады. Леонид Эйтингтон – Иосиф Сталиннің НКВД-сының агенты, Леон Троцкийді өлтіруді ұйымдастыруға жауапты болған. 1946 жылы Уилмерстің ата-анасы Еуропаға көшіп, Лондон, Португалия, Бельгия және Швейцарияда тұрды. Оның әкесі Чарльз Уилмерс бельгиялық көпұлтты коммуналдық холдинг «Софина» компаниясының президенті болды. Вильмерс Брюссельде және Англиядағы пансионда білім алды. Ол бір кезде француз тілінде ағылшын тілінен жақсы сөйлейтінін айтты. Оксфорд университетінде, 1957 жылдан бастап Вильмерс Санкт-Хью колледжінде заманауи тілдерді оқыды, онда ол кейіннен «London Review of Books» журналының тұрақты авторы Алан Беннеттпен танысты. Беннет Вильмерстің университеттегі жылдары туралы былай деді: «Нэнси Митфорд немесе Эвелин Уо романдарынан басқа, мен ешқашан өзін осылай сенімді және космополиттік түрде ұстаған адамды көрген емеспін». Финалдық емтихан аптасында ол Рэндольф қонақ үйіне көшіп, емтиханға отырмау қаупі болғандықтан әкесінің қасында болуын қажет етті.
Mary Kay Wilmers, Hon. FRSL (born 19 July 1938) is an American editor and journalist. She was the editor of the London Review of Books from 1992 to 2021, and she remains consulting editor. Her mother, Cecilia Eitington, was of Russian Jewish descent, and her father's family were, she said, "very English", but they had come from Germany. For many years Wilmers worked on a book, published in 2009 as The Eitingons: A Twentieth Century Story, recounting the story of her mother's Russian relations, including the psychoanalyst Max Eitingon, as well as her grandfather's cousin Leonid Eitingon, an agent in Joseph Stalin's NKVD who was responsible for masterminding the assassination of Leon Trotsky. In 1946 Wilmers' parents moved to Europe, spending time in London, Portugal, Belgium, and Switzerland. Her father Charles Wilmers was President of Sofina, a Belgian multinational utilities holding company. Wilmers was educated in Brussels and at boarding school in England. She said that for some time she was happier speaking French than English. At Oxford University, where Wilmers read modern languages at St Hugh's College from 1957, she befriended Alan Bennett, later a regular contributor to the London Review of Books. Bennett said about Wilmers's time at university: "Outside the novels of Nancy Mitford or Evelyn Waugh, I had never come across anyone who behaved so confidently or in such a cosmopolitan fashion". For the week of her finals she moved into the Randolph Hotel, staying with her father whose presence was required due to her threat to not sit the exams.
Ерте мансап
1960 жылы бітіргеннен кейін ол Біріккен Ұлттар Ұйымында аудармашы болуды ойлады, бірақ орнына Faber and Faber баспасында жұмыс істеді, бастапқыда хатшы болып. Жаңа журнал The New York Review of Books журналының туындысы болды, алғашқыда ескі басылымның ішінде қосымша ретінде жарияланды. Бірінші саны 1979 жылғы қазан айында шықты. Нью-Йорк кітаптар шолуы бірнеше айдан кейін қолдауын кері тартып алды, ал 1980 жылғы мамырда Уилмерс әкесінен мұраға алған ақшаның бірінші инвестициясын жасап, тәуелсіз Лондон кітаптар шолуын құрды және кейіннен өзін басым акционер етті. Редактор ретінде Уилмерс көптеген романда суреттеушілер мен эссе авторларының еңбектерімен тығыз байланыста болды, олардың ішінде Алан Беннетт, Джон Ланчестер, Дженни Диски, Блейк Моррисон, Алан Холлингхерст, Сеймус Хини, Иан МакЭван, Салман Рушди, Джулиан Барнс, Крейг Рейн, Колм Тойбин, Стефан Коллини, Джеймс Вуд, Линда Колли, Жаклин Роуз, Пол Фут, Тарик Али және Эдвард Латтвак бар. Олардың көптегені мансабының басында көзге түсті. Кембридж тарихшысы Мэри Бердтің 2001 жылғы 11 қыркүйек оқиғаларынан кейін жарияланған мақаласы «Америка мұны өзіне тартты» деген пікір айтып, қызығушылық тудырды.
After her graduation in 1960, she thought about becoming a translator at the United Nations, but instead went to work at the publishers Faber and Faber, employed at first as a secretary. The new review was an offshoot of The New York Review of Books, at first appearing folded inside the older publication. The first edition appeared in October 1979. The New York Review of Books withdrew its support after a few months, and in May 1980, Wilmers made the first of a number of investments of money inherited from her father, establishing an independent London Review of Books and later making herself the majority shareholder. As an editor, Wilmers has been closely associated with the work of a number of novelists and essayists, including Alan Bennett, John Lanchester, Jenny Diski, Blake Morrison, Alan Hollinghurst, Seamus Heaney, Ian McEwan, Salman Rushdie, Julian Barnes, Craig Raine, Colm Tóibín, Stefan Collini, James Wood, Linda Colley, Jacqueline Rose, Paul Foot, Tariq Ali and Edward Luttwak. Many of these were published prominently when at the beginnings of their careers. An article by the Cambridge historian Mary Beard, published after the events of September 11, 2001, attracted some attention for suggesting that "America had it coming",
Жеке өмір
1968 жылы Уилмерс кинорежиссер Стивен Фрирске үйленді, олардың Сэм және Уилл есімді екі ұлы болды. Олар Камден Таунындағы Глостер Крессентте тұрды. Фрирс Уилмерсті 1970-ші жылдардың басында, олардың екінші ұлы Уиллге жүкті болған кезде тастап кетті, содан кейін жұбайлар ажырасты. Уилмерс 1980-ші жылдардың басында жұмысқа алған бала күтуші Нина Стиббе Солтүстік Лондонның "әдеби ортасының" өмірін сипаттайтын хаттар жазды; бұл хаттар жиналып, басылды және 2016 жылы "Love, Nina" телесериалына бейімделді.
In 1968, Wilmers married film director Stephen Frears, with whom she had two sons, Sam and Will. They lived on Gloucester Crescent in Camden Town. Frears left Wilmers while she was pregnant with their second son Will in the early 1970s, and the couple divorced. Nina Stibbe, the live in nanny that Wilmers hired in the early 1980s, wrote letters home that described the North London "literati" life; these were compiled, published, and adapted into the 2016 TV series Love, Nina.